บทที่ 340 - กระสุนปลิวว่อน

บทที่ 340 - กระสุนปลิวว่อน

เสียงร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนาของพี่น้องข้างกาย เลือดสดๆ ที่พุ่งกระฉูดอย่างบ้าคลั่ง รวมไปถึงหัวและหน้าอกที่ถูกกระสุนฉีกกระชาก ปลุกทูตนรกสองสามคนที่รอดชีวิตตรงบันไดให้ตื่นตระหนกอย่างสมบูรณ์

คนไม่กี่คนรีบถอยกรูดไปที่มุมบันได แล้วตะโกนด้วยความโกรธแค้นและสิ้นหวัง

"เวรเอ๊ย! มีคนแอบเข้าไปในห้องนอนใหญ่ รีสม่องเท่งไปแล้วแน่ๆ! ตัวประกันก็ตกไปอยู่ในมือพวกมันแล้ว!"

"ต้องเป็นสตีเวนไอ้สารเลวที่สมควรตายนั่นแน่ มีแต่ไอ้หมอนั่นแหละที่บ้าดีเดือดขนาดนี้ กล้าบุกเดี่ยวเข้ามาที่นี่ กล้ามาช่วยตัวประกัน!

พรรคพวก เราต้องบุกเข้าไปในห้องนอนใหญ่ ฆ่าไอ้หนุ่มนิวยอร์กนั่น ยึดตัวประกันคืนมา มีแค่นั้น พวกเราถึงจะรอดออกไปจากที่นี่ได้"

สิ้นเสียง ทูตนรกคนอื่นจำนวนมากก็ขานรับทันที

"บุกเข้าห้องนอนใหญ่ แก้แค้นให้พี่น้องที่ตายไป!"

"กูยังไม่เคยฆ่ามหาเศรษฐีพันล้านเลยนะเว้ย! วันนี้ต้องลองรสชาติหน่อยแล้ว กูไม่อยากตายที่นี่ ต้องชิงตัวประกันคืนมา!"

ตอนนี้เป็นช่วงเวลาชี้เป็นชี้ตาย ทูตนรกทุกคนบ้าคลั่งไปแล้ว

ถ้าอยากรอด ไม่ไปกินข้าวแดงในคุกตลอดชีวิต ความหวังเดียวอยู่ที่ตัวประกันพวกนั้น ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องบุกเข้าไป จับตัวประกันให้ได้อีกครั้ง!

ในกลุ่มทูตนรกก็มีคนฉลาด เริ่มตระหนักถึงความผิดปกติ

พวกหน้าประตูห้องนอนใหญ่ถูกยิงหัวทะลุประตูอย่างแม่นยำ พวกตัวเองไม่กี่คนก็ถูกคนที่อยู่ในห้องนอนใหญ่และข้างนอกยิงกดดันทะลุกำแพง เหมือนกับตาเห็น โจมตีกันซึ่งหน้ายังไงยังงั้น!

เห็นได้ชัดว่า พวกนิวยอร์กจอมแสบและตำรวจรู้สถานการณ์ภายในวิลล่าเป็นอย่างดี ถึงขั้นรู้ตื้นลึกหนาบางของทุกคนในฝ่ายตัวเอง

พอคิดได้แบบนี้ ทูตนรกคนหนึ่งก็ตะโกนอย่างสิ้นหวังทันที

"พรรคพวก ในวิลล่านี้ต้องมีกล้องวงจรปิดแน่ กำลังจ้องพวกเราอยู่ตลอดเวลา ไม่งั้นไอ้พวกเวรนั่นไม่มีทางยิงแม่นขนาดนี้!"

"บิช! ไอ้พวกเวรตะไลจอมเจ้าเล่ห์!"

เสียงสบถด่าด้วยความโกรธดังสนั่น ใบหน้าของทูตนรกแต่ละคนซีดเผือด

พวกเขาตระหนักได้ในทันทีว่า ตัวเองไม่มีที่ให้หนีแล้ว!

ต่อให้หนีออกไปจากที่นี่ในวันนี้ได้ ก็ต้องหนีหัวซุกหัวซุนไปตลอดชีวิต!

