บทที่ 410 - ควบคุมอย่างสมบูรณ์

บทที่ 410 - ควบคุมอย่างสมบูรณ์

เย่เทียนส่ายหน้าปฏิเสธคำขอและเช็คของเอ็ดเวิร์ด พูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า

"เอ็ดเวิร์ด ผมเห็นใจในสิ่งที่คุณเจอมาก แต่ผมช่วยอะไรไม่ได้ รอให้เรื่องนี้จบลง พวกเราอาจจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ แต่ตอนนี้ยังไม่ได้ พวกคุณเตรียมตัวสู้คดีเถอะ!

อีกอย่าง เรื่องนี้ผมมอบอำนาจให้เดวิดจัดการทั้งหมดแล้ว เขาเป็นทนายของผม วันข้างหน้าถ้ามีเรื่องอะไร คุณติดต่อกับเดวิดโดยตรงได้เลย เขาเป็นตัวแทนของผม!"

พูดจบ เขาก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าว ดันเดวิดออกมาข้างหน้า

เผชิญหน้ากับทนายความวอลล์สตรีทผู้โหดเหี้ยม เอ็ดเวิร์ดและทริสตันทำอะไรไม่ได้เลย ได้แต่กลับไปอย่างผิดหวัง!

ตอนเดินจากไป แผ่นหลังของทั้งคู่ดูโดดเดี่ยวและห่อเหี่ยวมาก! ราวกับแก่ลงไปหลายปีในพริบตา!

นี่คือคู่หูผู้น่าสงสารที่โดนเพื่อนร่วมทีมหมูตอนลากลงเหว ได้แต่ภาวนาให้โชคดีแล้วล่ะ!

หลังจากพวกเขาจากไปไม่นาน อาหารฝรั่งเศสชุดใหญ่จากโรงแรมวอลดอร์ฟแอสโทเรียก็มาส่ง ทุกคนจึงวางงานในมือลง แล้วเริ่มลิ้มรสอาหารอันโอชะ

หลังจากการกินดื่มสังสรรค์ผ่านพ้นไป ทุกคนก็กลับไปทำงานต่อ

พวกเคนนี่ยังคงติดตั้งกล้อง และปรับจูนสัญญาณทีละตัว เชื่อมต่อระบบ!

ส่วนเดวิดก็ใช้โทรศัพท์และอินเทอร์เน็ต โดยมีแอนเดอร์สันคอยช่วย ประสานงานกับทีมงานที่สำนักงานกฎหมายอย่างใกล้ชิด ใช้สื่อมวลชนสร้างกระแสให้กับเหตุการณ์นี้ เพื่อกดดันเอฟบีไอ!

สาเหตุที่พวกเขายังไม่กลับไปจัดการงานที่สำนักงานกฎหมาย เพราะกำลังรอคนอยู่

แปดโมงครึ่ง คนที่รอก็มาตามนัด

เอวานส์พาหัวหน้าแผนกประชาสัมพันธ์ของเอฟบีไอมาเยือนกลางดึก

สำหรับการมาเยือนของพวกเขา เย่เทียนและเดวิดเตรียมใจไว้อยู่แล้ว ว่าช้าเร็วก็ต้องมา!

ตั้งแต่บ่ายจนถึงค่ำ เย่เทียนได้รับโทรศัพท์มากมาย มีทั้งจากเพื่อนเก่าและอดีตเพื่อนร่วมงาน มีทั้งจากเพื่อนใหม่ แม้แต่อาจารย์มหาวิทยาลัยของเย่เทียนก็โทรมา!

ไม่มีข้อยกเว้น ความหมายในคำพูดของทุกคนเหมือนกันหมด

หวังว่าเย่เทียนจะยอมรามือ อย่าทำให้เรื่องนี้บานปลาย จนลากเอฟบีไอนิวยอร์กขึ้นไปบนคอกจำเลย!

ถึงเอฟบีไอจะเป็นฝ่ายผิดก่อน แต่ยังไงก็เป็นหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายของรัฐบาล มีอิทธิพลมหาศาล ไม่จำเป็นต้องหักด้ามพร้าด้วยเข่า ผิดใจกันไปก็ไม่มีอะไรดีกับทั้งสองฝ่าย

แน่นอนว่าไม่มีใครพูดออกมาตรงๆ แต่ความหมายในคำพูดชัดเจนมาก คนโง่ยังฟังออก!

