บทที่ 220 ตู้เจ๋อ นายดังแล้วนะ

เวลาสามทุ่มครึ่ง ตลาดหุ้นสหรัฐฯ เปิดทำการตามเวลาปกติ

เป็นไปตามคาด จากนโยบายใหม่ของอุตสาหกรรมยาสูบที่ประกาศในประเทศเมื่อช่วงกลางวัน ส่งผลให้หุ้นจีนที่จดทะเบียนในสหรัฐฯ ทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับบุหรี่ไฟฟ้าพังครืนลงทั้งกระดาน

อู้ซิน เทคโนโลยีเปิดตลาดมาก็ดิ่งลงทันที 20% ราคาพุ่งตรงลงไปที่ 12 ดอลลาร์สหรัฐ

เนื่องจากราคาร่วงเร็วเกินไป หุ้นในมือของพวกตู้เจ๋อจึงยังมีบางส่วนที่ยังไม่ได้เทขายออกไป

จนทำให้เฉียนหยางต้องเอ่ยถามตู้เจ๋อว่า “ประธานตู้ครับ ส่วนที่เหลือเรายังจะขายอีกไหม? หรือจะเก็บเอาไว้ก่อนดีครับ?”

หุ้นที่ได้มาจากการยืมหุ้นขายชอร์ตกับทางโกลด์แมน แซคส์นั้น ความจริงแล้วไม่จำเป็นต้องขายออกไปทั้งหมดก็ได้

เพราะสุดท้ายสิ่งที่ต้องคืนให้โกลด์แมน แซคส์ไม่ใช่เงิน แต่เป็นหุ้นของอู้ซิน เทคโนโลยี

ดังนั้นหุ้นส่วนนี้สามารถนำไปคืนโกลด์แมน แซคส์ได้โดยตรงในภายหลัง

แต่ถ้าขายทิ้งตอนนี้ ต้องอย่าลืมว่าต้นทุนหุ้นล๊อตนี้ของพวกเขาอยู่ที่ 17 ดอลลาร์ขึ้นไปเชียวนะ!

“จะเก็บไว้ฉลองปีใหม่หรือไง? ขายทิ้งให้หมด! ไม่ต้องลังเล วันนี้ล้างพอร์ตให้เกลี้ยง!”

ตู้เจ๋อสั่งการอย่างเด็ดขาด

อย่ามองว่าตอนนี้อู้ซิน เทคโนโลยีดิ่งลงหนักแล้ว

เพราะความจริงนี่มันยังไม่ใช่จุดที่หนักที่สุด

ในช่วงเวลาหลังจากนี้ อู้ซิน เทคโนโลยีจะอยู่ในช่วงขาลงระยะยาว ต่อไปอย่าว่าแต่ราคา 17 ดอลลาร์เลย แม้แต่ 10 ดอลลาร์ก็คงไม่มีวันได้เห็นอีก

คืนนี้ถูกกำหนดให้เป็นคืนที่เหล่านักลงทุนรายย่อยและผู้ถือหุ้นอู้ซิน เทคโนโลยีทุกคนนอนไม่หลับ

แต่สำหรับตู้เจ๋อแล้ว ในที่สุดเขาก็จะได้นอนเร็วเสียที

เขามอบหมายเรื่องที่เหลือให้เฉียนหยางจัดการ

ส่วนตัวเองก็เดินทางกลับโรงแรม

สถานการณ์ดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว สิ่งที่เฉียนหยางและคนอื่นๆ ต้องทำก็แค่ล้างพอร์ตหุ้นให้หมด จากนั้นก็รอจนกว่าอู้ซิน เทคโนโลยีจะร่วงลงไปถึงจุดต่ำสุด แล้วค่อยซื้อหุ้นคืนจำนวนหนึ่งเพื่อนำไปคืนโกลด์แมน แซคส์ก็เป็นอันจบเรื่อง

เรื่องแค่นี้ ไม่ว่าตู้เจ๋อจะอยู่หรือไม่ ผลลัพธ์ก็แทบไม่ต่างกัน

ดังนั้นหลังจากผ่านไปหลายวัน ในที่สุดตู้เจ๋อก็จะได้นอนหลับอย่างสนิทใจเสียที

เมื่อกลับมาถึงห้องพักในโรงแรมจินเม่า เหอฮุ่ยก็ไม่อยู่แล้ว

ตู้เจ๋อจึงทำได้เพียงนอนหลับไปเพียงลำพัง

เช้าวันต่อมา ตู้เจ๋อที่ปรับเวลานอนกลับมาเป็นปกติแล้วตื่นขึ้นแต่เช้า เขาเช็กสถานการณ์ของอู้ซิน เทคโนโลยีไปพร้อมๆ กับแปรงฟัน

ราคาปิดตลาดอยู่ที่ 10.2 ดอลลาร์สหรัฐ ร่วงลงถึง 47.58%

ให้ตายสิ!

