บทที่ 29 - นักเล่นแร่แปรธาตุบ้านนอกต่างมิติ

"เทิร์นแรก ... "

"โฮกกก ... "

เทียนเฉิงกวงกำลังจะใช้ทักษะ "ฉันขอเริ่มก่อนล่ะนะ!" ที่เขาฝึกฝนมาตลอดหลายวันเพื่อชิงสิทธิ์เริ่มก่อน แต่ใครจะไปคิดว่าเจมไนท์ฝั่งตรงข้ามจะไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม จั่วการ์ดขึ้นมาจากเด็คแล้วคำรามลั่นซะงั้น

...

ทำแบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอเนี่ย?

เทียนเฉิงกวงยอมรับเลยว่าเขาได้เรียนรู้อะไรใหม่อีกแล้ว

เมื่อมองดูท่าทางที่บ้าคลั่งของอีกฝ่าย เทียนเฉิงกวงก็รู้ดีว่านี่คงไม่ใช่ "ความตั้งใจ" ของอีกฝ่ายแน่ ๆ แต่ในเมื่อดูเอลดิสก์ของเขาไม่แจ้งเตือนความผิดปกติอะไร ก็หมายความว่าการแย่งเทิร์นแรกแบบนี้สามารถทำได้จริง

"โฮก!" เจมไนท์ คริสตัลโชว์การ์ดในมือให้เทียนเฉิงกวงดู จากนั้นภาพโฮโลแกรมของการ์ดขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

ซัมมอนเนอร์ส อาร์ต?

เทียนเฉิงกวงจำการ์ดใบนี้ได้ เอฟเฟกต์คือสามารถนำมอนสเตอร์ปกติเลเวล 5 ขึ้นไปจากเด็คขึ้นมือได้หนึ่งใบ

เด็คของเจมไนท์ คริสตัลส่องแสงวาบ จากนั้นคริสตัลสีขาวที่ปล่อยควันสีดำออกมาก็ก่อตัวขึ้นบนท้องฟ้า ก่อนจะส่งเสียงดังแกรกแล้วแตกกระจาย เผยให้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริง

เจมไนท์ คริสตัล

เอาตัวเองขึ้นมือเหรอเนี่ย?

"โฮกกก ... " เจมไนท์ คริสตัลหมอบการ์ดลงไปสองใบอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ดึงการ์ดเวทมนตร์อีกใบออกมาจากมือ

การ์ดเวทมนตร์ คาร์ด เดสทรักชัน ผู้เล่นทั้งสองฝ่ายทิ้งการ์ดบนมือทั้งหมด แล้วจั่วการ์ดใหม่ตามจำนวนที่ทิ้งไป

เทียนเฉิงกวงมองดูการ์ดในมือ เผลอลูบการ์ดเบา ๆ ตามความเคยชิน ก่อนจะรวบมันแล้วส่งลงสุสานในดูเอลดิสก์ รอจนดูเอลดิสก์เด้งการ์ดออกมาห้าใบ เขาก็หยิบมันขึ้นมา

และนี่ก็ทำให้นักเล่นแร่แปรธาตุที่หมดปัญญาจะกู้ซากห้องทดลองและทำได้แค่ยืนดูการดูเอล ได้เห็นสักทีว่าเทียนเฉิงกวงใช้เด็คอะไรกันแน่

"อะไรเนี่ย? อินสแตนท์ ฟิวชั่น ฟิวเจอร์ ฟิวชั่น แฟลช ฟิวชั่น ดี-ฟิวชั่น ... แล้วยังมีเมทัลโฟส ฟิวชั่นอีก??? ในเด็คของแกคงไม่ได้มีแต่ของพวกนี้หรอกนะ?" ถึงตอนนี้ เขาไม่มีกะจิตกะใจจะมาถามแล้วว่าทำไมเทียนเฉิงกวงถึงมีการ์ดเมทัลโฟสอยู่ในมือ เขาทำได้แค่กุมหัวแล้วกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง "จบเห่ จบสิ้นแล้ว ฉันต้องตายแน่ ๆ! ทำไมต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ตอนนี้นะ! ทำไมฉันต้องมาเจอกับดูเอลลิสต์มือใหม่พรรค์นี้ด้วยเนี่ย?"

