บทที่ 2 บัตรการแก้แค้น

ตู้เจ๋อที่เดิมทียังสะลึมสะลือจากอาการเมาค้าง พลันตาสว่างขึ้นมาทันที

เขารีบเปิดแอปพลิเคชันของธนาคารจาวซางอย่างรวดเร็ว จ้องมองเลขศูนย์ยาวเหยียดในช่องยอดเงินคงเหลือ แล้วกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่

เกิดอะไรขึ้น?

ในบัญชีธนาคารของเขามีเงินฝากเพิ่มขึ้นมาหนึ่งล้านหยวนจริงๆ เหรอ?

หัวใจของตู้เจ๋อเต้นระรัวขึ้นมาในชั่วพริบตา

ในฐานะนักเขียนไส้แห้งที่เขียนนิยายออนไลน์เป็นอาชีพเสริมมาสามปี เขาไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งตัวเองจะเป็นเหมือนพระเอกในนิยายพวกนั้น ที่ตื่นขึ้นมาแล้วจู่ๆ ก็รวยเปรี้ยงปร้างแบบไม่ทันตั้งตัว!

เพียงแต่เงินนี้มาจากไหนกันแน่?

หรือจะเป็นกลโกงรูปแบบใหม่?

หรือว่าธนาคารทำรายการผิดพลาด?

ตู้เจ๋อรีบตรวจสอบข้อมูลการโอนเงินอีกครั้ง แล้วก็ต้องงุนงงหนักกว่าเดิม

เพราะในช่องผู้โอนระบุชื่อว่า "กองทุนทรัสต์เกมมหาเศรษฐีเสินฮ่าว"?

บันทึกช่วยจำระบุว่า "เงินปันผลกองทุน"!

บ้าไปแล้ว!

ตู้เจ๋อนึกขึ้นได้ทันที

เกมมหาเศรษฐีเสินฮ่าว?

นี่มันเกมขยะที่เขาไม่รู้ว่าไปเผลอโหลดมาตอนไหนเมื่อคืนไม่ใช่หรือไง?

ตู้เจ๋อลองค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต แล้วก็เจอข้อมูลของ "กองทุนทรัสต์เกมมหาเศรษฐีเสินฮ่าว" เข้าจริงๆ

มันเป็นสถาบันทรัสต์นอกอาณาเขตที่จดทะเบียนในแถบแคริบเบียน

ธุรกิจของสถาบันประเภทนี้โดยทั่วไปคือการบริหารจัดการเงินทุนของผู้มอบหมาย และจัดสรรผลตอบแทนให้กับผู้รับผลประโยชน์ตามที่ตกลงกันไว้

คนรวยในต่างประเทศจำนวนมากมักใช้วิธีตั้ง "กองทุนทรัสต์" เพื่อทิ้งทรัพย์สินส่วนตัวไว้ให้ลูกหลาน

ตัวอย่างเช่น มหาเศรษฐีระดับท็อปอย่างบิล เกตส์

เพียงแต่เขาแค่เล่นเกมเฉยๆ ทำไมถึงมีคนโอนเงินมาให้ล่ะ?

ตู้เจ๋อรีบกดกลับมาที่หน้าจอหลัก พบว่าแอปพลิเคชันเกมมหาเศรษฐีเสินฮ่าวที่มาที่ไปไม่ชัดเจนนั้นยังอยู่จริงๆ

เมื่อเปิดเข้าไป หน้าจอเกมยังคงค้างอยู่ที่หน้าเดิมตอนที่เขาออกไปเมื่อคืน

ตัวละครตัวเล็กๆ ที่หน้าตาถอดแบบมาจากเขา กำลังยืนอยู่บนแผนที่เกมที่จำลองมาจากมัวตู

นอกจากนี้ ในช่องเงินทุนบนหน้าจอเกมยังมีตัวเลขระบุว่า: 1,001,240.60 หยวน!

ซึ่งตรงกับยอดเงินในบัญชีธนาคารของเขาเป๊ะ!

หลังจากหย่ากับอดีตภรรยาหลินเจินรู เงินที่ตู้เจ๋อได้จากการขายบ้านแทบทั้งหมดถูกนำไปใช้หนี้

เขาไม่มีเงินเก็บ เงินที่หาได้แต่ก่อนก็ยกให้หลินเจินรูหมด

แต่ละเดือนได้เงินใช้ส่วนตัวแค่หนึ่งถึงสองพันหยวน

ดังนั้นหลังหย่าร้าง เงินเก็บในมือเขาจึงเหลืออยู่แค่ 1,240.6 หยวน

ตรงกับเศษทศนิยมของเงินในเกมพอดี!

