บทที่ 1060 - แผนที่ขุมทรัพย์ฉบับดั้งเดิม

บทที่ 1060 - แผนที่ขุมทรัพย์ฉบับดั้งเดิม

"ตกลงครับ! เดี๋ยวผมรับมือกับพวกราชาไร้มงกุฎพวกนี้เอง!"

พูดจบ เย่เทียนก็ลุกขึ้น เดินออกจากที่นั่งไปที่หน้าเวที รับไมโครโฟนมาจากธิอาโก พิธีกร

ทันใดนั้น เสียงอันชัดเจนกังวานของเขาก็ดังขึ้นในห้องจัดเลี้ยง เข้าหูทุกคน

"เพื่อนนักข่าวครับ ในเมื่อทุกคนใจร้อนขนาดนี้ งั้นผมขอแนะนำปฏิบัติการสำรวจร่วมสามฝ่ายครั้งนี้คร่าวๆ ก่อน จะได้ไม่ต้องทรมานกับความอยากรู้อยากเห็นกันอีก

อย่างแรกต้องชี้แจงก่อนว่า ก่อนที่สัญญาสำรวจร่วมสามฝ่ายจะถูกเซ็นอย่างเป็นทางการ รายละเอียดในสัญญาต้องเก็บเป็นความลับชั่วคราว ยังไม่สะดวกเปิดเผย

แม้หลังเซ็นสัญญาแล้ว เนื้อหาบางส่วนก็ยังต้องเป็นความลับ จนกว่าเราจะเจอขุมทรัพย์ลิมา และจบภารกิจการสำรวจร่วมอย่างสมบูรณ์ สัญญานี้ถึงจะเปิดเผยได้ทั้งหมด!

ส่วนเรื่องขุมทรัพย์ลิมา เชื่อว่าทุกคนคงรู้จักกันดี มันคือหนึ่งในขุมทรัพย์โจรสลัดที่โด่งดังที่สุดในโลก ข้างในมีทองคำเงินทองมากมายมหาศาล ได้รับการขนานนามว่าเป็นขุมทรัพย์ใหญ่อันดับสองของโลกที่เรารู้จัก!

ปฏิบัติการสำรวจขุมทรัพย์ลิมาครั้งนี้ ริเริ่มโดยบริษัทสำรวจผู้กล้าไร้พ่ายของเรา โดยร่วมมือกับรัฐบาลคอสตาริกาและมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย สามฝ่ายร่วมมือกัน!

ต้นเหตุของเรื่องนี้มาจากแผนที่ขุมทรัพย์แผ่นหนึ่งจากศตวรรษที่ 19 เมื่อประมาณครึ่งปีก่อน ด้วยความบังเอิญ ผมได้แผนที่หนังแกะเก่าแก่ที่วาดไว้คร่าวๆ มาแผ่นหนึ่ง

มันเป็นแผนที่ขุมทรัพย์ที่มีอายุเก่าแก่! เนื้อหาที่วาดบนนั้น คือจุดที่ฝังขุมทรัพย์ลิมา เหมือนกับในตำนาน จุดนั้นตั้งอยู่บนเกาะโคโคส"

เสียงยังไม่ทันขาดคำ เสียงอุทานก็ดังระงมขึ้นอีกครั้ง ต่อเนื่องไม่ขาดสาย!

"ว้าว! แผนที่ขุมทรัพย์ลิมา สตีเวนหมอนี่โชคดีบ้าอะไรขนาดนี้ เรื่องดีๆ แบบนี้ยังจะไปเจออีก!"

"ไม่ต้องสงสัยเลย หมอนี่ลูกรักพระเจ้าชัดๆ! เรื่องดีๆ หล่นใส่หัวมันหมด คนอื่นไม่ได้แอ้มแม้แต่ขนเส้นเดียว! โคตรไม่ยุติธรรมเลย!"

ท่ามกลางเสียงอุทาน ผู้คนมากมายในงานอิจฉาจนตาแดงก่ำ แทบอยากจะไปแทนที่เย่เทียน แล้วยึดแผนที่ขุมทรัพย์ลิมามาเป็นของตัวเอง

ถ้าเป็นแบบนั้น ทองคำเงินทองนับไม่ถ้วนในขุมทรัพย์ลิมาก็จะเป็นของพวกเขา ชั่วข้ามคืนพวกเขาก็จะกลายเป็นมหาเศรษฐี!

น่าเสียดาย นี่เป็นแค่ฝันกลางวัน!

พระเจ้าดูเหมือนจะไม่เห็นหัวพวกเขา ในสายตาพระเจ้ามีแต่สตีเวน อวยแต่ไอ้คนที่โชคดีสุดขั้วคนนั้น!

พอเสียงอุทานเริ่มซาลง นักข่าวคนหนึ่งก็รีบถามต่อทันที

"สตีเวน นับตั้งแต่ขุมทรัพย์ลิมาถูกฝังไว้บนเกาะโคโคส ตลอดหนึ่งถึงสองร้อยปีที่ผ่านมา มีนักล่าสมบัติมากมายมหาศาลแห่กันไปที่เกาะโคโคส หวังจะเจอขุมทรัพย์และรวยทางลัด!

แต่นักล่าสมบัติส่วนใหญ่กลับคว้าน้ำเหลว ต้องกลับบ้านมือเปล่า บางคนถึงกับเอาชีวิตไปทิ้งที่นั่น คนที่รวยจากเกาะโคโคสมีน้อยนิด ขุมทรัพย์ลิมาไม่เคยปรากฏออกมาเลย

ในช่วงเวลานั้น มีแผนที่ขุมทรัพย์ลิมาโผล่ออกมาเยอะแยะ มีหลายเวอร์ชัน หลายยุคสมัย บางเวอร์ชันเกลื่อนตลาดจนแทบจะมีกันคนละแผ่น

คุณจะรับประกันได้ยังไงว่าแผนที่ในมือคุณเป็นของจริง? ว่ามันจะนำทางพวกคุณไปเจอขุมทรัพย์ลิมาได้ ถ้าเป็นแผนที่ปลอม ก็คงดีใจเก้อกันหมด!"

เย่เทียนมองนักข่าวที่ถาม ยิ้มอย่างมั่นใจแล้วตอบว่า

"ทุกคนรู้ดีว่า ผมเป็นผู้เชี่ยวชาญการตรวจสอบวัตถุโบราณ หลังจากตรวจสอบอย่างละเอียด ผมกล้ายืนยันได้เลยว่า แผนที่หนังแกะแผ่นนั้นคือแผนที่ขุมทรัพย์ลิมาของจริงแน่นอน!

วิธีการตรวจสอบคงไม่ต้องลงลึก แต่บอกได้ว่า แผนที่แผ่นนั้นวาดขึ้นในปี 1820 จุดนี้ตรวจสอบได้ไม่ยาก ไม่มีข้อสงสัย

ปี 1820 คือปีที่กัปตันทอมป์สันปล้นทรัพย์สินของอุปราชสเปนที่หนีมาจากลิมา แล้วใช้เรือใบสองเสา 'แมรี่ที่รัก' ขนขุมทรัพย์ลิมาไปที่เกาะโคโคสและฝังไว้

พูดได้เลยว่า แผนที่ที่ผมได้มา คือแผนที่ฉบับดั้งเดิมที่กัปตันทอมป์สันวาดขึ้นด้วยมือตัวเอง ไม่ใช่ของปลอมที่โผล่มาหลังปี 1844 แน่นอนว่าเป็นของแท้!

หลังจากมั่นใจจุดนี้ ผมถึงเริ่มวางแผนปฏิบัติการสำรวจร่วมครั้งนี้ ติดต่อไปยังคณะประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และรัฐบาลคอสตาริกา เพื่อเจรจาขอขึ้นเกาะไปสำรวจ!"

"ว้าว! แผนที่ปี 1820 แถมวาดโดยกัปตันทอมป์สัน นั่นต้องเป็นของจริงชัวร์"

"ดูท่า ขุมทรัพย์ลิมาที่ทำให้คนทั่วโลกใฝ่ฝันและบ้าคลั่งมาหลายร้อยปี ในที่สุดก็จะได้เห็นแสงตะวันแล้ว และดันมาตกอยู่ในมือของสตีเวนอีกจนได้!"

เสียงอุทานดังขึ้นอีกครั้ง ทุกเสียงเต็มไปด้วยความอิจฉา

สำหรับผลการตรวจสอบของเย่เทียน ไม่มีใครในที่นี้สงสัยเลย

ทุกคนรู้ดีว่า สตีเวนสายตาเฉียบคมในการมองของเก่า ไม่เคยดูพลาด และครั้งนี้ก็น่าจะไม่พลาดเช่นกัน!

ของเก่าล้ำค่ามูลค่ามหาศาลที่ผ่านมือเขามานับไม่ถ้วน คือหลักฐานที่ดีที่สุด

"สตีเวน ผมนักข่าวจาก 'วอชิงตันโพสต์' ในเมื่อพวกคุณเตรียมจะเซ็นสัญญาสำรวจร่วมแล้ว จะเอาแผนที่แผ่นนั้นมาโชว์ให้ทุกคนดูหน่อยได้ไหมครับ?

พูดตรงๆ ผมอยากเห็นแผนที่ในตำนานแผ่นนั้นมาก อยากรู้ว่าหน้าตามันเป็นยังไง ต่างจากแผนที่ขุมทรัพย์โจรสลัดที่ผมสะสมตอนเด็กๆ ตรงไหน!"

