บทที่ 680 - โซ่ขังวิญญาณ

บทที่ 680 - โซ่ขังวิญญาณ

ทะเลสาบวัฏสงสาร กลิ่นอายความโหดเหี้ยมแผ่กระจาย

ร่างมารยืนตระหง่านค้ำฟ้า พันรอบด้วยโซ่ตรวน แม้กลางหน้าผากจะถูกแทงทะลุ แต่กลิ่นอายของหัววัวกลับยิ่งพุ่งสูงขึ้น พลังของมันเชื่อมโยงกับฟ้าดินแห่งนี้อย่างเลือนราง มีพลังฟ้าดินหนุนเสริม และภายในร่างกาย ภูตผีที่ถูกพันธนาการไว้สิบกว่าตน บัดนี้มีสองตนละลายหายไปอย่างสมบูรณ์ กลายเป็นส่วนหนึ่งของหัววัว

“พวกเจ้าทำข้าเสียภูตผีเครื่องบรรณาการไปสองตน งั้นก็เอาอาวุธเซียนชิ้นนี้มาชดใช้ซะ”

เจตจำนงแน่วแน่ ล็อกเป้าหมายไปที่อู๋เหมียนและจางฉุนอี้ พลังโยวหมิงในกายหัววัวพวยพุ่งดั่งเปลวเพลิงที่ลุกโชน เผาผลาญธงควบคุมวารีจักรวาลอย่างต่อเนื่อง มันดึงธงออกจากหน้าผาก หมายจะแย่งชิงอาวุธเซียนชิ้นนี้ไปครอง

“สรรพสิ่งหลับใหล”

ใช้วิชาพรสวรรค์ อู๋เหมียนพยายามสั่นคลอนจิตใจของหัววัว เพื่อฉวยโอกาสดึงธงควบคุมวารีจักรวาลกลับมา แต่กลับไร้ผล หัววัวที่อาบด้วยไฟโยวหมิงและใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด ดูราวกับสัตว์ประหลาดจากนรก ความโหดเหี้ยมและจิตสังหารในใจกลายเป็นพลังรูปธรรม ปกป้องดวงวิญญาณของมันไว้

เมื่อเห็นเช่นนี้ อู๋เหมียนทำได้เพียงยื้อยุดกับหัววัวต่อไป คิ้วขมวดมุ่น

ในเวลานั้นเอง จางฉุนอี้ใช้นิ้วแทนกระบี่ ฟันลงมาหนึ่งดาบ ในชั่วขณะนี้ ท้องฟ้ากลายเป็นสีดำสนิท เข้าสู่ราตรีที่มืดมิดที่สุด

วินาทีถัดมา แสงแรกแห่งรุ่งอรุณปรากฏ แยกอินและหยางออกจากกัน

หลังจากใช้วิชาลับเฟยเซียน แม้แก่นแท้วิถีกระบี่จะไม่ได้รับการเพิ่มพูน ยังคงอยู่ที่แปดส่วน แต่วิชา ‘อินหยางแบ่งแยก’ นี้ได้รับการหนุนเสริมจากพลังไท่อินและไท่หยางที่แตะขอบเขตของกฎเกณฑ์ อานุภาพจึงทรงพลังถึงขีดสุด สามารถสังหารกึ่งเซียนได้

เมื่อเผชิญกับท่าไม้ตายอันทรงพลังนี้ สัมผัสถึงความคมกริบที่ไม่มีใครเทียบได้ หัววัวกลับเผยรอยยิ้มเย้ยหยัน ไฟมารรอบกายลุกโชน มือทั้งสองยังคงกำธงควบคุมวารีจักรวาลแน่น ไม่คิดจะปล่อยมือแม้แต่น้อย

ฟิ้ว! แสงกระบี่คมกริบ มีอานุภาพผ่าแยกอินหยาง แม้ไฟมารรอบกายหัววัวจะร้อนแรงเพียงใด ก็ถูกผ่าแยกออกอย่างง่ายดาย แม้ร่างจริงของหัววัวจะแข็งแกร่งดุจทองคำเทพ แต่ความคมของแสงกระบี่ก็ไม่ลดทอนลง

