บทที่ 52 เสี่ยใหญ่อย่างป๋าตู้จะมีความยาวแค่ 14 ได้ยังไง?

ออกจากบริษัท รออยู่ริมถนนสักพัก ตู้เจ๋อก็ขึ้นรถของโรงแรม J

พอขึ้นรถ ตู้เจ๋อก็เอ่ยขอโทษด้วยความเกรงใจ:

“ขอโทษครับพี่คนขับ บอกว่าแป๊บเดียว ดันให้รอนานเลย”

“คุณตู้ไม่ต้องเกรงใจครับ แค่คุณปลอดภัยก็ดีแล้วครับ”

ตอนติดอยู่ในลิฟต์ ตู้เจ๋อส่งข้อความไปบอกคนขับรถแล้วว่าลิฟต์เสีย

ให้คนมารอนานขนาดนี้ เขาอดรู้สึกผิดไม่ได้

ถึงจะรวยแล้ว แต่เนื้อแท้ตู้เจ๋อก็ยังเป็นคนที่ผ่านความลำบากมาก่อน เข้าใจหัวอกคนทำงาน ไม่ได้ทำตัวหยิ่งยโสเพราะรวยข้ามคืน

ว่าแต่ รถของฉันเมื่อไหร่จะเสร็จนะ?

ตู้เจ๋อเริ่มคิดถึงเฟอร์รารี่ของตัวเองแล้ว ถ้าได้รถมา อยากไปไหนก็ไปได้ ไม่ต้องเกรงใจใคร

คิดได้ดังนั้น ตู้เจ๋อก็ส่งข้อความหา หานซินเหล่ย ถามว่าเมื่อไหร่จะได้รถ?

หานซินเหล่ยยังไม่ตอบ แต่ลู่เหรินดันโผล่มาถามในกลุ่มที่ตั้งตอนไปบาร์วันนั้นก่อน

“เหล่าตู้ ได้ยินว่าจะเอาเงิน 10 ล้านไปลงหุ้นอเมริกา? แถมยังใช้มาร์จินด้วย?”

ประโยคเดียว ทำเอา สวีเจ๋อชิง และคนอื่นๆ โผล่หัวออกมาทันที

เฉินเฟิง: “10 ล้าน? พ่อบุญธรรมจะเล่นใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ?”

เฉินล่าง: “พ่อบุญธรรมระวังหน่อยนะครับ หุ้นอเมริกาเหมือนจะเสี่ยงสูงนะ?”

สวีเจ๋อชิง: “จะเสี่ยงแค่ไหนก็ไม่เท่าหุ้นจีน (A-share) หรอกมั้ง? สมัยก่อนฉันซื้อ เล่อชื่อ (LeEco) ไป 2 แสน เหลือกลับมา 200”

ตู้เจ๋อยิ้ม พิมพ์ตอบกลับไป “ไม่ถึง 10 ล้านหรอก ก็แค่ 9 ล้าน เล่นขำๆ มีใครสนใจจะตามไหม?”

คนอื่นยังไม่ทันตอบ เซี่ยเจีย ก็โทรเข้ามาทันที “เพื่อนยาก เอ็งจะเอาจริงดิ? 9 ล้านซื้อหุ้น? มีเงินก็ไม่ต้องผลาญแบบนี้นะเว้ย!”

“ฉันเล็งหุ้นตัวหนึ่งไว้ นายสนใจจะลงด้วยไหม? อย่าหาว่าป๋าไม่ให้โอกาสรวยนะ!”

“ช่างเถอะๆ ฉันซ่าไม่ไหวแล้ว ไม่รู้เรื่องหุ้นด้วย เล่นไม่เป็น”

ตู้เจ๋ออดขำไม่ได้ เซี่ยเจียสมัยหนุ่มๆ ซ่ากว่าเขาตอนนี้เยอะ

ย่านถนนเก่าหงเจิ้นที่เต็มไปด้วยคนร้อยพ่อพันแม่ หมอนี่เคยลองของแปลกมาเพียบ แถมยังหาเงินได้เป็นกอบเป็นกำ

แต่หลังๆ เริ่มเข้มงวดขึ้น ก็เลยเลิก

“พูดจริงๆ นะ ไม่ต้องลงเยอะก็ได้ 5 หมื่นเหรียญ ประมาณ 3 แสน 5 หมื่นหยวน เข้าเร็วออกเร็ว ถ้าขาดทุนฉันรับผิดชอบเอง! สิทธิพิเศษเฉพาะนายคนเดียวนะเว้ย!”

