บทที่ 490 - มังกรเดินดง

บทที่ 490 - มังกรเดินดง

ณ น่านน้ำหลิงโป เมฆดำปกคลุมยอดเขา คลื่นยักษ์ถาโถม ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ฝนเริ่มตกลงมาอย่างหนักราวกับฟ้ารั่ว

ราชามังกรทั้งสี่เหยียบย่ำบนยอดคลื่น มองดูอ๋าวไห่ถูกสะกดข่มต่อหน้าต่อตา ความโกรธแค้นในใจแปรเปลี่ยนเป็นรูปธรรม ลุกโชนอย่างรุนแรง สภาพอากาศแปรปรวนไปตามอารมณ์ของพวกมัน

อีกด้านหนึ่ง หงอวิ๋นและมารดาอสูรปรากฏกายขึ้นตามลำดับ ยืนเคียงข้างเฮยซาน ปกป้องจางฉุนอี้ ทั้งสองฝ่ายเผชิญหน้ากันในสถานการณ์สี่ต่อสี่

สัมผัสถึงอานุภาพมังกรสี่สายที่กดดันเข้ามา หงอวิ๋นส่งเสียงอุทานเบาๆ ยืนขวางหน้าจางฉุนอี้ นัยน์ตาสีม่วงเปล่งประกายเทพ กระตุ้นพลังของเมล็ดพันธุ์แห่งป๋าเนตรอัสนี ทันใดนั้นอานุภาพแห่งสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออก

เปรี้ยง!

สายฟ้าสีฟ้าครามและสีม่วงอ่อนถักทอเข้าด้วยกัน อานุภาพมังกรปะทะกับอานุภาพสวรรค์ กินกันไม่ลง ในชั่วขณะหนึ่ง หงอวิ๋นสามารถต้านทานอานุภาพมังกรของราชามังกรทั้งสี่ได้ด้วยตัวคนเดียว

และในตอนนั้นเอง เสียงมังกรคำรามอย่างมีความสุขก็ดังขึ้น มังกรแท้จริงสีทองอร่าม หัวและเขาสูงตระหง่าน แหวกเมฆหมอกเผยร่างออกมา บนร่างแผ่ซ่านด้วยอานุภาพมังกรที่บริสุทธิ์ถึงขีดสุด

“ในที่สุดข้าก็กลายเป็นมังกรแล้ว”

สัมผัสถึงการผลัดเปลี่ยนของตน สลัดร่างเก่า กำเนิดกระดูกใหม่ มังกรพันปี จิตใจฮึกเหิม ยากจะระงับ

โฮก!

อานุภาพมังกรระเบิดออก ส่งเสียงคำรามอีกครั้ง มังกรวารีพันปี... ไม่สิ มังกรพันปี หมายจะคำรามให้เมฆดำแตกกระจาย มันต้องการให้ท้องฟ้านี้ไม่อาจบดบังสายตาของมันได้อีก

แต่ในวินาทีถัดมา เสียงคำรามอันฮึกเหิมของมันก็เปลี่ยนเป็นเสียงสะอื้นในทันที เมื่อสายตาเย็นชาสี่คู่จ้องมองลงมาที่มัน

ร่างกายแข็งทื่อ หนาวสะท้านไปทั้งตัว หันกลับไปมองมังกรแท้จริงสี่ตัวที่ขดตัวอยู่กลางอากาศ ความหยิ่งผยองทั้งหลายหดหาย ก้มหน้าเจียมเจียม หดขนาดตัวลง มังกรพันปีมุดเข้าไปในแขนเสื้อของจวงหยวนราวกับปลาไหล

สัมผัสได้ว่าความหนาวเหน็บเสียดกระดูกจางหายไปในที่สุด ชะโงกหัวออกมามองแผ่นหลังของจางฉุนอี้ แล้วมองเมฆดำที่ปกคลุมท้องฟ้า มังกรพันปีรู้สึกว่าเมฆดำพวกนี้ก็ดูสวยดีเหมือนกัน ออกจากถ้ำต้องมีลมฝนสิ ถึงจะเป็นวิถีแห่งมังกรแท้จริง

แม้จะเป็นมังกรแท้จริงเหมือนกัน แต่มังกรพันปีรู้ดีว่ามันคงไม่ได้รับการยอมรับจากเผ่ามังกรสายเลือดบริสุทธิ์ ไม่ใช่แค่เพราะมันผลัดเปลี่ยนมาจากมังกรวารีป่า แต่ยิ่งกว่านั้นคือมันเป็นสัตว์ปีศาจของผู้บำเพ็ญเพียรมนุษย์ ในสายตามังกรแท้จริง นี่มันคือความอัปยศชัดๆ

“ท่านอาจารย์!”