แต่ก่อนอื่นต้องคิดก่อนว่า จะหนีออกจากวิลล่าหลังนี้แบบมีลมหายใจได้ยังไง ไม่งั้นโอกาสหนีหัวซุกหัวซุนก็ยังไม่มี!

"ช่างหัวกล้องวงจรปิดสิ ลุยแม่งเลย! พรรคพวก ยกโซฟาข้างล่างขึ้นมา เราจะดันโซฟาบุกเข้าไป ต้องบุกเข้าห้องนอนใหญ่ให้ได้ จับตัวประกัน ไม่งั้นจบเห่กันหมด!

พวกที่อยู่ห้องข้างๆ ห้องนอนใหญ่ ไม่ต้องสนไอ้พวกเวรนอกหน้าต่างแล้ว รีบยิงใส่ผนังห้องนอนใหญ่เดี๋ยวนี้ ต้องยิงทะลุกำแพงนั่น ฆ่าสตีเวนไอ้สารเลวนั่นให้ได้

พวกข้างล่าง ไปห้องใต้ห้องนอนใหญ่ ยิงใส่เพดาน ยิงพื้นให้พรุน ไม่ว่าจะยังไงเราก็ต้องยึดห้องนอนใหญ่เฮงซวยนี่ให้ได้!"

หัวหน้าทูตนรกวางแผนการโจมตี หลายทางพร้อมกัน ครอบคลุมทุกด้าน!

แต่ทว่า สถานการณ์เหล่านี้เย่เทียนล้วนคิดคำนวณไว้หมดแล้ว และได้วางมาตรการป้องกันที่สอดคล้องกันไว้ แทบจะไร้ช่องโหว่!

ตอนที่เย่เทียนยิงทะลุกำแพงโจมตีตรงบันได เฮลิคอปเตอร์ตำรวจสองลำได้บินไปถึงด้านหลังวิลล่าระยะ 100 เมตร พวกมันไม่ได้ลงจอด แต่หย่อนเชือกโรยตัวลงมาที่พื้นหญ้า

หน่วยปฏิบัติการพิเศษสิบกว่านายโรยตัวลงมาจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว ไหลรูดเชือกลงสู่พื้นหญ้า

เพียงแค่ยี่สิบกว่าวินาที พวกเขาก็ลงถึงพื้นกันหมด หน่วยสวาทและกองกำลังพิทักษ์มาตุภูมิจัดขบวนโจมตีสองกลุ่มทันที โล่หนักอยู่หน้า เริ่มพุ่งเข้าใส่วิลล่าอย่างรวดเร็ว!

เฮลิคอปเตอร์สองลำเชิดหัวขึ้นทันที กลายเป็นเครื่องบินลาดตระเวนทางอากาศ กดดันมือปืนที่วิลล่าอีกหลังและโรงนา และควบคุมสถานการณ์ทั่วทั้งฟาร์ม

ในระหว่างนี้ ทูตนรกได้ยิงใส่เฮลิคอปเตอร์สองลำและหน่วยปฏิบัติการพิเศษอย่างบ้าคลั่ง พยายามขัดขวางการปฏิบัติงานของตำรวจ

หน่วยปฏิบัติการพิเศษย่อมไม่เกรงใจ ตอบโต้กลับอย่างรุนแรง

ชั่วพริบตา สวนหลังบ้านวิลล่าก็กลายเป็นสมรภูมิที่ดุเดือดที่สุด! เสียงปืนดังระงมไม่ขาดสาย กระสุนปลิวว่อนไปทั่ว เสียงร้องโหยหวนดังไม่หยุดหย่อน!

การโจมตีของทูตนรกแม้จะไม่ทำให้หน่วยปฏิบัติการพิเศษบาดเจ็บ แต่ก็ชะลอความเร็วในการบุกของหน่วยปฏิบัติการพิเศษได้จริง ซื้อเวลาหายใจเฮือกสุดท้ายได้นิดหน่อย

ด้านหน้าวิลล่า

หน่วยสวาท (SWAT) ยังคงคุมห้องใต้ห้องนอนใหญ่ไว้อย่างเหนียวแน่น ไม่สนการโจมตีจากทิศทางอื่นเลย ปล่อยให้กระสุนระดมยิงใส่รถหุ้มเกราะแบร์แคทอย่างบ้าคลั่ง

