บทที่ 1020 - ล่าสมบัติในคฤหาสน์หรู

บทที่ 1020 - ล่าสมบัติในคฤหาสน์หรู

ในที่สุดวันปิดรับยื่นภาษีก็ผ่านพ้นไป ทุกคนถอนหายใจโล่งอก!

หนึ่งวันก่อนเส้นตาย เย่เทียนและเบ็ตตี้ รวมถึงบริษัทสำรวจผู้กล้าไร้ความกลัว ก็จัดการยื่นภาษีเสร็จสิ้น กระบวนการทั้งหมดสมบูรณ์แบบ ไร้ที่ติ!

เรื่องนี้ทำเอาคนที่จับตามองเย่เทียนอยู่ผิดหวังไปตามๆ กัน กัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่แอบด่าลับหลัง

โดยเฉพาะพวกกรมสรรพากร ได้ข่าวว่าโกรธจนด่าเปิง วันนั้นในสำนักงานมีอุปกรณ์สำนักงานพังไปหลายชิ้น ล้วนเกิดจากการทุบทำลายระบายอารมณ์!

เพราะการลงทุนอย่างบ้าคลั่งของเย่เทียนก่อนวันปิดงบ ทำให้พวกเขาเก็บภาษีได้น้อยลงไปตั้งหนึ่งถึงสองร้อยล้านดอลลาร์ จะไม่ให้โมโหได้ไง? คงหงุดหงิดจนอยากจะเอาหัวโขกกำแพง!

พอพ้นฤดูกาลเสียภาษี งานหลายอย่างก็เดินหน้าได้เต็มที่ ไม่ต้องกลัวเงินสดเข้าเยอะแล้วโดนสรรพากรปล้นอีก!

ของเก่าและงานศิลปะจำนวนมากเริ่มไหลออกจากมือเย่เทียน และบริษัทผู้กล้าไร้ความกลัว เข้าสู่ตลาดของเก่านิวยอร์กและเมืองรอบๆ กวาดเงินดอลลาร์กลับมาเป็นกอบเป็นกำ

เมื่อฤดูหนาวผ่านพ้น ฤดูใบไม้ผลิมาเยือน ฤดูการประมูลใบไม้ผลิประจำปีของนิวยอร์กก็เปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการ

โอกาสโกยเงินแบบนี้ มีหรือเย่เทียนจะพลาด!

เขาเตรียมตัวพร้อมมานานแล้ว รอแค่ฤดูประมูลเริ่มขึ้น เพื่อเปลี่ยนนิวยอร์กทั้งเมืองให้กลายเป็นเวทีแสดงของเขา เป็นไร่นาที่เขาจะเก็บเกี่ยวผลผลิตได้ตามใจชอบ!

บริษัทประมูลยักษ์ใหญ่ในนิวยอร์กก็เช่นกัน พวกเขาจ้องของเก่าระดับท็อปและสมบัติเรืออับปางในมือเย่เทียนตาเป็นมัน น้ำลายไหลย้อยกันหมดแล้ว

ตั้งแต่ต้นเดือนมีนาคม เย่เทียนได้รับโทรศัพท์จากบริษัทประมูลเพียบ

คนพวกนี้พูดจาหวานหยดในโทรศัพท์ พยายามตีสนิท ดึงดันความสัมพันธ์กันสุดฤทธิ์

จุดประสงค์มีอย่างเดียว คืออยากให้เย่เทียนส่งของดีๆ มาเข้าร่วมประมูล ถ้าได้ของระดับท็อปมูลค่ามหาศาล ก็ถือว่าเพอร์เฟกต์!

พอหลังวันที่ 15 เมษายน โทรศัพท์ขอของไปประมูลยิ่งถล่มทลาย คนที่รู้จักเย่เทียนถึงกับบุกมาหาที่บริษัท ขอร้องต่อหน้าเลยทีเดียว

สำหรับคนพวกนี้ เย่เทียนไม่ได้ปฏิเสธ เขามีของเก่าและงานศิลปะมากมายที่ต้องส่งเข้าประมูลในนิวยอร์ก เพื่อเปลี่ยนเป็นเงินดอลลาร์จริงๆ

นอกจากของที่จะกระจายส่งประมูลแล้ว เขายังวางแผนจะจัดงานประมูลส่วนตัวอีกหลายงาน

งานประมูลศิลปะตะวันตกสมัยใหม่และร่วมสมัยสักหนึ่งถึงสองงาน สินค้ามาจากสมบัติที่ขุดได้ที่บอสตัน ทุกชิ้นล้ำค่าและหายาก!

และยังมีงานประมูลของเก่ารวมมิตร รวบรวมของเก่าจากทั่วโลก หลากหลายยุคสมัย ละลานตาไปหมด!

