บทที่ 490 - หน้ากากหนังมนุษย์

บทที่ 490 - หน้ากากหนังมนุษย์

"หา! นายจะตามคดีปล้นพิพิธภัณฑ์การ์ดเนอร์คนเดียวเหรอ? มันจะไม่เสี่ยงไปหน่อยเหรอ? คนที่ก่อคดีสะท้านโลกแบบนี้ได้ ไม่ใช่คนดีแน่นอน! แล้วเป้าหมายปฏิบัติการของพวกเราคืออะไร?"

มาติสถามด้วยความประหลาดใจ ไม่ค่อยเข้าใจการจัดแจงแบบนี้เท่าไหร่

คนอื่นก็เหมือนกัน ต่างมองเย่เทียนอย่างไม่เข้าใจ

"ใช่! ผมเตรียมจะลุยเดี่ยวตามคดีพิพิธภัณฑ์การ์ดเนอร์เอง สำหรับเรื่องนี้ ผมพอจะมีความมั่นใจอยู่บ้าง และผมก็รู้ข้อมูลวงในมาบ้าง เชื่อว่าจะหางานศิลปะระดับท็อปพวกนั้นเจอ!

ส่วนเรื่องความปลอดภัย พวกคุณวางใจได้เลย ไม่มีใครคุกคามความปลอดภัยของผมได้! ผมไม่เคยกลัวการเสี่ยงภัย ขอแค่หางานศิลปะระดับท็อปพวกนั้นเจอเป็นพอ! ของพวกนั้นคุ้มค่าให้ผมเสี่ยง!"

เย่เทียนอธิบาย แววตาเต็มไปด้วยความมั่นใจ น้ำเสียงหนักแน่นมาก!

"ในเมื่อนายมั่นใจขนาดนี้ งั้นก็ขอให้สำเร็จนะ!"

มาติสพยักหน้า ยอมรับการจัดแจงนี้

สำหรับความสามารถของเย่เทียน มาติสพวกเขารู้ดี ว่าเขาไม่ได้พูดโม้ และพอได้ยินว่ามีข้อมูลวงใน ก็เลยไม่มีข้อโต้แย้งอะไรอีก!

หยุดไปครู่หนึ่ง เย่เทียนก็พูดต่อว่า

"เป้าหมายของพวกคุณคือโจรขโมยงานศิลปะข้ามชาติอีกกลุ่มหนึ่ง ในงานประมูลการกุศลชุมชนเมื่อวาน ผมเจอร่องรอยของพวกบ้านี่ และระบุตัวตนของคนหนึ่งในนั้นได้แล้ว!

ไอ้หนุ่มนั่นชื่อ ดอนัลด์ เป็นนักศึกษาปี 4 มหาวิทยาลัยบอสตัน เป็นแค่ลิ่วล้อคอยดูต้นทาง น่าจะไม่มีค่าอะไรมาก แต่เขาเป็นเบาะแสแรกที่ผมเจอ

ผ่านบันทึกการโทรของไอ้หนุ่มนี่ เคนนี่กับบอร์นเจอหัวหน้าสายของมัน คนที่ชื่อ ทิลเลอร์สัน เป็นคนท้องถิ่นบอสตัน เปิดแกลเลอรีเล็กๆ แห่งหนึ่ง

จากนั้น เคนนี่พวกเขาก็ตรวจสอบบันทึกการโทรของทิลเลอร์สัน ผลปรากฏว่าหมอนี่ก็เป็นแค่ลูกสมุน เป็นเด็กวิ่งของให้คนอื่นเหมือนกัน เพียงแต่ระดับสูงกว่าดอนัลด์ขั้นหนึ่งเท่านั้น

ในตัวทิลเลอร์สัน เคนนี่พวกเขาเจอจุดน่าสงสัยเพียบ แต่หาไม่เจอว่าเจ้านายของเขาเป็นใคร เจอแค่ทิศทางคร่าวๆ รู้ว่าคนคนนั้นก็อยู่ในบอสตัน! แถมยังอยู่ใจกลางเมืองด้วย!

พวกบ้านี่ระวังตัวมาก ใช้มือถือรุ่นเก่า ใช้แล้วทิ้ง แถมยังติดต่อกันทางเดียว พวกเขาอาจจะไม่เคยเจอหน้าเจ้านายตัวเองด้วยซ้ำ ติดต่อกันผ่านโทรศัพท์เท่านั้น ยากจะตามตัวเจอ!"

ได้ยินถึงตรงนี้ พวกมาติสอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาอีกครั้ง

"ว้าว! นี่มันหนังสายลับชัดๆ! พวกโจรขโมยงานศิลปะข้ามชาตินี่จบมาจาก CIA หรือไง? เล่นใหญ่ชะมัด!"

