ตอนที่ 1052 การบุกโจมตี (ฟรี)

ตอนที่ 1052 การบุกโจมตี

ในสมรภูมิหมื่นเผ่า

หลังจากที่เผ่าอสูรล่าถอย เผ่ามนุษย์ก็เริ่มพักผ่อน และจัดกองทัพใหม่

“เราเสียไปกี่คนในการต่อสู้ครั้งนี้?”

ในจวนเจ้าเมือง ฉินหยวนไป่พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก

ในที่นั่งถัดไป

หยินเป่าเฉิงกล่าวว่า "ในการต่อสู้ครั้งนี้ ผู้ฝึกฝนขอบเขตสวรรค์สองคนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เฉียนหยวนเสียชีวิต และสามคนได้รับบาดเจ็บสาหัส ผู้ฝึกฝนขอบเขตศักดิสิทธิ์ 1,326 คนเสียชีวิต และผู้ฝึกฝนที่การบ่มเพาะต่ำกว่าขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ 135,600 เสียชีวิต"

จากคำพูดของเขา ห้องโถงก็ตกอยู่ในความเงียบ

การต่อสู้.

ในเวลาเพียงสองหรือสามวัน มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 100,000 คน

นี่ไม่ใช่การสูญเสียธรรมดา

ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เฉียนหยวน ผู้ฝึกฝนที่อ่อนแอที่สุดที่สามารถเข้าสู่สมรภูมิหมื่นเผ่านั้นอยู่ในขอบเขตเหนือธรรมชาติ

ในหมู่พวกเขา ผู้ฝึกฝนขอบเขตศักดิ์สิทธิ์มากกว่า 1,000 คนเสียชีวิต

นี่ไม่ใช่การสูญเสียเล็กน้อย

ในอดีตที่ผ่านมา ชะตาฟ้าเพิ่มขึ้น และพลังชี่จิตวิญญาณก็เพิ่มขึ้น มันกลายเป็นเรื่องง่ายสำหรับผู้ฝึกฝนทุกคนที่จะทะลวงผ่านไปได้

เป็นผลให้จำนวนผู้ฝึกฝนขอบเขตศักดิ์สิทธิ์เพิ่มขึ้นอย่างมาก

แม้ว่าการสูญเสียผู้ฝึกฝนขอบเขตศักดิ์สิทธิ์มากกว่า 1,000 คนนั้นไม่ใช่เรื่องเล็ก แต่ก็ยังอยู่ในจุดที่ยอมรับได้

ฉินหยวนไป๋กล่าวว่า "คราวนี้ คนของเราหลายคนเสียชีวิต แต่บางคนก็มีโอกาสที่จะทะลวงผ่าน ในหมู่พวกเขามีห้าคนที่ขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุดได้ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตสวรรค์ แค่สิ่งนี้เพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะชดเชยการสูญเสียอื่นๆ”

“สำหรับเผ่าต่างๆ สมรภูมิหมื่นเผ่าเป็นสถานที่แข่งขันเพื่อช่วงชิงชะตาฟ้า แต่สำหรับผู้ฝึกฝนแต่ละคนล มันเป็นโอกาสในการปรับปรุงความแข็งแกร่งของตนเอง”

“ไม่ว่าอย่างไร เราก็ต้องสูญเสียผู้ฝึกฝนจำนวนมากในการต่อสู้แต่ละครั้ง ตราบใดที่มีผู้ฝึกฝนจำนวนมากทะลวงผ่านได้ มันก็คุ้มค่า”

หลังจากสงบอารมณ์ เขาก็พูดอย่างเรียบง่าย

ฉินหยวนไป๋กล่าวว่า "คราวนี้ฝ่าบาทส่งข้อความมาแจ้งว่าจักรพรรดิอสูรองค์ก่อนของเผ่าอสูรเสียชีวิตแล้ว ตอนนี้จักรพรรดิวิหคทองได้กลายเป็นจักรพรรดิอสูรองค์ใหม่ของเผ่าอสูรอย่างเป็นทางการ ดังนั้นเผ่าอสูรจึงได้กลายเป็นพันธมิตรของเผ่ามนุษย์"

"เราได้เป็นพันธมิตรกับเผ่าอสูร!"