คนอื่นคือเพื่อนกินเพื่อนเที่ยว แต่เซี่ยเจียคือเพื่อนตายที่ตู้เจ๋อนับถือเหมือนพี่น้องท้องเดียวกันจริงๆ ถึงกล้าพูดแบบนี้

เขารู้ว่าเซี่ยเจียไม่ขาดเงิน แต่โบราณว่า *คนได้ดี หมาไก่พลอยได้ขึ้นสวรรค์* (หมายถึงคนหนึ่งได้ดี ญาติมิตรพลอยได้อานิสงส์) ให้พี่น้องมีชีวิตที่ดีขึ้นมันผิดตรงไหน?

“...เออ เชื่อใจเอ็งสักครั้ง! เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปเปิดพอร์ต จะให้ซื้อเมื่อไหร่บอกด้วย!”

“เปิดเสร็จแล้วบอกฉัน เดี๋ยวส่งสัญญาณให้เข้า!”

วางสาย ตู้เจ๋อกลับไปดูในกลุ่ม เห็นไม่มีใครตอบรับ ก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆ

แต่เขาก็เข้าใจ หุ้นมันก็เหมือนการพนันนั่นแหละ

ถ้ามีคนมาชวนไปเข้าบ่อน คุณก็คงไม่สนใจเหมือนกัน

แต่บางครั้ง โอกาสก็หลุดลอยไปแบบนี้แหละ

หลังจากนั้น จนกระทั่งกลับถึงโรงแรม J ตู้เจ๋อถึงได้รับข้อความจากหานซินเหล่ย บอกว่าเอกสารเรียบร้อยแล้ว เหลือแค่ป้ายทะเบียนที่ต้องรออีกหน่อย อาจต้องใช้เวลาอีกสองสามวัน

พักผ่อนสักครู่ ตู้เจ๋อก็เก็บกระเป๋าฟิตเนส แล้วเรียก เหอฮุ่ย เตรียมตัวไปออกกำลังกาย

ท่าทีของเหอฮุ่ยที่มีต่อตู้เจ๋อยังคงเหมือนเมื่อเช้า เย็นชากว่าเมื่อวานเยอะ

เธอไม่เรียกเขาว่า ‘พี่ตู้’ แล้ว แต่กลับมาเรียกว่า ‘คุณตู้’ เหมือนตอนแรก

แต่ตอนที่ช่วยตู้เจ๋อถือกระเป๋า สายตาเธอก็เหลือบไปเห็นคู่มือเปิดบัญชีหุ้นที่ตู้เจ๋อวางทิ้งไว้

“คุณตู้จะเล่นหุ้นเหรอคะ?”

ได้ยินดังนั้น ตู้เจ๋อก็นึกขึ้นได้ พูดว่า “ใช่ครับ เป็นไง? คุณอยากลองตามผมสักหน่อยไหม? ถ้าคุณรับข้อเสนอแบบนั้นของผมไม่ได้ ผมเปลี่ยนข้อเสนอให้ใหม่ก็ได้นะ

ช่วงนี้ผมเล็งหุ้นอเมริกาตัวหนึ่งชื่อ เวยหนิว ไว้ อีกไม่กี่วันน่าจะมีข่าวใหญ่ ถ้าคุณพอมีเงินเก็บ ลองซื้อตามผมดูสักหน่อยไหม”

สีหน้าของเหอฮุ่ยไม่เปลี่ยน เธอกุมมือไว้ที่หน้าท้อง โค้งคำนับอย่างสุภาพเหมือนวันแรกที่เจอกัน

“ขอบคุณค่ะคุณตู้ แต่ฉันขอคิดดูก่อนดีกว่าค่ะ”

คิดดูก่อน ก็คือปฏิเสธ

แต่เรื่องนี้อยู่ในความคาดหมายของตู้เจ๋ออยู่แล้ว

ขนาดเพื่อนตายอย่างเซี่ยเจียได้ยินครั้งแรกยังลังเล นับประสาอะไรกับเหอฮุ่ย?

แต่ที่เขาพูดแบบนี้ในวันนี้ ก็เพราะจงใจ

บางครั้ง การเสียดายเงินที่ควรจะได้ร้อยหยวนเพราะความลังเลของตัวเอง มันฝังใจยิ่งกว่าทำเงินหายหมื่นหยวนเสียอีก

ตอนนี้ตู้เจ๋อกำลังยื่นโอกาสทำเงินก้อนโตให้เหอฮุ่ยโดยไม่ต้องแลกด้วยอะไรเลย

แต่เหอฮุ่ยกลับไม่เห็นคุณค่า

รอจนถึงวันนั้น เธอจะรู้ซึ้งว่าตัวเองพลาดโอกาสทองไปขนาดไหน

ถึงตอนนั้น เธอจะยิ่งเสียดายและผิดหวังกว่าตอนนี้หลายเท่า

...

