บทที่ 270 - ร้านอาหารฟลอเรนซ์

บทที่ 270 - ร้านอาหารฟลอเรนซ์

เฮลส์แองเจิลส์โลดแล่นในโลกอาชญากรรม กอบโกยเงินทองสกปรก ในขณะเดียวกันก็ไม่เคยทิ้งสนามรบแรกเริ่มของพวกเขา นั่นคือทางหลวงของอเมริกาและแคนาดา!

ที่นี่คือที่ที่พวกเขาแสดงพลัง และเป็นอาณาเขตของพวกเขา!

การขี่ฮาร์ลีย์-เดวิดสันตระเวนไปตามทางหลวง คือกิจกรรมประเพณีของแก๊งพวกเขา!

นอกจากนี้ ในกลุ่มคนพวกนี้ มักจะมีพวกเหยียดผิวขาวเป็นใหญ่ปะปนอยู่ด้วยเสมอ สีสันของการเหยียดเชื้อชาติในองค์กรนี้เข้มข้นมาก!

เมื่อนึกถึงสิ่งเหล่านี้ เย่เทียนก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีทันที แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก

เฮลส์แองเจิลส์แล้วไง? ต่อให้เป็นเทวดาลงมาเอง พี่ชายคนนี้ก็ไม่กลัว!

จากนั้น เขาพูดผ่านวิทยุสื่อสารว่า

"ในเมื่อเดินทางเส้นเดียวกับไอ้พวกสารเลวเฮลส์แองเจิลส์ ทุกคนระวังตัวหน่อย พกปืนติดตัวไว้กันเหนียว! ในรัฐโอไฮโอ พวกเรามีสิทธิ์พกปืนได้ทุกคน

พวกเราจะไม่ไปหาเรื่องพวกมัน แต่ก็ไม่จำเป็นต้องกลัว ต่างคนต่างอยู่ดีที่สุด แต่ถ้ามาหาเรื่องเรา ทุกคนไม่ต้องเกรงใจ พวกเราไม่ใช่ลูกพลับนิ่มให้ใครมาบีบเล่น!"

"รับทราบ!"

เสียงตอบรับดังก้องมาจากวิทยุสื่อสาร เจสันและคนอื่นๆ ไม่มีความกลัวเลยแม้แต่น้อย! แถมยังตื่นเต้นนิดหน่อยด้วยซ้ำ

จากนั้น ทุกคนก็เริ่มเตรียมตัว

เย่เทียนเปิดตู้เซฟล่องหนที่เบาะหลังอย่างรวดเร็ว หยิบปืน M9 สามกระบอกพร้อมซองปืน แม็กกาซีน และมีดคอมแบทเยอรมันออกมา

ปืน M9 สองกระบอกถูกเสียบเข้าที่ซองปืนใต้รักแร้ อีกกระบอกเสียบที่เอวด้านหลัง มีดคอมแบทซ่อนอยู่ที่ข้างน่องขวา แนบเนียนมาก!

มองดูแฟนหนุ่มที่ติดอาวุธครบมือในพริบตา แววตาแน่วแน่ เบ็ตตี้อดไม่ได้ที่จะฉายแววกังวลออกมา

"ที่รัก หลบพวกเค้าไปซะก็สิ้นเรื่อง! ไม่เห็นต้องทำท่าขึงขังขนาดนี้เลย?"

"ที่รัก! กันไว้ดีกว่าแก้! นี่เป็นการเตรียมตัวที่จำเป็น ผมแน่นอนว่าไม่อยากมีเรื่องกับพวกสารเลวนั่น มันไม่ได้ประโยชน์อะไร!

แต่ถ้าเกิดเจอกันล่ะ? ถ้าไอ้พวกบ้านั่นมาหาเรื่องก่อนล่ะ? คุณก็รู้ ผมไม่ใช่คนที่จะยอมกลืนเลือดตัวเอง ถ้ามีคนมาหาเรื่อง ผมจะสวนกลับเต็มที่ ไม่เคยถอย!

อีกอย่าง ไอ้พวกนี้หลายคนเป็นพวกเหยียดผิว ส่วนผมกับวอล์กเกอร์เป็นคนผิวสี ถ้าเจอพวกมัน ความเป็นไปได้ที่จะเกิดเรื่องสูงมาก! ต้องป้องกันไว้ก่อน!"

เย่เทียนอธิบายอย่างรวดเร็ว สายตาแน่วแน่ ไม่มีวี่แววของความกลัวหรือถอยหนี

"ก็ได้! ขอให้ปลอดภัยนะ ถ้าต้องปะทะกับคนพวกนี้ คุณอย่าลงมือหนักเกินไป! อิทธิพลของพวกเขายิ่งใหญ่มาก ฉันกลัวพวกเขาจะแก้แค้น!"