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ผู้อาวุโสหลายคนก็มองหน้ากันด้วยความตกตะลึง

ใบหน้าของผู้อาวุโสบางคนดูน่าเกลียดเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้พวกเขากำลังต่อสู้จนตายกับเผ่าอสูร แต่ตอนนี้พวกเขาก็กลายเป็นพันธมิตรกัน

การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวเป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขาที่จะยอมรับ

ไม่ต้องพูดถึง หากข่าวนี้แพร่กระจายไป ผู้ฝึกฝนเผ่ามนุษย์จำนวนมากจะไม่สามารถยอมรับได้

ท้ายที่สุดแล้ว มีคนจำนวนมากเสียชีวิตด้วยน้ำมือของเผ่าอสูร

“ความแค้นระหว่างเรากับเผ่าอสูรต้องยุติลงชั่วคราวด้วยการตายของจักรพรรดิอสูรองค์ก่อน จักรพรรดิอสูรองค์ใหม่คือจักรพรรดิวิหคทอง และเดิมทีเผ่าวิหรทองเป็นพันธมิตรกับเผ่ามนุษย์”

“ตอนนี้เผ่าวิหคทองได้เข้าร่วมกับเผ่าอสูร พันธมิตรได้เปลี่ยนจากแค่เผ่าวิหคทองเป็นเผ่าอสูร ทั้งหมด สงครามก็เป็นแบบนี้ ไม่มีมิตรแท้ หรือศัตรูชั่วนิรันดร์ ด้วยสถานการณ์ของเผ่ามนุษย์ในเวลานี้การร่วมมือกับเผ่าอสูรในสมรภูมิหมื่นเผ่านั้นมีประโยชน์มากกว่าอันตราย”

ฉินหยวนไป่พูดช้าๆ ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

เขารู้ว่าบางคนกำลังคิดอะไรอยู่

นั่นคือเหตุผลที่เขาเปิดปากเป็นพิเศษเพื่ออธิบาย และปลอบโยนพวกเขา

สิ่งเหล่านั้น ฉินหยวนไป๋ได้เห็นมันอย่างละเอียดในช่วงหลายพันปีที่ผ่านมา

แต่ปัญหาก็คือ

ไม่ใช่ทุกคนที่มีชีวิตอยู่นับพันปี และไม่ใช่ทุกคนที่จะเข้าใจเรื่องนี้

ดังนั้น.

คำอธิบาย และการปลอบใจเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ฟางซิงหลันพยักหน้าเล็กน้อยและกล่าวว่า “คำพูดของผู้อาวุโสฉินถูกต้องแล้ว แม้ว่าเผ่ามนุษย์ และเผ่าอสูรจะเป็นศัตรูกันมาก่อน”

“แต่ตอนนี้เมื่อผลประโยชน์ของเราสอดคล้องกัน เราก็สามารถกลายเป็นพันธมิตรได้โดยธรรมชาติ ยิ่งไปกว่านั้น การร่วมมือกับเผ่าอสูรจะทำให้เผ่ามนุษย์จะมีความได้เปรียบอย่างมากในอนาคต”

ในสมรภูมิหมื่นเผ่า

มีเพียงสองคนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เฉียนหยวนเท่านั้นที่มีสิทธิ์พูดมากกว่าใคร

คนหนึ่งคือ ฉินหยวนไป๋

อีกคนคือ ฟางซิงหลัน

เมื่อทั้งสองคนอธิบายเรื่องนี้แล้ว คนอื่นๆ ก็ไม่สามารถพูดอะไรได้อีก

"นอกจากนี้ เผ่าต้วนซานยังกลายเป็นเผ่าพันธุ์รองของเผ่ามนุษย์ ในสมรภูมิหมื่นเผ่า ความแข็งแกร่งของเผ่ามนุษย์ก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง"

