บทที่ 880 - ยื่นมือช่วยผดุงธรรม

บทที่ 880 - ยื่นมือช่วยผดุงธรรม

ทันทีที่มาถึงตี้ถาน มือถือของเย่เทียนก็ดังขึ้น ทนายความเถียนฮวาเฟิงโทรมา

เย่เทียนไม่ได้รับสายทันที แต่จอดรถให้เรียบร้อยก่อน แล้วลงจากรถไปหามุมเงียบๆ โทรกลับหาเถียนฮวาเฟิง

หลินหลินนั่งอยู่ข้างๆ เรื่องบางเรื่องไม่จำเป็นต้องให้เธอรู้ ไม่มีประโยชน์อะไร

สายติดอย่างรวดเร็ว เย่เทียนลดเสียงลงพูดว่า

"ขอโทษทีครับทนายเถียน เมื่อกี้ขับรถอยู่ ไม่สะดวกรับสาย ตอนนี้คุยได้แล้ว เล่าสถานการณ์ที่คุณรู้มาให้ฟังหน่อย"

"ได้ครับคุณเย่"

เสียงของเถียนฮวาเฟิงตอบกลับมา แล้วเริ่มเล่ารายละเอียด

"ผมให้เพื่อนที่ตำรวจนครบาลช่วยเช็คให้แล้ว พี่ชายที่จงใจขับรถชนคนหน้าตลาดรถยนต์วงแหวนรอบสี่ แล้วโพสต์บทความลงเน็ต ชื่อสวีเจี๋ย มาจากชนบททางตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นทหารผ่านศึก

พี่แกเล่นใหญ่มาก ลงมือโหดสุดๆ! ตายคาที่สอง อีกคนพิการถาวร ผลกระทบรุนแรงมาก! ในโลกออนไลน์ก็เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์กันยกใหญ่

พวกลูกเศรษฐีล้างผลาญที่โดนเก็บไป ครอบครัวมีอิทธิพอตัว ฟันธงได้เลยว่าสวีเจี๋ยหนีไม่พ้นโทษทางกฎหมาย โดนประหารชีวิตร้อยเปอร์เซ็นต์! ไม่มีใครช่วยเขาได้! น่าเสียดายจริงๆ!"

"ไม่ต้องเสียดายหรอกครับ! ได้ทำในสิ่งที่ตั้งใจ! ในเมื่อเขากล้าทำขนาดนี้ คงไม่เสียใจภายหลัง ต่อให้โดนประหาร ก็คงตายตาหลับพร้อมรอยยิ้ม! เล่าเรื่องครอบครัวเขาให้ฟังหน่อยครับ!"

"ก็จริงครับ ลูกผู้ชายเลือดร้อนขนาดนี้ คงไม่อยากมีชีวิตอยู่อย่างอัปยศ สำหรับเขา นี่อาจจะเป็นการปลดปล่อย แน่นอนว่าส่วนตัวผมไม่สนับสนุนการตั้งศาลเตี้ย!

สวีเจี๋ยมาจากชนบทห่างไกล บ้านเกิดไม่มีทรัพยากรเหมืองแร่ ไม่มีความได้เปรียบทางภูมิศาสตร์ ชาวบ้านต้องขุดดินหาเช้ากินค่ำ รายได้น้อยนิด ยากจนมาก!

ก่อนหน้านี้ครอบครัวเขามีห้าคน เริ่มจากน้องสาวกระโดดตึกตาย ต่อมาพ่อของสวีเจี๋ยตรอมใจตายตามไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ก็มาถึงคิวสวีเจี๋ย คงหนีความตายไม่พ้น!

ตอนนี้เหลือแค่แม่ขี้โรค กับน้องชายวัยสิบเจ็ดปีที่กำลังเรียนมัธยมปลาย ผลการเรียนดีทีเดียว เป็นเด็กใฝ่ดี

รายได้หลักของครอบครัวมาจากสวีเจี๋ย ตอนนี้เสาหลักหักลงแล้ว นึกภาพออกเลยว่า ชีวิตของแม่ลูกคู่นี้หลังจากนี้ จะต้องยากลำบากแสนสาหัสแค่ไหน!"

