บทที่ 950 - แสดงความยินดีต่อมนุษยชาติ

บทที่ 950 - แสดงความยินดีต่อมนุษยชาติ

ตูม!

ฟ้าถล่มดินทลาย เชื่อมต่อฟ้าดิน ม่านฟ้าทะเลทรายที่ได้ชื่อว่าเป็นกำแพงเหล็กพังครืนลงมาอย่างกะทันหัน

ยามตั้งตระหง่าน ม่านฟ้าทะเลทรายเคยเป็นที่พึ่งของเผ่าปีศาจทะเลตะวันออก ปกป้องสรรพชีวิตในทะเลตะวันออก ขวางกั้นคมดาบของมนุษย์ แต่ยามพังทลาย มันกลับกลายเป็นยันต์สั่งตายของเผ่าปีศาจ

ยิ่งใหญ่เทียมฟ้า ไม่รู้ว่าสะสมพลังมหาศาลไว้เพียงใด เมื่อม่านฟ้าทะเลทรายพังทลาย พลังนั้นก็เริ่มทะลักออกมา

“ไม่!”

เงาทะมึนปกคลุม น้ำทะเลนับไม่ถ้วนซัดสาดลงมาอย่างรุนแรง พลังอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออก ราวกับฟ้าคว่ำ กองทหารปีศาจกองหนึ่งถูกบดขยี้จนกลายเป็นฟองเลือดในทันที วิชาอาคมต่างๆ ล้วนไร้ผล

ภายใต้พลังนี้ อย่าว่าแต่ทหารปีศาจเหล่านี้เลย แม้แต่ราชันปีศาจผู้สูงส่งก็ต่างได้รับบาดเจ็บกันถ้วนหน้า

“จางฉุนอี้”

กัดฟันกรอด มองดูม่านฟ้าทะเลทรายที่พังทลายและสายฟ้าเทพห้าสีที่ยังคงอาละวาดไม่จางหาย อ้าวป๋อสีหน้ามืดมน แผนการใหญ่ของเผ่ามังกรถูกเด็กน้อยผู้นี้ทำลายจนย่อยยับ และไม่ใช่แค่ครั้งเดียว แต่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

และในเวลานี้ ร่างของอัครมหาเสนาบดีเต่า ก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบ

“ราชันมังกร ควรถอยแล้ว เซียนเทพอย่างเราอายุยืนยาว ความพ่ายแพ้ครั้งเดียวนับเป็นเรื่องเล็กน้อย”

สายตาหลุบต่ำ อัครมหาเสนาบดีเต่าเอ่ยเบาๆ

ได้ยินเช่นนั้น สีหน้าเปลี่ยนไปมาหลายครั้ง ความโกรธตีตื้นขึ้นมา อ้าวป๋อกระอักเลือดออกมาคำโต

เห็นภาพนี้ อัครมหาเสนาบดีเต่าสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย กลัวว่าอ้าวป๋อจะทำอะไรบุ่มบ่ามด้วยความโกรธ แต่ในเวลานี้ สีหน้าของอ้าวป๋อกลับคืนสู่ความสงบ ใช้กรงเล็บขวาที่เหลือเพียงกระดูกขาวเช็ดเลือดที่มุมปาก

ม่านฟ้าทะเลทรายถูกทำลาย เขาเองก็ได้รับผลกระทบกลับคืนเช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้นก่อนหน้านี้เขายังโดนวิชาควบคุมเบญจสายฟ้าของจางฉุนอี้เข้าไปหนึ่งที

“ท่านอัครมหาเสนาบดีวางใจเถิด ข้ารู้ว่าควรทำอย่างไร ตอนนี้ม่านฟ้าทะเลทรายถูกทำลาย ขวัญกำลังใจทหารสั่นคลอน เหล่าราชันปีศาจต่างได้รับผลกระทบกลับคืน เวลานี้ไม่ใช่เวลาที่จะตัดสินแพ้ชนะกับเผ่ามนุษย์อย่างเด็ดขาด”

“ถ่ายทอดคำสั่ง บัญชาการกระแสน้ำ ถอยทัพเต็มรูปแบบ จากนั้นระเบิดชีพจรน้ำและดวงตาทะเล ต่อให้ข้าต้องถอย ก็ต้องให้บทเรียนกับพวกมนุษย์ สงครามครั้งนี้ยังไม่จบ”