ฉินหยวนไป๋พูดอีกอย่างหนึ่ง

สมรภูมิหมื่นเผ่าต้องติดตามการเปลี่ยนแปลงในความสัมพันธ์ระหว่างเผ่าเหล่านี้แบบเรียลไทม์

มิฉะนั้นมันคงจะไม่ดีหากการต่อสู้เกิดขึ้นในภายหลัง

หลังจากที่ได้ประกาศเรื่องนี้แล้ว

ฉินหยวนไป๋มองไปที่ทุกคนและพูดอีกครั้งว่า "ทุกคนพักผ่อนสักสามวัน หลังจากนั้นเราจะโจมตี เผ่าภูติไม้อย่างเป็นทางการ และพยายามโค่นล้มพวกเขาในคราวเดียวก่อนที่เขาจะมีโอกาสสร้างแนวป้องกัน”

“เราจะโจมตีเผ่าภูติไม้เหรอ?”

ซุยไฮ่ดูตกใจ

เมื่อคนอื่นได้ยินสิ่งนี้พวกเขาก็ตื่นเต้นเล็กน้อย

เนื่องจากผู้ทรงอำนาจถอนตัวออกจากสมรภูมิหมื่นเผ่า เผ่ามนุษย์ก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่อาจบุกไปข้างหน้า

ตอนนี้ในที่สุดพวกเขาสามารถริเริ่มโจมตีเผ่าอื่นได้ พวกเขาก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ฉินหยวนไป๋พยักหน้าและกล่าวว่า "เผ่าภูติไม้โจมตีเผ่าเล็กๆ เมื่อไม่นานมานี้ และถูกซุ่มโจมตี เซียนหลายคนเสียชีวิต และตอนนี้ความแข็งแกร่งของพวกเขาก็ถดถอยลง”

ด้วยความแข็งแกร่งของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เฉียนหยวน มันจะไม่มีปัญหาในการจัดการเผ่าภูติไม้ นี่เป็นคำสั่งของฝ่าบาทด้วย หลังจากสามวัน เผ่ามนุษย์จะโจมตีเผ่าภูติไม้อย่างเป็นทางการ"

จากนั้น

ฉินหยวนไป๋มองไปที่ฟางซิงหลัน และพูดว่า "ผู้อาวุโสฟางโปรดไปที่ใกล้ดินแดนของเผ่าภูติไม้ และวางค่ายกล เมื่อถึงเวลาเราจะเทเลพอร์ตไปที่นั่นโดยตรงเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ปรากฏเด่นชัดเกินไป"

"ตกลง"

ฟางซิงหลัน พยักหน้าและไม่ได้ปฏิเสธเรื่องนี้

หลังจากการประชุมจบลง

เรื่องความเป็นพันธมิตร และเผ่าพันธุ์รองก็แพร่กระจายอย่างเป็นทางการ

เกี่ยวกับเรื่องนี้.

โดยธรรมชาติแล้ว บางคนมีความสุข และบางคนก็ไม่พอใจ

แต่สิ่งที่เกิดไปแล้วไม่สามารถย้อนคืนได้ แม้ว่าบางคนต้องการคัดค้าน แต่ก็เป็นไปไม่ได้

