บทที่ 35: สอบสวนกลับตาลปัตร กลายเป็นขอฝากตัวเป็นศิษย์! ต่อให้แลกกับตำแหน่งนายก ข้าก็ไม่เอา!

"อาจารย์ที่เคารพ โปรดรับการคำนับจากศิษย์ด้วย!" เหล่าจางตกตะลึงไปชั่วขณะ แล้วรีบคุกเข่าลงกับพื้น "เฮ้ย ยืนเหม่ออะไรอยู่ รีบคุกเข่าให้อาจารย์เร็วเข้า!" เหล่าจางฟาดหัวเสี่ยวหวังด้วยนิ้วเต็มแรง พลางตวาดใส่

"ปึ้ก!" เสี่ยวหวังไม่ได้โง่ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามารักษาหน้าตา "อาจารย์ที่เคารพ โปรดรับการคำนับจากศิษย์..."

ปัง!

เสียงกระแทกดังสนั่น มองเห็นว่าบนหัวของเสี่ยวหวังมีรอยโนปูดขึ้นมาเท่าไข่ไก่!

"โอ้แม่เจ้า!" เย่ชิงอวิ๋นกระโดดลุกจากเก้าอี้อย่างรวดเร็ว การกระทำสุดฮาของทั้งสองคนนี้ทำลายกรอบความคิดของเขาเข้าให้! เมื่อครู่ยังท่าทางสูงส่งกำลังสอบสวนเขาอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับร้องไห้อ้อนวอนจะมาเป็นศิษย์...

"ไม่ๆๆ พวกนายรีบลุกขึ้นเถอะ ฉันรับไม่ไหวหรอก" เย่ชิงอวิ๋นโบกมือไปมาพลางพูด

พูดตามตรง ความสามารถทำนายหุ้นของเขาเจ๋งก็จริง แต่มันก็มีกลิ่นอายของการโกงอยู่บ้าง เดิมทีเขาตั้งใจว่าจะพยายามใช้ความสามารถนี้ให้น้อยลง แต่วันนี้ก็จำเป็นต้องใช้จนได้ ไม่ได้โม้นะ ถ้าความสามารถนี้รู้ไปถึงหูคนอื่น คนที่จะมาคุกเข่าขอเป็นศิษย์แบบสองคนนี้คงเข้าแถวยาวรอบโลกสองรอบ!

"อาจารย์ ได้โปรดรับพวกเราเป็นศิษย์ด้วยเถิด อาจารย์วางใจได้ พวกเรายอมฟังทุกอย่าง อาจารย์บอกให้ไปทิศตะวันออก พวกเราจะไม่มีวันไปทิศตะวันตก อาจารย์สั่งให้จับหมา พวกเราก็จะไม่ไล่จับไก่!" ทั้งสองกลัวว่าเย่ชิงอวิ๋นจะไม่ตกลง จึงพยักหน้ารัวเร็วราวกับตำข้าว

"ปัง!"

ตอนนั้นเอง ประตูก็ถูกผลักเปิดออก

"สอบสวนได้ผลยังไง... เฮ้ย! พวกนายทำบ้าอะไรกัน?!"

คนที่เข้ามาคือชายหน้าตาเคร่งขรึม

"ผู้อำนวยการป่าง พวกเราสองคนบังเอิญถูก... สะดุดล้ม..."

"ใช่ๆ สะดุดล้ม" ทั้งสองรีบลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นออกจากตัวแล้วทำหน้าขรึมพูด

เรื่องตลก นี่เป็นความลับระหว่างพวกเขาสองคน จะให้คนที่สามรู้ไม่ได้เด็ดขาด แม้แต่ผู้อำนวยการก็ไม่ได้! ถ้าทำให้ "อาจารย์" ไม่พอใจขึ้นมา แผนการขอเป็นศิษย์ของทั้งสองก็จะล้มเหลว!

"สอบได้ยังไงบ้าง วีรบุรุษของเรารับสารภาพรึยัง?" ปางฮุ่ยมองทั้งสองคนอย่างสงสัย แล้วหันไปมองเย่ชิงอวิ๋น

"รับแล้วๆ รับหมดแล้ว เงินที่อาจา... รองผอ.เย่ใช้ซื้อรถสปอร์ต ล้วนเป็นเงินที่หาด้วยความสามารถตัวเอง ไม่มีปัญหาเรื่องทุจริตคอร์รัปชั่นแต่อย่างใด" เหล่าจางตอบ