รถมารอเดอร์จอดเฉียงอยู่บนพื้นหญ้าห่างจากหน้าวิลล่า 50 เมตร วอล์กเกอร์และเรย์มอนด์ลงจากรถแล้ว ซ่อนตัวอยู่หลังตัวถังขนาดมหึมาของมารอเดอร์ ยิงใส่ทิศทางวิลล่าไม่หยุด

เป้าหมายหลักของพวกเขา คือห้องทางทิศใต้ของห้องนอนใหญ่ ป้องกันไม่ให้ทูตนรกทุบกำแพงบุกเข้าห้องนอนใหญ่จากตรงนั้น ซึ่งจะเป็นภัยต่อความปลอดภัยของเย่เทียนและตัวประกัน

ภายใต้การสนับสนุนจากกล้องวงจรปิดของโดรน พวกเขาได้กดดันทูตนรกในห้องนี้อย่างรวดเร็ว จนไอ้พวกเวรนั่นไม่กล้าโงหัว

โดยเฉพาะปืนไรเฟิลซุ่มยิงของเรย์มอนด์ อานุภาพร้ายแรงมาก ต่อให้ทูตนรกในห้องจะซ่อนตัวหลังเฟอร์นิเจอร์หรือของอย่างอื่น ก็หนีการโจมตีไม่พ้นเช่นกัน!

กระสุนปืนไรเฟิลซุ่มยิงขนาด 7.62 มม. แต่ละนัด พุ่งออกจากปากกระบอกปืนด้วยความโกรธเกรี้ยว เจาะทะลุกำแพง ทะลุที่กำบัง มักจะหาตัวไอ้เวรที่ซ่อนอยู่ข้างหลังเจออย่างแม่นยำ ทำลายร่างกายพวกมัน ส่งพวกมันลงนรก!

เพียงแค่การโจมตีไม่กี่รอบ ในห้องนี้ก็มีเสียงร้องโหยหวนดังระงม เลือดนองเต็มพื้น ไม่มีทูตนรกคนไหนกล้าเงยหน้า แทบอยากจะหนีออกจากแดนมรณะนี้เดี๋ยวนั้น

เรื่องน่าเสียดายเพียงอย่างเดียวคือ ครั้งนี้ไม่ได้พกกล้องตรวจจับความร้อนอินฟราเรดมา ไม่งั้นคงใช้ปืนไรเฟิลซุ่มยิงเช็กบิลทีละตัว จัดการไอ้พวกเวรนี่ให้เรียบ ยึดครองห้องนี้โดยสมบูรณ์

สถานการณ์ตอนนี้ก็ไม่เลว ทูตนรกคิดจะทุบกำแพงจากตรงนี้ บุกเข้าห้องนอนใหญ่แทบจะเป็นไปไม่ได้!

ภายใต้การเฝ้าระวังอย่างเข้มงวดของโดรนด้วงนาโน พวกมันไม่มีทางฝ่าการกดดันจากปืนไรเฟิลซุ่มยิงของเรย์มอนด์ไปได้ ทำได้แค่เป็นฝ่ายถูกกระทำ!

"ปัง ปัง ปัง..."

ทุกทิศทางของวิลล่ามีการยิงปะทะกันอย่างดุเดือด การต่อสู้เข้าสู่ช่วงวิกฤตอย่างรวดเร็ว

ไม่ต้องสงสัย การโจมตีรวมเริ่มขึ้นแล้ว ทูตนรกในวิลล่าตกอยู่ในความบ้าคลั่งอย่างสมบูรณ์!

มองดูวิลล่าชนบทที่สั่นคลอนโงนเงนท่ามกลางกระสุนที่ปลิวว่อนอยู่ไม่ไกล นักข่าวที่หมอบอยู่บนพื้นหญ้าต่างตื่นเต้นถึงขีดสุด!

กล้องถ่ายรูปและกล้องวิดีโอในมือพวกเขาเล็งไปที่หน้าต่างห้องนอนใหญ่ หวังจะได้เห็นร่างของเย่เทียนที่นั่น หวังจะได้เห็นร่างของตัวประกัน

นั่นจะต้องเป็นภาพที่คลาสสิกมาก และน่าจดจำอย่างยิ่ง จะต้องสั่นสะเทือนอเมริกา สั่นสะเทือนโลกแน่นอน!