อย่างไรก็ตาม ข่าวการโจมตีเผ่าภูติไม้ที่จะเกิดขึ้นนั้นยังไม่ได้ประกาศในทันที

พวกเขาแค่รวบรวมกองทัพลับอย่างลับๆ

เมื่อถึงเวลา พวกเขาจะจัดการเผ่าภูติไม้ในคราวเดียว

สามวัน มันเป็นเพียงการดีดนิ้ว

ค่ายกลในแต่ละเมืองถูกกระตุ้น และผู้ฝึกฝนเผ่ามนุษย์หายไปในค่ายกลทีละคน

ในหุบเขาป่าทึบ

ค่ายกลต่างๆ สั่นไหว

ผู้ฝึกฝนเผ่ามนุษย์หลายคนเดินออกมาจากด้านใน

ในเวลาเพียงครึ่งวัน

ผู้ฝึกฝนเผ่ามนุษย์หลายแสนคนเต็มพื้นที่ครึ่งหนึ่งของหุบเขา

ฟางซิงหลันกล่าวว่า "สถานที่แห่งนี้อยู่ห่างจากดินแดนของเผ่าภูติไม้ประมาณ 1,500 ลี้ ข้าได้วางค่ายกลปกปิดไว้แถวนี้แล้ว ใครก็ตามที่เดินเข้ามาที่นี่จะเดินออกไปโดยไม่รู้ตัว แต่ความผิดปกติที่นี่ไม่สามารถซ่อนไว้ได้นาน ในที่สุดมันจะถูกค้นพบโดยผู้ฝึกฝนคนอื่นๆ"

"ไม่จำเป็นต้องซ่อนมันนานเกินไป"

ฉินหยวนไป๋ส่ายหัว

เนื่องจากกองทัพเผ่ามนุษย์มาถึงแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องซ่อนที่อยู่ของพวกเขา

โดยทันที.

ฟางซิงหลันสลายค่ายกลปกปิดรอบๆ

ทันใดนั้น หุบเขาก็ถูกเปิดเผยอย่างเป็นทางการต่อสายตาของผู้ฝึกฝนคนอื่นๆ

ในเวลาเดียวกัน.

จากการที่ผู้ฝึกฝนเผ่ามนุษย์จำนวนมากมารวมตัวกัน ออร่าที่กว้างใหญ่ และพลุ่งพล่านพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า สั่นสะเทือนสายลมและเมฆ

ดินแดนของเผ่าภูติไม้อยู่ห่างจากหุบเขาไม่ถึง 1,500 ลี้

เมื่อออร่านี้ทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า พวกเขาก็สังเกตเห็นมันทันที

"แย่แล้ว!"

“มีการโจมตี!”

“เตรียมตัวป้องกันเร็วเข้า!”

ในเมืองแนวหน้าของดินแดนของเผ่าภูติไม้ ผู้เชี่ยวชาญซึ่งเป็นเจ้าเมืองออกคำสั่งทันที

ในทันที

ทันใดนั้นบรรยากาศของเผ่าภูติไม้ก็เคร่งขรึม

ในเวลาเดียวกัน.

ข่าวการโจมตีก็ถูกส่งไปยังเมืองที่อยู่ด้านหลังเช่นกัน

เมื่อข่าวนี้ถูกส่งออกไป

กองทัพเผ่ามนุษย์ได้ก้าวเข้าสู่ดินแดนของเผ่าภูติไม้อย่างเป็นทางการ

เมื่อเห็นสิ่งนี้

เผ่าภูติไม้เป่าแตรแห่งสงคราม

ผู้ฝึกฝนจำนวนมากเดินออกจากเมืองพร้อมที่จะต่อสู้

มีแม้กระทั่งเซียน ที่บินไปยังแนวหน้าของสนามรบ เมื่อพวกเขามองไปที่กองทัพเผ่ามนุษย์ สีหน้าของพวกเขาก็เริ่มเคร่งขรึมแล้ว

ขณะที่พวกเขากำลังจะพูด

เขาเห็นแผ่นค่ากลห้าธาตุทะลวงผ่านอากาศ ทันใดนั้น ค่ายกลขนาดใหญ่ก็แผ่ขยายออกไป และกลืนเซียนเผ่าภูติไม้

