ตอนที่ 26 ผมจะรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดเอง

เฉียวเมียนเมียนไม่ได้ตอบกลับคำเยาะเย้ยของพนักงานทันที แต่เธอยืนนิ่ง ปล่อยให้คำพูดอันแสบคันจากพวกเขาลอยผ่านหูไปอย่างเงียบเชียบ ราวกับกำลังเฝ้ารออะไรบางอย่าง สายตาของเธอกวาดมองไปรอบ ๆ ด้วยความสงบเยือกเย็น แม้ในใจจะรู้สึกสะเทือนเบา ๆ จากการที่โดนดูถูกเช่นนี้ แต่เธอก็รู้ดีว่าเวลาของการโต้กลับกำลังจะมาถึงในไม่ช้า

ซูเจ๋อเองก็ยืนนิ่ง พยายามหาทางออกจากสถานการณ์นี้ เขามองไปที่เฉียวเมียนเมียนด้วยความสงสาร เขายังจำช่วงเวลาที่พวกเขาเคยรักกันได้ดี แม้จะมีเรื่องเฉียวอันซินเข้ามาก็ตาม

เฉียวอันซินยังคงไม่ลดท่าทีแสร้งทำเป็นหวังดี เธอเดินเข้ามาใกล้ ๆ พร้อมพูดด้วยเสียงหวานราวกับน้ำผึ้ง แต่แฝงไปด้วยความเย้ยหยัน

“พี่คะ พี่คงไม่มีเงินซื้อเสื้อผ้าใช่ไหม? ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พี่ไม่ต้องรู้สึกอาย พี่ซูเจ๋อเขาก็พร้อมช่วยพี่เหมือนกันค่ะ”

เสียงหัวเราะคิกคักของพนักงานร้านดังขึ้นจากด้านหลัง จังหวะนั้นเองที่ผู้บริหารของห้างเดินเข้ามาในบริเวณนี้ สีหน้าเคร่งเครียดของเขาแสดงออกชัดเจนว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องปกติที่เกิดขึ้นในห้างของเขา

"เกิดอะไรขึ้นที่นี่ครับ?" ผู้บริหารถามพนักงานด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด

พนักงานที่เยาะเย้ยเฉียวเมียนเมียนหยุดชะงัก พวกเขาไม่ได้คาดคิดว่าจะมีคนมาจัดการสถานการณ์นี้ ผู้ช่วยร้านที่เป็นหัวโจกของการถากถางเฉียวเมียนเมียนรีบพูดขึ้น

“ท่านผู้บริหารคะ ผู้หญิงคนนี้—” เธอชี้ไปที่เฉียวเมียนเมียนด้วยท่าทางเยาะเย้ย “—เธอมาที่ร้านเราและทำท่าเหมือนจะขโมยของค่ะ พวกเรากำลังพยายามกันไม่ให้เธอทำอย่างนั้น!”

แต่ท่าทางของผู้บริหารกลับไม่เปลี่ยนไปตามคำกล่าวของพนักงาน เขาเพียงยืนนิ่ง สีหน้าของเขาดูยิ่งเคร่งเครียดกว่าเดิม เขาพูดเสียงแข็ง

“นั่นคือสิ่งที่พวกคุณคิดอย่างนั้นหรือ?”

เฉียวอันซินที่ยังยืนข้างซูเจ๋อ หัวเราะในใจ คิดว่าผู้บริหารคงจะเข้าข้างพนักงานร้านแน่นอน แต่ทันใดนั้นเอง ผู้บริหารกลับหันไปสั่งอย่างเฉียบขาด

“พนักงานที่ดูถูกลูกค้า ไล่ออกทันที!”

คำสั่งนี้ทำเอาพนักงานทุกคนตัวแข็งค้าง ไม่คิดว่าสถานการณ์จะพลิกผันเช่นนี้ เฉียวอันซินเองก็ทำหน้าตกใจอย่างเห็นได้ชัด

“ท่านผู้บริหาร...แต่ว่า...” พนักงานคนหนึ่งพยายามจะเถียง แต่เสียงของเขากลายเป็นเสียงแผ่วเบาไปในทันที

ผู้บริหารหันไปมองเฉียวเมียนเมียนด้วยท่าทางเคารพ “ขออภัยเป็นอย่างยิ่งค่ะคุณผู้หญิง นี่เป็นความผิดพลาดของทางเราเองที่ปล่อยให้พนักงานมีทัศนคติแบบนี้ ทางเราจะรับผิดชอบทุกอย่าง รวมถึงจัดการเรื่องนี้อย่างเหมาะสม”

เฉียวเมียนเมียนยืนนิ่ง เธอมองพนักงานที่เริ่มสลดลง จากความหยิ่งผยองเมื่อครู่กลายเป็นความหวาดกลัวที่ค่อย ๆ ฉายออกมา เธอหันไปมองเฉียวอันซินซึ่งยืนตัวแข็งไม่พูดอะไร ไม่ใช่เรื่องที่เธอคาดหวังจะเห็น แต่เธอรู้สึกว่ามันยุติธรรมแล้วสำหรับวันนี้

เฉียวเมียนเมียนไม่พูดอะไรอีก เธอยิ้มเยาะเล็กน้อยผ่านมุมปาก ก่อนจะเดินออกจากร้านไปอย่างสง่างาม ทิ้งให้ทุกคนยืนอึ้งและตกตะลึงอยู่เบื้องหลัง