บทที่ 1140 - คทาแห่งจักรวรรดิมายา
บทที่ 1140 - คทาแห่งจักรวรรดิมายา
บทที่ 1140 - คทาแห่งจักรวรรดิมายา
ในสายตาของเย่เทียน หัวคทาทองคำรูปดาวหกแฉกอันนี้ ไม่เพียงแต่เปล่งแสงสีทองอร่ามของทองคำ แต่ยังมีแสงสีเหลืองสดใสเจือปนอยู่ด้วย ทั้งสองสีผสมผสานกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียว!
จากความเข้มข้นของแสงสีเหลือง เย่เทียนสามารถตัดสินได้อย่างแม่นยำว่า นี่คือหัวคทาทองคำที่มีอายุเก่าแก่ถึงแปดร้อยปี
นอกจากแสงสีเหลืองอันงดงามแล้ว รอบนอกของหัวคทาทองคำยังมีรัศมีอันน่าหลงใหลพันรอบอยู่กว่าสิบชั้น มองแล้วเพลินตาเพลินใจ!
รัศมีสิบกว่าชั้นนี้แสดงให้เห็นถึงคุณค่าทางศิลปะและการสะสมที่ไม่ธรรมดา รวมถึงคุณค่าทางวัฒนธรรมที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง!
ชัดเจนว่า นี่คือของเก่าหายากของชาวอินเดียนแดง มูลค่ามหาศาล!
เหตุผลที่เย่เทียนตัดสินว่าหัวคทาอันนี้เกี่ยวข้องกับนครทองคำ แน่นอนว่ามีหลักฐาน
อย่างแรกคือตัวอักษรบนหัวคทา บนมุมทั้งหกของหัวคทาทองคำรูปดาวหกแฉก ทั้งด้านหน้าและด้านหลังสลักอักษรภาพไว้อย่างละตัว รวมทั้งหมดสิบสองตัว!
อักษรภาพสิบสองตัวนี้ไม่ซ้อนทับกัน แต่ละตัวมีความหมายที่แตกต่างกัน!
แค่จุดนี้จุดเดียว เย่เทียนก็มั่นใจได้แล้วว่า นี่คือหัวคทาทองคำของชาวมายา เป็นผลผลิตจากอารยธรรมอินเดียนมายา! และเป็นสมบัติล้ำค่าที่ประเมินค่าไม่ได้!
ในฐานะสัญลักษณ์แห่งอำนาจราชา หัวคทาทองคำนี้ก็หายากมากพอแล้ว การมีอยู่ของอักษรภาพสิบสองตัวนี้ ยิ่งทำให้ค่าตัวของมันพุ่งกระฉูด!
ในจุดนี้ ของเก่าจากทุกอารยธรรมเหมือนกันหมด ไม่มีข้อยกเว้น!
ของเก่าที่มีตัวอักษรสลักอยู่ คือหลักฐานที่เป็นตัวแทนอารยธรรมของตัวเองได้ดีที่สุด เหนือกว่าวัตถุที่ไม่มีตัวอักษรอย่างเทียบไม่ติด!
ชาวมายาในฐานะสาขาหนึ่งของอินเดียนแดง เป็นชนเผ่าเดียวในอเมริกาที่ทิ้งบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรไว้ ชนเผ่าอื่นไม่มีบันทึกหลงเหลือ หรือไม่ก็สูญหายไปในสายธารแห่งประวัติศาสตร์นานแล้ว!
เย่เทียนเคยเห็นอักษรภาพของชาวมายาบนของเก่าอินเดียนแดงที่เคยผ่านมือมาบ้าง แม้เขาจะไม่เข้าใจความหมายของตัวอักษรพวกนี้ แต่การระบุแหล่งที่มานั้นไม่มีปัญหา
แถมเขายังระบุยุคสมัยของของเก่าชิ้นนั้นๆ ได้อย่างแม่นยำ พอเอามาประกอบกับสไตล์งานศิลป์ การระบุว่าของชิ้นนั้นมาจากอารยธรรมไหนจึงเป็นเรื่องง่ายมาก!
แน่นอนว่า ลำพังแค่อักษรภาพสิบกว่าตัว ไม่พอที่จะสนับสนุนข้อสันนิษฐานของเขาว่าคทานี้เกี่ยวกับนครทองคำ!
หลักฐานที่สำคัญกว่า คือลวดลายที่สลักอยู่ใต้อักษรภาพเหล่านั้น ซึ่งสลักไว้เต็มพื้นที่ทั้งด้านหน้าและด้านหลังของหัวคทาทองคำ!