เมื่อฟางซิงหลันเคลื่อนไหว

มันเปิดม่านสงครามออกไปโดยสิ้นเชิง

"ฆ่า!" ฉินหยวนไป่ตะโกนอย่างดุเดือด

จากนั้นเขาก็ก้าวไปข้างหน้า

เขาได้พุ่งเข้าหาเซียนคนใดคนหนึ่งแล้ว

อีกด้านหนึ่ง

ในเวลานี้ ผู้ฝึกฝนเผ่าภูติไม้คนอื่นๆ ได้เร่งรีบมาแล้ว

จินเปิงบินขึ้นไปในอากาศ และกลายร่างเป็นวิหคทองยาวหนึ่งหมื่นฟุต พุ่งเข้าหาเซียนเผ่าภูติไม้

เนื่องจากเป็นเผ่าระดับกลาง

เผ่าภูติไม้ไม่มีเซียนมากนัก

รวมถึงความพ่ายแพ้ในการต่อสู้ครั้งก่อน และการสูญเสียเซียนหลายคนแล้วจึงเหลือเซียนน้อยกว่าห้าคน

สำหรับเผ่ามนุษย์

ในเวลานี้ยังมีเซียนถึงสามคน

ฉินหยวนไป๋ จินปิง และเว่ยหลัน

ในหมู่พวกเขา ยังมีฟางซิงหลันที่ไม่ใช่เซียน แต่น่ากลัวยิ่งกว่าเซียน

ดังนั้นไม่นานหลังจากสงครามเริ่มขึ้น

เผ่าภูติไม้เสียเปรียบแล้ว

ใบหน้าของฟางซิงหลันเย็นชา จิตสังหารที่ไม่มีที่สิ้นสุดระเบิดออกมาจากแผ่นค่ากลห้าธตุ ในเวลาเพียงครึ่งวัน เขาได้สังหารเซียนในค่ายกลนั้นแล้ว

ค่ายกลสลายหายไป

ศพที่แตกหักล้มลงกับพื้น

ไม่นานหลังจากนั้น ก็มีค่ายกลขนาดใหญ่อีกหนึ่งเกิดขึ้น และย้ายไปครอบงำเซียนคนอื่นๆ

เซียนเผ่าภูติไม้ที่กำลังต่อสู้กับเว่ยหลัน เขาไม่คาดคิดว่าจะมีคนอื่นแอบโจมตี

ไม่ทันระวังตัว เขาถูกค่ายกลกลืนกินโดยตรง

เวลานี้

เว่ยหลัน และฟางซิงหลันเข้ามาในค่ายกลพร้อมกัน

ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง เซียนเผ่าภูติไม้ก็ถูกสังหารลง

ณ ขณะนี้

เซียนเผ่าภูติไม้คนอื่นๆ เห็นว่าคงจะชนะไม่ได้ เขาจึงระเบิดตัวเอง

ดวงตาของฟางซิงหลันเฉียบคมและมือของเขาก็รวดเร็ว เขาควบคุมค่ายกลทันที และกลืนอีกฝ่าย

บูม

การระเบิดตัวเองของเซียน มีพลังมากพอที่จะทำลายความว่างเปล่า

ค่ายกลสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และในที่สุดก็พังด้วยเสียงดังปัง

ร่างกายของฟางซิงหลันสั่น และมีเลือดไหลออกมาจากมุมปากของเขา จากนั้นเขาก็โบกมือและนำแผ่นค่ายกลกลับมา

เมื่อมองดูแผ่นค่ายกลที่ออร่าจางลงเล็กน้อยแต่ไม่มีรอยแผลเป็นมากนัก เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"โชคดีที่ไม่เป็นไร!"

หากแผ่นค่ายกลถูกทำลาย ความแข็งแกร่งของฟางซิงหลันจะลดลงอย่างน้อยสองในสาม

ด้วยการเสียชีวิตของเซียนหลายคน

เผ่าภูติไม้พ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง