ตอนที่22 ราชามาเฟียเติมเต็ม ‘เงื่อนไข’ ของคนรู้จัก

ขณะที่หลู่เจียเดินทางกลับบ้าน เธอด่าสาปแช่งหลีหัวตลอดเวลาตั้งแต่แผนทั้งหมดของเธอผิดพลาดและแผนนั้นได้ย้อนกลับมาทำร้ายเธอจากการดูถูกหลีหัว ทำให้เธอกลายเป็นตัวตลกในวิทยาลัย

พวกนักเรียนต่างพากันหัวเราะเยาะเย้ยและดูถูกเธอว่าเป็นผู้หญิงที่น่ารังเกียจและขี้อิจฉา

หลังจากนั้นความคิดของพวกเขาที่มีต่อหลีหัวก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ตั้งแต่เหว่ยมาสารภาพว่าเขากับหลีหัวจูบกันแล้ว และตอนนี้ทุกคนต่างก็คิดว่าพวกเขาเป็นคู่รักกัน...

“หลีหัวเธอมันบัดซบ!” ฉันจะไม่มีวันลืมเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ ฉันจะทำให้เธอต้องจ่ายเป็นสิบเท่ากับสิ่งที่ฉันต้องทนทุกข์ทรมาน”

แต่ก็น่าเสียดายสำหรับหลู่เจีย มีคนสั่งให้มาจัดการกับเธอในวันนี้และคงจะไม่มีวันนั้นมาถึงอีกแล้ว ทันใดนั้นมีผู้ชายสองคนเอามือมาปิดปากเธอไว้และคว้าตัวเธอจับผลักให้เข้าไปในรถ หลู่เจียตกใจกลัวมากว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ถูกลักพาตัวเหรอ? ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วมาก ซึ่งเธอเองก็ไม่เข้าใจ รู้สึกหวาดกลัวจับใจและเธอก็ร้องไห้ออกมา

“ฮือๆๆ”การร้องขอความช่วยเหลือก็ไร้ประโยชน์ รถแล่นออกไปแล้ว ตั้งแต่เหตุการณ์แรกจนถึงนาทีสุดท้ายไม่มีใครเห็นเหตุการณ์นี้สักคน รถหยุดเมื่อถึงสถานที่ห่างไกลและรกร้างและผู้ชายสองคนก็ก้าวออกมา ลากหลู่เจียออกมาจากในรถแล้วก็ผลักเธอลงไปที่พื้น เธอตัวสั่นด้วยความตกใจและหวาดกลัว แล้วเธอก็ร้องไห้ออกมาเพราะกลัวผู้ชายสองคนนี้ล่วงละเมิดทางเพศเธอด้วย

“ปล่อยฉันนะ! คุณต้องการอะไร ทำไมคุณ...”

แต่ก่อนที่เธอจะพูดอะไรต่อ ผู้ชายที่อยู่ทางซ้ายมือก็ดึงปืนออกมาแล้วยิงที่หัวของเธอทันที คำพูดที่เหลือของเธอยังไม่ได้พูดออกมา ขณะที่คิ้วของเธอมีรู้เล็กๆเกิดขึ้น เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตอนนี้เธอตายแล้ว ร่างที่อ่อนปวกเปียกของล้มลงไปที่พื้นด้วยเสียงดังตุ๊บ...

ผู้ชายอีกคนพยักหน้าให้กับอีกคนหนึ่งและเขาก็กดหมายเลขโทรศัพท์ถึง “เจ้านายเสร็จแล้วครับ ผู้หญิงคนนั้นตายแล้วครับ”

ที่อพาร์ทเม้นท์ภายในบ้านของหลีหัว เหว่ยได้ยินเสียงลูกน้องรายงานตามคำสั่งที่เขาสั่งอย่างใจเย็น ภายในห้องครัวของหลีหัว เธอกำลังผิวปากอย่างสนุกสนาน ขณะที่เธอกำลังเรียนวิธีการทำแกงสำหรับอาหารมื้อเย็น ไม่กี่นาทีต่อมาหลังจากที่เธอพูดว่าจะช่วยเหว่ย และเขาก็นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง

“ถ้าอย่างนั้นคุณช่วยอะไรผมหน่อยได้มั้ย”

หลีหัวพยักหน้าอย่างโกรธๆ “คุณต้องการอะไรตอบแทนที่ฉันช่วยเหลือคุณค่ะ”          “อา...?”