ลวดลายทั้งหมดเป็นฉากพิธีกรรมบูชายัญ ดูศักดิ์สิทธิ์น่าเกรงขาม และแฝงกลิ่นอายคาวเลือด! เพราะเครื่องบูชายัญในภาพล้วนเป็นมนุษย์ ดูจากท่าทางและการแต่งกายแล้วน่าจะเป็นเชลยศึก!
การใช้เชลยศึกมาบูชายัญ เป็นหนึ่งในกิจกรรมโปรดของชาวมายา ชาวอินเดียนแดงเผ่าอื่นก็เหมือนกัน บางเผ่าถึงกับใช้คนในเผ่าตัวเองบูชายัญด้วยซ้ำ!
สถานที่ประกอบพิธีกรรมในภาพ คือวิหารที่ส่องแสงสีทอง ดูสูงใหญ่ คล้ายพีระมิด แต่เป็นยอดตัด
ผ่านลวดลายพิธีกรรมที่แกะสลักอย่างละเอียดนี้ ทำให้รู้ถึงวิถีชีวิตบางส่วนของชาวมายา และเห็นถึงทักษะการแกะสลักอันยอดเยี่ยมของพวกเขา!
ลวดลายพิธีกรรมบนหัวคทาทองคำ และวิหารพีระมิดยอดตัดที่ส่องแสงทองอร่าม ช่างสอดคล้องกับตำนานนครทองคำที่เล่าขานกันในอเมริกากลางและใต้อย่างลงตัว
ยังมีอีกจุดหนึ่ง อารยธรรมมายาที่รุ่งเรืองที่สุดในประวัติศาสตร์อเมริกากลางและใต้ รวมถึงอารยธรรมแอซเท็กที่มีต้นกำเนิดเดียวกัน ล้วนถูกทำลายด้วยน้ำมือของนักล่าอาณานิคมสเปน!
พวกมันถูกสเปนทำลายล้างจนสิ้นซากในช่วงต้นศตวรรษที่สิบหกและปลายศตวรรษที่สิบเจ็ดตามลำดับ หายไปในสายธารแห่งประวัติศาสตร์ เหลือทิ้งไว้เพียงร่องรอยแห่งการมีอยู่!
ดังนั้น การที่สเปนจะได้ครอบครองหัวคทาทองคำที่เป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจราชามายา จึงเป็นเรื่องสมเหตุสมผล
บางทีนี่อาจเป็นของสะสมส่วนตัวของผู้ว่าการสเปนคนสุดท้ายในอเมริกาใต้ ตอนที่กองทัพโบลิวาร์กำลังจะบุกเข้ากรุงลิมา เขาก็รีบยัดมันใส่ลังไม้โอ๊ครวมกับของสะสมอื่นๆ กะจะขนกลับสเปน!
แต่ใครจะไปคิดว่า กัปตันทอมป์สันที่รับหน้าที่ขนสมบัติจะเกิดหน้ามืดตามัวเพราะเงินทอง ฆ่าชาวสเปนบนเรือทิ้งเกลี้ยง โยนลงทะเลไปเป็นอาหารปลา แล้วฮุบขุมทรัพย์ลิมาไว้เป็นของตัวเอง!
เกือบสองร้อยปีต่อมา ขุมทรัพย์โจรสลัดชื่อดังนี้ก็ถูกเย่เทียนค้นพบ หัวคทาทองคำแห่งอำนาจราชาจักรวรรดิมายาก็ปรากฏต่อหน้าเขา!
นอกจากลวดลายพิธีกรรมที่เป็นองค์ประกอบหลักแล้ว บนหัวคทายังมีลายสัตว์ พืช และดวงดาวดวงอาทิตย์ดวงจันทร์ กระจายอยู่ตามจุดต่างๆ!
นอกจากนี้ ยังมีเส้นสายเล็กๆ ที่แทบมองไม่เห็น พันรอบพีระมิดยอดตัดพวกนั้น ถ้าไม่สังเกตดีๆ แทบจะมองไม่เห็น!
เย่เทียนก็อาศัยพลังวิเศษในการมองทะลุ ถึงได้เห็นเส้นสายเล็กๆ พวกนี้
เส้นพวกนี้มีความหมายอะไร ตอนนี้เขายังไม่กล้าฟันธง ต้องรอศึกษาอย่างละเอียด และปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านอารยธรรมมายาก่อน ถึงจะรู้ความหมาย
มันอาจจะชี้ตำแหน่งนครทองคำ หรืออาจจะไม่มีความหมายอะไรเลย เป็นแค่ลายตกแต่งธรรมดา!
แต่ไม่ว่าจะยังไง ตอนนี้เย่เทียนตัดสินใจแล้วว่า ต้องเอาหัวคทาทองคำหายากชิ้นนี้มาครองให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม
ลำพังแค่หัวคทาทองคำสลักอักษรภาพสิบกว่าตัว สัญลักษณ์แห่งอำนาจราชาจักรวรรดิมายา ก็เป็นสมบัติล้ำค่าควรเมืองแล้ว!