"เหลวไหล! หาด้วยความสามารถงั้นเหรอ? แล้วรองผอ.สถานีตำรวจจะหาเงินได้ยังไง? ออกจากงานไปขับรถรับส่งผู้โดยสารเหรอ?! นั่นไม่ใช่สี่พันสี่หมื่น มันคือสี่ล้านนะ! ขับรถจนยางรถมีประกายไฟ ก็ต้องใช้เวลาสิบกว่าปีถึงจะได้เงินขนาดนั้น...!" ปางฮุ่ยอยากจะตบหน้าลูกน้องทั้งสองคนนี้คนละที ปกติก็ฉลาดดีอยู่หรอก แต่ทำไมตอนนี้ถึงโง่เหมือนคนบ้าสองคน กลับมาพูดแทนเย่ชิงอวิ๋นเสียอย่างนั้น

"ท่านผู้อำนวยการ มันเป็นเงินที่ผอ.เย่หาเองจริงๆ ครับ เล่นหุ้น ได้จากการเล่นหุ้น" เสี่ยวหวังที่อยู่ข้างๆ มองปางฮุ่ยด้วยสายตาน่าสงสารพลางอธิบาย

"อะไรนะ? เล่นหุ้น?!" เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ปางฮุ่ยก็โกรธจนแทบระเบิด

"จริงครับ ท่านผู้อำนวยการ แค่สิบนาที สองแสนกลายเป็นสี่แสนสี่หมื่น! กำไรเพิ่มขึ้น 1.2 เท่า!" เสี่ยวหวังเบิกตาโตมองปางฮุ่ยอย่างไร้เดียงสา

"ดี เล่น... เล่น... เล่นสิ ตอนนี้เลย! ฉันจะดูกับตาว่าเล่นยังไง ถ้าไม่ได้กำไรขนาดนั้น ฉันจะหักคะแนนประเมินผลงานของพวกแกทั้งสองคน แล้วให้เขียนบทเรียนคนละหนึ่งหมื่นตัวอักษร!!" ปางฮุ่ยตวาดอย่างโกรธๆ

"รองผอ.เย่ ช่วยหน่อยนะครับ ลำบากท่านเล่นหุ้นอีกสักรอบได้ไหม?" เสี่ยวหวังหันไปมองเย่ชิงอวิ๋น ตาหยีเป็นเส้นบางๆ ปากยิ้มกว้างจนแทบถึงท้ายทอย ใบหน้าเต็มไปด้วยความวิงวอน

"งั้น... ฉันก็จำใจเล่นอีกรอบละกัน?" เย่ชิงอวิ๋นทำหน้าลำบากใจ ไม่คิดว่าจะมีวันที่เขาถูกคนอื่นบังคับให้หาเงิน...

"เล่น ต้องเล่น นายต้องพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของพวกเรา!" ตอนนี้ เหล่าจางก็โผล่หน้ามาพูดเสริม

"เฮ้อ ในเมื่อหนีไม่พ้น ก็ได้แต่สนุกกับมันละกัน..." เย่ชิงอวิ๋นพึมพำในใจ แล้วเปิดใช้การทำนายหุ้นอีกครั้ง

【การทำนายหุ้นสำเร็จ ขอแนะนำหุ้นสามตัวต่อไปนี้ให้เจ้าของระบบ: เทคโนโลยีฉางฉวน, กลุ่มบริษัทเหว่ยเย่, และเภสัชชีวภาพผู่ฮุ่ย เทคโนโลยีฉางฉวน ในอีกสิบนาทีจะมีผลตอบแทน 70% กลุ่มบริษัทเหว่ยเย่ ในอีกสิบนาทีจะมีผลตอบแทน 80% เภสัชชีวภาพผู่ฮุ่ย ในอีกสิบนาทีจะมีผลตอบแทน 103% โปรดเลือกอย่างเหมาะสม】

ภายใต้สายตาของทั้งสามคน เย่ชิงอวิ๋นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างไม่รีบร้อน ใช้เงินสี่แสนสี่หมื่นทั้งหมดซื้อหุ้นเภสัชชีวภาพผู่ฮุ่ย

สามนาทีผ่านไป ห้านาทีผ่านไป แปดนาทีผ่านไป

หุ้นเภสัชชีวภาพผู่ฮุ่ยไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย

ปางฮุ่ยกำลังจะด่าออกมา แต่จู่ๆ ก็เห็นราคาหุ้นเภสัชชีวภาพผู่ฮุ่ยเริ่มผันผวน แล้วพุ่งขึ้นด้วยความเร็วที่น่าตกใจ

"แม่เจ้า! แม่เจ้าโว้ย! นี่มันบ้าไปแล้ว!! หัวใจของฉัน!!!"

ในเวลาเพียงสองนาที ราคาหุ้นเภสัชชีวภาพผู่ฮุ่ยพุ่งขึ้นเกือบ 1.3 เท่า!

ตอนนี้ปางฮุ่ยดูเหมือนจะเข้าใจแล้วว่าทำไมตอนที่เขาเปิดประตูเข้ามา เหล่าจางกับเสี่ยวหวังถึงได้คุกเข่าอยู่...

