บทที่ 800 - ไม้บรรทัดท้อลี

บทที่ 800 - ไม้บรรทัดท้อลี

มณฑลซีหนาน ไฟสงครามปะทุขึ้นอีกครั้ง

การที่จี้เซี่ยนอัญเชิญดาวตกหมายทำลายกองทัพต้าคัง ทำให้ราชวงศ์ต้าคังโกรธจัด อ๋องคัง ซือหม่ารุ่ย ออกราชโองการสามฉบับ ระดมกองทัพเซียนบุกต้าเหยียน กองทัพต้าคังที่เพิ่งรอดตายมาได้ต่างมีความโกรธแค้นที่ต้องระบาย มณฑลซีหนานจึงลุกเป็นไฟยิ่งกว่าเดิม

อีกด้านหนึ่ง ฉวยโอกาสนี้ ราชวงศ์ต้าซุ่นแห่งมณฑลเจิ้งตงก็ยกทัพลงใต้ แต่ที่น่าตกใจคือ หอซักกระบี่ไม่ต่อต้านเลย ทั้งสองฝ่ายรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ด้วยความช่วยเหลือจากเจ้าถิ่นอย่างหอซักกระบี่ ต้าซุ่นกลืนกินดินแดนทะเลสาบพันกระบี่ได้อย่างรวดเร็วเหลือเชื่อ

ข่าวนี้สะเทือนเลื่อนลั่น ไม่มีใครคิดว่าหอซักกระบี่จะเลือกทางนี้ เดิมทีคนส่วนใหญ่คิดว่าหอซักกระบี่จะจับมือกับต้าเหยียน เพราะมีศัตรูร่วมกันคือต้าซุ่น

เมื่อต้าซุ่นประกาศให้หอซักกระบี่เป็นเสาหลักที่สามของราชวงศ์ ต่อจากเขาไท่หัวและตระกูลหวน ผู้คนถึงบางอ้อว่ามีการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์กัน แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงคือ ฉืออิง ผู้อาวุโสสูงสุดหอซักกระบี่ บรรลุเซียนเทียมไปเงียบๆ นี่คือสาเหตุที่ทุกคนคาดการณ์ผิด หากไม่มีเซียนเทียม หอซักกระบี่ไม่มีสิทธิ์ต่อรองกับต้าซุ่น

ไม่ว่าใครจะคิดอย่างไร สถานการณ์ในทะเลสาบพันกระบี่ก็จบลงแล้ว ต้าซุ่นกลืนหอซักกระบี่สำเร็จ พลังอำนาจพุ่งสูง จ้องมองต้าเหยียนตาเป็นมัน

เมืองเหยียนจิง ทราบข่าวเรื่องทะเลสาบพันกระบี่ จี้เซี่ยนหน้าเครียด ศึกหน้าด่านไม่ราบรื่น หลังบ้านยังมีหมาป่าจ้องตะครุบ สถานการณ์ไม่สู้ดี

"ฝ่าบาท การที่หอซักกระบี่รวมกับต้าซุ่น เป็นภัยคุกคามใหญ่หลวงต่อต้าเหยียน ตอนนี้ต้าซุ่นอาจยังยุ่งกับการจัดการภายใน แต่ด้วยความร่วมมือจากหอซักกระบี่ คงใช้เวลาไม่นาน ถึงตอนนั้นหน้ามีต้าคัง หลังมีต้าซุ่น ต้าเหยียนเราจะถูกขนาบข้าง"

สี่จิ้งบอกความกังวล

ระหว่างต้าเหยียนกับทะเลสาบพันกระบี่มีมณฑลตงหนานของพันธมิตรเต๋ากั้นอยู่ ระยะสั้นอาจยังไม่บุกเต็มตัว แต่การหยั่งเชิงย่อมมีแน่ ดูจากสถานการณ์ ต้าคังกับต้าซุ่นน่าจะตกลงร่วมมือกันปิดล้อมต้าเหยียน

ที่สำคัญคือพลังของต้าคังที่แสดงออกมานั้นเกินคาด หากต้าซุ่นมีบุตรมังกรเหมือนกัน หลังกลืนทะเลสาบพันกระบี่ พลังของพวกเขาจะพุ่งสูงจนเทียบชั้นสามอ๋องแห่งมณฑลจงยังได้

ถึงตอนนั้น ต้าซุ่นอาจข้ามแดนมณฑลตงหนาน บุกต้าเหยียน ลองดีกับพันธมิตรเต๋า เพราะพันธมิตรเต๋าแม้จะหนุนต้าเหยียน แต่ก็ยังรักษารากฐานตัวเองไว้ ไม่ได้กระโดดลงมาเต็มตัว

"ท่านอาจารย์สี่จิ้ง ช่วยชี้แนะข้าที"

สูดหายใจลึก ระงับความกังวล จี้เซี่ยนถามสี่จิ้ง

สี่จิ้งเงยหน้าขึ้น แววตาคมกล้า

"ฝ่าบาททรงงานหนักเพื่อบ้านเมืองมาหลายปี ถึงเวลากลับไปเยี่ยมเขาหลงหู่บ้างแล้ว ที่นั่นคือสำนักของพระองค์ ส่วนศึกที่ซีหนานไม่ต้องห่วง เมื่อเร็วๆ นี้สำนักจี้เซี่ย มอบ ศาสตราเซียน · ไม้บรรทัดท้อลี ลงมา กระหม่อมจะไปซีหนานด้วยตัวเอง แม้จะไม่ชนะเด็ดขาด แต่ตรึงสถานการณ์ไว้ได้แน่"