ของเก่าที่จะปรากฏในงานนี้ มีจำนวนมหาศาลและคุณภาพสูงส่ง จนทุกคนต้องอ้าปากค้าง ตะลึงงัน! รับรองว่าต้องสร้างความฮือฮาแน่นอน!

นอกจากนี้ ยังมีงานประมูลสมบัติเรืออับปางแคริบเบียนอีกสองงาน ซึ่งต้องสร้างแรงสั่นสะเทือนไม่น้อย

แน่นอนว่า มันจะทำให้พวกสเปนและโคลอมเบียปวดใจจี๊ด อิจฉาตาร้อนจนแทบคลั่ง!

แต่เย่เทียนยังไม่ได้รับปากบริษัทประมูลพวกนั้นทันที และยังไม่ได้ส่งของเก่าและสมบัติเรืออับปางไปประมูล

ก่อนหน้านั้น เขามีเรื่องต้องทำอีกอย่าง

วันที่ 18 เมษายน ที่เลขที่ 960 ฟิฟธ์อเวนิว แมนฮัตตัน หรือก็คือคฤหาสน์หรูของอดีตนักสะสมชื่อดัง อัน ซือหยวน ขั้นตอนการโอนกรรมสิทธิ์ทั้งหมดเสร็จสิ้นเรียบร้อย

เท่ากับว่า คฤหาสน์หรูระดับท็อปของนิวยอร์กหลังนี้ รวมทั้งข้าวของทุกอย่างในอพาร์ตเมนต์ ตกเป็นของเย่เทียนโดยสมบูรณ์ ไม่มีข้อกังขาทางกฎหมายใดๆ!

ตั้งแต่วันนี้ไป ต่อให้ขุดเจอเหมืองทองในบ้านหลังนี้ มันก็เป็นของเย่เทียน คนอื่นไม่มีสิทธิ์มาเอี่ยว ได้แค่มองตาละห้อยด้วยความอิจฉา

ความจริงก็คือ ในคฤหาสน์หลังนี้มีเหมืองทองอยู่จริงๆ รอให้เย่เทียนไปขุดเนี่ยแหละ!

บ่ายวันที่ 18 เย่เทียนพาเบ็ตตี้ เดวิด และเจสัน กลับมาที่คฤหาสน์หรูแห่งนี้อีกครั้ง ภายใต้การคุ้มกันของพวกมาติส

ตอนนี้ คฤหาสน์นี้เป็นของเย่เทียนร้อยเปอร์เซ็นต์ ตราบใดที่ไม่ทุบไม่รื้อ ไม่ทำเรื่องผิดกฎหมาย เขาจะทำอะไรในนี้ก็ได้! ตามใจชอบ!

การที่เย่เทียนพาทุกคนกลับมาที่บ้านโล่งๆ หลังนี้ แถมยังดูตื่นเต้นขนาดนั้น ทำเอาเดวิดและคนอื่นๆ งงเป็นไก่ตาแตก ไม่เข้าใจว่าเขาต้องการอะไร!

ประตูเปิดออก โถงทางเข้าที่ว่างเปล่า ไร้ผู้คน ไร้เฟอร์นิเจอร์ ดูเงียบเหงา ปรากฏแก่สายตาทุกคนอีกครั้ง

"สตีเวน เจตนาที่พาทุกคนมาที่นี่ บอกได้หรือยัง? ฉันสงสัยจริงๆ ว่าบ้านโล่งๆ หลังนี้มีอะไรดี? ทำไมนายถึงดูตื่นเต้นนัก!"

เดวิดถามด้วยความสงสัย เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

คนอื่นก็เหมือนกัน งงเต็ก หันมามองเป็นตาเดียว

เย่เทียนหันไปมองพวกเดวิด แล้วยิ้มพูดว่า

"ในเมื่อมาถึงแล้ว ก็ได้เวลาเฉลย ไม่รู้ว่าพวกนายรู้จัก อัน ซือหยวน นักค้าของเก่าและนักสะสมระดับท็อปคนนี้แค่ไหน? แล้วรู้เรื่องของสะสมของเขามากน้อยแค่ไหน?"

"ฉันพอรู้อยู่บ้าง เขาเป็นนักค้าของเก่าและนักสะสมที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งในนิวยอร์ก อยู่ในบ้านหรูที่สุด มีของเก่าล้ำค่ามากมาย

พิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิทัน, MOMA, และพิพิธภัณฑ์ดังๆ ทั่วโลก ต่างก็ซื้อของเก่าระดับพิพิธภัณฑ์จากมือเขาไปไม่น้อย เขาเองก็บริจาคไปเยอะเหมือนกัน!

ในวงการสะสมของเก่านิวยอร์ก หรือแม้แต่ระดับโลก เขาคือคนดังระดับตำนาน ยืนอยู่บนยอดพีระมิดของวงการ!"