กระชับแขนเสื้อแน่น มองจางฉุนอี้ที่ช่วยบังลมฝนทั้งหมดให้ จวงหยวนแววตาฉายแววกังวล วังมังกรทะเลใต้ไม่ใช่ขุมกำลังที่จะต่อกรด้วยได้ง่ายๆ เขาเจ็บใจที่ตัวเองในตอนนี้ยังอ่อนแอเกินไป ช่วยอะไรไม่ได้เลย ความปรารถนาที่จะเลื่อนขั้นเป็นนักพรตยิ่งรุนแรงขึ้นในใจ

อีกด้านหนึ่ง เมื่อเห็นมังกรวารีพันปีกลายเป็นมังกร สีหน้าของราชามังกรทั้งสี่ยิ่งดูแย่ลงไปอีก

“สะกดข่มราชามังกรแห่งวังมังกรของข้า จับมังกรแท้จริงเป็นทาส เจ้ามนุษย์ เจ้ากำลังรนหาที่ตายจริงๆ”

หัวและเขาสูงตระหง่าน เกล็ดสีเขียวอ่อน อาบไล้สายลมและสายฝน มองดูภาพตรงหน้า อ๋าวชิง ราชามังกรลำดับที่สองแห่งวังมังกรทะเลใต้ แผ่จิตสังหารรุนแรง

สิ้นเสียงของมัน ราชามังกรลำดับที่สาม ห้า และหก ต่างก็ระเบิดจิตสังหารในใจออกมา ประสานพลังกับอ๋าวชิง จากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ เห็นได้ชัดว่ามนุษย์ตรงหน้ามีวิชาไม่ธรรมดา พวกมันจึงไม่ประมาท ลงมือครั้งแรกก็ใช้ท่าไม้ตายทันที

“มังกรเดินดง!”

ตบะสามหมื่นปีเผยออกมาอย่างหมดจด ประสานพลังกับราชามังกรอีกสามตน อ๋าวชิงใช้อิทธิฤทธิ์ที่ตนถนัดที่สุด

ต่างจากราชามังกรตนอื่น อ๋าวชิงไม่ได้เกิดมาเป็นมังกรแท้จริง แต่ไต่เต้าจากงูเป็นมังกรวารี แล้วกลายเป็นมังกรทีละขั้น หลังจากกลายเป็นมังกรแท้จริง เมื่อมองย้อนกลับไป อ๋าวชิงจึงคิดค้นอิทธิฤทธิ์ที่แข็งแกร่งที่สุดของตนขึ้นมา · มังกรเดินดง

การที่มันสามารถก้าวขึ้นสู่ระดับบริหารของวังมังกร ได้รับการยอมรับจากมังกรแท้จริงตนอื่น จนได้เป็นราชามังกรลำดับที่สอง อิทธิฤทธิ์นี้มีส่วนสำคัญอย่างยิ่ง

ครืนนน!

อิทธิฤทธิ์ทำงาน รวมพลังสี่ราชามังกร ทะเลเดือดพล่านในพริบตา เสียงร้องของมังกรวารีดังกึกก้องฟ้าดิน เงาของมังกรวารีนับหมื่นกระโจนขึ้นจากผิวน้ำ ชักนำพลังของทั้งมหาสมุทร ม้วนตัวเข้าใส่จางฉุนอี้

แก่นแท้ของอิทธิฤทธิ์มังกรเดินดงอยู่ที่คำว่า “แปรเปลี่ยน” มีเมล็ดพันธุ์แห่งธรรม กลายเป็นมังกร เป็นแกนหลัก มังกรวารีทุกตัวสามารถดึงพลังของน่านน้ำมาใช้ได้ เมื่อหมื่นมังกรวารีรวมเป็นหนึ่ง มังกรแท้จริงที่แข็งแกร่งตัวหนึ่งก็จะถือกำเนิดขึ้น ในระดับหนึ่ง มังกรตัวนี้คือตัวแทนของน่านน้ำแห่งนี้ ในน่านน้ำนี้ ไม่เพียงพลังของมันจะไม่วันหมด แต่ยังแทบจะเป็นอมตะ

ที่สำคัญที่สุดคือ การฆ่ามังกรวารีพวกนี้ไปก็ไร้ความหมาย มีแต่จะเร่งกระบวนการกำเนิดมังกรแท้จริงให้เร็วขึ้น ข้อจำกัดเดียวของอิทธิฤทธิ์นี้คือใช้ได้เฉพาะในทะเลเท่านั้น