ตู้เจ๋อคิดว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

เขาลองกดรับเงินหนึ่งหมื่นหยวนที่เซี่ยเจียโอนมาให้ทางวีแชตเมื่อคืน

เป็นไปตามคาด วินาทีถัดมา เงินทุนในเกมก็เปลี่ยนเป็น 1,011,240.60 หยวน!

เขาโอนเงินหนึ่งหมื่นหยวนนั้นคืนให้เซี่ยเจีย เงินทุนในเกมก็เปลี่ยนกลับไปเป็น 1,001,240.60 หยวนอีกครั้ง!

คดีปิด!

เขาเหมือนพระเอกนิยายออนไลน์จริงๆ ด้วย บังเอิญได้รับดัชนีทองคำสุดวิเศษ!

เงินที่หาได้จากแอปพลิเคชันเกมมหาเศรษฐีเสินฮ่าวในมือถือนี้สามารถถอนออกมาเป็นเงินจริงได้!

เมื่อคิดได้ดังนั้น ตู้เจ๋อก็ปัดความรังเกียจที่มีต่อเกมนี้ทิ้งไปจนหมดสิ้น แล้วเริ่มศึกษามันอย่างละเอียด

ดัชนีทองคำของเขาไม่เหมือนในนิยาย มันไม่ใช่ระบบ แต่เป็นเกมที่สามารถเชื่อมโยงกับความเป็นจริง!

ข้อเสียคือไม่มีคำอธิบายระบบเหมือนในนิยาย ทุกอย่างต้องศึกษาเอาเอง

โชคดีที่ตู้เจ๋อเคยทำงานเป็นฝ่ายวางแผนในบริษัทเกมมาก่อน การจะทำความเข้าใจว่าเกมนี้เล่นยังไงจึงไม่ใช่เรื่องยาก

ตู้เจ๋อจึงลองสมมติตัวเองเป็นผู้พัฒนาเกม วิเคราะห์สถานการณ์ของเกมนี้

ปุ่มเดินหน้ากดไม่ได้ อาจเป็นเพราะเทิร์นปัจจุบันของเขายังไม่จบหรือเปล่า?

ดูจากภายนอก เกมนี้เหมือนเกมเศรษฐีที่ตู้เจ๋อเคยเล่น

เกมประเภทนี้มักจะเป็นระบบเทิร์นเบส ผู้เล่นสามารถเดินได้แค่หนึ่งครั้งต่อเทิร์น

ดังนั้นตอนนี้เขายังติดอยู่ในเทิร์นที่หนึ่ง?

ต้องรอเทิร์นถัดไปถึงจะเล่นต่อได้?

นอกจากนี้ ในเมื่อเงินในเกมสามารถนำออกมาสู่โลกความจริงได้ แล้วไอเทมในเกมล่ะ?

ตอนสุ่มสิบครั้งเมื่อวาน ตู้เจ๋อได้บัตรไอเทมมาด้วย

ไม่นาน ตู้เจ๋อก็เห็นการ์ดสองใบในช่องไอเทม

บัตรภารกิจหนึ่งใบ บัตรไอเทมหนึ่งใบ

ตู้เจ๋อดูบัตรไอเทมก่อน

【บัตรไอเทม: การแก้แค้น】

【ผลลัพธ์: หลังใช้งาน ให้คิดถึงเป้าหมายที่ต้องการแก้แค้นในใจ จะเป็นการกระตุ้นโอกาสในการแก้แค้น】

แก้แค้น?

คนแรกที่ตู้เจ๋อนึกถึงคืออดีตภรรยาหลินเจินรู

แต่ไม่นานเขาก็ส่ายหน้า

สำหรับผู้หญิงที่ใช้ชีวิตร่วมกันมาสามปีคนนี้ ตู้เจ๋อพูดไม่ได้เต็มปากว่าเกลียดเธอมากขนาดนั้น

แค่รู้สึกว่าเขาตาถั่วเองที่มองคนผิด

ตู้เจ๋อในตอนนั้นเป็นคนธรรมดามาก แต่หลินเจินรูสวยมาก

นั่นทำให้เขารู้สึกผิดต่อภรรยามาตลอด รู้สึกว่าเธอยอมลดตัวลงมาแต่งงานด้วย

ดังนั้นหลังแต่งงาน เขาจึงพยายามทำทุกอย่างเพื่อตอบสนองความต้องการของเธอ

เพียงแต่คาดไม่ถึง ภายใต้รูปลักษณ์ที่สวยงาม แท้จริงแล้วหลินเจินรูก็แค่ผู้หญิงธรรมดาที่แสนจะดาษดื่นคนหนึ่ง