เดวิดรับช่วงต่อ พอจะมีความรู้เกี่ยวกับอัน ซือหยวนอยู่บ้าง

เย่เทียนพยักหน้า แล้วยิ้มพูด

"นายพูดถูก อัน ซือหยวนเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งในวงการสะสมของเก่า เขาเก็บสะสม ขาย และบริจาคของเก่าไปนับไม่ถ้วน จำนวนมหาศาล

แม้แต่ตอนใกล้ตาย เขายังมีของเก่าอยู่ในมือกว่า 2,000 ชิ้น มีของระดับพิพิธภัณฑ์รวมอยู่ด้วย แต่พวกนายรู้ไหม ว่าของชิ้นไหนที่เขารักที่สุด?"

"เรื่องนี้ฉันรู้ คือแหวนหยกสีเขียวมรกตวงใหญ่ยักษ์วงนั้น อัน ซือหยวนรักของชิ้นนั้นมาก ไม่เคยถอดห่างกาย นิวยอร์กไทมส์เคยลงข่าวเรื่องนี้ด้วย!"

เจสันพูดแทรกขึ้นมา ดูตื่นเต้นไม่เบา

"บิงโก! นายพูดถูก เจสัน แหวนหยกมูลค่ามหาศาลวงนั้นแหละ คือของรักของหวงที่สุดของอัน ซือหยวน ครึ่งชีวิตหลังเขาใส่มันติดนิ้วตลอด แทบไม่เคยถอด

ในที่สาธารณะหลายแห่ง อัน ซือหยวนเคยพูดไว้มากกว่าหนึ่งครั้งว่า เขาจะไม่ยอมให้แหวนหยกวงนั้นห่างกาย แม้แต่ตอนตาย ก่อนตายเขาจะกลืนแหวนลงท้อง!"

เย่เทียนชี้ไปที่เจสัน ยืนยันคำตอบ

"ใช่ๆ ฉันก็เคยได้ยิน เป็นตาแก่ที่บ้าดีเดือดจริงๆ ยึดติดชะมัด!"

เดวิดเสริม พลางบ่นอุบ

"อัน ซือหยวนเสียชีวิตไปแล้ว แหวนหยกมูลค่ามหาศาลวงนั้นก็หายสาบสูญไปด้วย ในของสะสมกว่า 2,000 ชิ้นที่คริสตี้ส์เอาไปประมูล ไม่มีแหวนหยกวงนั้น

หรือว่าเขาจะกลืนแหวนลงท้องไปแล้วจริงๆ? ฉันว่าไม่น่าใช่ สำหรับคนแก่อายุ 85 ที่หกล้มบาดเจ็บ การกลืนแหวนวงใหญ่ขนาดนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ!"

เย่เทียนยิ้มพูด ค่อยๆ เปิดเผยความลับ

ได้ยินแบบนี้ แววตาของคนอื่นๆ ก็เป็นประกายขึ้นมาทันที พวกเขาเริ่มเข้าใจความหมายของเย่เทียน และเดาได้แล้วว่าเขามาที่นี่ทำไม

นอกจากความตื่นเต้น ทุกคนก็ยังมีความสงสัยอยู่บ้าง

"สื่อก็รายงานแบบนั้นไม่ใช่เหรอ? ในที่เกิดเหตุตอนที่อัน ซือหยวนหกล้ม จนกระทั่งเสียชีวิต ไม่มีใครเห็นแหวนหยกวงนั้นเลย ทั้งพ่อบ้าน และพวกคริสตี้ส์

หลังเขาตาย ทุกคนเดาว่าเขาคงทำตามสัญญา กลืนแหวนหยกวงนั้นลงท้องก่อนตาย เอาแหวนมูลค่ามหาศาลลงโลงไปเป็นเพื่อน!"

"เป็นไปไม่ได้! อัน ซือหยวนเป็นนักค้าของเก่าและนักสะสมระดับเซียน ฉลาดเป็นกรด จะมาทำเรื่องโง่ๆ แบบนั้นได้ไง! คนปกติเขาไม่ทำกันหรอก ยิ่งเป็นเขาด้วย!

เรื่องเอาแหวนหยกไปฝังพร้อมศพ ก็แค่ข่าวลือเชื่อถือไม่ได้! ถ้าเขากล้ากลืนแหวนลงท้องจริง ป่านนี้คงโดนขุดศพไปแล้ว!

มูลค่าของแหวนหยกวงนั้น น่าจะอยู่ที่ประมาณ 10 ล้านดอลลาร์ ถ้ากลืนลงไป ศพยังไม่ทันออกจากห้องดับจิตโรงพยาบาล คงโดนผ่าท้องเอาแหวนไปแล้ว!

