บทที่ 27 หลินเจินรู เธอทำลายผู้ชายดีๆ ไปคนนึง!

ตู้เจ๋อในตอนนี้ ไม่ใช่อาบังขายโรตีหน้าโง่คนเดิมอีกต่อไป

ความล้มเหลวในชีวิตแต่งงาน บวกกับวิชาที่เพิ่งร่ำเรียนมาจากเฉินจิ่งเฉิง ทำให้ตู้เจ๋อมีมุมมองใหม่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ชายหญิง

คืนนี้เขาสนใจหลิ่วถังถังมากกว่าก็จริง

แต่ส่วนใหญ่เป็นเพราะรัศมี 'เพื่อนรักเมียเก่า' ที่เปล่งประกายออกมาจากตัวเธอต่างหาก

ถ้าไม่มีรัศมีนี้ หลิ่วถังถังก็มีดีแค่ขาคู่สวยนั่นแหละ

แค่นี้ยังกล้ามาตั้งเงื่อนไขกับเขา?

คิดจะให้เขากลับไปเป็นหมาเชื่องๆ คอยเลียแข้งเลียขาเหมือนตอนอยู่กับหลินเจินรูงั้นเหรอ?

ฝันไปเถอะ!

คำพูดของเฉินจิ่งเฉิงนี่มันโดนใจจริงๆ!

ผู้หญิงในโลกมีเป็นล้าน คนที่ดีที่สุดคือคนต่อไปเสมอ!

ไม่มีหลิ่วถังถัง เขาก็ยังมีหานซินเหล่ย!

ตอนนี้หานซินเหล่ยกำลังเต้นอยู่กับสาวๆ กลุ่มหนึ่ง

จู่ๆ โดนตบก้น เธอก็สะดุ้งโหยง หันมาทำหน้าดุใส่

แต่พอเห็นว่าเป็นตู้เจ๋อ ใบหน้าบึ้งตึงก็เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มหวานหยดย้อยทันที

ถ้าเป็นผู้ชายทั่วไปตบก้น ก็คือลวนลาม

แต่ถ้าเป็นป๋าขาตบก้น เขาเรียกว่าหยอกเย้า

อืม...

ผู้หญิงก็สองมาตรฐานแบบนี้แหละ

"พี่ตู้ มีอะไรเหรอคะ?"

หานซินเหล่ยลูบก้นป้อยๆ ทำปากจู๋อ้อน

"เต้นด้วยกันหน่อยไหม?"

"เอาสิคะ!"

หานซินเหล่ยได้ยินดังนั้น ก็เบียดตัวเข้าไปแนบชิด จับมือตู้เจ๋อมาวางบนเอวคอดของตัวเอง

เธอเป็นผู้หญิงฉลาด ไม่ถามเซ้าซี้เหมือนหลิ่วถังถังว่าเมื่อกี้ตู้เจ๋อหายไปไหนมา?

ทำไมไม่ไปหาหลิ่วถังถัง แต่ใช้เรือนร่างอันเร่าร้อนและเซ็กซี่ตอบสนองตู้เจ๋อแทน

เต้นกันไปได้สักพัก ตู้เจ๋อก็เริ่มรู้สึกร้อนรุ่ม

เขาไม่รอช้า เปิดไพ่ตายทันที "คืนนี้กลับกับพี่ไหม?"

เจอคำชวนกะทันหันแบบนี้ หานซินเหล่ยชะงักไปนิดนึง หันไปมองหลิ่วถังถังที่นั่งหน้ามุ่ยอยู่ที่โต๊ะ

เมื่อกี้เธอโดนตู้เจ๋อเมิน ปล่อยให้ไปนั่งดูกระหนุงกระหนิงกับหลิ่วถังถัง ในใจสุมไปด้วยเพลิงโทสะ

แต่ตอนนี้สถานการณ์พลิกผัน ความสะใจก็เอ่อล้นออกมา

เห็นหลิ่วถังถังก้มหน้าเล่นมือถือด้วยสีหน้าเคร่งเครียด หานซินเหล่ยก็ยิ้มมุมปาก พอจะเดาเรื่องราวได้คร่าวๆ

หานซินเหล่ยหัวเราะลั่นในใจ เธอกับหลิ่วถังถังก็คนประเภทเดียวกัน อยากจับเต่าทองเหมือนกัน

เธอเลยรู้ดีว่า หลิ่วถังถังต้องไปทำอะไรให้ตู้เจ๋อโกรธแน่ๆ เขาถึงได้เขี่ยทิ้งแบบไม่ไยดี

ถึงจะไม่รู้ว่าหลิ่วถังถังทำอะไรผิด แต่หานซินเหล่ยรู้ดี

คนรวยอย่างตู้เจ๋อ แถมยังเคยแต่งงานมาแล้ว จะไปใช้ลูกไม้อ่อยหนุ่มรวยรุ่นลูกไม่ได้ผลหรอก

เขาไม่ใช่เด็กหนุ่มใสซื่อที่จะหลงกลมารยาหญิงง่ายๆ

เห็นไหม ความจริงใจเท่านั้นที่ชนะทุกสิ่ง ไม่ว่าจะกับผู้หญิงหรือผู้ชาย

"พี่ตู้คะ ไปบ้านพี่เหรอคะ?"