ขณะถ่ายทำ นักข่าวก็พูดคุยกันอย่างเผ็ดร้อน ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องปิดบังแล้ว!

"ไม่รู้สถานการณ์ในห้องนอนใหญ่เป็นไงบ้าง? สตีเวนหมอนั่นจะกันอยู่ไหม? จะช่วยตัวประกันออกมาได้หรือเปล่า? เป็นวีรบุรุษฉายเดี่ยวที่สมบูรณ์แบบที่สุดสักครั้ง!"

"น่าจะไม่มีปัญหา! สตีเวนหมอนี่ไม่เคยทำศึกที่ไม่มีความมั่นใจ และไม่มีทางเอาตัวเองไปเสี่ยงตายเด็ดขาด! เขาต้องรักษาห้องนอนใหญ่ไว้ได้ ช่วยตัวประกัน และสร้างชื่อเสียงโด่งดังได้แน่!"

ผ่านทางเลนส์ของนักข่าว ผู้ชมทางบ้านที่ดูถ่ายทอดสดต่างรู้แล้วว่า ไอ้หนุ่มนิวยอร์กจอมบ้าคลั่งคนนั้นได้ลอบเข้าไปในวิลล่า เตรียมจะช่วยตัวประกันด้วยตัวคนเดียว!

ได้ยินการแนะนำสถานการณ์จากเสียงบรรยาย ทุกคนแทบจะมึนงงไปหมด

ทุกคนจ้องมองภาพถ่ายทอดสดอย่างตาค้าง มองดูวิลล่าชนบทที่มีกระสุนปลิวว่อน และกำลังจะถูกฉีกกระชากเป็นชิ้นๆ หลังนั้น!

จริงดิ? ฟังดูเหมือนตำนานเลยนะเนี่ย!

สักพัก หน้าทีวีทุกเครื่องก็เดือดพล่านทันที

ผู้คนเริ่มส่งเสียงฮือฮา พูดคุยกันอย่างบ้าคลั่ง สายตาทุกคู่จ้องเขม็งไปที่หน้าต่างห้องนอนใหญ่บนจอทีวี ทั้งตื่นเต้นและกังวล ทุกคนต่างรอคอยปาฏิหาริย์บังเกิด!

"พระเจ้าช่วย! สตีเวนใจกล้าเทียมฟ้าจริงๆ! สถานการณ์แบบนี้ยังกล้าลอบเข้าวิลล่าไปช่วยตัวประกัน ยอมใจเลย!"

"นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะไปช่วยตัวประกันเอง นี่เปลี่ยนมุมมองที่ฉันมีต่อเขาเลย พอกันทีกับการกระทำนี้ ฉันต้องยกนิ้วโป้งกดไลก์ให้เขาเลย! ทำได้เยี่ยม!"

ขณะที่นักข่าวและผู้ชมทางบ้านกำลังถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน เสียงของเจสันก็ดังมาอีกครั้ง ยังคงชัดเจนแจ่มแจ้ง

"สตีเวน ไอ้พวกเวรนั่นยกโซฟาตัวหนึ่งขึ้นมา บังไว้หน้าพวกมัน กำลังเตรียมจะดันไปที่ประตูห้องนอนใหญ่ นายระวังด้วย!"

"วางใจได้! ผมมีวิธีรับมือ ให้พวกมันมาแล้วไม่ได้กลับไปแน่! นายแค่คอยบอกตำแหน่งก็พอ!"

เย่เทียนตอบกลับด้วยความมั่นใจเกินร้อย น้ำเสียงเต็มไปด้วยรังสีอำมหิต

จากนั้น เขาก็พูดผ่านหูฟังล่องหนว่า

"โคล ชาร์ลี เปลี่ยนปืนไรเฟิลซุ่มยิง! รอคำสั่งผม พวกนายจัดการไอ้เวรที่ดันโซฟา ผมจะส่งไอ้พวกเวรที่อยู่หลังโซฟาไปลงนรก

โซฟาตัวเดียวจะบังได้กี่คน? คิดจะใช้วิธีนี้ฝ่าเข้ามา ฝันกลางวัน! ให้ไอ้พวกเวรนั่นลิ้มรสความโหดเหี้ยมหน่อย ให้พวกมันตายในความสิ้นหวังซะ!"

