บทที่ 10 เมียพี่ตาถั่วเหรอเปล่า

ขณะที่ตู้เจ๋อกำลังดื่มด่ำกับความตื่นเต้นที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว หวังเสวี่ยชิงก็ดึงตัวชิวเยว่เข้ามาใกล้

"เยว่เยว่ ทำไมเธอทำแบบนี้? นี่มันเงินตั้ง 2 แสนเลยนะ!"

หวังเสวี่ยชิงไม่อยากรับของขวัญชิ้นนี้จากตู้เจ๋อ

เพราะวันนี้เพิ่งจะเจอกันวันแรก

ถึงจะสงสัยว่าสามีนอกใจ แต่ก็ยังไม่ได้หย่าขาดจากกัน

เธอเป็นคนมีสามีแล้ว จะมารับของขวัญราคา 2 แสนจากผู้ชายอื่นได้ยังไง!

แต่ชิวเยว่กลับมองด้วยความอิจฉาตาร้อน

"พี่เสวี่ยชิง! ถ้าพี่ไม่อยากได้ ก็ยกนาฬิกาเรือนนั้นให้ฉันสิ! ฉันเกิดราศีพิจิกเหมือนกันพอดี!

จริงสิ นอกจากนาฬิกาแล้ว พี่ยกพี่ตู้ให้ฉันด้วยได้ไหม?"

หวังเสวี่ยชิง: "???"

"เยว่เยว่ อย่ามาล้อเล่นนะ! อีกอย่างฉันกับพี่ตู้ไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกันสักหน่อย!"

"พี่ ฉันพูดจริงนะ!"

ชิวเยว่ทำหน้าจริงจัง

"ฉันยอมรับว่าก่อนหน้านี้ฉันมองพลาดไป ผู้ชายคนนี้ไม่ได้แกล้งรวย แต่เขารวยจริง!

ถึงพี่ตู้จะลงพุงไปหน่อย แถมยังเคยหย่ามาแล้ว แต่พอดูดีๆ เขาเหมือนเจ้าชายขี่ม้าขาวในฝันของฉันเลยอะ!

ในเมื่อพี่กับเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน งั้นช่วยเป็นแม่สื่อให้ฉันหน่อยสิ!"

หวังเสวี่ยชิงกลอกตามองบน

เจ้าชายขี่ม้าขาวบ้าบออะไรกัน

ก็แค่เห็นเขาซื้อนาฬิกาสองเรือนโดยไม่กะพริบตาไม่ใช่หรือไง?

แม้หวังเสวี่ยชิงจะไม่ได้คิดอะไรกับตู้เจ๋อ

แต่ตอนนี้ตู้เจ๋อกำลังเดินช็อปปิ้งอยู่กับเธอ ท่าทีของชิวเยว่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนของของตัวเองกำลังจะโดนแย่งไป

อีกด้านหนึ่ง ตู้เจ๋อจ่ายเงินเสร็จก็สวมนาฬิกา Vacheron Constantin Overseas ไว้ที่ข้อมือทันที

ส่วนรุ่น 12 ราศี ให้ทางร้านห่อของขวัญ แล้วยัดใส่มือหวังเสวี่ยชิง

หวังเสวี่ยชิงตั้งใจจะปฏิเสธ แต่พอเห็นชิวเยว่ที่มองตาเป็นมันอยู่ข้างๆ เธอก็เลยเงียบแล้วรับไว้ก่อน

ชิวเยว่กลืนน้ำลายเอือก ขยับเข้ามาใกล้ "พี่ตู้คะ นาฬิกาดูหลวมไปหน่อย ให้ฉันปรับสายให้ไหมคะ?"

"เหรอครับ?"

ตู้เจ๋อก้มมองนาฬิกา ปกติเขาไม่ค่อยใส่นาฬิกาเลยดูไม่ออกว่ามันพอดีหรือเปล่า

ชิวเยว่เอื้อมมือมาปลดล็อกสายนาฬิกา พร้อมถามว่า "พี่ตู้ชอบใส่แบบคับๆ หรือหลวมๆ คะ?"