"เปล่า พี่พักอยู่ห้องมัวตูสวีท โรงแรมเจ"

"มัวตูสวีท? ห้องคืนละ 2 แสนนั่นเหรอคะ? หนูยังไม่เคยไปเลย! งั้นหนูต้องขอไปเปิดหูเปิดตาหน่อยแล้วล่ะค่ะ!"

เห็นหานซินเหล่ยตอบตกลงง่ายๆ ไม่เรื่องมากถามโน่นถามนี่

ตู้เจ๋อก็ลากเธอกลับไปนั่งดื่ม พักผ่อนเอาแรงเตรียมตัวสำหรับกิจกรรมถัดไป

เขาดูคนไม่ผิดจริงๆ น้องหานซินเหล่ยคนนี้เป็นเด็กใฝ่ดีมีความก้าวหน้าจริงๆ ด้วย

เห็นตู้เจ๋อหันไปจู๋จี๋กับคนอื่นอย่างออกรส

หลิ่วถังถังหน้าซีดเผือด

มือถือสั่นไม่หยุด หลินเจินรูที่โทรไม่ติดเริ่มระดมส่งข้อความมาด่ากราด

ถ้อยคำรุนแรงหยาบคายสารพัด

หลิ่วถังถังรู้สึกเหมือนเสียทั้งขึ้นทั้งล่อง

อุตส่าห์ยอมโพสต์รูปคู่ลงโมเมนต์เพื่อเข้าหาตู้เจ๋อ ยอมให้เขากอดจูบลูบคลำ แต่สุดท้ายตู้เจ๋อกลับพลิกลิ้นหน้ามือเป็นหลังมือ!

มันจะมากเกินไปแล้วนะ?

เธอแค่ขอเลื่อนสถานะให้มันเป็นทางการหน่อย

ไม่ได้ขอให้เขามาแต่งงานด้วยสักหน่อย ทำไมต้องโกรธขนาดนี้?

มองตู้เจ๋อที่กำลังใช้มือข้างที่เคยลวนลามเธอ ไปสำรวจเรือนร่างหานซินเหล่ยอย่างเมามัน

หลิ่วถังถังพลันนึกถึงตู้เจ๋อคนเก่าที่เธอเคยรู้จัก

ตอนนั้น สมัยที่ตู้เจ๋อยังเป็นแค่ผัวเพื่อน เขาช่างเป็นผู้ชายที่ซื่อสัตย์อะไรขนาดนี้

เวลาไปไหนมาไหน สายตาเขาจับจ้องอยู่แต่ที่เมีย ไม่เคยชายตามองผู้หญิงอื่นเลย

ทำไมพอหย่ากันปุ๊บ เขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้?

เฮ้อ...

หลินเจินรู นังเพื่อนเวร! แกทำลายผู้ชายดีๆ ไปคนนึงแล้วรู้ไหม!

ดึกสงัด เหลือเวลาอีกไม่กี่นาทีก่อนเที่ยงคืน

เหล้าบนโต๊ะเริ่มไม่มีใครแตะ หนุ่มๆ ในวงต่างกอดสาวคุยเล่นหัวร่อต่อกระซิก เหมือนรอเวลาแยกย้าย

ตู้เจ๋อเห็นดังนั้น ก็ไม่ถ่วงเวลา เรียกกู้เหิงเข้ามา

"พี่ตู้ มีอะไรให้รับใช้ครับ?" กู้เหิงถามอย่างนอบน้อม

"เหล้าเราเหลือเท่าไหร่?"

"พี่ครับ Ace of Spades เหลือ 20 ขวด หลุยส์ 13 หมดแล้ว ส่วนมาร์เทลล์กับเฮนเนสซี่เหลืออย่างละครึ่งขวดครับ"

กู้เหิงนึกว่าตู้เจ๋อจะเช็กบิล เตรียมตัวเรียบร้อยแล้ว

พูดจบ เขาก็ยื่นบัตรใบหนึ่งให้ "พี่ครับ จะกลับแล้วใช่ไหมครับ? ถ้าจะกลับ เหล้าที่เหลือฝากไว้ที่ร้านได้นะครับ ครั้งหน้าพี่เอาบัตรนี้มายื่น จะให้ใครมาเบิกก็ได้ครับ"

ตู้เจ๋อโบกมือ "ไม่ต้องยุ่งยาก แจก Ace of Spades ให้ทุกคนคนละขวด ยกเว้นยัยนั่น"

ตู้เจ๋อชี้ไปที่หลิ่วถังถัง

กู้เหิงชะงัก นึกอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าแปลกๆ ไปนิดนึง

แต่ก็ไม่ปากมาก รีบสั่งให้ลูกน้องหยิบ Ace of Spades มาแจกเซี่ยเจียและสาวๆ คนละขวด

ยกเว้นหลิ่วถังถัง

ไม่นาน เซี่ยเจียกับพวกก็ถือขวดเหล้าเดินเข้ามาหา

"ตู้เจ๋อ มึงจะทำอะไรวะ?"