"เฮ้ย เจ้าหนู พูดจาให้มันให้เกียรติกันหน่อย นายท่านของเราคือนักรบผู้แสวงหาจุดสูงสุดของการฟิวชั่นนะโว้ย!" นักดาบเปลวเพลิงทนไม่ได้ที่คนอื่นมาตั้งข้อสงสัยในตัวเทียนเฉิงกวง จึงสวนกลับทันที

"ก็มันจริงนี่นา! ถึงฉันจะดูเป็นแบบนี้ แต่ฉันก็เป็นถึงนักเล่นแร่แปรธาตุเชียวนะ! เรื่องฟิวชั่นน่ะ ฉันรู้ดีกว่าพวกแกซะอีก!" นักเล่นแร่แปรธาตุเถียงกลับ "การจะเล่นแร่แปรธาตุให้สำเร็จ มันต้องมีวัตถุดิบและขั้นตอน แต่นี่มีแต่การ์ดเวทมนตร์ วัตถุดิบก็ไม่มีสักใบ แล้วจะสร้างผลผลิตจากการเล่นแร่แปรธาตุออกมาได้ยังไง?"

"หึ ... ถ้าอย่างนั้นก็เบิกเนตรดูซะให้เต็มตา ไอ้ลูกทุ่งนักเล่นแร่แปรธาตุจากต่างมิติ" อัศวินแห่งเพลิงทมิฬที่ดูจะเงียบขรึมและเย็นชากว่านักดาบเปลวเพลิง พอถึงเวลาปากคอเราะร้ายขึ้นมา ก็เล่นเอานักเล่นแร่แปรธาตุถึงกับพูดไม่ออก

เทียนเฉิงกวงอยากจะพูดอะไรสักหน่อย

แต่ตอนนี้เขาต้องตั้งสมาธิดูการเล่นของอีกฝ่าย เพราะอีกฝ่ายไม่พูดอะไรเลย ขืนจู่ ๆ เล่นตุกติกหรือโกงขึ้นมาแล้วเขามองไม่ทันล่ะก็ ซวยแน่

หลังจากใช้คาร์ด เดสทรักชัน เจมไนท์ คริสตัลก็เปิดใช้งานการ์ดเวทมนตร์ที่หมอบไว้ก่อนหน้านี้

การ์ดเวทมนตร์ปกติ มอนสเตอร์ รีบอร์น

โดยปกติแล้ว นอกจากการ์ดเวทมนตร์ความเร็วสูง การ์ดเวทมนตร์ที่หมอบไว้สามารถเปิดใช้งานได้ในเทิร์นนั้นเลย ดังนั้นคอมโบนี้ เทียนเฉิงกวงจึงไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ จากนั้น ท่ามกลางแสงสว่างจากมอนสเตอร์ รีบอร์น นักรบคริสตัลที่มีรูปร่างหน้าตาเหมือนกับผู้เล่นเป๊ะและมีออร่าสีดำแผ่ออกมา ก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นมาจากอัญมณีที่แตกกระจาย

เจมไนท์ คริสตัล เลเวล 7 ธาตุดิน เผ่าหินผา พลังโจมตี 2450 มอนสเตอร์ปกติ

ในฐานะมอนสเตอร์ปกติที่มีพลังโจมตีสูงถึง 2450 ซึ่งน้อยกว่ามอนสเตอร์เอซของพวกตัวเอกแค่ 50 แต้ม ในโลกใบนี้ การจะจัดการมันให้ได้ง่าย ๆ ดูเหมือนจะค่อนข้างยากเอาการ

ไม่เพียงแค่นั้น ...

เจมไนท์ คริสตัลยังหมอบการ์ดเพิ่มไปอีกหนึ่งใบจากเดิมที่มีหมอบไว้อยู่แล้วหนึ่งใบ ก่อนจะคำรามลั่นและจบเทิร์นของตัวเอง

แดนหน้ามีมอนสเตอร์พลังโจมตี 2450 หนึ่งตัว แดนหลังมีการ์ดหมอบปริศนาอีกสองใบ การเปิดเกมแบบนี้ การจะเป่าตัวแทนจากนอร์ธอาคาเดเมียหรือรุ่นพี่ปีสองให้ร่วงก็ถือเป็นเรื่องกล้วย ๆ ต่อให้เป็นจูไดในตอนนี้ ถ้าคิดจะจัดการมอนสเตอร์ที่มีพลังโจมตี 2450 ซึ่งสูงกว่าธันเดอร์ ไจแอนท์อยู่ 50 แต้มพอดิบพอดีแบบนี้ ก็ยังต้องงัดเอาเกรท ทอร์นาโดออกมาใช้เลย แถมยังมีเวทมนตร์และกับดักคอยสนับสนุนอีก