"คับๆ ครับ ผมชอบแบบแน่นๆ"

"จริงเหรอคะ? บังเอิญจัง ฉันก็ชอบแบบแน่นๆ เหมือนกัน"

ฟังบทสนทนาของทั้งคู่ หวังเสวี่ยชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย

บทสนทนานี้ฟังดูทะแม่งๆ ชอบกล?

แต่ทะแม่งตรงไหน เธอก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน

ครู่ต่อมา ชิวเยว่ปรับสายนาฬิกาเสร็จ ก็ถามต่อ "พี่ตู้สูบบุหรี่ไหมคะ?"

ตู้เจ๋อชะงัก พยักหน้า "สูบครับ"

จริงๆ เมื่อก่อนตู้เจ๋อสูบ แต่พอแต่งงานก็เลิก

แต่ตอนนี้ เขาอยากกลับไปหางานอดิเรกเดิมอีกครั้ง

ได้ยินดังนั้น ชิวเยว่รีบไปหยิบกล่องของขวัญมาให้ตู้เจ๋อทันที

"พี่ตู้คะ งั้นฉันขอมอบไฟแช็กอันนี้ให้พี่นะคะ นี่เป็นไฟแช็ก S.T. Dupont รุ่นพิเศษที่ Vacheron Constantin ร่วมมือกับ S.T. Dupont ผลิตขึ้นมา หวังว่าพี่จะชอบนะคะ"

ตู้เจ๋อยิ้มรับไว้ แล้วกล่าว "ขอบคุณครับ"

"พี่ตู้คะ ขอแอดวีแชตพี่ไว้ได้ไหมคะ?"

บริการมาตั้งนาน ความจริงนี่คือจุดประสงค์หลักของชิวเยว่

ตู้เจ๋อ: "?"

"อย่าเข้าใจผิดนะคะ ฉันแค่คิดว่าวันนี้พี่ตู้คงยังไม่ถูกใจนาฬิกาเท่าไหร่ ถ้าวันหลังมีรุ่นใหม่ที่ดีกว่านี้เข้ามา ฉันจะได้แจ้งพี่ทางวีแชตทันทีเลยค่ะ

หรือถ้าพี่ต้องการส่งซ่อมบำรุง ก็ติดต่อฉันได้ตลอดเลยนะคะ"

เหอะ อย่าเข้าใจผิดงั้นเหรอ?

คิดว่าเมื่อกี้ที่คุยกับหวังเสวี่ยชิง ผมไม่ได้ยินหรือไง?

ตั้งแต่รู้ว่าเมียอาจจะนอกใจ ตู้เจ๋อก็เกลียดผู้หญิงหน้าเงินเข้าไส้

แต่ตอนนี้ เขากลับรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้เกลียดแล้ว

เพราะตอนนี้ตู้เจ๋อรวยแล้ว

เขากลายเป็นเป้าหมายของผู้หญิงหน้าเงินพวกนี้ แล้วจะไปเกลียดพวกเธอทำไม?

ถ้าไม่มีเงิน เขาจะเอาอะไรไปดึงดูดสาวสวยระดับชิวเยว่?

เอาหุ่นหนัก 90 กิโลฯ ไปสู้เหรอ? หรือจะเอาหัวใจที่ซื่อสัตย์?

ตลกน่า!

แถมชิวเยว่คนนี้ ถึงจะสวยสู้หวังเสวี่ยชิงหรือเมียเก่าเขาไม่ได้

แต่ดีกรีพนักงานขายร้านแบรนด์เนม หน้าตาต้องผ่านเกณฑ์อยู่แล้ว

บวกกับหน้าอกคัพ D ขึ้นไปนั่น แค่พาไปกระชับมิตรแก้เหงาก็คุ้มแล้ว

หลังจากแอดเพื่อนเสร็จ ตู้เจ๋อก็ไม่เสียเวลา พาหวังเสวี่ยชิงเดินออกจากร้านทันที

"ผมจำได้ว่าแถวนี้มีร้านหม้อไฟชื่อโหลวซ่างฮุ่ยกว่าน เราไปกินข้าวที่นั่นกันไหม?"