เบ็ตตี้พูดเสียงอ่อนโยน แววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง

วิธีการและสไตล์การจัดการปัญหาที่รวดเร็วรุนแรงของเย่เทียน เธอรู้ดีอยู่แล้ว ทำได้แค่พยายามเกลี้ยกล่อม หวังว่าจะได้ผลบ้าง

"รู้แล้ว! ที่รัก วางใจเถอะ ผมรู้ลิมิต!"

เย่เทียนพูดพร้อมรอยยิ้ม ดูเหมือนจะฟังเข้าหูจริงๆ!

แต่ใครจะรู้ว่าเขาฟังเข้าหูจริงหรือเปล่า? คงต้องรอให้เกิดเรื่องขึ้นก่อน ถึงจะรู้ผลลัพธ์!

ขณะที่พวกเขาเตรียมตัว ตำรวจและเอฟบีไอที่ติดตามมาก็ยิ่งเครียดหนักเข้าไปอีก

"ฟัค! ไอ้พวกเวรเฮลส์แองเจิลส์ทำไมออกมาวันนี้! ถ้าพวกมันเจอกับไอ้สารเลวสตีเวน สิบทั้งสิบต้องเกิดเรื่องแน่!"

"ไม่ใช่สิบทั้งสิบ แต่ร้อยทั้งร้อยต้องเกิดเรื่อง! พวกเฮลส์แองเจิลส์ โดยพื้นฐานคือพวกเหยียดผิวชื่อดังของโอไฮโอ ไม่มีใครเป็นคนดี!

ส่วนไอ้สารเลวสตีเวน ก็เป็นประเภทตาต่อตาฟันต่อฟัน! ถ้าเจอกัน ต้องเป็นดาวอังคารชนโลกแน่! เรื่องใหญ่แน่!"

"รออะไรอยู่ล่ะ? รีบแจ้งศูนย์! ให้ทุกคนเตรียมรับมือสถานการณ์ฉุกเฉิน! เดี๋ยวจะโดนเล่นงานไม่ทันตั้งตัว!"

พูดจบ ตำรวจและเอฟบีไอเหล่านี้ ก็เริ่มติดต่อหัวหน้าของตนทันที แจ้งความเสี่ยงที่นี่

ได้รับข่าวที่ส่งมา สถานีตำรวจโคลัมบัสและเอฟบีไอก็เริ่มเคลื่อนไหวทันที เตรียมรับมือวิกฤตที่อาจเกิดขึ้น

โชคร้ายที่การเคลื่อนไหวของพวกเขายังช้าไป!

เวลาไม่กี่นาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว รถเอสยูวีสีดำสองคันยังคงแล่นไปข้างหน้า

เลี้ยวผ่านโค้งหักศอก เย่เทียนและพวกก็มองเห็นร้านอาหารอิตาเลียนที่อยู่ริมทางหลวงหมายเลข 70 ข้างหน้านั่นทันที!

ป้ายร้านขนาดใหญ่ สะดุดตา ตั้งตระหง่านอยู่ริมถนน ใครผ่านไปผ่านมาก็ต้องเห็น

"ร้านอาหารฟลอเรนซ์! ฮ่าฮ่าฮ่า นี่พวกเรามาถึงอิตาลีแล้วเหรอเนี่ย ไม่แน่อาจจะได้กินเส้นอิตาเลียนขนานแท้จริงๆ ก็ได้!"

เห็นชื่อร้านบนป้าย เย่เทียนก็เริ่มพูดล้อเล่นผ่านวิทยุสื่อสารทันที

"ฮ่าฮ่าฮ่า ชื่อนี้มันอิตาลีจริงๆ!"

ทุกคนหัวเราะออกมา ความคาดหวังต่อร้านอาหารนี้เพิ่มขึ้นมาไม่น้อย!

แต่ทว่า เมื่อพวกเขาเลี้ยวรถเข้าทางแยกไปร้านอาหาร รอยยิ้มของทุกคนก็หายวับไป สีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันที

พวกเขาเห็นว่า ที่หน้าร้านอาหารอิตาเลียนแห่งนี้ มีรถฮาร์ลีย์-เดวิดสันจอดอยู่ยี่สิบกว่าคัน

ชัดเจนเลยว่า แก๊งสารเลวเฮลส์แองเจิลส์พวกนั้นก็มากินข้าวที่นี่เหมือนกัน!

บางทีนี่อาจเป็นลิขิตสวรรค์! การปะทะหลีกเลี่ยงไม่ได้!