อย่างนี้นี่เอง มิน่าล่ะไอ้แก่โล้นนั่นถึงใช้เจ้านี่มาดักเล่นงานเขา

"เทิร์นของฉัน ดรอว์ ... " เทียนเฉิงกวงมองดูการ์ดในมือ ความจริงอารมณ์ของเขาค่อนข้างดีเลยล่ะ "ฉันขอเปิดใช้งานการ์ดเวทมนตร์ โอเวอร์ ฟิวเจอร์ ฟิวชั่น ... "

"โฮก!"

ในจังหวะที่เทียนเฉิงกวงกำลังจะเปิดใช้งานการ์ดเวทมนตร์ เจมไนท์ คริสตัลก็เปิดการ์ดหมอบทันที ท่ามกลางเสียงคำรามของมัน การ์ดใบนั้นคือการ์ดเคาน์เตอร์แทปที่มีชื่อว่า แชมเปี้ยนส์ วิจิลานซ์!

"แย่แล้ว นั่นมันการ์ดเคาน์เตอร์แทปที่สามารถยกเลิกการทำงานของการ์ดเวทมนตร์หรือกับดักแล้วทำลายทิ้งได้ หากบนสนามมีมอนสเตอร์ปกติเลเวล 7 ขึ้นไปอยู่นี่นา!" นักเล่นแร่แปรธาตุที่อยู่ข้าง ๆ กุมหัวพร้อมกับบ่นอย่างสิ้นหวัง "จบแล้ว จบสิ้นกัน การ์ดฟิวชั่นที่จะเอาไว้ใช้หาวัตถุดิบหายวับไปแล้ว ส่วนการ์ดทรงพลังที่อัญเชิญฟิวชั่นได้โดยตรงก็ถูกทิ้งลงสุสานไปแล้ว ... คราวนี้พวกเราต้องตายกันหมดแน่ รู้งี้ฉันไม่น่าดื้อกับอาจารย์แล้วหนีมาเลย น่าจะตั้งใจเรียนอยู่ที่ฐาน ... "

"เป็นไงล่ะทีนี้ กลับโลกตัวเองก็ไม่ได้ แถมยังต้องมาเจอซอมบี้ที่คอยกัดกินร่างกายอยู่ที่นี่อีก จะขอร้องมนุษย์ให้ช่วยก็ไม่ได้เรื่อง คราวนี้ตายแหงแก๋!"

ดูเหมือนว่านักเล่นแร่แปรธาตุผู้โชคร้ายตนนี้จะแอบหนีออกมาคนเดียว แล้วก็มาตกระกำลำบากอยู่ในมิติที่แตกสลายแห่งนี้ ต้องคอยทำการทดลองเพื่อหาทางกลับไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมาถึงจุดนี้นี่เอง

เพล้ง ...

เทียนเฉิงกวงมองดูการ์ดเวทมนตร์ต่อเนื่องของตัวเองถูกทำลายไปต่อหน้าต่อตาพลางส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้

"ฟูลเมทัลโฟส อัลคาเฮสต์"

"เอ๊ะ หา?" นักเล่นแร่แปรธาตุได้ยินเทียนเฉิงกวงเรียกตัวเองก็ขานรับโดยสัญชาตญาณ ก่อนจะถามกลับด้วยความงุนงง "เอ๊ะ นายรู้ชื่อฉันได้ยังไงน่ะ?"

"ก็แค่การ์ดถูกยกเลิกไปใบเดียวเอง อย่าตื่นตูมไปหน่อยเลย"

เมื่อเห็นเทียนเฉิงกวงยังคงเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ นักดาบเปลวเพลิงกับอัศวินแห่งเพลิงทมิฬที่อยู่ข้าง ๆ ก็มองหน้ากันแล้วยิ้มออกมา

นี่แหละคือนายท่านที่พวกเขาเต็มใจจะติดตามไปตลอด นี่แหละคือผู้ครอบครองของพวกเขา!

"การฟิวชั่นคือวิธีการอัญเชิญที่สูงส่งที่สุดในโลก อย่าปล่อยให้ความเข้าใจของนาย มาจำกัดจินตนาการของตัวเองสิ!"