แม้จะหิวจนไส้กิ่ว แต่ตู้เจ๋อก็ไม่ลืมว่าวันนี้เขามีภารกิจต้องใช้เงิน

ร้านหม้อไฟสไตล์ฮ่องกงชื่อโหลวซ่างฮุ่ยกว่านนี้ ในรีวิวบอกว่าค่าหัวเฉลี่ย 800 หยวน แต่เอาเข้าจริง 800 คงได้แค่ค่าน้ำซุป

ถ้าจะปั๊มยอดใช้จ่ายหมวดอาหาร ร้านนี้น่าจะเป็นตัวเลือกที่ดี

"โหลวซ่างฮุ่ยกว่าน? พี่ตู้คะ ร้านนั้นแพงมากนะคะ"

หวังเสวี่ยชิงเคยได้ยินชื่อเสียงร้านนี้มาก่อน รู้ว่าราคาแพงหูฉี่ เพิ่งรับของขวัญ 2 แสนจากตู้เจ๋อมาหมาดๆ จะให้ไปกินหม้อไฟหรูขนาดนั้นอีก เธอรู้สึกเกรงใจ

แต่เธอก็ไม่อยากพลาดโอกาสกินข้าวกับตู้เจ๋อสองต่อสอง

เพราะตอนกินข้าว จะได้ถือโอกาสถามเรื่องที่เมื่อกี้ไม่สะดวกถาม

อุตส่าห์เดินเป็นเพื่อนตู้เจ๋อมาครึ่งค่อนวัน ก็เพื่อรอโอกาสนี้ไม่ใช่เหรอ?

ระหว่างทาง ตู้เจ๋อโทรจองห้องส่วนตัวขนาดใหญ่ทันที

พอไปถึง พนักงานต้อนรับสาวสวยเห็นตู้เจ๋อมากันแค่สองคน ก็ทักท้วง "คุณผู้ชายคะ ห้องใหญ่ของเรามีขั้นต่ำ 6,000 หยวนนะคะ มากันแค่สองท่าน นั่งข้างนอกก็ได้ค่ะ"

"เอาห้องใหญ่นั่นแหละ ผมอยากสูบบุหรี่"

ได้ยินแบบนั้น หวังเสวี่ยชิงที่ยืนอยู่ข้างๆ หายใจติดขัดเล็กน้อย

แค่เพราะอยากสูบบุหรี่ ถึงกับยอมเปิดห้องใหญ่ที่มีขั้นต่ำ 6,000 เลยเหรอ?

ถึงจะรู้ว่าตู้เจ๋อรวย แต่ความรวยของเขาก็ยังทำให้เธอทึ่งได้ตลอด

พอเข้าห้องส่วนตัว ตู้เจ๋อก็หยิบเมนูขึ้นมาสั่งรัวๆ

"น้ำซุปเอากระเพาะปลาสูตรต้นตำรับ"

"อาหารเอาปูอลาสก้ามาที่หนึ่ง"

"กั้งตั๊กแตน เอามา 10 ตัวก่อน..."

"กุ้งมังกรไซซ์จัมโบ้ตัวนึง..."

"ปลาเก๋าแดง..."

"หอยนางรม..."

"หอยงวงช้าง..."

จุดเด่นของหม้อไฟสไตล์ฮ่องกงคืออาหารทะเล ตู้เจ๋อสั่งรวดเดียวสิบกว่าอย่าง เน้นอันที่แพงที่สุด

สั่งอาหารเสร็จ ตู้เจ๋อก็ดูเมนูเครื่องดื่ม เห็นว่ามีไวน์โรมาเน-กองตีด้วย เลยสั่งทันที "เอาโรมาเน-กองตีขวดนึง ขวดละแสนแปดนั่นแหละ เอาแค่นี้ก่อน... อ้อ รบกวนช่วยไปซื้อบุหรี่ให้ซองนึงด้วยครับ เอาที่แพงที่สุดนะ"