สิ่งที่ตู้เจ๋อเห็นใน ‘วารสารการเงินแห่งอนาคตรายเดือน’ คือการร่วงลงสะสมกว่า 70%

แต่แค่เมื่อวานวันเดียว ผลลัพธ์ก็สำเร็จไปแล้วกว่าครึ่ง

อู้ซิน เทคโนโลยีคราวนี้ดูท่าจะไปไม่รอดจริงๆ

การที่อุตสาหกรรมบุหรี่ไฟฟ้าสามารถเติบโตได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้ สาเหตุหลักเป็นเพราะแม้มันจะมีคำว่า ‘ยาสูบ’ อยู่ในชื่อ แต่มันกลับไม่ได้ถูกควบคุมอย่างเข้มงวดเหมือนอุตสาหกรรมยาสูบทั่วไป

ธุรกิจยาสูบที่อยู่นอกเหนือการควบคุมและสามารถเติบโตได้อย่างไร้ขีดจำกัด

นี่คือเหตุผลสำคัญที่สุดที่ทำให้บริษัทบุหรี่ไฟฟ้าหลายแห่งเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว

ในจุดนี้ เหล่านักลงทุนที่แท้จริงย่อมทราบดี

ส่วนคำโฆษณาที่ว่าได้รับการสนับสนุนจากคนรุ่นใหม่ หรือดีต่อสุขภาพมากกว่าบุหรี่จริง

นั่นเป็นเพียงข้ออ้างที่ใช้หลอกลวงผู้บริโภคเท่านั้น

ดังนั้นเมื่อนโยบายใหม่ออกมา นักลงทุนที่มีสติสัมปชัญญะต่างก็เริ่มหมดความเชื่อมั่นในอุตสาหกรรมบุหรี่ไฟฟ้า และพากันถอนตัวออกไป

ต่อให้อู้ซิน เทคโนโลยีจะเป็นยักษ์ใหญ่ของวงการ ก็ไม่อาจต้านทานกระแสหลักนี้ได้

แม้ว่าประธานหญิงคนสวยอย่างหวังอิ่งจะกำลังปวดหัวแทบระเบิด แต่ทางฝั่งตู้เจ๋อในครั้งนี้กลับกอบโกยกำไรไปอย่างเป็นกอบเป็นกำ

ตอนนี้จำนวนหุ้นในบัญชีของเขาเป็นศูนย์ และมีเงินสดที่พร้อมใช้งานบนหน้าจอกว่า 600 ล้านดอลลาร์สหรัฐ!

แน่นอนว่าเงิน 600 ล้านดอลลาร์นี้ไม่ใช่จำนวนเงินสุทธิที่ตู้เจ๋อจะได้รับ

หากตู้เจ๋อสั่งให้เฉียนหยางทำการซื้อคืนในตอนนี้ คำนวณคร่าวๆ แล้ว กำไรสุทธิของเขาในครั้งนี้ควรจะอยู่ที่ประมาณ 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ!

“แค่ร้อยล้านเองเหรอ? น้อยไปหน่อยนะเนี่ย”

ตู้เจ๋อเบ้ปาก รู้สึกว่ามันน้อยไปนิด

เขาเหนื่อยยากแทบตายมาตั้งนาน แถมยังต้องแบกรับความกดดันมหาศาลขนาดนั้น หากไม่มีเหอฮุ่ยคอยช่วย เกรงว่าเขาคงจะทนแรงกดดันไม่ไหวไปแล้ว

ลำบากขนาดนี้แต่ได้กำไรแค่ร้อยล้านดอลลาร์เองเหรอ?