"เวรกรรมจริงๆ! ไอ้สวะพวกนั้นสมควรตายด้วยน้ำมือสวีเจี๋ยแล้ว! เรื่องนี้สวีเจี๋ยทำได้สวย แม้ผมจะไม่รู้จักพี่แก แต่ต้องขอยกนิ้วให้เลย

เอาล่ะ! ผมเข้าใจสถานการณ์แล้ว คุณไปฉลองปีใหม่กับครอบครัวต่อเถอะ ไม่ต้องยุ่งเรื่องนี้แล้ว ฝากสวัสดีปีใหม่ครอบครัวด้วย พรุ่งนี้เจอกันที่โรงแรมปักกิ่ง"

"พรุ่งนี้เจอกันที่โรงแรมปักกิ่งครับคุณเย่"

หลังจากร่ำลา การสนทนาสั้นๆ ก็จบลง

วางสายแล้ว เย่เทียนยืนนิ่งครุ่นคิดอยู่กับที่

สวีเจี๋ยคงช่วยไม่ได้แล้ว กฎหมายย่อมเป็นกฎหมาย!

แต่ครอบครัวของเขา จะให้ทนอยู่ในชนบทบ้านเกิดต่อไปไม่ได้เด็ดขาด การช่วยพวกเขาให้พ้นจากอันตรายในตอนนี้ เป็นสิ่งที่เขาพอจะทำได้!

ครอบครัวของไอ้ลูกเศรษฐีสามตัวนั้น ตอนนี้คงคลั่งไปแล้ว!

ต่อให้ลูกตัวเองจะเป็นสวะสังคม แต่นั่นก็คือลูกของพวกเขา! การที่พวกเขาจะลงมือแก้แค้นครอบครัวของสวีเจี๋ย เป็นเรื่องที่แน่นอนยิ่งกว่าแช่แป้ง! ไม่ต้องเดาก็รู้!

ต้องรีบพาแม่และน้องชายของสวีเจี๋ยหนีไปให้เร็วที่สุดก่อนที่พวกนั้นจะลงมือ ยิ่งเร็วยิ่งดี ขืนช้าจะอันตราย

และคนที่ลงมือจัดการเรื่องนี้ ต้องไม่ใช่คนหรือองค์กรในประเทศ ถึงจะไร้ร่องรอยให้ตามสืบ!

คิดได้ดังนั้น เย่เทียนรีบโทรหาเดวิดที่นิวยอร์ก ให้เขาหาคนช่วยพาแม่ลูกคู่นี้หนีออกจากจีนอย่างลับๆ

ในไชน่าทาวน์นิวยอร์กมีเอเจนซี่ที่รับทำเรื่องพวกนี้เพียบ ขอแค่เงินถึง พวกเขามีสารพัดวิธีที่จะพาคนสองคนออกจากจีน

ส่วนวิธีการจะถูกกฎหมายไหม ยังต้องถามอีกเหรอ? ถ้าถูกกฎหมายสิแปลก!

ในขั้นตอนการติดต่อว่าจ้างเอเจนซี่พวกนี้ ขอแค่ซับซ้อนหน่อย จ่ายด้วยเงินสด หรือใช้บัญชีนิรนามในต่างประเทศ ก็ปลอดภัยเพียงพอแล้ว!

ถึงตอนนั้น ไม่ว่าตำรวจจีนหรือตำรวจอเมริกา ก็ไม่มีทางสาวมาถึงตัวเดวิด และยิ่งไม่มีทางสาวมาถึงตัวเย่เทียน

แม้แต่แม่และน้องชายของสวีเจี๋ยที่ถูกพาตัวออกไป ก็จะไม่มีวันรู้ว่าใครเป็นคนยื่นมือเข้าช่วย ให้พวกเขารอดพ้นจากหายนะ

สิ่งที่แม่ลูกคู่นี้ต้องทำ คือเริ่มต้นชีวิตใหม่ในต่างแดน

เมื่อถึงตอนนั้น พวกเขาจะมีเงินก้อนหนึ่ง พอที่จะส่งเสียน้องชายของสวีเจี๋ยเรียนจนจบมหาวิทยาลัย และก้าวเข้าสู่สังคม

เรื่องราวหลังจากนั้น ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจและโชคชะตาของพวกเขาเอง!

ส่วนครอบครัวของไอ้โง่สามตัวนั้น ก็ปล่อยให้โกรธจนอกแตกตายไปเถอะ! ใครใช้ให้เลี้ยงลูกออกมาเป็นสวะล่ะ นี่คือสิ่งที่พวกเขาสมควรได้รับ!

ใช้เวลาห้าหกนาที เย่เทียนก็คุยโทรศัพท์เสร็จ และส่งข้อมูลครอบครัวสวีเจี๋ยที่ทนายเถียนส่งมา ให้เดวิด

ต่อไปก็ขึ้นอยู่กับการจัดการของเดวิด เชื่อว่าผลลัพธ์ต้องออกมาน่าพอใจแน่นอน!