“ในเรื่องธุรกิจนั้นเป็นทั้งผู้ให้และผู้รับเสมอ คุณช่วยเหลือผม ผมก็จะช่วยเหลือคุณตอบ ไม่มีการทำธุรกรรมด้านเดียว”

หลีหัวลูบที่คางของเธอ “ฉันไม่เคยทำอะไรเพื่อผลประโยชน์ แม้ว่าคุณจะยินดีและอนุญาตให้ฉันไปเดทกับคุณหรือไม่ก็ตาม” หลีหัวละเมอฝันหวานนอนยิ้มจนน้ำลายไหลยืดหยดตามใบหน้า

“เอ๊ะ! บอสฉันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น ฉันต้องการช่วยเหลือคุณด้วยความเต็มใจ” เธอพูดอย่างจริงจัง

เหว่ยเอียงคอถาม “คุณต้องการให้ผมช่วยอะไรคุณบ้าง?”

“ไม่มีค่ะ”เธอพูดอย่างมั่นใจ

“ผมคิดว่าคุณจะขอให้ผมช่วยทำอาหารและจัดบ้านให้คุณ อย่างน้อยก็เรื่องเงินเพราะคุณจน...”

“...”

นี่คือสิ่งสำคัญที่ทำร้ายจิตใจของเธอมาก เขามุ่งเป้าไปที่ทั้งสามสิ่งที่เธอไม่สามารถทำได้ หลีหัวพูดด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวด“บอสนี่คือบทเรียนบทแรกของคุณ คุณห้ามพูดถึงเรื่องพวกนี้ ซึ่งมันทำร้ายฉันมาก ดังนั้นคุณห้ามพูดถึงมันอีก”

“เข้าใจแล้วคุณจะเรียนแทนมั้ย”

ปากของหลีหัวกระตุก เธออยากจะเปิดสมองของเขาออกมาดูว่ามันทำงานอย่างไรบ้าง และแล้วความคิดของเธอก็ผุดขึ้นมา

“บอสคุณจะสอนฉันทำอาหารเหรอค่ะ?”

“จบ”

“ไอ้โง่หลีหัว แกมันมันเจ๋งมากขนาดนี้เลยเหรอ! เจ้าชายรูปงามของฉันจะสอนฉันทำอาหาร และฉันก็ได้ใช้เวลาอยู่กับเขานานขึ้น เรายิ่งได้อยู่ใกล้ชิดกันมากขึ้น ดังนั้นการช่วยเหลือเขา ถือว่าเป็นการเสียสละ เวลาจึงหมดไปอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้เหว่ยทำอาหารสูตรง่ายๆให้เธอดู เขามองดูเธอทำทุกขั้นตอนและเมื่อเขาได้รับโทรศัพท์ เหว่ยพูดว่า “หืม ส่งเธอไปที่บ้านของเขา” ลูกน้องของเขาเข้าใจแล้ว เขากำลังพูดถึงคนรู้จัก

เหว่ยทิ้งข้อความไว้ว่า “ตามที่สัญญาไว้ กำลังส่งคนไปที่ห้องพิเศษของคุณ” มันเป็นเงื่อนไขที่คนรู้จักของเขา บอกให้เขาทำตามเพื่อแลกเปลี่ยนกับสิ่งที่เหว่ยต้องการรู้ว่า ทำไมหลีหัวถึงโกรธเขา วันนี้ตอนเย็นที่หน้าประตูบ้านของคนๆนั้นต้องการให้มีคนตาย เหว่ยไม่รู้ว่าจะส่งใครไป และเขาก็ได้รับคำตอบแล้ววันนี้คือคนที่วิทยาลัยของหลีหัวนั่นเอง