“ช่างเถอะ ยังดีที่นี่ยังไม่ใช่ผลลัพธ์สุดท้าย รอดูอีกหน่อย น่าจะยังทำกำไรได้มากกว่านี้”

ตู้เจ๋อคำนวณในใจ

ในข่าวการเงินอนาคตระบุว่าอู้ซิน เทคโนโลยีจะร่วงลงรวมกว่า 70%

ตอนนี้การดิ่งเหวเพิ่งจะมาได้ครึ่งทางเอง ไม่ต้องรีบร้อนไป

เมื่อคิดได้ดังนั้น อารมณ์ของเขาก็ดีขึ้นมาก

หลังจากจัดการธุระส่วนตัวเสร็จ ตู้เจ๋อก็เดินทางไปที่บริษัท

ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าบริษัท เขาก็เห็นเหอฮุ่ยอยู่ที่ที่นั่งของเธอเป็นคนแรก

เธอมองเห็นตู้เจ๋อเช่นกัน และเอ่ยทักทายเขาด้วยท่าทีที่เป็นปกติ

เรื่องนี้ทำให้ตู้เจ๋อประหลาดใจอยู่บ้าง

หรือว่าเหอฮุ่ยจะจัดการอารมณ์ของตัวเองเรียบร้อยแล้ว?

แบบนั้นก็ดีเหมือนกัน

ตู้เจ๋อไม่ได้อยากจะบังคับฝืนใจอะไรเธออยู่แล้ว แต่ถ้าเธอสามารถปรับสภาพจิตใจได้ด้วยตัวเอง นั่นก็เป็นเรื่องที่ดียิ่ง

ทันทีที่ก้าวเข้าห้องทำงาน จู่ๆ ก็มีโทรศัพท์โทรเข้ามา

ตู้เจ๋อเหลือบมอง เป็นเซี่ยเจียที่โทรมา

เขารู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะก่อนหน้านี้เขาเคยแจ้งทุกคนในกลุ่มไว้แล้วว่า ก่อนที่การลงทุนครั้งนี้จะสิ้นสุดลงเขาอาจจะยุ่งมาก หากไม่มีธุระอะไรสำคัญพยายามอย่ารบกวนเขา

ดังนั้นการที่เซี่ยเจียโทรมาในตอนนี้ ตู้เจ๋อจึงรู้สึกประหลาดใจ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าเป็นคนอื่นก็ว่าไปอย่าง แต่เซี่ยเจียนั้นเชื่อมั่นในตัวเขาแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ ตอนลงทุนในหุ้นเวยหนิวครั้งก่อน นอกจากการถามเรื่องวิธีการดำเนินการแล้ว ตลอดช่วงเวลานั้นเขาก็ไม่เคยรบกวนตู้เจ๋อเลยแม้แต่น้อย

ทำไมครั้งนี้ถึงได้ทำตัวผิดปกติล่ะ?

“เซี่ยเจีย มีเรื่องอะไรเหรอ?”

“ตู้เจ๋อ นายรู้ตัวไหมว่าตอนนี้นายดังแล้วนะ?”

“ดังเรื่องอะไร?”

ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง!

ตู้เจ๋อละโทรศัพท์ออกห่างหูแล้วมองที่หน้าจอ พบว่าเซี่ยเจียส่งข้อความวีแชตหาเขาหลายข้อความ ซึ่งทั้งหมดเป็นลิงก์บทความข่าว

ตู้เจ๋อเพียงแค่เหลือบมองไปไม่กี่แวบ สีหน้าของเขาก็พลันมืดครึ้มลงทันที

[อู้ซิน เทคโนโลยีเผชิญหน้ากับขาแช่งรายใหญ่! บริษัทการลงทุนลึกลับในประเทศดักโจมตีราคาหุ้นอู้ซิน!]

[โกยเงินไปกว่าร้อยล้านดอลลาร์ในคืนเดียว! นักลงทุนลึกลับในประเทศทำชอร์ตหุ้นอู้ซิน!]

[อาศัยจังหวะนโยบายหรือมีข่าววงในกันแน่? อู้ซิน เทคโนโลยีดิ่งเหว 40% ในคืนเดียว ตัวการใหญ่ที่แท้คือคนในประเทศ!]

[ราคาหุ้นอู้ซิน เทคโนโลยีลดลงครึ่งหนึ่ง ตัวการใหญ่ชื่อตู้เจ๋อ...]