"ใช่ครับ! สตีเวน เอามาโชว์หน่อย พวกเราก็อยากเห็นเหมือนกัน!"

นักข่าวจำนวนมากในงานส่งเสียงเชียร์ ทุกคนจ้องมองเย่เทียน แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

เห็นภาพตรงหน้า เย่เทียนก็หัวเราะออกมา

สถานการณ์นี้อยู่ในความคาดหมายของเขาอยู่แล้ว ไม่แปลกใจเลยสักนิด

ในโลกตะวันตก ผู้ชายแทบทุกคนมีความฝันวัยเด็กเกี่ยวกับโจรสลัด โหยหาชีวิตอิสระเสรีที่โลดแล่นในมหาสมุทร

บางคนยังสะสมของที่ระลึกเกี่ยวกับโจรสลัด เช่น ดาบ ธงโจรสลัด เข็มทิศ กล้องส่องทางไกล สร้อยคอ จนกลายเป็นวัฒนธรรมโจรสลัดไปแล้ว

ด้วยเหตุนี้ ภาพยนตร์ชุด "Pirates of the Caribbean" ของฮอลลีวูดถึงได้รับความนิยมไม่เสื่อมคลาย มีแฟนคลับติดตามทั่วโลก

พอกระแสความวุ่นวายเริ่มซาลง เย่เทียนถึงพูดยิ้มๆ ว่า

"เสียใจด้วยครับสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ พวกคุณคงไม่ได้เห็นแผนที่แผ่นนั้นแล้ว แผนที่หนังแกะปี 1820 แผ่นนั้น ถูกผมเผาทิ้งไปแล้ว กลายเป็นเถ้าถ่านไปหมดแล้ว!

ตอนนี้มันมีอยู่แค่ในสมองของผม ไม่มีรูปร่างที่จับต้องได้ หมายความว่า ในโลกนี้มีแค่ผมคนเดียวที่รู้ตำแหน่งที่แน่นอนของขุมทรัพย์ลิมา คนอื่นไม่มีทางรู้!"

งานระเบิดลงทันที นักข่าวมากมายกุมขมัตร้องอุทาน

"หา! นายเผาแผนที่ขุมทรัพย์ลิมาทิ้งไปแล้วเหรอ! โหดเกินไปแล้ว!"

ขณะที่ร้องอุทาน บางคนก็แอบก่นด่าในใจ

ไอ้สารเลวเจ้าเล่ห์ ทำงานรอบคอบจนหยดสุดท้าย ไม่มีช่องโหว่เลย!

ทีนี้ไม่ว่าใครหน้าไหน ถ้าอยากหาขุมทรัพย์ลิมา ก็ต้องร่วมมือกับเขา ยอมให้เขาเชิดหุ่น ไม่มีทางเลือกอื่น!

นอกจากบรรดานักข่าวแล้ว ชาวคอสตาริกาทุกคนในงาน ตอนนี้ต่างก็กัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจ แต่ทำอะไรไม่ได้เลย!

"ถูกต้อง! แผนที่ขุมทรัพย์ลิมาถูกผมเผาไปแล้ว! นั่นเป็นของของผม สิทธิ์ในการจัดการอยู่ที่ผม ใครก็ไม่มีสิทธิ์ก้าวก่าย!"

เย่เทียนพยักหน้ายิ้มๆ แววตาฉายแววภาคภูมิใจ หน้าตาดูน่าหมั่นไส้สุดๆ

แต่คนอื่นจะทำอะไรเขาได้? หมดปัญญาครับ!

นักข่าวอีกคนลุกขึ้นยืน เตรียมจะถามคำถาม

จังหวะนั้น เสียงเดวิดดังมาจากด้านหลัง

"สตีเวน ตรวจสัญญาเสร็จแล้ว เหมือนกับที่เราเจรจากันเป๊ะ ไม่มีข้อผิดพลาด เซ็นได้เลย!"

ได้ยินดังนั้น เย่เทียนก็ยกมือขึ้นกดลง ส่งสัญญาณห้ามไม่ให้นักข่าวคนนั้นถาม

"เพื่อนนักข่าวครับ ช่วงถามตอบขอจบแค่นี้ก่อน รอเราเซ็นสัญญาสำรวจร่วมสามฝ่ายเสร็จ จะมีงานแถลงข่าว ถึงตอนนั้นมีเวลาให้ถามเพียบ! รบกวนให้ความร่วมมือด้วยครับ!"

พูดจบ เขาก็ส่งไมโครโฟนคืนให้พิธีกร แล้วหันหลังเดินกลับไปที่โต๊ะเซ็นสัญญา!