เย่เทียนไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ เพียงแค่รับคำไปตามมารยาท ทำตัวเป็นผู้ชมรอดูละครฉากเด็ด มองดูสถานการณ์พัฒนาต่อไปอย่างเย็นชา!

และแล้ว บุคคลสำคัญของเอฟบีไอก็มาถึงหน้าประตูด้วยตัวเองจริงๆ!

หลังจากทักทายกันตามธรรมเนียม หัวข้อสนทนาก็ถูกชักนำเข้าสู่ประเด็นหลักของค่ำคืนนี้

"สตีเวน สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกลางวัน พวกเราเอฟบีไอนิวยอร์กรู้สึกเสียใจเป็นอย่างยิ่ง ในที่นี้ ผมขอเป็นตัวแทนของเอฟบีไอนิวยอร์กกล่าวคำขอโทษกับคุณ! ขอโทษด้วยครับ!

โปรดเชื่อเถอะครับว่า ปฏิบัติการเฝ้าระวังครั้งนี้ไม่ได้มาจากคำสั่งอย่างเป็นทางการของเอฟบีไอนิวยอร์ก เราเป็นองค์กรบังคับใช้กฎหมาย ไม่ทำผิดกฎหมายเสียเองแน่ นี่เป็นเพียงพฤติกรรมส่วนตัวของคนกลุ่มเล็กๆ เท่านั้น!"

หัวหน้าแผนกประชาสัมพันธ์ของเอฟบีไอพูดด้วยสีหน้าจริงจัง ท่าทางจริงใจ ราวกับเป็นเรื่องจริงอย่างนั้นแหละ!

เอาล่ะ! นี่กะจะโยนแพะรับบาปออกมาแล้วสินะ เป็นสูตรสำเร็จจริงๆ! ไม่มีอะไรแปลกใหม่เลย!

เย่เทียนแอบบ่นในใจ แล้วรีบพูดต่อทันที

"ขอโทษด้วย เรื่องนี้ผมมอบอำนาจให้เดวิดจัดการทั้งหมดแล้ว เขาเป็นทนายของผม เกี่ยวกับเรื่องนี้ คุณคุยกับเดวิดโดยตรงได้เลย!"

สิ้นเสียง เดวิดก็ก้าวมายืนข้างหน้าทันที เริ่มประฝีปากกับอีกฝ่ายอย่างดุเดือด

ผลลัพธ์ไม่ต้องพูดถึง จบลงด้วยการแยกย้ายกันไปอย่างไม่สบอารมณ์อีกตามเคย!

เอวานส์และหัวหน้าแผนกประชาสัมพันธ์ของเอฟบีไอกลับไปอย่างผิดหวัง กลับไปเตรียมตัวสู้คดี

หลังจากพวกเขาไปไม่นาน เดวิดและแอนเดอร์สันก็ทยอยกันกลับบ้านไปพักผ่อน พรุ่งนี้พวกเขายังต้องมาวุ่นวายที่นี่ทั้งวัน เพื่อช่วยเย่เทียนตรวจสอบสัญญาฝากขายประมูลนับร้อยฉบับ!

เพื่อความปลอดภัย เย่เทียนจัดให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยติดอาวุธสองคน ขับรถไปส่งเดวิดถึงบ้าน ส่วนแอนเดอร์สันกลับเองคนเดียว!

พริบตาเดียวก็สี่ทุ่มแล้ว

พวกเคนนี่ติดตั้งกล้องทั้งหมดเสร็จสิ้น ปรับจูนเรียบร้อย และเชื่อมต่อกับระบบควบคุมความปลอดภัยได้อย่างสมบูรณ์แบบ

จากนั้น พวกเขาก็เริ่มส่งมอบงาน

"สตีเวน งานของเราเสร็จแล้ว ตรวจสอบดูได้เลย คุณแค่ใส่รหัสผ่าน บันทึกลายนิ้วมือและข้อมูลอื่นๆ ก็จะควบคุมระบบรักษาความปลอดภัยนี้ได้ทันที

ไม่ต้องสงสัยเลย นี่ต้องเป็นระบบรักษาความปลอดภัยที่พักอาศัยที่มีระดับความปลอดภัยสูงสุดในนิวยอร์กแน่นอน รับรองว่าจะมอบความปลอดภัยสูงสุดให้พวกคุณ ให้พวกคุณนอนหลับสบายไร้กังวล!"

เคนนี่พูดด้วยความมั่นใจอย่างยิ่ง แล้วส่งไอแพดที่มีระบบควบคุมให้เย่เทียน

"โอเค! ผมจะตรวจสอบผลงานของพวกคุณเอง! หวังว่าจะทำให้ผมประหลาดใจนะ!"

เย่เทียนยิ้มรับไอแพด แล้วเริ่มตรวจสอบทันที

นิ้วของเขาสไลด์ไปมาบนหน้าจอไอแพดอย่างรวดเร็ว ภาพจากกล้องวงจรปิดบนหน้าจอเปลี่ยนไปมาไม่หยุด ไหลลื่นมาก ไม่มีสะดุดเลย!

ทางเดิน ลิฟต์ โถงทางเข้า ห้องรับแขก ห้องครัว ห้องควบคุม ห้องหนังสือ ห้องที่ตั้งตู้นิรภัย ดาดฟ้า แม้แต่ท้องฟ้าเหนืออพาร์ตเมนต์ และสวนเซ็นทรัลพาร์กที่อยู่ตรงข้าม ฯลฯ

สถานการณ์ทั้งในและนอกอพาร์ตเมนต์ปรากฏขึ้นบนหน้าจอไอแพดทีละภาพ ชัดเจนมาก! ครอบคลุมแทบทุกมุม ไม่มีจุดอับสายตา

แน่นอน ไม่รวมพื้นที่ส่วนตัว ในห้องนอนไม่มีกล้องวงจรปิด!

แม้แต่ท้องฟ้าที่มืดมิดและสวนเซ็นทรัลพาร์ก ภายใต้ฟังก์ชันอินฟราเรดอันทรงพลังของกล้อง ก็ยังมองเห็นได้อย่างชัดเจน ไม่มีความลับใดๆ!

นอกจากตรวจสอบฟังก์ชันเฝ้าระวังความคมชัดสูงที่ครอบคลุมทุกพื้นที่แล้ว เย่เทียนยังตรวจสอบฟังก์ชันเซ็นเซอร์อินฟราเรด การจับความเคลื่อนไหว เซ็นเซอร์น้ำหนัก การจดจำใบหน้า และฟังก์ชันอื่นๆ ของระบบรักษาความปลอดภัยด้วย!

ทุกฟังก์ชันไม่มีปัญหา ทำงานลื่นไหล พร้อมใช้งานได้ตลอดเวลา การควบคุมระบบก็ง่ายมาก เรียนรู้ได้เร็ว ออกแบบมาให้ใช้งานง่ายสุดๆ!

ประมาณสิบห้านาทีต่อมา เย่เทียนถึงจบการตรวจสอบ

จากนั้น เขาล้วงเช็คสองใบที่เตรียมไว้แล้วออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ยื่นให้เคนนี่และบอร์น

"พวกคุณทำได้ยอดเยี่ยมมาก! นี่เป็นค่าตอบแทนที่พวกคุณสมควรได้รับ เก็บไว้เถอะ เอาเงินพวกนี้ไปหาความสุขใส่ตัวบ้าง!"

"ว้าว! เช็ค 2 หมื่นดอลลาร์ ช่างเย้ายวนใจจริงๆ! แทบจะทำให้คนคลั่งตายได้เลย!"

เคนนี่ยื่นมือมารับเช็ค พูดด้วยสีหน้าเบิกบาน ลูกตาทั้งสองข้างจ้องเขม็งไปที่เช็ค แทบไม่อยากละสายตา!

บอร์นที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็อาการไม่ต่างกัน ยิ้มจนปากแทบจะฉีกไปถึงรูหู!

"เอาล่ะ! ทุกคน ดึกมากแล้ว พวกคุณกลับกันได้ วันข้างหน้าถ้ามีเรื่องทำนองนี้อีก ผมอาจจะหาพวกคุณมาช่วยอีก พวกคุณจะได้มีลำไพ่พิเศษ!"

เย่เทียนพูดพร้อมรอยยิ้ม วันนี้ควรจบลงได้แล้ว

"เยี่ยมไปเลย! สตีเวน พวกเรายินดีทำงานให้คุณมาก คุณเป็นคนที่ใจกว้างที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาเลย ขอบคุณสำหรับเช็คครับ"

"ไม่ต้องเกรงใจ ผมไม่เคยเอาเปรียบคนที่ทำงานให้ผมอยู่แล้ว! ลาก่อนทุกคน ขอให้เป็นค่ำคืนที่สนุกนะ!"