ในเมืองนิวยอร์กเนี่ย คนที่ยอมเสี่ยงตายเพื่อเงินแค่ไม่กี่หมื่น หรือไม่กี่พันดอลลาร์ มีถมเถไป นับประสาอะไรกับแหวนหยกสิบล้าน ใครจะไม่ตาโต?

เท่าที่ฉันรู้ ไม่มีใครไปรบกวนศพของอัน ซือหยวน หลุมศพของเขายังอยู่ดี แสดงว่าเรื่องกลืนแหวนเป็นแค่ข่าวลือปากต่อปาก!"

เย่เทียนวิเคราะห์ให้ฟังอย่างละเอียด น้ำเสียงมั่นใจมาก

"ฟังนายพูดก็มีเหตุผล เดี๋ยวนี้ไม่ใช่ยุคโบราณ ใครจะกล้าเอาของล้ำค่าไปฝังพร้อมศพ หาเรื่องใส่ตัวชัดๆ!

ในเมื่ออัน ซือหยวนไม่ได้กลืนแหวน แล้วมันหายไปไหน? สตีเวน นายอย่าบอกนะว่า แหวนหยกมูลค่ามหาศาลวงนั้น อยู่ในอพาร์ตเมนต์ห้องนี้!"

พูดจบ เดวิดก็เริ่มกวาดตามองไปทั่วอพาร์ตเมนต์ ตาเป็นประกายวิบวับ!

คนอื่นก็เหมือนกัน สาดสายตาไปทั่วทุกมุมห้อง เหมือนสปอร์ตไลท์ สว่างจ้า!

"ฮ่าฮ่าฮ่า"

เย่เทียนหัวเราะลั่น อย่างผู้ชนะ

"ตามที่ฉันเดา แหวนหยกมูลค่ามหาศาลที่เป็นสุดยอดของรักของหวงของอัน ซือหยวน น่าจะซ่อนอยู่ในอพาร์ตเมนต์ห้องนี้แหละ แค่ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน

เหตุผลที่ฉันยอมจ่าย 58 ล้านดอลลาร์ซื้อห้องนี้ นอกจากมันจะคุ้มค่าและไม่ควรพลาด! และเพื่อเลี่ยงภาษีแล้ว นี่ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่ง

เหตุผลที่ฉันพาทุกคนกลับมาที่นี่วันนี้ ก็เพราะเรื่องนี้แหละ นี่คือปฏิบัติการล่าสมบัติ ขั้นตอนการล่าสมบัติต้องสนุกและตื่นเต้นแน่นอน!"

"ว้าว! งั้นรออะไรล่ะ? ลุยกันเลย!"

เจสันร้องตะโกนอย่างตื่นเต้น อดใจไม่ไหวแล้ว

คนอื่นก็เหมือนกัน ถูไม้ถูมือเตรียมพร้อมจะล่าสมบัติเต็มที่!

แต่เย่เทียนยังไม่สั่งเริ่ม กลับยิ้มวิเคราะห์ต่อ

"ต้องรู้นะว่า อัน ซือหยวนหกล้มและจบชีวิตช่วงสุดท้ายในอพาร์ตเมนต์นี้ ตั้งแต่หกล้มจนตาย ต้องมีช่วงเวลาหนึ่ง

ถ้าเขาไม่ได้กลืนแหวน ในช่วงเวลานั้น เขาอาจจะฝืนสังขารเฮือกสุดท้าย ดิ้นรนเอาแหวนไปซ่อนก็ได้

พ่อบ้าน หมอ และตำรวจนิวยอร์กที่มาถึงทีหลัง ไม่มีใครเจอแหวน นั่นยิ่งยืนยันข้อสันนิษฐานของฉัน!

อัน ซือหยวนเป็นสุดยอดนักค้าของเก่าและนักสะสม ถ้าที่นี่มีห้องลับหรือช่องลับ ของที่ซ่อนอยู่ข้างใน คงไม่ได้มีแค่แหวนหยกแน่ ดีไม่ดีอาจมีเซอร์ไพรส์ใหญ่กว่านั้น!"

เซอร์ไพรส์ใหญ่กว่านั้นคืออะไร เย่เทียนรู้ดีอยู่แก่ใจ

แหวนหยกของอัน ซือหยวน แม้จะล้ำค่าและหายาก แต่เย่เทียนไม่ได้สนใจมันเท่าไหร่ สิ่งที่เขาเล็งไว้จริงๆ คือบิ๊กเซอร์ไพรส์ชิ้นนั้นต่างหาก

ไม่ใช่แค่สำหรับเขา แต่สำหรับคนจีนทุกคน นั่นคือความประหลาดใจที่ยิ่งใหญ่มาก!

[จบแล้ว]