พูดจบ แสงเซียนสว่างวาบ ไม้บรรทัดกว้างสองนิ้ว เนื้อเหมือนไม้ สีเหลืองหม่น ส่งกลิ่นหอมดอกท้อและดอกลีจางๆ ปรากฏในมือสี่จิ้ง มันคือ ศาสตราเซียน · ไม้บรรทัดท้อลี

ในอดีต อาจารย์ใหญ่ท่านหนึ่งของสำนักจี้เซี่ยปลูกต้นท้อลีพันธุ์พิเศษไว้ในสำนัก ออกผลเป็นท้อวิญญาณและลีวิญญาณ ทุกครั้งที่ศิษย์จบการศึกษา ท่านจะมอบผลหรือกิ่งไม้ให้เป็นที่ระลึก อวยพรให้ศิษย์

หลังจากอาจารย์ท่านนั้นสิ้นชีพ ต้นแม่ท้อลีก็ตายตาม ยอดฝีมือในสำนักจึงนำแก่นไม้มาสร้างเป็นศาสตราเซียนชิ้นนี้

การร่วมมือกับเขาหลงหู่สนับสนุนต้าเหยียน ผลงานของสี่จิ้งได้รับการยอมรับจากคนในสำนักจี้เซี่ยบางส่วน นอกจากวิชาสร้างวังมังกรแล้ว ยังมอบศาสตราเซียนชำรุดชิ้นนี้มาให้

ความจริงหากสำนักจี้เซี่ยไม่ได้ลงเดิมพันหนักในที่อื่นของจงถู่ ด้วยศักยภาพของต้าเหยียน พวกเขาคงสนับสนุนมากกว่านี้

เห็นไม้บรรทัดเซียน จี้เซี่ยนเงียบไป

อาศัยต้าเหยียนเป็นฐาน ปฏิบัติตามหลักจารีต สี่จิ้งพิสูจน์แนวคิดของตนและบรรลุฉุนหยางได้สำเร็จ บวกกับมีศาสตราเซียน การตรึงสถานการณ์ไม่ใช่ปัญหา แต่ปัญหาคือเขาต้องกลับเขาหลงหู่จริงๆ หรือ? นึกถึงฝันร้าย จี้เซี่ยนลังเล

เห็นจี้เซี่ยนลังเล สี่จิ้งก็ลำบากใจ

"ฝ่าบาท กระหม่อมไม่รู้ว่าพระองค์กังวลเรื่องใด แต่เท่าที่ทราบ ท่านผู้นั้นแม้จะโหดเหี้ยมกับคนนอก แต่ดีกับศิษย์ตัวเองเสมอ กระหม่อมหวังว่าพระองค์จะไปคุยกับท่านผู้นั้นดีๆ ปัญหาต้องแก้ การหนีมีแต่จะทำให้เรื่องแย่ลงจนแก้ไขไม่ได้"

วาจาจริงใจ สี่จิ้งพูดสิ่งที่คิด เขาจับสังเกตความผิดปกติของจี้เซี่ยนได้นานแล้ว

จี้เซี่ยนชะงัก

"ท่านอาจารย์พูดถูก ข้าคิดมากไปเอง ข้าจะรีบไปเขาหลงหู่"

ตัดสินใจแล้ว จี้เซี่ยนรู้สึกโล่งอก ความกดดันที่สะสมมาจางหายไปมาก

เห็นดังนั้น สี่จิ้งก็โล่งอกเช่นกัน

... เขาหลงหู่ โลกภายนอกวุ่นวาย แต่ที่นี่ยังคงสงบสุข

ยอดเขาเฟยไหล ความว่างเปล่าสั่นไหว แสงกระจกสะท้อน ร่างของซางฉีปรากฏขึ้นอีกครั้ง ในสภาพสะบักสะบอม มีบาดแผลตามตัว แต่แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

"ขอบคุณสหายจางที่ช่วยเหลือ!"

มองจางฉุนอี้ที่ยังตกปลาอยู่ ซางฉีโค้งคำนับขอบคุณ

อาศัยต้นหวายหยินหยางเชื่อมต่อโลก นางได้ไปเยือนแดนยมโลกมาแล้ว ข้าม แม่น้ำตายโหง ได้สำเร็จด้วยความช่วยเหลือของเมี่ยวจวิน

บาดแผลบนตัวเกิดจากการปะทะกับภูตผีตนหนึ่งหลังข้ามแม่น้ำ แม้อีกฝ่ายจะเก่ง แต่นางก็ชนะมาได้ แต่ก็กระตุ้นให้เกิดคลื่นเสียงผีหวีดร้อง จนต้องถอยหนี

แม้จะสำรวจได้เพียงส่วนหนึ่ง แต่ซางฉีตระหนักชัดถึงวาสนาอันยิ่งใหญ่ที่ซ่อนอยู่ในโลกใบใหม่นี้ นางยังพบร่องรอยของ หวงเฉวียน (น้ำพุเหลือง) ผ่านแม่น้ำตายโหง แม้จะไม่แน่ใจ แต่ความเป็นไปได้นี้ก็คุ้มค่าที่จะเสี่ยงค้นหาแล้ว

[จบแล้ว]