หลังจากวางสาย เย่เทียนก็กลับไปสมทบกับเบ็ตตี้และหลินหลิน เดินเข้าสู่งานวัดสวนตี้ถานที่คึกคักไปด้วยผู้คนและเสียงกลอง เพื่อเที่ยวชมงานวัดตรุษจีนที่ใหญ่ที่สุดในปักกิ่ง

ส่วนที่นิวยอร์กอันห่างไกล เดวิดที่ถูกปลุกจากภวังค์ฝัน ก็เริ่มทำงานแข่งกับเวลา ติดต่อสายข่าวลูกน้องของเขา

...

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เผลอแป๊บเดียวก็ถึงเช้าวันพฤหัสบดี

หลินหลินขับรถคู่ใจมาถึงบ้านเย่เทียนแต่เช้าตรู่

ยัยตัวแสบเตรียมทำตามสัญญาที่ให้ไว้เมื่อวาน คือพาเบ็ตตี้เที่ยวชมเมืองปักกิ่ง สัมผัสวิถีชีวิตชาวกรุง

หลังมื้อเช้า พวกเธอก็ขับรถออกไป โดยมีเทย์เลอร์กับลิซ่าขับรถแลนด์โรเวอร์ เรนจ์โรเวอร์ตามหลัง เพื่อดูแลความปลอดภัย

ส่วนเย่เทียนกลับไปที่บ้านสี่ประสานของคุณปู่ เอาหยกจักรพรรดิเนื้อแก้วออกมา แล้วพาเรย์มอนด์ วอล์คเกอร์ และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยชาวจีนอีกสี่คน ขับรถมุ่งหน้าสู่โรงแรมปักกิ่ง

วันนี้ เขาจะจัดงานแสดงสินค้าก่อนการประมูลขนาดย่อมขึ้น ในห้องจัดเลี้ยงที่มีการรักษาความปลอดภัยเข้มงวดของโรงแรมปักกิ่ง

ของที่นำมาจัดแสดง คือวัตถุโบราณและงานศิลปะชั้นยอดที่เขาขนกลับมาจากอเมริกา

นอกจากของที่ให้เป็นของขวัญแก่คนในครอบครัวแล้ว ของล้ำค่าชิ้นอื่นๆ จะมาปรากฏโฉมในงานนี้ เปล่งประกายเจิดจรัส!

สมบัติชาติระดับท็อปเหล่านี้ จากบ้านเกิดเมืองนอนไปหลายสิบปี หรือบางชิ้นก็หลายร้อยปี การได้กลับมาปรากฏตัวในประเทศอีกครั้ง ย่อมสร้างความฮือฮาครั้งใหญ่!

แขกที่ได้รับเชิญมาชมงาน ล้วนเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในวงการของเก่า ทั้งนักสะสมชื่อดัง ผู้เชี่ยวชาญด้านการตรวจสอบวัตถุโบราณ และผู้เชี่ยวชาญจากพิพิธภัณฑ์ต่างๆ!

เย่เทียนจินตนาการภาพบรรยากาศตอนงานเริ่มออกเลย

ในห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมปักกิ่ง จะต้องกึกก้องไปด้วยเสียงปรบมืออันเร่าร้อน! และเสียงอุทานด้วยความทึ่งไม่ขาดสาย!

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด คงได้เห็นน้ำตาแห่งความตื่นเต้นยินดี เผลอๆ อาจมีผู้เฒ่าผู้แก่บางท่านกลั้นอารมณ์ไม่อยู่ ร้องไห้กลางงานเลยก็ได้!

พองานแสดงสินค้าจบลง ละครฉากใหญ่ของจริงจะเริ่มขึ้นในวันพรุ่งนี้

ในการประมูลส่วนตัววันพรุ่งนี้ วงการของเก่าในประเทศจะต้องเกิดสึนามิลูกใหญ่ บรรยากาศตอนนั้น ต้องน่าตื่นตะลึงและน่าตื่นเต้นสุดๆ!

นอกจากงานแสดงสินค้าก่อนประมูล วันนี้ยังมีอีกสองเรื่องที่ต้องทำ ซึ่งสำคัญไม่แพ้กัน

นั่นคือการพบกับปรมาจารย์นักแกะสลักหยกสองท่าน เพื่อมอบหยกจักรพรรดิเนื้อแก้วและตราประทับหินเถียนหวงให้พวกท่านไปออกแบบและแกะสลัก

สถานที่นัดพบคือโรงแรมปักกิ่งเหมือนกัน ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!

ไม่นาน รถสองคันของคณะเย่เทียนก็ขับผ่านแยกตงตาน เลี้ยวเข้าสู่ถนนฉางอัน โรงแรมปักกิ่งอยู่ข้างหน้าไม่ไกล!

[จบแล้ว]