วิ้ง! ความคมกริบเต็มท้องฟ้ารวมอยู่ในกระบี่เดียว เมื่อฟ้าสว่างจ้า แสงกระบี่สลายไป เส้นเลือดปรากฏขึ้นที่คอของหัววัว จากนั้นศีรษะขนาดมหึมาดั่งภูเขาก็ร่วงหล่นลงมา เลือดพุ่งกระฉูดราวกับน้ำพุ ย้อมท้องฟ้าเป็นสีแดง เลือดฝนโปรยปรายลงมา

เห็นภาพนี้ แม้จะฟันหัววัวจนขาดสะบั้น ได้ผลลัพธ์ดีเกินคาดกว่าแค่บีบให้หัววัวปล่อยมือจากธง แต่จางฉุนอี้กลับไม่รู้สึกผ่อนคลายเลยแม้แต่น้อย

เพราะแม้หัวจะขาด พลังชีวิตของหัววัวก็ไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย กลับยิ่งพวยพุ่งรุนแรงขึ้น ร่างมารไร้หัวยังคงยืนหยัด มือทั้งสองยังกำธงแน่นไม่ยอมปล่อย

และในตอนนั้นเอง ศีรษะที่ร่วงหล่นลงมาดั่งอุกกาบาตก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง

“กระบี่คมมาก แต่ถ้าจะฆ่าข้า แค่นี้ยังไม่พอ”

ใบหน้าที่บิดเบี้ยวปรากฏเลือนรางภายใต้ไฟมารสีม่วง แววตาเต็มไปด้วยความสงบ ศีรษะกลายเป็นลำแสง พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า หมายจะกลับเข้ารวมกับร่างกาย

แต่ทันใดนั้น เสียงคำรามต่ำของพยัคฆ์ก็ดังขึ้น กรงเล็บเสือโผล่ออกมาจากความว่างเปล่า เหยียบลงบนศีรษะของหัววัว กดมันจมลงไปในพื้นดินอย่างแรง

ถูกเหยียบอยู่ใต้เท้า ความอัปยศถาโถม ดวงตาโคเบิกโพลง เพลิงโทสะลุกโชน

“รนหาที่ตาย!”

พลังโยวหมิงระเบิดออกในดวงตา กลายเป็นแสงเทพเจิดจ้า หมายจะฉีกร่างเฮยซาน แม้จะมีเพียงศีรษะ แต่พลังที่หัววัวระเบิดออกมาในตอนนี้ยังคงอยู่ในระดับกึ่งเซียน

แต่ก่อนที่พลังนั้นจะระเบิดออกเต็มที่ กรงเล็บของเฮยซานก็ปลดปล่อยพลังที่แข็งแกร่งกว่าออกมา

“คุกสวรรค์!”

พลังภูตผีเทวานับล้านเสริมกาย กดศีรษะที่ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งลงไป พลังคุกสวรรค์ดั่งคลื่นความมืดไหลทะลักออกจากร่างเฮยซานไม่ขาดสาย

ราวกับไฟเจอน้ำ เมื่อถูกพลังคุกสวรรค์ของเฮยซานชะล้าง พลังโยวหมิงของหัววัวก็แตกพ่ายไปอย่างเงียบๆ ราวกับเจอศัตรูตามธรรมชาติ

สัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงนี้ หัววัวเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ ไม่ใช่แค่เพราะพลังนี้ข่มภูตผี แต่เพราะมันเคยสัมผัสพลังคล้ายๆ กันนี้มาก่อน และในตอนนั้นมันไร้ทางสู้ยิ่งกว่านี้

“เป็นไปได้อย่างไร เสือดำตัวนี้ทำไมถึงมีพลังคล้ายกับนายท่าน?”

จิตใจสั่นคลอน ในวินาทีนี้ หัวใจของหัววัวเต็มไปด้วยความสงสัย

วินาทีถัดมา หมดแรงขัดขืน ศีรษะของหัววัวถูกเฮยซานผนึกไว้ได้อย่างสมบูรณ์ และในวินาทีนั้นเอง จิตสำนึกภายในศีรษะก็ดับวูบไป

พร้อมกันนั้น เฮยซานอ้าปากกลืนศีรษะของหัววัวลงไปในคำเดียว ไม่เปิดโอกาสให้ดิ้นรน

แต่ทว่า จิตสำนึกของหัววัวที่เคยอยู่ในศีรษะกลับปรากฏขึ้นในร่างกายของมัน

วิ้ง! ไฟมารลุกโชน ใช้หัวนมเป็นดวงตา ใช้สะดือเป็นปาก ใบหน้าของหัววัวปรากฏขึ้นอีกครั้งบนร่างมารที่ค้ำฟ้า แม้จะไร้หัว แต่หัววัวก็ยังไม่ตาย