น้ำเสียงทุ้มต่ำ พูดจบ ร่างมังกรสะบัด ร่างของอ้าวป๋อก็หายไป

ได้ยินคำสั่ง อัครมหาเสนาบดีเต่าโค้งคำนับรับคำสั่ง

อาศัยกระแสน้ำ เผ่าปีศาจทะเลตะวันออกสามารถถอยหนีได้อย่างรวดเร็ว แต่ในเวลาเร่งรีบเช่นนี้ ย่อมต้องสละปีศาจบางส่วนทิ้งไป แต่ตราบใดที่เหล่าราชันปีศาจยังอยู่ เผ่าปีศาจทะเลตะวันออกก็ยังมีกำลังรบ และด้วยรากฐานของวังมังกร ยอมจ่ายค่าตอบแทนบ้าง สุดท้ายก็จะสามารถประคองสถานการณ์รบไว้ได้

“ระเบิดชีพจรน้ำ ดวงตาทะเล ที่นี่คงกลายเป็นซากปรักหักพัง เป็นผลเสียต่อทะเลตะวันออก แต่เวลานี้คงห่วงเรื่องนั้นไม่ได้แล้ว อาศัยพลังนี้ขัดขวางการไล่ตามของมนุษย์ เพื่อให้เผ่าปีศาจถอยร่นได้อย่างปลอดภัย”

ความคิดผุดขึ้น ถอนหายใจเบาๆ ร่างของอัครมหาเสนาบดีเต่าก็หายไป

ไม่นานนัก เสียงมังกรพันตัวคำราม กระแสน้ำรูปร่างคล้ายมังกรปรากฏขึ้น แหวกว่ายไปมาในคลื่นยักษ์อย่างอิสระ อ้าปากกลืนกินปีศาจทีละตัวๆ

“ไป!”

ได้รับคำสั่งจากวังมังกร เหล่าราชันปีศาจที่จิตใจไม่สงบตัดสินใจถอยทันที

ความจริงแล้วในเวลานี้ ต่อให้วังมังกรไม่สั่งถอย พวกมันก็ไม่อยากสู้ต่อแล้ว ได้รับผลกระทบกลับคืน บาดเจ็บกันถ้วนหน้า สู้กับเซียนแท้เผ่ามนุษย์ตอนนี้เสียเปรียบเกินไป ที่สำคัญที่สุดคือแสงสายฟ้าอันเจิดจรัสนั้นยังคงตราตรึงอยู่ในใจของพวกมัน ไม่ยอมจางหาย

อานุภาพนั้นน่ากลัวเกินไป ไม่เพียงเหนือกว่าขีดจำกัดของเซียนแท้ แต่ยังแตะถึงระดับเซียนปฐพี พลังระดับนี้แม้แต่ราชันปีศาจก็ยังต้องหวาดกลัว

จริงอยู่ว่าพวกมันรู้ดีว่าจางฉุนอี้จะใช้พลังเกินขีดจำกัดแบบนี้ได้ไม่ง่าย อาจใช้ได้เพียงครั้งเดียว แต่พวกมันไม่กล้าเสี่ยง เพราะถ้าแพ้พนัน อาจหมายถึงความตาย

วิ้ง! แหวกคลื่นตัดลม แสดงอิทธิฤทธิ์ เหล่าราชันปีศาจบ้างไปเดี่ยว บ้างปกป้องเผ่าพันธุ์ส่วนหนึ่ง หนีไปในพริบตา ทิ้งทหารปีศาจที่หลบไม่ทันหรือเผ่าพันธุ์ที่ไร้เซียนเทพคอยดูแลให้กลายเป็นผุยผงท่ามกลางคลื่นยักษ์

ในขณะเดียวกัน อีกฝากหนึ่งของม่านฟ้า มองดูม่านฟ้าที่พังครืนลงมา ผู้ฝึกตนเผ่ามนุษย์ต่างตื่นเต้นดีใจ

“วิชาอาคมระดับนี้ ช่างไร้เทียมทานจริงๆ”

มองดูจางฉุนอี้ที่ประคองตราประทับสายฟ้า มีสายฟ้าพันกาย แววตาของทุกคนเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรงและไม่อยากจะเชื่อ

“ไม่รู้ว่าท่านนี้คือเจินจวินท่านใด? มาจากสายธารเต๋าสำนักไหน?”

แอบมองจางฉุนอี้ ในใจของเหล่าผู้ฝึกตนเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น รวมถึงเหล่าเซียนแท้ด้วย ยิ่งเป็นเซียนเทพยิ่งสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของ ‘บัญชาการหมื่นจวิน’ นั้นได้ชัดเจน แสดงพลังระดับเซียนปฐพีด้วยร่างเซียนแท้ ตัวตนเช่นนี้แม้แต่ในหมู่เจินจวินตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันก็นับว่าหาได้ยากยิ่ง