"เจ๋งเป้ง! นี่มันอาชญากรรมอัจฉริยะชัดๆ ฉันชอบงัดข้อกับพวกแบบนี้!"

พวกปีเตอร์ตื่นเต้นจนแทบนั่งไม่ติดเก้าอี้ มีแค่มาติสที่ยังพอเก็บอาการได้ แต่ดวงตาก็เป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

"ใช่ นี่แหละอาชญากรรมอัจฉริยะ เหนือกว่าพวกทูตนรกสมองทึบพวกนั้นเป็นทุ่งเลย ผมก็อยากจะงัดข้อกับพวกบ้านี่เหมือนกัน!"

เย่เทียนพูดด้วยรอยยิ้ม ดวงตาฉายแววนักสู้

จากนั้น เขาก็วกกลับมาเรื่องหลัก เริ่มสั่งงาน

"ภารกิจของพวกคุณคือเกาะติดดอนัลด์และทิลเลอร์สัน หาทางเจาะทะลวงจากพวกเขา ขุดรากถอนโคนโจรขโมยงานศิลปะที่ซ่อนอยู่ข้างหลังออกมาให้ได้ ผมเชื่อว่าพวกคุณทำได้!

ในระหว่างปฏิบัติการ ต้องมีการใช้เครื่องมือติดตามดักฟังจำนวนมากแน่ นี่คือเหตุผลที่ผมให้พวกคุณขนอุปกรณ์ไฮเทคพวกนี้มา เคนนี่กับบอร์นพร้อมสนับสนุนพวกคุณตลอดเวลา!

ถ้าจำเป็น จะเรียกพวกเคนนี่มาบอสตัน มาช่วยพวกคุณก็ได้ สรุปคือ ไม่ว่าจะยังไงเราก็ต้องขุดพวกโจรขโมยงานศิลปะกลุ่มนี้ออกมาให้ได้ แล้วกอบโกยเงินก้อนโตจากพวกมัน!

อย่าดูถูกโจรกลุ่มนี้ นี่อาจจะเป็นแก๊งโจรขโมยงานศิลปะระดับท็อปของโลก วิธีการปล่อยของของพวกเขาเกือบจะสมบูรณ์แบบ การติดต่อกันในกลุ่มก็รัดกุมมาก แทบจะไร้ช่องโหว่!

แถมคนพวกนี้ยังมีความรู้ด้านศิลปะสูงมาก ฝีมือการเลียนแบบภาพสีน้ำมันก็ยอดเยี่ยม ในกลุ่มพวกนี้อาจจะมีจิตรกรสมัครเล่น หรือแม้แต่จิตรกรอาชีพด้วยซ้ำ นี่ก็เป็นแนวทางการสืบสวนอย่างหนึ่งของพวกเรา

พวกเขาใช้วิธีวาดภาพเลียนแบบทับลงไปบนภาพจริงโดยตรงด้วยสีพิเศษ แล้วสุ่มเลือกงานประมูลการกุศลสักงานปล่อยของ ให้คนซื้อรับของไปในงานประมูล ปล่อยของได้แบบเนียนๆ เลย!

ถ้าไม่ใช่เพราะไปเจอคุกกับลีโอที่งานประมูลการกุศลชุมชนเมื่อวาน ผมก็คงไม่รู้ลูกไม้ของพวกบ้านี่ พูดจริงๆ นะ ผมไม่เคยเจอโจรขโมยงานศิลปะที่วิธีการเหนือชั้นขนาดนี้มาก่อนเลย เปิดหูเปิดตาจริงๆ!

เหตุยิงกันเมื่อคืนก็เกิดเพราะเรื่องนี้แหละ คุกไอ้สารเลวนั่นไม่รู้ไปได้ข่าวมาจากไหน กัดไอ้โง่ลีโอไม่ปล่อย แย่งประมูลตัดหน้าทำลายการซื้อขายครั้งนี้

ต่อมาก็คือการยิงกันข้างถนนอย่างดุเดือด ตามที่ผมคาดการณ์ ในกลุ่มคนที่ยิงกัน น่าจะมีมือปืนที่พวกโจรกลุ่มนี้จ้างมาด้วย พวกเขาอยากจะสั่งสอนคุกไอ้สารเลวนั่น!

ถึงผมจะไม่รู้ว่างานศิลปะที่ซื้อขายกันเมื่อคืนคือชิ้นไหน แต่ดูจากการยิงปะทะที่สะเทือนไปทั่วอเมริกา ก็พอดูออกว่า นั่นต้องเป็นงานศิลปะระดับท็อปแน่! มูลค่ามหาศาลแน่นอน!