เช้าวันพุธ ตู้เจ๋อมองโทรศัพท์แล้วถอนหายใจยาว

แห้วอีกแล้ว!

“ดูท่าจะไม่ใช่ทุกครั้งที่เดินเกมแล้วจะมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นแฮะ... แต่มันก็สมเหตุสมผลดี”

อย่าเห็นว่าช่วงแรกๆ ตู้เจ๋อเจอเหตุการณ์พิเศษทุกวัน ตั้งแต่วันอังคารมา เขาเจอผลลัพธ์ ‘ไม่มีอะไรเกิดขึ้น’ ติดต่อกันสองวันแล้ว

ทอยลูกเต๋าสองครั้ง ได้ 4 แต้ม กับ 2 แต้ม

เดินไป 6 ช่อง แต่เกมบอกแค่ว่า ‘วันนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น’

ตัวละครแค่เดินไปข้างหน้าเฉยๆ

สองวันติดที่ไม่เจภารกิจทำเงิน ทำให้ตู้เจ๋อเริ่มได้สติ

มี เกมมหาเศรษฐีเสินฮ่าว เป็นสูตรโกง ความรวยรออยู่ข้างหน้าก็จริง

แต่ถ้าหวังพึ่งแต่เกม สักวันอาจจะสะดุดขาตัวเองก็ได้

“ดูท่าฉันต้องเตรียมสร้างเนื้อสร้างตัวด้วยตัวเองบ้างแล้ว”

ขนาดคุณหนูเหยียนยังคิดจะออกไปสร้างธุรกิจของตัวเอง ตู้เจ๋อคิดว่าเขาเองก็ควรใช้ความได้เปรียบจากเกม มาสร้างความมั่งคั่งที่แท้จริงของตัวเองบ้าง

ใช้เงินก้อนแรกที่ได้จากเกม ไปสร้างธุรกิจของตัวเอง

แบบนี้ตู้เจ๋อถึงจะวางใจได้ในระยะยาว

ต่อให้วันหนึ่งเกมมหาเศรษฐีหายไป เขาก็ยังมีธุรกิจเลี้ยงตัวให้สุขสบายได้ ไม่ต้องกลับไปจนกรอบเหมือนเดิม

แม้สองวันนี้จะไม่เจอเหตุการณ์พิเศษ แต่ตู้เจ๋อก็ไม่ได้เสียเปล่า

เพราะไม่มีเรื่องยุ่งๆ เขาเลยมีเวลาทุ่มเทให้กับการออกกำลังกายมากขึ้น

พอออกกำลังกายเยอะขึ้น ผลของ กางเกงขาสั้นเทพแห่งการกีฬา ก็ยิ่งชัดเจน

แค่เมื่อวานวันเดียว เปอร์เซ็นต์ไขมันของเขาลดลงไปถึง 2%!

มากกว่าวันแรกเท่าตัว!

ยืนหน้ากระจก ตู้เจ๋อเห็นชัดเลยว่าพุงยุบลงไปเยอะ

เหนียงใต้คางเริ่มจางลง ดูสดใสกระฉับกระเฉงขึ้นมาก

นอกจากนี้ ผลลัพธ์ลดไขมัน 2% ยังทำให้เขาได้รับรางวัลเงินสดอีก 400,000 หยวน

แต่เทียบกับวันแรกที่ได้เยอะกว่านี้ นี่ก็เป็นอีกปัจจัยที่ทำให้ตู้เจ๋อเริ่มเปลี่ยนความคิด

...

“เหอฮุ่ย วันนี้พอแค่นี้เถอะ”

สี่โมงเย็น ตู้เจ๋อที่เหงื่อท่วมตัวลุกจากเครื่องเล่น พูดกับเหอฮุ่ยที่อยู่ข้างๆ

“ได้ค่ะ งั้นฉันไปเรียกรถให้นะคะ?”