โฮก! อ้าปากคำราม สะเทือนเลื่อนลั่น พลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกจากร่างหัววัว การผนึกไท่อินแตกสลาย เมฆหมอกหมื่นลี้ถูกเสียงคำรามทำลาย ภูตผีที่โดนลูกหลงต่างระเบิดเป็นหมอกผี ตนที่รอดตายก็ปวดหัวแทบระเบิด ลงไปดิ้นพราดๆ กับพื้น

“การโจมตีทางวิญญาณ?”

พลังลึกลับถาโถมมาราวกับคลื่นยักษ์ เหมือนคนที่ยืนอยู่บนโขดหินเผชิญหน้ากับสึนามิ เต็มไปด้วยความสิ้นหวังและหวาดกลัว ในวินาทีนี้ จิตวิญญาณของจางฉุนอี้ก็ถูกสั่นคลอน

วิ้ง! คลื่นสีม่วงถาโถมเข้ามา หมายจะกลืนกินทุกสิ่ง ภายในห้วงจิตวิญญาณ เกราะวิญญาณระดับสูงที่ลิ่วเอ๋อร์สร้างขึ้นเปล่งแสงเทพ กลายเป็นภูเขาทองแดงตั้งตระหง่าน หมายจะต้านทานคลื่นแห่งการทำลายล้างนี้

ทั้งสองปะทะกัน ห้วงจิตวิญญาณของจางฉุนอี้สั่นสะเทือน เกราะวิญญาณต้านทานคลื่นสีม่วงไว้ได้ชั่วคราว แต่คลื่นลูกแล้วลูกเล่าถาโถมเข้ามา เพียงแค่สามลมหายใจ เกราะวิญญาณที่ต้านทานทัณฑ์อัสนีครั้งที่เก้าได้ก็แตกสลายลง

และในเวลานั้นเอง แดนภายในทั้งหกแห่งของจางฉุนอี้ก็ปรากฏขึ้น โดยมีทะเลสาบจมจันทร์ ยอดเขาคว้าจันทร์ และสระสู่เซียน ซึ่งเป็นแดนภายในธาตุไท่อินทั้งสามเป็นแกนหลัก สร้างแนวป้องกันที่สองขึ้นมา เปล่งแสงเทพเสียดฟ้า ราวกับโลกใบเล็กที่สมบูรณ์ในตัวเอง ปกป้องจิตใจของจางฉุนอี้ไว้

เมื่อมองดูภายใน เห็นภาพเช่นนี้ จางฉุนอี้มีสีหน้าเคร่งเครียด

เขาเคยคิดว่าจุดแข็งที่สุดของหัววัวคือวิชาทางกายภาพ แต่ดูเหมือนว่าความเชี่ยวชาญด้านวิญญาณของอีกฝ่ายจะลึกล้ำยิ่งกว่า มิน่าเล่าถึงได้ครอบครองของวิเศษอย่าง ‘โซ่ขังวิญญาณ’

ความคิดหมุนวน ภายใต้การปกป้องของแดนภายในทั้งหก จางฉุนอี้มองเห็นเงาบางอย่างซ่อนอยู่ในคลื่นสีม่วง นั่นคือพลังของของวิเศษ ‘โซ่ขังวิญญาณ’

ในนาทีนี้ คำอธิบายเกี่ยวกับโซ่ขังวิญญาณจากภาพแผนผังสมบัติเซียน ก็ผุดขึ้นในหัวของจางฉุนอี้อีกครั้ง

โซ่ขังวิญญาณ ของวิเศษวิถีมรณะ เดิมทีเป็นอาวุธเซียนระดับต่ำ ต่อมาได้รับกำเนิดจากต้นกำเนิดโยวหมิง กลายเป็นของวิเศษ เชี่ยวชาญในการข่มวิญญาณ สามารถขังผีล็อกเทพได้

ความคิดหนึ่งผุดขึ้น จางฉุนอี้ยื่นมือออกไป แม้การโจมตีทางวิญญาณของหัววัวจะน่ากลัว แต่ด้วยการปกป้องจากแดนภายในทั้งหก จางฉุนอี้ก็ไม่หวาดหวั่น

[จบแล้ว]