ยิ่งมันมีโอกาสชี้เป้าไปที่นครทองคำที่สาบสูญ ซึ่งในตำนานเล่าว่าเป็นขุมทรัพย์มหึมาแค่ไหน! ต่อให้มีความเป็นไปได้แค่ริบหรี่ ก็พลาดไม่ได้เด็ดขาด!
มองในภาพรวม บางทีหัวคทาทองคำอันนี้อาจจะเป็นสมบัติที่มีค่าที่สุดในขุมทรัพย์ลิมาก็ได้!
หลังจากจ้องมองหัวคทาทองคำรูปดาวหกแฉกอยู่นาน เย่เทียนถึงได้ละสายตาอย่างเสียดาย หันไปมองทางอื่น!
สิ่งที่เขาเห็นต่อมา ก็คือทองคำและอัญมณีล้ำค่าระยิบระยับเหมือนเดิม แสบตาจนวิงเวียนไปหมด!
ไม่นาน เขาก็มองทะลุหีบไม้ฝั่งนี้จนครบ แล้วละสายตา ปิดการมองทะลุ!
เนื่องจากมุมมองจำกัด ยังมีหีบตรงกลางบางใบที่มองไม่เห็น ไม่รู้ว่าข้างในใส่อะไรไว้ ก็น่าจะเป็นทองคำเงิน หรืออัญมณีเพชรพลอย และของมีค่าอื่นๆ นั่นแหละ!
เย่เทียนไม่รีบ เดี๋ยวก็มีโอกาส ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนตอนนี้!
ขอแค่เขาอยากรู้ เขาจะรู้ก่อนคนอื่นเสมอ และชิงตัดสินใจในสิ่งที่เอื้อประโยชน์ต่อตัวเองก่อน
หลังจากสำรวจหีบพวกนี้เสร็จ เย่เทียนก็แกล้งเดินถือไฟฉายเข้าไปสำรวจลึกเข้าไปในถ้ำ!
ประมาณห้านาทีต่อมา เขาถึงเดินกลับออกมาจากส่วนลึกของถ้ำ มาหาพีก
ตอนนี้พีกยังคงก้มหน้าก้มตาทำงาน ใช้ไฟฉายส่องดูตัวอักษรบนหีบไม้ทีละใบอย่างตั้งใจ และตื่นเต้นสุดขีด ตาเป็นประกายเหมือนสปอร์ตไลท์!
"พอแล้ว พีก ไม่ต้องไล่เช็คทีละใบหรอก คำตอบมันชัดเจนแล้ว นี่คือขุมทรัพย์ลิมาที่คนบ้าคลั่งตามหามาเกือบสองร้อยปี ของจริงแน่นอน!
งานต่อจากนี้ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเจสันและเพื่อนร่วมงานคนอื่น รวมถึงพวกมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และพวกคอสตาริกาเถอะ นั่นงานของพวกเขา!
พวกเขาจะนับหีบทุกใบ ทองคำทุกแท่ง เงินทุกก้อน อัญมณีทุกเม็ด และสมบัติอื่นๆ อย่างละเอียด อันไหนเป็นของเรา ใครก็แย่งไปไม่ได้!"
เย่เทียนยิ้มพูด ขัดจังหวะพีกที่กำลังขยัน
ได้ยินแบบนั้น พีกก็เงยหน้าขึ้น พูดด้วยความตื่นเต้น
"นายพูดถูก นี่คือขุมทรัพย์ลิมาจริงๆ หีบทุกใบมาจากกรุงลิมา ทุกใบอัดแน่นด้วยทองคำและสมบัติ น่าทึ่งจริงๆ!"
"เอาล่ะ พักเรื่องนี้ไว้ก่อน ในถ้ำนี้ปลอดภัยมาก ไม่เจอสัตว์อะไรเลย มีแค่ตะไคร่น้ำ นอกนั้นไม่มีอะไร!
ให้พวกที่อยู่บนหน้าผาลงมาได้แล้ว ศาสตราจารย์ดอว์กลาสป่านนี้คงทรมานใจแทบบ้า แอบด่าพวกเราในใจยับแล้วมั้ง!
เราไปที่ปากถ้ำกันเถอะ ใช้หินงอกที่ยื่นออกมาจากพื้นยึดเชือกปีนเขา ทำจุดโรยตัวสักสองจุด ให้พวกข้างบนทยอยลงมา!"
พูดจบ เย่เทียนก็ก้าวเท้าเดินไปทางปากถ้ำ!
[จบแล้ว]