"พวกมึงคออ่อนกันจัง เหล้าเหลือบานเบอะ เอามาฉีดเล่นดีกว่า!" ตู้เจ๋อพูดหน้าตาเฉย

"ฉีดเล่น?"

"เชี่ย! มึงเอาจริงดิ?"

"ฉีดทิ้งหมดนี่เนี่ยนะ?"

ไม่ใช่แค่เซี่ยเจีย แม้แต่ลู่เหริน ไฮโซตัวจริงเสียงจริงยังอึ้ง

เขาเที่ยวมาเยอะ แต่ไม่เคยเห็นใครเล่นแบบนี้มาก่อน!

เอา Ace of Spades มาฉีดเล่น?

นี่มันฟุ่มเฟือยยิ่งกว่าเอา Ace of Spades มาล้างมืออีกนะเว้ย!

"ป๋าตู้คะ เหล้ากินไม่หมดฝากไว้ก็ได้นะคะ" หานซินเหล่ยกระซิบข้างหู

"ฝากทำไม? ครั้งหน้ามาก็สั่งใหม่สิ"

ตู้เจ๋อพูดอย่างเป็นธรรมชาติ

สาวๆ รอบข้างมองตาค้าง นัยน์ตาลุกเป็นไฟ อิจฉาหานซินเหล่ยแทบกระอักเลือด อยากจะกระชากยัยนั่นออกแล้วเสียบแทนที่เดี๋ยวนี้

ป๋าใจป้ำขนาดนี้ ทำไมคนที่อยู่ในอ้อมกอดไม่ใช่พวกเธอ?

หลิ่วถังถังเองก็ตาลุกเป็นไฟ

ที่ตรงนั้น มันควรจะเป็นของเธอชัดๆ!

กู้เหิงเห็นตู้เจ๋อตัดสินใจแน่วแน่ ก็ไม่ขัด รีบกันคนออกจากฟลอร์เต้นรำรอบโต๊ะ A1 เคลียร์พื้นที่ว่าง

ความเคลื่อนไหวทางนี้ ดึงดูดสายตาคนทั้งร้านทันที

"เพื่อนฝูง รู้วิธียิงไหม? ต้องให้สอนหรือเปล่า?"

"เชี่ย เรื่องแค่นี้ต้องให้สอนด้วยเหรอ?"

"มาดูกันว่าใครยิงไกลกว่ากัน!"

"สาวๆ พวกเธอก็ต้องพ่นน้ำออกมาด้วยนะ! ใครไม่พ่นน้ำต้องกินเหล้า!"

"ประธานตู้ไม่ต้องห่วง พวกหนูน้ำเยอะอยู่แล้วค่ะ!"

ดนตรี EDM สุดเร้าใจปลุกเร้าอารมณ์ ผู้คนในโต๊ะโห่ร้องเสียงดัง บรรยากาศพุ่งพล่านถึงขีดสุดก่อนจะเริ่ม

"งั้นเอาเลย! 1! 2! 3! ยิง!"

สิ้นเสียงนับของตู้เจ๋อ เสียง "ปัง" ก็ดังสนั่น

แชมเปญ Ace of Spades ที่ถูกเขย่าอย่างแรง พุ่งออกจากขวดในมือตู้เจ๋อเป็นสายน้ำพุ พุ่งไกลกว่าครึ่งเมตร

ตามด้วยสายน้ำอีกนับสิบสายพุ่งตามมาติดๆ

หนุ่มๆ ชูขวดเหล้า ส่ายไปมาซ้ายขวา

ภาพตรงหน้า ชวนให้นึกถึงบรรยากาศในห้องน้ำชายสมัยมัธยมไม่มีผิด

เห็นตู้เจ๋อกับพวกเล่นกันแบบนี้ แขกเหรื่อรอบข้างต่างพากันอ้าปากค้าง

"เชี่ย! เอา Ace of Spades มาฉีดเล่น? โคตรพ่อโคตรแม่รวย!"

"วันนี้เสี่ยโต๊ะ A1 มาจากไหนวะ? ทำไมรู้สึกเหมือนเงินเป็นแค่เศษกระดาษสำหรับเขาเลย?"

"แม่งเอ้ย กูยังไม่เคยได้ลิ้มรส Ace of Spades เลยสักหยด คนอื่นเอามาฉีดเล่นเป็นปืนฉีดน้ำ! มันจะหยามกันเกินไปแล้วไหม?"

……

สัมผัสสายตาอิจฉาริษยาที่พุ่งเข้ามาจากรอบทิศ

ตู้เจ๋อรู้สึกว่า การเที่ยวผับในอดีตของเขาเทียบกับวันนี้ไม่ติดฝุ่นเลย

วันนี้แหละ เขาถึงได้สัมผัสกับ "ความสุขในผับ" ที่แท้จริง!

จบบท