ตอนที่ 34 คุณชายก็เจ้าชู้ไม่เบาเลย
ตอนที่ 34 คุณชายก็เจ้าชู้ไม่เบาเลย
“เออ... ฉันไม่โกรธแล้ว” เฉียวเมียนเมียนพูดออกมาพลางหน้าแดงก่ำ ความร้อนผ่าวแล่นเข้ามาจนทำให้เธอรู้สึกหายใจลำบาก เมื่อเขาขยับเข้ามาใกล้เพียงคืบเดียว
เหมาเยซื่อยิ้มบาง ก่อนจะพูดพร้อมกับสายตาที่จับจ้องเธอไม่วางตา “จริงเหรอ?” เขาขยับเข้าใกล้มากขึ้น ลมหายใจอุ่น ๆ ของเขาแตะที่ริมฝีปากเธอ นิ้วที่จับคางของเธอไว้เริ่มลูบไล้อย่างแผ่วเบา “งั้นจูบผมสิ แล้วผมจะเชื่อ”
ดวงตาของเฉียวเมียนเมียนเบิกกว้างด้วยความตกใจ เธอพยายามจะถอยออกห่าง แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ ใบหน้าของเขาเข้ามาใกล้มากขึ้น ริมฝีปากของเขาเกือบจะสัมผัสกับเธอ
หัวใจของเฉียวเมียนเมียนเต้นระรัว เธอกลั้นหายใจและเผลอผลักเขาออกโดยไม่รู้ตัว
“คุณเหมา! คุณจริงจังหน่อยได้ไหม!” เธอพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่ไม่แน่ใจในความจริงจังของเขา ทั้งความเขินอายและความตื่นเต้นประดังเข้ามาจนเธอรู้สึกเหมือนจะระเบิด
เหมาเยซื่อหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นบีบหูของเธอด้วยความเอ็นดู “ก็ได้ ผมจะจริงจังแล้ว” เขาถอนหายใจอย่างเสียไม่ได้ แต่ยังไม่วายพูดแกล้งเธอ “ไปทานข้าวก่อน แล้วค่อยกลับมาจู๋จี๋กันทีหลัง”
ความเขินอายพุ่งขึ้นมาอีกระลอก ใบหน้าของเฉียวเมียนเมียนร้อนผ่าวจนแทบจะเป็นสีแดงสด
เขาเป็นคนที่ดูเคร่งขรึม แต่ใครจะคิดว่าด้านนี้ของเขาจะ... เห็นชัดว่าความเจ้าชู้ของเขาไม่ธรรมดาเลย
แม้แต่ลุงหลี่ที่นั่งฟังอยู่เบาะหน้าก็ยังหน้าแดงขึ้นเล็กน้อย เขาอดไม่ได้ที่จะนึกขำในใจ ‘ใครจะไปคิดว่านายท่านจะมีท่าทีแบบนี้กับนายหญิงได้เหมือนกัน ดูท่าว่าไม่ต้องกังวลเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาแล้วล่ะ’
มื้ออาหารค่ำถูกจัดขึ้นที่ร้านอาหารลอยฟ้าชั้น 68 ของตึกระฟ้าหรูหรา ที่นั่งที่ดีที่สุดถูกจองไว้สำหรับเหมาเยซื่อโดยเฉพาะ
เมื่อพวกเขามาถึง ผู้จัดการร้านก็รีบออกมาต้อนรับอย่างนอบน้อม “สวัสดีครับ ประธานเหมา”
“อืม” เหมาเยซื่อตอบรับเสียงต่ำ แล้วพยักหน้าเบา ๆ
ผู้จัดการหันไปมองเฉียวเมียนเมียนด้วยความสงสัย ก่อนจะเอ่ยถามอย่างสุภาพ “แล้วท่านผู้นี้คือ...”
ก่อนที่เฉียวเมียนเมียนจะทันตอบ เหมาเยซื่อก็โอบเอวเธอเข้ามาแนบตัวพร้อมพูดเสียงเข้ม “นี่ภรรยาของฉัน”
“คุณนายเหมา?” ผู้จัดการเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีใครมายืนเคียงข้างประธานเหมาได้เช่นนี้
ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็รีบโค้งศีรษะลงอย่างเคารพ “สวัสดีครับ คุณนายเหมา”
เฉียวเมียนเมียนยังไม่ชินกับการถูกเรียกแบบนั้น เธอยิ้มเจื่อน ๆ พลางตอบกลับ “สวัสดีค่ะ”
เหมาเยซื่อมองท่าทางขวยเขินของเธอด้วยรอยยิ้มเยาะ ๆ ก่อนจะโอบเอวเธอแน่นขึ้นแล้วพาเธอเดินไปยังที่นั่งของพวกเขา
หลังจากเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เฉียวเมียนเมียนก็รู้สึกถึงลมหายใจอุ่น ๆ ของเขาที่เป่ารดหูของเธอ กลิ่นหอมของเขาแทรกซึมเข้ามาในจมูก เธอรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง
“รู้ไหม” เขาพูดเบา ๆ ข้างหูเธอ “คุณทำให้ทุกคนมองผมด้วยสายตาอิจฉา”
เฉียวเมียนเมียนก้มหน้าลงอย่างเขินอาย ใจเต้นไม่เป็นส่ำ แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเขามีอิทธิพลกับเธอมากเหลือเกิน
ทั้งบรรยากาศของร้านสุดหรูที่มองเห็นวิวจากที่สูง ดวงตาที่จ้องมองเธออย่างอ่อนโยน และการโอบกอดของเขา ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งในโลกที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน
เธอเริ่มเข้าใจแล้วว่าชีวิตข้างหน้าของเธอในฐานะภรรยาของเหมาเยซื่อ อาจจะไม่ได้ง่ายดายอย่างที่คิด แต่ในขณะเดียวกัน มันก็อาจจะเต็มไปด้วยสิ่งที่เธอไม่เคยคาดฝันมาก่อน...