ตอนแรกเหว่ยก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทำไมหลีหัวจึงเป็นจุดสนใจของผู้คนมากมาย แต่จากนั้นเขาก็ได้เห็นเด็กนักเรียนขว้างปาเครื่องบินกระดาษใส่หลีหัวและหัวเราะเยาะเย้ยเธอ สาเหตุทั้งหมดเกิดจากหลู่เจียที่มาพูดโกหกหลอกลวง ทำให้หลีหัวเสียหาย

เหว่ยยังจำได้ในครั้งแรก เธอเดินและลื่นล้มอย่างไรและเหตุการณ์การครั้งที่สองในวันนี้ เขาสรุปได้ว่าหลู่เจียมักจะสร้างปัญหาให้กับหลีหัว ซึ่งเขาไม่ต้องการ

ดังนั้นจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดที่จะฆ่าเธอและส่งเธอไปให้เขา และเขาก็มีเหตุผลที่จะปฏิบัติตามเงื่อนไขภายในเวลาที่เขากำหนด

“ครับเจ้านาย”

เหว่ยเดินกลับไปที่ห้องครัวอย่างสงบและนิ่งราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น และหลีหัวก็ไม่รู้ว่าหลู่เจียตายจากคำสั่งของเหว่ยเพราะสงสารเธอ และตอนนี้ศัตรูของเธอก็หายไปแล้ว

เหว่ยเห็นหลีหัวขมวดคิ้ว เดินวนไปวนมาพยายามที่จะหั่นผัก “คุณอย่าถือมีดแบบนี้สิ” เขาเดินมายืนอยู่ด้านหลังของเธอจนหน้าอกเกือบจะชนแผ่นหลังของเธอและแขนของเขาก็โอบกอดอยู่เหนือเธอ เขาจับมือของเธอไว้

หลีหัวจ้องมองที่นิ้วยาวๆของเขาที่กุมมือเล็กๆของเธอไว้อย่างหลวมๆ ขณะที่เขาโน้มตัวไปข้างหน้า ลมหายใจของเขาทำให้ผมของเธอพลิ้วไหว เธอรู้สึกจั๊กจี้ที่หลังใบหู

“อะแฮ่ม!!! ใกล้มาก มันใกล้กันมากๆ พระเจ้า! อย่าทำให้ฉันเป็นลมนะตกลงมั้ย” เมื่อเธอเงยหน้าขึ้น ใบหน้าของเธอก็แทบจะชนกับคางของเขา ลมหายใจของเธอเริ่มติดขัด      ที่มุมด้านล่าง กรามของเขาดูเซ็กซี่จังเลยและจมูกของเขาก็ดูแหลมคมมาก เธอรู้สึกว่าแก้มของเธอร้อนขึ้นเมื่อเห็นภาพนี้

เหว่ยหลับตาลง สัมผัสได้ถึงความเงียบของเธอ “หลีหัว...”

เสียงหายใจของเขาดังก้องอยู่ในหูของเธอ เธอเห็นเขาเอนตัวเข้ามาเธอและริมฝีปากของเขาก็ขยับเข้ามาใกล้ๆเธอมากขึ้นเรื่อยๆ

“อ้ากกก!!!” เจ้าชายสุดหล่อของฉัน เขาจะจุมพิตฉันอีกมั้ย แต่ฉันจะไม่ร้องไห้... เธอหยุด ไม่สน ไม่แคร์! จูบนั้นสำคัญกว่า หลีหัวหลับตาลงโดยสัญชาตญานรอ...ให้เขาจูบเธอ

ที่แก็งเงาอินทรี ลูกน้องคนหนึ่งชื่อจาง ฟัง วิ่งเข้ามาคุกเข่าต่อหน้าของเขา “เจ้านาย นักธุรกิจคนนั้นบอกว่าเขาต้องการเวลามากกว่านี้ เพื่อคืนเงินให้เราที่ยืมไป”

จาง ฟัง เป็นหัวหน้าแก็งเงาอินทรี ที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับการกู้ยืมเงิน เขาเคาะนิ้วบนเก้าอี้แล้วยิ้ม “ไม่มีเงินคืนเหรอ เราให้เวลาเขานานมากแล้วนะ ตอนนี้ได้เวลาต้อนรับเขาที่นี่ แล้วทำให้เขาต้องจ่ายเงินทั้งหมด...รวมทั้งดอกเบี้ยด้วย”