"ได้เลย ฉันรักการต่อสู้ครั้งนี้ชะมัด!"

โคลและชาร์ลีตอบกลับอย่างตื่นเต้น ต่างคนต่างรีบเปลี่ยนปืนไรเฟิลซุ่มยิง เตรียมพร้อมยิง

สิ้นเสียง เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้นกะทันหันในระเบียงทางเดิน และในห้องทางทิศใต้ของห้องนอนใหญ่ การโจมตีรุนแรงมาก ราวกับพายุฝนกระหน่ำ!

"ปัง ปัง ปัง..."

ทูตนรกเริ่มยิงใส่ห้องนอนใหญ่อย่างรุนแรงผ่านผนังไม้ พยายามกดดันการโจมตีของเย่เทียน คุ้มกันการเคลื่อนทัพ

กระสุนนับไม่ถ้วนเจาะทะลุกำแพงในพริบตา พุ่งเข้าใส่ที่ซ่อนของเย่เทียนและตัวประกันอย่างดุเดือด

ในตอนนี้ มาตรการป้องกันที่เพิ่งจัดวางไว้ได้ออกฤทธิ์แล้ว กระสุนปืนไรเฟิลที่ทะลุผนังไม้มา พลังทำลายล้างลดลงไปมาก ไม่สามารถเจาะทะลุการป้องกันหลายชั้นที่เย่เทียนวางไว้ได้อีก

ชั่วขณะหนึ่ง ภายในห้องนอนใหญ่แม้จะมีกระสุนปลิวว่อน เศษไม้ปลิวว่อน ฟูกที่นอนสั่นสะเทือนไม่หยุด ดูเหมือนอันตรายมาก แต่กลับไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ ให้เย่เทียนและตัวประกัน เป็นแค่ความครึกครื้นเท่านั้น!

เย่เทียนตอนนี้นอนหมอบอยู่บนโซฟา ข้างหน้าเป็นพนักวางแขนโซฟา สิ่งกีดขวางหลายชั้น และประตูห้องนอนใหญ่ ด้านข้างเป็นอ่างอาบน้ำเหล็กหล่อ ฟูกที่นอนสั่นสะเทือนไม่หยุด และสิ่งกีดขวางอื่นๆ อีกมากมาย ปลอดภัยไร้กังวล!

ในระหว่างนี้ เขาเปิดใช้งานพลังมองทะลุจ้องมองสถานการณ์ในระเบียงทางเดินตลอดเวลา สมาธิจดจ่อสูง ปืนไรเฟิลชี้ตรงไปที่ผนังห้องนอนใหญ่ฝั่งติดระเบียงทางเดิน เตรียมพร้อมยิงทุกเมื่อ

ข้างกายเขา แม่บ้านสองคนกางแขนออกเหมือนปลาหมึกยักษ์ กดหัวเด็กๆ ไว้ ซ่อนตัวอยู่อย่างมิดชิด ชั่วคราวก็ไม่มีอันตรายเช่นกัน

แต่พวกเธอเป็นแค่คนธรรมดา เผชิญกับสถานการณ์ตรงหน้า อารมณ์ได้พังทลายลงแล้ว

"ฮือๆ..."

เด็กๆ ร้องไห้เสียงเบา แม่บ้านสองคนก็น้ำตานองหน้า ดวงตาทุกคู่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง!

"คุณผู้หญิง เด็กๆ อย่าร้องไห้ ผมจะพาพวกคุณออกไปอย่างปลอดภัยแน่นอน ไอ้พวกเวรนั่นไม่มีทางทำร้ายพวกคุณได้แน่ อดทนอีกนิดเดียว การต่อสู้ครั้งนี้จะจบลงในไม่ช้า!"

เย่เทียนพูดปลอบโยนผู้บริสุทธิ์เหล่านี้ด้วยความหนักแน่นและมั่นใจ

จากนั้น ปืนไรเฟิลอัตโนมัติ G36K ก็คำรามขึ้นอีกครั้งทันที!

[จบแล้ว]