“ตู้เจ๋อ นายระวังตัวหน่อยนะ!”

สายที่คุยกับเซี่ยเจียยังไม่ได้วาง เสียงของเซี่ยเจียที่แฝงไปด้วยความกังวลดังออกมาจากลำโพง

“ลู่เหรินบอกว่าข่าวพวกนี้มันโผล่มาเร็วเกินไป เหมือนมีใครบางคนจงใจเล่นงานนายอยู่เลย”

“หวังอิ่ง แห่งอู้ซิน เทคโนโลยี”

ตู้เจ๋อผ่อนลมหายใจออกมาแรงๆ

เขามั่นใจถึงเก้าส่วนว่าผู้อยู่เบื้องหลังข่าวเหล่านี้ต้องเป็นยัยผู้หญิงที่ชื่อหวังอิ่งแน่นอน

เมื่อวานราคาหุ้นอู้ซิน เทคโนโลยีลดลงไปกว่าครึ่ง ยัยผู้หญิงคนนั้นมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะโยนความผิดทั้งหมดมาที่ตู้เจ๋อ

แน่นอนว่าอาจเป็นเพราะเธอไม่กล้าไปมีโทสะใส่รัฐบาล จึงทำได้เพียงระบายความโกรธมาที่ตู้เจ๋อ และจ้างคนมาเขียนบทความเหล่านี้เพื่อดิสเครดิตเขาข้ามคืน

“นายนึกออกก็ดีแล้ว ลู่เหรินฝากมาบอกให้นายเตรียมใจไว้หน่อยนะ จากบทความพวกนี้ ดูเหมือนยัยนั่นตั้งใจจะหาคนมาแจ้งเบาะแสว่านายทำ ‘การใช้ข้อมูลวงใน’ (Insider Trading) น่ะ!”

ตู้เจ๋อเพิ่งจะอ่านแค่หัวข้อข่าว ยังไม่ได้อ่านรายละเอียดด้านในบทความ

แต่พอได้ยินเซี่ยเจียพูด เขาก็เริ่มตระหนักถึงความรุนแรงของเรื่องนี้ทันที

“ฉันเข้าใจแล้ว ฝากขอบใจลู่เหรินแทนฉันด้วยนะ”

“ขอบใจอะไรกัน? ครั้งนี้นายช่วยพวกเราทำเงินนะ นี่เป็นสิ่งที่เขาควรทำอยู่แล้ว! อ้อ จริงสิ เจ้าเด็กเจิ้งเทามันเสนอไอเดียมาอย่างหนึ่ง นายลองฟังดูหน่อยว่าใช้ได้ไหม?”

“ข้อเสนออะไร?”

“มันบอกว่าตอนนี้นายก็นับว่าเป็นคนดังแล้ว ทำไมไม่ใช้โอกาสนี้เปิดบัญชีเวยป๋อหรือโต๋วอิน ของตัวเอง แล้วปั้นตัวเองให้เป็นคนของสาธารณะไปเลยล่ะ? ขอแค่ชื่อเสียงนายโด่งดัง คนที่คิดจะเล่นงานนายก็ต้องคิดหน้าคิดหลังถึงผลกระทบที่จะตามมาบ้าง”

“แถมในอนาคตนายยังคิดจะทำกองทุนการลงทุนไม่ใช่เหรอ? ตราบใดที่นายมีอิทธิพลต่อสาธารณะ ไม่ว่าจะเป็นกองทุนรวม หรือกองทุนส่วนบุคคล เงินก็จะไหลมาเทมาไม่ขาดสายเลยล่ะ”

เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของตู้เจ๋อก็พลันเป็นประกาย นี่นับว่าเป็นไอเดียที่ดีจริงๆ

เพียงแต่...

หืม?

ในตอนนั้นเอง ตู้เจ๋อก็เห็นข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาบนหน้าจอโทรศัพท์:

[ตรวจพบว่าผู้เล่นเริ่มมีอิทธิพลต่อสังคมในระดับหนึ่ง ‘ระบบชื่อเสียง’ ได้รับการเปิดใช้งานสำเร็จแล้ว! โปรดเข้าสู่เกมเพื่อตรวจสอบฟังก์ชันของระบบชื่อเสียงโดยเร็วที่สุด!]

จบบท