หมื่นมังกรวารีกระโจนขึ้นจากทะเล ไล่ตามคลื่น หมายจะกลืนกินทุกสิ่ง ภาพเหตุการณ์ยิ่งใหญ่ตระการตา ในชั่วขณะนี้ ระหว่างฟ้าดินเหลือเพียงเสียงคำรามของมังกรวารี

อาบไล้สายลมและสายฝน จิตสัมผัสแผ่ขยาย จางฉุนอี้มองดูฉากนี้อย่างสงบ การร่วมมือของสี่ราชามังกร อิทธิฤทธิ์นี้ไม่ธรรมดาจริงๆ ที่สำคัญเขาเริ่มรู้สึกรางๆ ว่าอิทธิฤทธิ์นี้ไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็น แม้ดูยิ่งใหญ่เกรียงไกร แต่พลังดูเหมือนจะกระจัดกระจายเกินไป ยากที่จะสร้างความเสียหายหนักให้กับราชันปีศาจได้จริงๆ

"เอ๊ะ?"

มังกรวารีนับสิบตัวพุ่งเข้ากัด ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม หงอวิ๋นส่งเสียงอุทานเบาๆ สายฟ้าห้าสีถักทอ ใช้อิทธิฤทธิ์ สายฟ้าฟาดกลางกบาล

เปรี้ยง!

แสงสายฟ้ากวาดล้าง มังกรวารีนับสิบตัวที่แยกเขี้ยวกางเล็บกลายเป็นเถ้าธุลีในพริบตา ไร้ซึ่งพลังต่อต้าน แม้มังกรวารีเหล่านี้จะดูดุร้าย แต่เนื้อแท้ก็เป็นเพียงมหาปีศาจ ตบะเพียงไม่กี่พันปีเท่านั้น

ทำลายล้างมังกรวารีนับสิบ แต่พลังยังไม่หมด สายฟ้าห้าสีที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องทะลวงผ่านความว่างเปล่า ฉีกกระชากผิวน้ำทะเล มังกรวารีทุกตัวที่ขวางหน้าล้วนถูกทำลายล้าง ไม่มีข้อยกเว้น

สำแดงเดช มองดูมังกรวารีนับหมื่นจากมุมสูง มองดูร่องรอยความเสียหายที่ตนสร้างขึ้น นัยน์ตาสีม่วงอ่อนของหงอวิ๋นฉายแววลิงโลด ในการต่อสู้ มันไม่เคยมีช่วงเวลาแบบนี้มาก่อน แต่ก่อนมีลิ่วเอ๋อร์ ต่อมามีอู๋เซิง แล้วก็มีเฮยซาน มันมักจะทำหน้าที่แค่หน่วยสนับสนุน คอยเก็บกวาดงาน

“เอาอีก!”

กระตือรือร้น อยากจะสัมผัสความสุขที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนอีกครั้ง หงอวิ๋นเตรียมจะใช้อิทธิฤทธิ์กวาดล้างมังกรวารีนับหมื่นให้ราบคาบ แต่จางฉุนอี้กลับห้ามไว้

“พลังของมังกรวารีที่ตายไปจะไปรวมอยู่ที่ตัวอื่นสินะ?”

ดวงจิตบริสุทธิ์ จิตสัมผัสแข็งแกร่ง จางฉุนอี้จับความเปลี่ยนแปลงเมื่อครู่ได้อย่างเฉียบคม ทันทีที่หงอวิ๋นสังหารมังกรวารีหลายร้อยตัว ตบะของมังกรวารีที่เหลือก็เพิ่มขึ้นไม่มากก็น้อย

“เก็บเล็กผสมน้อย ปริมาณเปลี่ยนเป็นคุณภาพ ใช้วิธีนี้รวบรวมพลังของน่านน้ำนี้ ท้ายที่สุดก็จะเกิดผลลัพธ์คล้ายกับน่านน้ำนี้กลายเป็นปีศาจงั้นหรือ? ช่างเป็นอิทธิฤทธิ์ที่มหัศจรรย์จริงๆ”

ความคิดแล่นผ่าน ในชั่วพริบตานี้ จางฉุนอี้เข้าใจแก่นแท้ของอิทธิฤทธิ์นี้แล้ว

วินาทีถัดมา มองดูมังกรวารีนับหมื่นที่ล้อมเข้ามาอีกครั้ง ธงผืนใหญ่สีแดงปรากฏขึ้นในมือของจางฉุนอี้ นี่คืออาวุธเต๋าระดับกลาง · ธงแสงเพลิงจูเชว่ (จูเชว่เยี่ยนกวงฉี)