ปากคอเราะร้าย เห็นแก่ได้

ผู้ชายทุกคนต่างหวังว่าจะมีผู้หญิงสักคนคอยเคียงข้างร่วมทุกข์ร่วมสุข แต่น่าเสียดายที่หลินเจินรูไม่ใช่คนคนนั้น

หลังจากตัดอดีตภรรยาออกไป คนที่สองที่ตู้เจ๋อนึกถึงคือผู้ชายที่พาอดีตภรรยาเขาไป

เสิ่นเทียน

ตราบใดที่เป็นผู้ชายที่มีจิตใจปกติ คงไม่มีใครทนให้คนอื่นมาสวมเขาให้ตัวเองได้ลงคอ

คิดได้ดังนั้น ตู้เจ๋อก็จินตนาการหน้าของเสิ่นเทียนไว้ในหัว พร้อมกับกดใช้บัตรไอเทม

แต่ผ่านไปครู่หนึ่ง กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

หืม? หรือว่าเขาเดาผิด?

เพิ่งจะเกิดความคิดนี้ขึ้นมาในหัว โทรศัพท์ของตู้เจ๋อก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"สวัสดีค่ะ เรียนสายคุณตู้เจ๋อใช่ไหมคะ? นี่ธนาคารจาวซางนะคะ รบกวนเวลาสักครู่ค่ะ ก่อนหน้านี้ทางเราได้โทรแจ้งไป เนื่องจากการเดินบัญชีของคุณเข้าเงื่อนไขการอัปเกรดบัตรเดบิตของธนาคารเราแล้ว หวังว่าคุณจะหาเวลาเข้ามาดำเนินการอัปเกรดบัตรได้นะคะ"

ธนาคารจาวซางโทรมาอีกแล้ว แต่คราวนี้ตู้เจ๋อไม่ได้มองว่าอีกฝ่ายเป็นแก๊งต้มตุ๋นอีกต่อไป

"ช่วยบอกหน่อยครับว่าอัปเกรดเป็นอะไร? มีประโยชน์ยังไง?"

"คืออย่างนี้นะคะ เนื่องจากคุณมีเงินฝากเกิน 5 แสนหยวน ทางเราจึงสามารถอัปเกรดบัตรเดบิตของคุณเป็น 'บัตรทานตะวันทองคำ' ได้ค่ะ หลังอัปเกรดคุณจะได้รับบริการจากที่ปรึกษาทางการเงินส่วนตัว, สิทธิ์ในการทำธุรกรรมก่อนใคร, บริการห้องรับรองที่สนามบิน..."

พนักงานสาวเสียงหวานแนะนำสิทธิประโยชน์คร่าวๆ ทางโทรศัพท์

นอกจากสวัสดิการที่ดูไม่ค่อยมีประโยชน์พวกนั้นแล้ว ตู้เจ๋อกลับสนใจสิทธิ์สำคัญข้อหนึ่ง

นั่นคือการเพิ่มวงเงินการใช้จ่ายต่อวัน

บัตรเดบิตทั่วไปมีข้อจำกัดการใช้จ่ายต่อวันอยู่ที่ 2 แสนหยวน

แต่หลังจากอัปเกรดเป็นบัตรทานตะวันทองคำ วงเงินนี้จะขยับขึ้นไปถึง 1 ล้านหยวน

อันนี้ต้องมี!

เพราะชีวิตจริงไม่เหมือนในนิยาย ในนิยายพระเอกสามารถรูดบัตรแบบไม่คิดหน้าคิดหลัง จ่ายเงินสิบล้านผ่านมือถือได้ง่ายๆ แต่ในชีวิตจริงทำแบบนั้นไม่ได้

ถ้าไม่อัปเกรดบัญชี คนธรรมดาใช้จ่ายเกิน 2 แสนหยวนต่อวันก็เต็มกลืนแล้ว

เมื่อก่อนตู้เจ๋อคงไม่มีเรื่องกลุ้มใจแบบนี้

แต่ตอนนี้เขามีเงินฝากเป็นล้าน วงเงินปกติวันละ 2 แสนคงไม่พอให้เขาผลาญแน่นอน

บัตรใบนี้จำเป็นต้องไปอัปเกรดจริงๆ

"ตกลงครับ แล้วผมต้องทำยังไงบ้าง?"

"เพียงแค่คุณตู้เจ๋อนำบัตรประชาชนไปติดต่อที่สาขาใกล้บ้านก็ดำเนินการได้เลยค่ะ ตอนนี้คุณตู้เจ๋ออยู่ที่ไหนคะ? ดิฉันช่วยเช็กตำแหน่งสาขาที่ใกล้ที่สุดให้ได้นะคะ"

"ผมอยู่แถว..."