บนเบาะรถมอเตอร์ไซค์เหล่านี้ และข้างๆ มีนักบิดสิบกว่าคนนั่งหรือยืนอยู่ รวมถึงสาวๆ บางคน

คนพวกนี้กำลังคุยเล่นหัวเราะกันอย่างไม่เกรงใจใคร เสียงดังฟังชัด อยู่ไกลๆ ก็ได้ยิน

"สตีเวน พวกสารเลวเฮลส์แองเจิลส์อยู่ที่นี่ เราจะยังเข้าไปอีกเหรอ? เปลี่ยนร้านไหม?"

เสียงของวอล์กเกอร์ดังขึ้น น้ำเสียงราบเรียบ เขาไม่ได้แสดงความหวาดกลัวใดๆ แม้ว่าเขาจะเป็นคนผิวดำ!

"ที่รัก เปลี่ยนร้านเถอะมั้ย? ไม่จำเป็นต้องเจอคนพวกนี้!"

เบ็ตตี้พูดเสียงเบา มองเย่เทียนอย่างกังวล หวังว่าเขาจะพยักหน้าตกลง

แต่ทว่า เย่เทียนส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้ม

"กินมื้อเที่ยงที่ร้านนี้แหละ! ผมไม่เคยกลัวใคร และยิ่งไม่กลัวพวกสวะเหยียดผิว ผมจะไม่มีวันไม่กล้าเผชิญหน้ากับใครเพราะสีผิวของตัวเอง!

ถ้าทำแบบนั้น! คงแม้แต่ตัวผมเองยังดูถูกตัวเองเลย นับประสาอะไรกับคนอื่น? อยากให้คนอื่นเคารพสีผิวและเชื้อชาติของคุณ ก็ต้องเคารพตัวเองก่อน!

เฮลส์แองเจิลส์แล้วไง? ต่อให้เป็นซาตาน ก็อย่าหวังจะเปลี่ยนการตัดสินใจกินมื้อเที่ยงที่นี่ของผมได้ ถ้าไอ้พวกสารเลวนั่นกล้ามาหาเรื่อง พวกมันจะต้องชดใช้อย่างสาสมแน่นอน!"

"พูดได้ดี! สตีเวน พวกเราไปเจอไอ้พวกเวรนั่นด้วยกัน! ดูซิว่าพวกมันจะมีน้ำยาแค่ไหน!"

วอล์กเกอร์และเรมอนด์ตอบกลับเสียงดังพร้อมกัน อย่างกับมีศัตรูร่วมกัน

เห็นสถานการณ์แบบนี้ เบ็ตตี้ก็ไม่เกลี้ยกล่อมอีก แต่ความกังวลในดวงตาของเธอกลับเข้มข้นขึ้น

เจสันและซูฟีก็เช่นกัน เดิมทีพวกเขาก็อยากจะเกลี้ยกล่อมให้เย่เทียนเปลี่ยนร้าน พอได้ฟังคำพูดนี้ ก็ล้มเลิกความคิดที่จะเกลี้ยกล่อมทันที!

สตีเวนเป็นคนยังไง? เขาเคยกลัวใครหรือเรื่องอะไรไหม? ไม่เคย!

ท่ามกลางเสียงพูดคุย รถเอสยูวีสองคันไม่ได้หยุดพักแม้แต่น้อย พริบตาเดียวก็ขับมาถึงหน้าร้านอาหาร

เห็นพวกเย่เทียนขับรถไปที่ร้านอาหารฟลอเรนซ์ ตำรวจและเอฟบีไอที่เพิ่งเลี้ยวเข้ามาในถนนเส้นนี้ ใบหน้าฉายแววสิ้นหวังกันเป็นแถว!

จบเห่! วันนี้ต้องเกิดเรื่องแน่! แก๊งตัวอันตรายสองกลุ่มในที่สุดก็มาเจอกันจนได้!

นอกจากจะด่าทอในใจแล้ว ตำรวจเหล่านี้รีบติดต่อหัวหน้าทันที ขอให้ส่งคนมาด่วน ทางนี้น่าจะเกิดเรื่องใหญ่!

การมาถึงของรถเอสยูวีหรูสองคัน ดึงดูดความสนใจของแก๊งสารเลวเฮลส์แองเจิลส์หน้าร้านอาหารทันที

คนพวกนี้หยุดคุยเล่น มองมาที่รถคาดิลแลคด้วยความสงสัย

คนในรถเป็นใครกัน? ถึงได้นั่งรถกันกระสุนรุ่น 'เพรสซิเดนท์เชียล วัน' หรือจะเป็นคนใหญ่คนโตจริงๆ?

ขณะที่พวกเขากำลังสงสัย ประตูรถคาดิลแลคก็เปิดออก!

[จบแล้ว]