หากการสังหารราชันปีศาจรุ่นเก๋าอย่างหยินลี่หน้าค่ายก่อนหน้านี้ ทำให้จางฉุนอี้มีชื่อเสียงในแนวหน้าสนามรบระดับหนึ่ง แต่เมื่อเขาผ่าม่านฟ้าทะเลทรายด้วยอานุภาพสายฟ้าหมื่นจวิน ชื่อเสียงของเขาในแนวหน้าสนามรบแห่งนี้ก็พุ่งถึงจุดสูงสุด ไม่มีใครเทียบได้ อีกไม่นานข่าวนี้จะแพร่กลับไปตงฮวง และขยายออกไปยังดินแดนอื่นๆ ทั่วหล้าจะได้รับรู้ว่าเผ่ามนุษย์มีเจินจวินเพิ่มขึ้นอีกท่าน วิชาสายฟ้าไร้เทียมทาน สยบหมื่นปีศาจ

แต่จางฉุนอี้ไม่ได้ใส่ใจสายตาเหล่านั้น ในเวลานี้ เขาเหนื่อยล้าเต็มที จึงสลายวิชาฟ้าดินจำแลง

ฟ้าบัญชาการ ดินรองรับ สองวิชานี้แยกกันก็มีศักยภาพระดับมหาเวท ยิ่งเมื่อรวมกัน อานุภาพย่อมไม่ต้องพูดถึง เพียงแต่วิชาฟ้าดินจำแลงของจางฉุนอี้ยังไม่ได้ผสานรวมกับวิชาควบคุมเบญจสายฟ้าเหมือนอย่างที่ทำได้ ยังคงเป็นสองวิชาที่แยกจากกัน แม้จะมีความมหัศจรรย์ แต่ก็สร้างภาระให้เขาอย่างมาก

“ตัวข้าในตอนนี้หากลงมือเต็มที่ทำได้เพียงสามครั้ง หากเกินขีดจำกัดนี้ อาจทำให้รากฐานเสียหาย หนทางแห่งเต๋ายังอีกยาวไกล ข้ายังต้องฝึกฝนต่อไป”

แสงสายฟ้ารอบกายจางหายไป ใบหน้าของจางฉุนอี้ซีดเผือด

และในเวลานี้ นำโดยหวังอี เหล่าเซียนแท้พากันเข้ามาหาจางฉุนอี้ รวมถึงเซียนแท้ระดับสามภัยพิบัติอีกสี่ท่านที่จางฉุนอี้ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน ในเวลานี้ สายตาที่พวกเขามองจางฉุนอี้ค่อนข้างซับซ้อน แม้รุ่นน้องผู้นี้จะเป็นเพียงเซียนแท้หนึ่งภัยพิบัติ แต่มีพลังระดับเจินจวินแล้ว ส่วนพวกเขาแก่ชรา รากฐานหยุดนิ่ง ชาตินี้คงไม่มีวันได้เป็นเจินจวิน

“เจินจวินแซ่จางทำลายค่ายกลเก้ามังกรคืนสู่หนึ่งก่อน แล้วทำลายม่านฟ้าทะเลทราย สร้างชัยชนะให้เผ่ามนุษย์ ขอแสดงความยินดีต่อเจินจวินแซ่จาง ขอแสดงความยินดีต่อมนุษยชาติ!”

เหล่าเซียนร่วมแสดงความยินดี ฟ้าดินเงียบสงัด ในเวลานี้ เซียนแท้เกือบร้อยท่านในแนวหน้า ผู้ที่มาได้ต่างมารวมตัวกันที่นี่ ดึงดูดสายตานับไม่ถ้วน จนถึงนาทีนี้ เหล่าผู้ฝึกตนจึงได้รับรู้ถึงความยิ่งใหญ่ของเจินจวินหนุ่มท่านนี้อย่างแท้จริง สมควรเป็นอันดับหนึ่งในหมู่ร้อยเซียน

“ขอแสดงความยินดีต่อเจินจวิน ขอแสดงความยินดีต่อมนุษยชาติ!”

จิตใจได้รับแรงกระตุ้น เหล่าผู้ฝึกตนก้มหัวคารวะ เสียงแสดงความยินดีดังก้องไปถึงสรวงสวรรค์

เห็นภาพนี้ ใบหน้าที่ซีดเผือดของจางฉุนอี้เผยความตื้นตันใจเล็กน้อย

“ความสำเร็จในวันนี้ ล้วนเป็นผลจากการร่วมแรงร่วมใจของพวกเราทุกคน ข้าเพียงทำในสิ่งที่ทำได้เท่านั้น ขอแสดงความยินดีต่อมนุษยชาติของเรา!”

น้ำเสียงทุ้มต่ำ ประสานมือ คารวะเหล่าเซียน คารวะเหล่าผู้ฝึกตน จางฉุนอี้โค้งกายลง ในชั่วขณะนี้ ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างตื้นตันใจ

[จบแล้ว]