เหอฮุ่ยช่วยเช็ดเหงื่อให้ตู้เจ๋อพลางถาม

“ไม่ต้อง วันนี้คุณกลับไปเองเถอะ เดี๋ยวผมมีธุระต่อ ไม่ใช้รถโรงแรม”

เมื่อตอนเที่ยงหานซินเหล่ยโทรมาแจ้งว่ารถจดทะเบียนเรียบร้อยแล้ว นัดกันว่าจะเอารถมาส่งตอนสี่โมงสิบห้า

มีเฟอร์รารี่เป็นของตัวเอง ตู้เจ๋อก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งโรลส์-รอยซ์โรงแรมอีกต่อไป

บอกลาเหอฮุ่ย ตู้เจ๋ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าคนเดียว พอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ก็เห็นข้อความแจ้งเตือนจาก เกมมหาเศรษฐีเสินฮ่าว!

[ยินดีด้วย ผู้เล่นลดเปอร์เซ็นต์ไขมันสะสมครบ 5% รางวัลภารกิจถูกส่งมอบแล้ว โปรดตรวจสอบ!]

ตู้เจ๋อตาลุกวาว ลดไป 5% แล้วเหรอ?

เร็วเวอร์!

กางเกงขาสั้นเทพเจ้านี่มันของดีจริงๆ (YYDS)!

เขารีบเปิดเกม สถานะภารกิจอัปเดตแล้ว มีรางวัลรอให้กดรับอยู่หลายรายการ

นอกจากรางวัลเงินสดสุ่มจากการลดไขมัน 2% ของวันนี้ ยังมีรางวัล แต้มสเตตัสพิเศษ อีกด้วย

ตู้เจ๋อกดรับเงินสดก่อน วินาทีต่อมา ข้อความธนาคารก็เด้งขึ้น:

“เรียนลูกค้าธนาคารจาวซาง เงินจำนวน 700,000.00 หยวน ได้โอนเข้าบัญชีลงท้าย 9896 ของท่านเรียบร้อยแล้ว! ยอดเงินคงเหลือ 1,355,596.26 หยวน!”

เงินเจ็ดแสนหยวนทำให้เงินเก็บของเขาทะลุล้านอีกครั้ง แต่ก็ไม่ได้ทำให้ตู้เจ๋อตื่นเต้นเท่าไหร่

สิ่งที่เขาสนใจจริงๆ คือ แต้มสเตตัสสุ่ม นี้ต่างหาก

เพราะก่อนหน้านี้ ตู้เจ๋อหาหน้าต่างสถานะตัวละครในเกมไม่เจอ เลยไม่รู้ว่ารางวัลนี้จะให้มาในรูปแบบไหน?

พอกดรับ ข้อความระบบก็เด้งขึ้นมา

“ยินดีด้วย ผู้เล่นได้รับ 2 แต้มสเตตัส เปิดฟังก์ชันหน้าต่างสถานะผู้เล่นสำเร็จ!”

กดตกลง หน้าต่างสถานะก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าตู้เจ๋อ

ผู้เล่น: ตู้เจ๋อ

สุขภาพ: 70 (1 แต้ม เพิ่ม 1)

ปัญญา: 78 (1 แต้ม เพิ่ม 1)

กำลังกาย: 75 (1 แต้ม เพิ่ม 1)

ความอดทน: 70 (1 แต้ม เพิ่ม 1)

ส่วนสูง: 180 ซม. (1 แต้ม เพิ่ม 1 ซม.)

น้ำหนัก: 92.5 กก. (1 แต้ม ลด 0.5 กก.)

ความยาว: 14 (1 แต้ม เพิ่ม 1 ซม.)

ความกว้าง: 3.5 (1 แต้ม เพิ่ม 0.1 ซม.)

แต้มสเตตัสคงเหลือ: 2

ด้านหลังค่าสเตตัสแต่ละอย่าง มีปุ่มเครื่องหมายบวกให้กดเพิ่มแต้มได้

นอกจากค่าพื้นฐานอย่างปัญญาและกำลังกายแล้ว ไม่นึกว่าส่วนสูงและน้ำหนักก็ปรับได้ด้วย

แต่พอเห็นสองบรรทัดสุดท้าย ตู้เจ๋อก็ชะงักกึก

ตอนแรกเขาดูไม่เข้าใจว่ามันคือค่าอะไร

จนกระทั่งเห็นคำอธิบายการเพิ่มแต้มด้านหลัง เขาถึงบางอ้อ

บ้านี่! ระบบแกมั่วหรือเปล่า?

ความยาวของ ‘ป๋าตู้’ มันต้อง 18 ซม. สิเว้ย จะมาแค่ 14 ได้ยังไง?!

จบบท