"ก็แค่โดนยกเลิกการฟิวชั่นไปใบเดียวเอง!"

"วัตถุดิบน่ะ มีวิธีเสกออกมาตั้งเยอะแยะ! อีกอย่าง ก็ใช่ว่าจะต้องใช้วัตถุดิบเสมอไปซะหน่อย!"

"ฉันจะแสดงให้ดูเป็นขวัญตา แล้วหลังจากนั้นนายจะต้องยอมตามฉันออกจากมิติแห่งนี้อย่างเต็มใจ! ฉันขอใช้งานเอฟเฟกต์ของการ์ด เมทัลโฟส ฟิวชั่น ในสุสาน หากการ์ดใบนี้อยู่ในสุสาน สามารถนำกลับเข้าเด็คแล้วสับเด็ค จากนั้นจั่วการ์ดหนึ่งใบ!"

วินาทีที่เอฟเฟกต์ของการ์ดเวทมนตร์ฟิวชั่นที่แสนจะคุ้นเคยทำงาน ฟูลเมทัลโฟส อัลคาเฮสต์ก็รู้สึกเคลิบเคลิ้มไปชั่วขณะ

มิน่าล่ะ ภูตสองตนข้าง ๆ ถึงได้จงรักภักดีต่อมนุษย์คนนี้นัก มันมีเหตุผลแบบนี้นี่เอง

เพียงแต่ พูดไปมันก็แค่ลมปาก ... ถ้าทำไม่ได้ ทุกอย่างก็จบเห่

"จากนั้น ฉันขอเปิดใช้งานการ์ดเวทมนตร์ปกติ ฟิวชั่น อาร์มาเมนต์!" เทียนเฉิงกวงโชว์การ์ดเวทมนตร์ที่มีรูปนักดาบเปลวเพลิงอยู่บนการ์ดและเริ่มอธิบายเอฟเฟกต์ "การ์ดใบนี้สามารถเปิดใช้งานได้เทิร์นละครั้ง โชว์มอนสเตอร์ฟิวชั่นในเอ็กซ์ตร้าเด็คให้ฝ่ายตรงข้ามดู 1 ตัว จากนั้นอัญเชิญพิเศษมอนสเตอร์ที่เป็นวัตถุดิบฟิวชั่นที่มีชื่อระบุไว้บนการ์ดใบนั้น 1 ตัวจากในเอ็กซ์ตร้าเด็คหรือในสุสาน!

มอนสเตอร์ที่ถูกอัญเชิญพิเศษด้วยเอฟเฟกต์นี้จะไม่สามารถโจมตีได้จนกว่าจะจบเทิร์นของฝ่ายตรงข้าม และเอฟเฟกต์จะถูกยกเลิก ...

ฉันขอโชว์อัศวินแห่งเพลิงทมิฬในเอ็กซ์ตร้าเด็ค แล้วก็ ... นักดาบเปลวเพลิง ถึงตานายออกโรงแล้ว"

"โอ้! นายท่าน ข้ากำลังเลือดเดือดพล่านเลยขอรับ!" นักดาบเปลวเพลิงร้องลั่นด้วยความดีใจ กระโดดจากที่นั่งผู้ชมลงมาบนสนามประลอง ชูดาบขึ้นประจันหน้ากับอัศวินร่างยักษ์ฝั่งตรงข้าม

เขาไม่สนใจเลยสักนิดที่ตัวเองต้องมาเป็นบันไดให้คนอื่นเหยียบหรือต้องมารับบท "ทำงานหนักจนตาย" เขายังคงร่ายรำดาบอย่างเริงร่า

"ชะ ... ใช้รูปแบบนี้ อัญเชิญฟิวชั่นแบบไม่ใช้วัตถุดิบงั้นเหรอ?" ฟูลเมทัลโฟส อัลคาเฮสต์ทนไม่ไหวจนต้องถอดหมวกที่บังสายตาออก แล้วจ้องมองไปบนสนาม

"หึหึ เป็นไงล่ะ คราวนี้เข้าใจหรือยัง?" อัศวินแห่งเพลิงทมิฬหัวเราะร่วน "นายท่านของเราน่ะ สามารถทะลวงขีดจำกัดจินตนาการของนายได้สบาย ๆ !"

[จบแล้ว]