ตู้เจ๋อจำตำแหน่งสาขาธนาคารจาวซางใกล้ๆ ไว้ ลุกขึ้นแต่งตัวลวกๆ แล้วออกจากห้องเตรียมไปธนาคาร

ทว่าพอเปิดประตู ห้องตรงข้ามก็เปิดออกมาพอดี

หญิงสาววัยสะพรั่งสุดเซ็กซี่ในชุดกางเกงโยคะเดินออกมาจากห้อง

สาวสวยคนนี้ผมยาวหุ่นสูงโปร่ง กางเกงโยคะรัดรูปทำให้รูปร่างของเธอดูอวบอิ่มเว้าโค้งอย่างชัดเจน

ตู้เจ๋อสบตากับเธอ หัวใจเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย

เขาระงับความรู้สึกรุ่มร้อนในกาย รีบเดินไปกดปุ่มลิฟต์

แต่ตอนนั้นเอง เสียงจากด้านหลังก็ดังขึ้น: "พี่คะ พี่พักอยู่ห้องตรงข้ามเหรอ?"

ตู้เจ๋อหันกลับไป ยิ้มแห้งๆ: "นี่ห้องเพื่อนน่ะครับ ผมมาขออาศัยอยู่ชั่วคราว"

"มิน่าล่ะ ฉันนึกว่าห้องนี้ปล่อยว่างมาตลอดซะอีก" สาวสวยยิ้มตาหยีพูดขึ้น

"ไม่มีอะไรหรอกครับ"

ตู้เจ๋อหันกลับมา มองไปที่ลิฟต์อีกครั้ง

ครู่ต่อมา ลิฟต์ก็มาถึง

ขณะที่เขากำลังจะเดินเข้าลิฟต์ สาวสวยคนนั้นก็เรียกเขาไว้อีกครั้ง: "พี่คะ รอก่อน!"

"มีอะไรหรือเปล่าครับ?"

ตู้เจ๋อหันกลับมาอย่างสงสัย

"คือฉันอยากจะถามว่า พี่ซ่อมมิเตอร์ไฟเป็นไหมคะ? อยู่ๆ ไฟที่ห้องก็ดับ ผู้ชายที่บ้านก็ไม่อยู่ ช่วยดูให้หน่อยได้ไหมคะ?"

"ไม่งั้นฉันคงต้องรอทางนิติบุคคลส่งคนมา ก็ไม่รู้ต้องรออีกนานแค่ไหน"

สาวสวยพูดด้วยน้ำเสียงกลัดกลุ้ม

"เอ่อ ก็ได้ครับ!"

นิสัยของตู้เจ๋อ พูดให้ดูดีคือชอบช่วยเหลือคน พูดให้แย่หน่อยคือปฏิเสธคนไม่ค่อยเป็น

โดยเฉพาะการปฏิเสธคนสวย

"ขอบคุณค่ะ เชิญข้างในเลย"

สาวสวยรีบเปิดประตูห้องอีกครั้ง

เธอพาตู้เจ๋อเดินเข้าไปในห้อง

มีสาวงามเดินนำหน้า คราวนี้ตู้เจ๋อเห็นสัดส่วนโค้งเว้าของอีกฝ่ายชัดเจนยิ่งกว่าเดิม เขาเผลอหันหน้าหนีตามสัญชาตญาณเพื่อแก้เขิน

แต่ทันใดนั้น เขาก็เหลือบไปเห็นรูปถ่ายพรีเวดดิ้งแขวนอยู่บนผนังห้อง

เจ้าสาวในรูปคือหญิงสาวตรงหน้าแน่นอน

แต่เจ้าบ่าวที่สวมแว่นกรอบทองคนนั้น กลับทำให้ตู้เจ๋อต้องชะงักกึก

นั่นมันเสิ่นเทียน ไอ้มือที่สามที่แย่งภรรยาเขาไปไม่ใช่หรือไง?

แม้ตู้เจ๋อจะรู้ชื่อของเสิ่นเทียน และรู้ว่าหมอนั่นน่าจะรวยมาก

แต่กลับคิดไม่ถึงว่าบ้านของเสิ่นเทียนจะอยู่ข้างห้องที่เขามาขออาศัยอยู่พอดี

แถมหมอนี่ยังมีเมียสวยหยาดเยิ้มอยู่แล้วอีกต่างหาก!

โลกนี้จะมีเรื่องบังเอิญขนาดนี้ได้ยังไง?

ประโยคนี้เพิ่งผุดขึ้นมาในหัวของตู้เจ๋อ

วินาทีต่อมา เขาก็นึกถึงบัตรการแก้แค้นที่ดูเหมือนจะไร้ผลก่อนหน้านี้

หรือว่าการที่เขาได้เจอกับภรรยาของเสิ่นเทียน จะเป็นผลลัพธ์ของบัตรใบนั้น?

จบบท