นึกไม่ถึงเลยว่าร้านหม้อไฟจะมีไวน์โรมาเน-กองตีขายด้วย

นี่มันไอเทมปั๊มเงินชัดๆ

ยังไม่ทันได้กิน แต่ตู้เจ๋อก็ประทับใจร้านนี้ไปเต็มๆ แล้ว

ส่วนหวังเสวี่ยชิงนั่งอึ้งกิมกี่ไปแล้ว

มากันแค่สองคน ต้องสั่งเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?

แถมแค่มื้อกลางวันธรรมดา ตู้เจ๋อยังสั่งไวน์โรมาเน-กองตีมาดื่มอีก?

ตอนแรกหวังเสวี่ยชิงกะว่าจะเลี้ยงข้าวมื้อนี้ เพื่อตอบแทนเรื่องนาฬิกา 2 แสน

แต่ตอนนี้คงไม่ไหวแล้ว

แค่ค่าไวน์ขวดเดียว เธอก็จ่ายไม่ไหวแล้ว!

"พี่ตู้ นี่มัน..."

ตู้เจ๋อโบกมือยิ้มๆ

"อย่าคิดมากครับ ต่อให้คุณไม่มา ผมก็สั่งแบบนี้อยู่ดี"

"?!"

……

ไม่ถึง 2 นาที ของที่ตู้เจ๋อสั่งก็ทยอยมาเสิร์ฟ รวมทั้งบุหรี่จงหรัวทองหนึ่งคอตตอน

แถวนี้มีแต่ร้านสะดวกซื้อ พนักงานไม่รู้เรื่องบุหรี่ เลยจัดจงหรัวที่แพงที่สุดมาให้ทั้งคอตตอนเลย

พนักงานเสิร์ฟทำท่าจะอยู่บริการต่อ แต่หวังเสวี่ยชิงไล่ออกไป

เธอมีเรื่องจะถามตู้เจ๋อ มีคนนอกอยู่ด้วยจะถามได้ยังไง?

พอพนักงานออกไปหมด หวังเสวี่ยชิงก็เอาวัตถุดิบลงหม้อ แล้วเอ่ยปากถาม "พี่ตู้คะ ตอนนี้เล่าเรื่องเมียเก่าพี่กับสามีฉันให้ฟังได้หรือยังคะ?"

เห็นแก่ที่หวังเสวี่ยชิงอุตส่าห์มาเดินเป็นเพื่อนครึ่งค่อนวัน ตู้เจ๋อก็ไม่ปิดบัง เพราะการบอกความจริงกับเธอก็เป็นความตั้งใจของเขาแต่แรกอยู่แล้ว

"เมียเก่าผมชื่อหลินเจินรู เพิ่งหย่ากันเมื่อไม่นานมานี้เอง ถึงเธอจะอ้างว่าเหตุผลที่หย่าเพราะผมให้ชีวิตแบบที่เธอต้องการไม่ได้ แต่ผมรู้ว่าก่อนหน้านั้นเธอกับเสิ่นเทียน สามีของคุณ มีความสัมพันธ์คลุมเครือกัน"

"วันที่เราไปรับใบหย่า เธอก็นั่งรถของเสิ่นเทียนออกไป"

เมียพี่บอกว่าพี่ให้ชีวิตแบบที่เธอต้องการไม่ได้เนี่ยนะ?

หวังเสวี่ยชิงตาโต สมองประมวลผลไม่ทัน

ผู้ชายที่ซื้อนาฬิกาเรือนละล้านกว่าได้เหมือนซื้อขนม

ผู้ชายที่กินข้าวมื้อละเป็นแสนได้หน้าตาเฉย

ยัยหลินเจินรูนั่นกล้าพูดได้ไงว่าเขาให้ชีวิตแบบที่ต้องการไม่ได้?

"พี่ตู้ เมียพี่ตาถั่วหรือเปล่าคะ?"

จบบท