ในระหว่างการติดตามเฝ้าระวังต่อจากนี้ พวกคุณต้องระวังความปลอดภัย นอกจากคุกไอ้สารเลวนั่นอาจจะมาป่วนแล้ว ก็ต้องระวังพวกโจรกลุ่มนี้ด้วย แล้วก็พวกแก๊งมาเฟียขาใหญ่ในบอสตันอีก!"

พูดจบ เย่เทียนก็รีบยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่มอึกใหญ่ เขาพูดจนคอแห้งผากไปหมดแล้ว

พวกมาติสฟังจนอึ้งไปแล้ว แต่ละคนมองดูเย่เทียนตาค้าง เต็มไปด้วยความตกใจ เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ!

ในขณะเดียวกัน ในดวงตาของทุกคนก็ฉายแววตื่นเต้นและเร่าร้อน

ตัวเองกำลังจะได้ปะทะกับโจรขโมยงานศิลปะระดับท็อปของโลก! ตามหางานศิลปะระดับท็อปที่อาจจะมีจำนวนมหาศาล! และอาศัยสิ่งนี้กอบโกยเงินก้อนโต!

นี่มันบ้ามาก ตื่นเต้นมาก! แค่ฟังก็เลือดเดือดพล่านแล้ว! ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการได้ลงมือทำจริงๆ!

หลังหายตกใจ ในห้องสวีทก็มีเสียงเฮดังขึ้น

"ยอดเยี่ยม! สตีเวน รีบเริ่มเถอะ ฉันรอไม่ไหวที่จะได้ปะทะกับโจรขโมยงานศิลปะระดับท็อปพวกนี้แล้ว ฉันจะชั่งน้ำหนักพวกมันดูสักหน่อย!"

"ใช่! ฉันก็เหมือนกัน อยากเห็นโฉมหน้าแท้จริงของพวกบ้านี่มาก แล้วก็อยากเห็นงานศิลปะระดับท็อปที่ถูกขโมยพวกนั้นด้วย ในนั้นต้องมีสมบัติที่เป็นของพวกเราแน่!"

เสียงเฮไม่ดังนัก เป็นผลจากการที่ทุกคนจงใจกดเสียงต่ำ แต่ก็ไม่กระทบต่อการแสดงอารมณ์ของทุกคน แต่ละคนตื่นเต้นสุดขีด!

พวกปีเตอร์ในตอนนี้ ทุกคนเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ แน่วแน่สุดขีด อยากจะให้ปฏิบัติการเริ่มขึ้นเดี๋ยวนี้ เพื่อไปวัดฝีมือกับพวกโจรกลุ่มนั้น แล้วกอบโกยเงินก้อนโต!

เช่นเดียวกับพวกเขา เย่เทียนก็ตื่นเต้นมาก

ได้ปะทะกับคู่ต่อสู้แบบนี้ถึงจะสะใจ ยิ่งกว่าการได้เงินซะอีก!

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาจึงเอ่ยปากพูดอีกครั้ง

"โอเค! ตอนนี้เริ่มปฏิบัติการ ผมจะไปสืบสวนคดีพิพิธภัณฑ์การ์ดเนอร์ พวกคุณไปสะกดรอยตามดอนัลด์กับทิลเลอร์สันสองคนนั้น หาทางขุดบอสใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังออกมา

เคนนี่จะส่งข้อมูลของสองคนนั้นมาให้ พวกคุณก็ตามรอยไปหาพวกเขา ห้ามแหวกหญ้าให้งูตื่นเด็ดขาด! แล้วก็อย่าให้ตำรวจบอสตันและเอฟบีไอรู้ความเคลื่อนไหวของพวกคุณด้วย

หวังว่าเราจะรวบรวมหลักฐานเด็ดได้เร็วๆ ทางที่ดีหาของจริงให้เจอสักชิ้นสองชิ้น ผมจะได้เอาไปต่อรองกับหน่วยอาชญากรรมศิลปะของเอฟบีไอได้ แล้วก็พวกพิพิธภัณฑ์ บริษัทประกันภัย และอื่นๆ!

นอกจากนี้ พวกคุณจะไปกันหมดไม่ได้ ในห้องสวีทนี้ต้องมีคนเฝ้าตลอดเวลา ทางที่ดีอยู่สักสองคน เพื่อรับรองความปลอดภัยที่นี่ และคอยสนับสนุนส่งกำลังบำรุงให้ทุกคนด้วย!"

"โอเค! ปีเตอร์กับมิลเลอร์เฝ้าที่นี่ก่อน ผมจะไปตามทิลเลอร์สัน พีกไปตามดอนัลด์ไอ้หนุ่มนั่น พรุ่งนี้ค่อยเปลี่ยนให้ปีเตอร์กับมิลเลอร์ออกไปสะกดรอยตาม เราจะอยู่เฝ้าเอง!"