อาวุธเต๋านี้เคยถูกเขาทำลายด้วยพลังของเมล็ดพันธุ์แห่งป๋าแสงสมบัติ ต่อมาลิ่วเอ๋อร์ลงมือซ่อมแซมอย่างยากลำบากจึงกลับมาใช้งานได้

“เผชิญหน้ากับอิทธิฤทธิ์นี้ ต่อให้คนอื่นรู้แก่นแท้ นอกจากหนีก็คงไม่มีวิธีอื่น เพราะคงปล่อยให้มังกรวารีรุมฆ่าไม่ได้ แต่ข้าบังเอิญมีวิธีรับมือพอดี”

ความคิดผุดขึ้น ยันต์สัจจะอัสนีสวรรค์ถูกวาดขึ้น ตบะเพิ่มพูน จางฉุนอี้โบกธงแสงเพลิงจูเชว่ในมือ

กว๊าก!

จูเชว่กู่ร้อง ธงใหญ่สะบัดกลางเวหา ประกายไฟนับหมื่นร่วงหล่นลงมา

“ต้มสมุทร!”

อิทธิฤทธิ์ทำงาน กระแสธารแห่งเปลวเพลิงถาโถม ท้องทะเลทั้งผืนถูกจุดระเบิดด้วยไฟสวรรค์ในพริบตา มังกรวารีนับไม่ถ้วนกรีดร้องโหยหวนในกองเพลิง อยากจะดิ้นรนแต่ไร้หนทาง ท้ายที่สุดกลายเป็นเถ้าธุลี และเนื่องจากคุณสมบัติของเมล็ดพันธุ์แห่งป๋าต้มสมุทรที่ข่มวิถีวารีโดยธรรมชาติ พลังของมังกรวารีที่ตายไปจึงไม่ได้ไปรวมกับตัวอื่น แต่กลายเป็นเชื้อเพลิง ทำให้ทะเลเพลิงยิ่งรุนแรงขึ้นไปอีกขั้น

ในขณะนี้ ท้องฟ้าถูกย้อมเป็นสีแดงฉานด้วยทะเลเพลิง หากอานุภาพของอิทธิฤทธิ์มังกรเดินดงถูกกระตุ้นถึงขีดสุด จนกำเนิดมังกรสมุทรขึ้นมา บางทีอาจจะใช้พลังกดดัน ต้านทานอิทธิฤทธิ์ต้มสมุทรได้ แต่ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงสะสมพลัง ย่อมไม่อาจทำลายทะเลเพลิงได้

เห็นภาพเช่นนี้ ราชามังกรทั้งสี่ทั้งตกใจและโกรธ รีบถอยหนี

สำหรับอิทธิฤทธิ์ต้มสมุทร พวกมันไม่แปลกใจเลย ในวังมังกรทะเลใต้มีบันทึกเกี่ยวกับอิทธิฤทธิ์นี้ไว้อย่างชัดเจน อิทธิฤทธิ์นี้แตกแขนงมาจากมหาอิทธิฤทธิ์ไร้เทียมทานที่แท้จริงอย่าง เผาสวรรค์ต้มสมุทร ซึ่งอิทธิฤทธิ์นี้ถูกครอบครองโดยอีกหนึ่งเผ่าพันธุ์ชั้นยอดของเผ่าปีศาจ · เผ่ากาจิน (กาสามขา)

ในยุคโบราณ เคยมีผู้แข็งแกร่งเผ่ากาจินอาศัยอิทธิฤทธิ์นี้อาบน้ำในทะเลตะวันออก ทำให้เผ่ามังกรทะเลตะวันออกในตอนนั้นสูญเสียอย่างหนัก แต่พวกมันคิดไม่ถึงว่ามนุษย์ผู้นี้จะครอบครองอิทธิฤทธิ์สืบทอดของเผ่ากาจินได้

“บ้าเอ๊ย”

มองดูมังกรวารีนับหมื่นกลายเป็นเถ้าธุลีในทะเลเพลิง แล้วหันมามองจางฉุนอี้ ในใจของราชามังกรทั้งสี่อดไม่ได้ที่จะเกิดความหวาดระแวง อิทธิฤทธิ์ต่างๆ ที่มนุษย์ผู้นี้ครอบครองช่างแพ้ทางเผ่ามังกรของพวกมันเหลือเกิน

[จบแล้ว]