"นี่เป็นค่ำคืนที่สมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว! ไม่ต้องสงสัยเลย! ลาก่อน สตีเวน!"

หลังจากร่ำลากัน เคนนี่และบอร์นก็เดินจากไปอย่างตื่นเต้น!

ตอนเดินออกไป ฝีเท้าของทั้งคู่เบาสบาย แทบจะลอยได้อยู่แล้ว!

ส่งพวกเขาเสร็จ เย่เทียนก็เข้าไปในห้องควบคุมระบบรักษาความปลอดภัยทันที เริ่มรีเซ็ตรหัสผ่าน บันทึกลายนิ้วมือ สแกนม่านตา และสแกนใบหน้า

สิบกว่านาทีต่อมา เขาก็ควบคุมระบบรักษาความปลอดภัยชุดนี้ได้อย่างสมบูรณ์ กลายเป็นเจ้าของระบบที่แท้จริง และเป็นผู้ควบคุมลำดับที่หนึ่ง!

ต่อไปไม่ว่าใคร ถ้าอยากได้สิทธิ์ควบคุมระบบนี้ ก็ต้องได้รับอนุญาตและการมอบอำนาจจากเขา ถึงจะได้รับสิทธิ์ทั้งหมดหรือบางส่วน และถึงจะเข้ามาในอพาร์ตเมนต์แห่งนี้ได้!

เบ็ตตี้ยังไม่ได้บันทึกข้อมูลของตัวเอง เตรียมจะทำพรุ่งนี้

ยังไงก็มีเวลาเหลือเฟือ จะบันทึกเมื่อไหร่ก็ได้ เย่เทียนควบคุมอพาร์ตเมนต์แห่งนี้ไว้แล้ว ไม่มีปัญหาอะไร

ดึกมากแล้ว ได้เวลาพักผ่อน!

พวกมาติสถอนกำลังออกจากอพาร์ตเมนต์ ทิ้งคนไว้สองคนถือปืนยาวเฝ้าหน้าประตูอพาร์ตเมนต์

ชั้นล่างในรถพาราเมาท์ มารอเดอร์ก็ทิ้งคนไว้สองคน ถือเป็นหลักประกันอีกชั้น ส่วนคนที่เหลือขับรถกลับบ้านหมดแล้ว พรุ่งนี้เช้าค่อยมาใหม่!

ภายในอพาร์ตเมนต์

เย่เทียนและเบ็ตตี้โอบกอดกันเดินเข้าห้องนอนใหญ่ชั้นบน เตรียมพักผ่อนแล้ว!

"ที่รัก ตอนนี้พวกเราเปลี่ยนเสื้อผ้า ล้างหน้าแปรงฟันแล้วนอนได้หรือยังคะ? ที่นี่คงไม่มีกล้องรูเข็มหลงเหลืออยู่แล้วใช่มั้ย?"

เบ็ตตี้ถามเสียงเบา เห็นได้ชัดว่ายังหวาดระแวงอยู่บ้าง!

"วางใจเถอะ เปลี่ยนเสื้อผ้าได้เลย ที่นี่ปลอดภัยมาก! ไม่มีใครมาแอบดูเรื่องส่วนตัวของพวกเราอีกแล้ว!"

เย่เทียนพูดอย่างมั่นใจ หันไปจูบเบ็ตตี้หนึ่งที

"เยี่ยมไปเลย! ฉันไปหยิบชุดนอนก่อนนะ!"

เบ็ตตี้ร้องเฮด้วยความดีใจ แล้วรีบเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวอย่างมีความสุข!

อาศัยจังหวะนี้ เย่เทียนเปิดใช้งานพลังมองทะลุทันที กวาดตามองทะลุทั่วทั้งห้องนอนอย่างรวดเร็ว ไม่ปล่อยให้รอดสายตาไปแม้แต่มุมเดียว ดูอย่างละเอียดถี่ถ้วน!

ไม่มีอุปกรณ์ดักฟังหรือแอบถ่าย ปลอดภัยมาก นอนหลับได้อย่างวางใจ!

นี่จะต้องเป็นค่ำคืนที่งดงามและน่าหลงใหลแน่นอน! และเป็นค่ำคืนที่โรแมนติกเปี่ยมด้วยความรัก!

[จบแล้ว]