มาติสแบ่งงานอย่างรวดเร็ว รอบคอบมาก

"รับทราบ!"

พีกขานรับอย่างตื่นเต้น ส่วนปีเตอร์กับมิลเลอร์ดูห่อเหี่ยวนิดหน่อย

จากนั้น ทุกคนก็เริ่มเตรียมตัวก่อนปฏิบัติการ

"สตีเวน นี่คือหน้ากากหนังมนุษย์ไบโอนิค เหมือนจริงมาก ดูแทบไม่ต่างจากผิวหนังคนเลย จุดอ่อนเดียวอยู่ที่ดวงตา ถ้าไม่สังเกตใกล้ๆ ก็ดูไม่ออก

ขอแค่ใส่แว่นกันแดด จุดอ่อนนี้ก็จะถูกปิดบัง ไม่มีใครดูออก! หน้าตาคุณคนรู้จักกันไปทั่ว ตำรวจกับเอฟบีไอยิ่งคุ้นเคย เพื่อความสะดวกในการปฏิบัติงาน ต้องปลอมตัวสักหน่อย

ออกจากโรงแรมแล้ว คุณหาโอกาสใส่หน้ากากหนังมนุษย์นี่ มันจะทำให้คุณกลายเป็นอีกคนหนึ่ง ทางที่ดีเปลี่ยนชุดด้วย รับรองว่าตบตาได้ทุกคนแน่!"

มาติสส่งกล่องใส่หน้ากากมาให้ พร้อมกับอธิบายอย่างรวดเร็ว

"เยี่ยมไปเลย! มีไอ้นี่ การทำงานของผมสะดวกขึ้นเยอะ ให้พวกหน่วยสะกดรอยของตำรวจบอสตันและเอฟบีไอไปกินลมเถอะ รวมถึงลูกน้องของคุกไอ้สารเลวนั่นด้วย!"

เย่เทียนพูดอย่างตื่นเต้น ยื่นมือไปรับหน้ากากมา

จากนั้น เขาก็เริ่มศึกษาหน้ากากหนังมนุษย์นี้ และใส่หูฟังไร้สายล่องหน เตรียมพร้อมสำหรับการสะกดรอยในอีกสักครู่

ประมาณสิบห้านาทีต่อมา ประตูห้องสวีทก็เปิดออก

เย่เทียน มาติส และพีก รวมสามคนเดินออกจากห้องสวีท พูดคุยหัวเราะเดินไปที่ลิฟต์

ทั้งสามคนดูผ่อนคลายมาก แต่ละคนสะพายเป้ ดูเหมือนนักท่องเที่ยวที่เตรียมจะออกไปเดินเที่ยว

ทีมสอดแนมเอฟบีไอข้างล่างไม่คิดแบบนี้แน่! นอกจากพวกเขาจะเป็นคนปัญญาอ่อน!

"สตีเวนพวกเขาออกมาแล้ว ดูเหมือนจะลงข้างล่างเตรียมออกไปข้างนอก มีทั้งหมดสามคน ในห้องสวีทยังมีคนเฝ้าอีกสองคน"

เจ้าหน้าที่เอฟบีไอที่ดูกล้องวงจรปิดตะโกนบอก จู่ๆ ก็คึกคักขึ้นมา

พวกแกไอ้พวกจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ ในที่สุดก็ออกมาจากกระดองเต่านั่นสักที ขอแค่ออกมาจากห้องเฮงซวยนั่น ก็อย่าหวังจะหลุดรอดสายตาพวกเราไปได้อีก!

"แจ้งทีมสะกดรอยข้างล่าง เตรียมสะกดรอย! ต้องเกาะติดสตีเวนไอ้สารเลวนั่น อีกสองคนก็อย่าปล่อยให้คลาดสายตา ฉันอยากจะรู้นักว่าพวกบ้านี่จะมีลูกไม้อะไร!"

หัวหน้าทีมสอดแนมสั่งการเสียงดัง สีหน้าดูดีขึ้นมาหน่อย

"รับทราบ!"

คนอื่นขานรับพร้อมกัน แล้วเริ่มวุ่นวายกันทันที

ส่วนพวกเย่เทียนที่อยู่ในลิฟต์ ตอนนี้ได้รับแจ้งจากเคนนี่แล้ว ว่าข้างล่างมีพวกเอฟบีไอกำลังรอต้อนรับอยู่!

ชั้นหนึ่งมาถึงอย่างรวดเร็ว ทั้งสามคนยิ้มให้กัน แล้วก้าวเท้าเดินออกจากลิฟต์!

[จบแล้ว]