มองเห็นเย่ชิงอวิ๋นใช้นิ้วแตะหน้าจอเบาๆ เภสัชชีวภาพผู่ฮุ่ย ขายทั้งหมด!

อึ่ม อึ่ม— "การซื้อขายหุ้นสำเร็จ เงินเข้าบัญชีแล้ว ยอดเงินในบัญชี 1,010,200 หยวน"

เมื่อเห็นภาพนี้ ตาของปางฮุ่ยเบิกกว้างเท่าลูกกระพรวน ถ้าไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง เขาคงไม่มีวันเชื่อว่าจะมีการซื้อขายที่เหนือธรรมชาติขนาดนี้! เพียงสิบนาที 440,000 หยวน กลายเป็น 1,010,200 หยวน เพิ่มขึ้นถึง 1.3 เท่า

คุณรู้ไหมว่าเงินนี้เพียงพอที่จะซื้ออพาร์ทเมนท์สามห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นในเมืองเล็กๆ อย่างเขตฟูหยางได้!

ซึ่งว่ากันว่าวิธีการหาเงินแบบนี้เร็วกว่าการยักยอกทรัพย์และรับสินบนกว่ามาก...

ถ้าทุน100ล้าน กำไรก็130ล้าน

ถ้า……ปางฮุ่ยไม่กล้าที่จะคิดเกี่ยวกับเรื่องนั้นอีกต่อไป

แล้วความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวฉันอย่างไม่สามารถควบคุมได้

ไม่นานมันก็กลายเป็นเรื่องบ้า

"ป๋อม-"

ปางฮุ่ยคุกเข่าลงตรงหน้าเย่ชิงอวิ๋น

“ท่านอาจารย์ ข้าพเจ้า ปางฮุ่ย ได้พบเห็นผู้คนมากมายในชีวิตของข้าพเจ้า

แต่จนกระทั่งวันนี้เองที่ข้ารู้สึกว่าวันที่ผ่านมานั้นสูญเปล่าไป

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ข้าแค่อยากเรียนรู้ฝีมือจากท่าน

ฝีมือท่าน...มันบ้าไปแล้ว!

แววตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาที่จะแสวงหาความรู้!

ท่านอาจารย์โปรดกรุณารับข้าซึ่งเป็นศิษย์โง่เขลาของท่านด้วยเถิด..."

ตั้งคำถามกับเหล่าจางและเสี่ยวหวัง

เข้าใจเหล่าจางและเสี่ยวหวัง!

กลายเป็นเหล่าจางเสี่ยวหวัง!!

ปางฮุ่ยใช้เวลาเพียงแค่สิบนาที ก็ผ่านการเปลี่ยนแปลงทางจิตใจครั้งใหญ่ถึงสามครั้ง…”

เมื่อเห็นการแสดงออกที่เกินจริงของปางฮุ่ย เย่ชิงอวิ๋นก็ตกตะลึง

ผู้ชายคนนี้มีความอดทนมากกว่าเหล่าจางและเสี่ยวหวัง

ในความเป็นจริงเย่ชิงอวิ๋น ประเมินค่าการทำนายหุ้นต่ำเกินไป!

ถ้าคนธรรมดามีทักษะนี้ติดตัวจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นหัวหน้าแผนก หรือนายกอง

แม้แต่ถ้าให้พวกเขาเป็นนายกเทศมนตรี ก็ไม่สนใจเลยสักนิด

“ใช่ครับ ท่านอาจารย์ โปรดรับพวกเราสามคนเป็นศิษย์ด้วยนะครับ...”

ในเวลานี้ เหล่าจางและเสี่ยวหวังก็เข้ามาและคุกเข่าลงข้างๆ ปางฮุ่ย

“อะไรเนี่ย!!”

"นี่มันยังเป็นการสอบสวนอยู่เหรอ...?"

เย่ชิงอวิ๋นอยู่ในภวังค์

“รีบหน่อย สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือการทำให้ฉันพ้นจากข้อสงสัยเรื่องการทุจริต”

ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันยังมีคดีที่ต้องแก้อีก!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ปางฮุ่ยก็ตระหนักทันทีว่า

ใช่แล้ว การที่ศิษย์จะไปตัดสินอาจารย์ของตนนั้นไม่ถูกต้อง

“ท่านอาจารย์ ฉันเกรงว่าเราสามคนจะไม่สามารถตัดสินใจเรื่องนี้ได้

ฉันต้องโทรหาเลขามาให้เขาตัดสิน

แล้วคุณค่อยลงมือทำใหม่ให้เขาดูต่อหน้าอีกครั้ง

เมื่อถึงเวลานั้น ความสงสัยต่อคุณก็จะหมดไป!

ปางฮุ่ยพูดกับเย่ชิงอวิ๋นด้วยใบหน้าจริงจัง

“โอ้พระเจ้า!”

(จบบท)