บทที่ 250 - คุมเกม

บทที่ 250 - คุมเกม

ปัง ปัง ปัง...

เสียงปืนจากข้างในเพิ่งเงียบลง ตำรวจและ รปภ. ที่หลบอยู่หลังโล่ ก็ยิงสวนเข้าไปในโซนออฟฟิศอย่างบ้าคลั่งผ่านช่องว่างระหว่างโล่ เพื่อกดดันพวกโจร

ท่ามกลางเสียงปืน เย่เทียนคิดแผนออกแล้ว เขารีบพูดกับไรท์และเอวานส์ทันที

"คุณตำรวจทั้งสองครับ สิ่งที่พวกคุณควรทำตอนนี้ ไม่ใช่การจัดการพวกเดนตายพวกนี้หรอก พวกมันโดนขังไว้หมดแล้ว จุดจบมีแค่โดนวิสามัญหรือไม่ก็โดนจับ

พวกคุณควรห่วงความปลอดภัยของผู้เข้าชมกว่าร้อยชีวิตที่ชั้นล่างมากกว่า นั่นต่างหากคือประเด็นสำคัญ เชื่อว่าตอนพวกคุณบุกเข้ามา เจ้านายคงกำชับเรื่องนี้มาใช่ไหมครับ"

"ใช่ เราต้องรับประกันความปลอดภัยของผู้ชมทุกคน นี่เป็นภารกิจหลัก"

เอวานส์พยักหน้า ยอมรับความจริง

เข้าทางแล้ว เย่เทียนยิ้มในใจ แล้วพูดต่อ

"ในกลุ่มผู้เข้าชม ไม่ได้มีแค่ประชาชนทั่วไป แต่ยังมีนักสะสมชื่อดัง ผู้เชี่ยวชาญการตรวจสอบ และเจ้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์จากทั่วอเมริกาและทั่วโลก หลายคนเป็นมหาเศรษฐี มีอิทธิพลมหาศาล

ยังมีบุคคลระดับวีไอพีอย่างเจ้าชายฮัสซันแห่งราชวงศ์กาตาร์ พระองค์จะเกิดเรื่องที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นกรมตำรวจนิวยอร์กและเอฟบีไอสาขานิวยอร์กต้องเกิดแผ่นดินไหวแน่ ทุกคนจะซวยกันหมด"

ไรท์และเอวานส์พยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เห็นด้วยกับคำพูดนี้

ผู้เข้าชมพวกนี้มีความสำคัญเกินไป ถ้าเกิดอะไรขึ้น คงกลายเป็นข่าวใหญ่ระดับโลกแน่

โดยเฉพาะเจ้าชายฮัสซัน ถ้าพระองค์เป็นอะไรไป ผบ.ตร.นิวยอร์กกับผอ.เอฟบีไอสาขานิวยอร์กคงโดนเด้ง และหัวหน้าทีมปฏิบัติการอย่างพวกเขาก็คงไม่มีจุดจบที่ดี

"นี่คือวิกฤต แต่ก็เป็นโอกาสทองด้วย เป็นช่วงเวลาที่ตำรวจนิวยอร์กและเอฟบีไอจะได้หน้า ได้สร้างภาพลักษณ์ที่ดี แสดงความกล้าหาญ

ตอนนี้สื่อมวลชนมารออยู่ข้างนอกเต็มไปหมด กำลังรายงานข่าววิกฤตครั้งนี้ นี่เป็นโอกาสที่ตำรวจนิวยอร์กและเอฟบีไอจะได้โชว์ผลงาน ประกาศศักดาให้โลกรู้ อย่าพลาดเชียวนะครับ

อาศัยจังหวะที่พวกโจรติดแหง็กอยู่ที่ชั้นสาม พวกคุณลงไปที่ห้องจัดแสดงชั้นล่าง พาผู้เข้าชมร้อยกว่าคนออกจากตึก โชว์ประสิทธิภาพการทำงานของตำรวจต่อหน้าสื่อมวลชน"

เย่เทียนยังคงร่ายยาวไม่หยุด หว่านล้อมสองหัวหน้าทีมตำรวจ ให้ลงไปชั้นล่าง

โอกาสนี้เย้ายวนเกินไป เขาไม่เชื่อว่าสองคนตรงหน้าจะไม่สนใจ และไม่เชื่อว่าพวกระดับสูงข้างล่างจะไม่สน

ขอแค่พวกเขาพยักหน้าตกลง โอกาสที่เขาจะได้คุมเกมและบุกเข้าชั้นสามก็จะมาถึง

เป็นไปตามคาด สองหัวหน้าทีมเริ่มมีท่าทีสนใจ แววตาฉายแววดีใจออกมา

พวกเขาเป็นเจ้าหน้าที่รัฐ จะพิสูจน์คุณค่าของตัวเองได้ด้วยอะไร ก็ต้องด้วยผลงานไงล่ะ

การพาผู้บริสุทธิ์นับร้อยออกมาจากสถานการณ์ขัดแย้ง จะมีผลงานไหนเท่ไปกว่านี้อีก ไม่มีแล้ว

ถ้ารอจนเหตุการณ์สงบ แล้วให้ผู้เข้าชมเดินออกมาเองยิ้มแย้มแจ่มใส มันจะไปมีความตื่นเต้นเร้าใจอะไร

ดังนั้น คำพูดของเย่เทียนจึงโดนใจพวกเขาเข้าอย่างจัง

ใครบ้างไม่ชอบทำเท่ ใครบ้างไม่ชอบลาภยศสรรเสริญ ตอนนี้โอกาสที่จะได้ทำเท่และคว้าผลงานมาอยู่ตรงหน้าแล้ว จะปล่อยไปได้ยังไง

คิดได้ดังนั้น สองตำรวจมองเย่เทียนด้วยสายตาที่เป็นมิตรขึ้นมาทันที

ไอ้หมอนี่ก็ใช้ได้นี่หว่า รู้จักวางตัว รู้จักคิดเผื่อเราด้วย น่าประทับใจจริงๆ

"สตีเวน ข้อเสนอของคุณน่าสนใจมาก และสมเหตุสมผล เราขอพิจารณาก่อน และต้องขออนุญาตเจ้านายด้วย"

เอวานส์ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม น้ำเสียงไม่แข็งกระด้างเหมือนตอนแรกแล้ว

"บิงโก"

เย่เทียนร้องในใจ แล้ววางไพ่ใบสุดท้ายลงไป

"ที่ชั้นล่างยังมีพวกเดียวกับโจรปะปนอยู่ในกลุ่มผู้เข้าชม แต่โดนจับไว้แล้ว พวกคุณไปรับช่วงต่อได้เลย พาตัวออกจากตึก ต้องรีดข้อมูลตัวตนของพวกโจรออกมาได้แน่

ส่วนที่ชั้นสามนี่ วางใจเถอะครับ ผมกับ รปภ. ซูฟีบี้จะเฝ้าไว้อย่างดี ไม่ให้พวกมันมีโอกาสรอด ขังพวกมันไว้จนดิ้นไม่หลุด

รอให้พวกคุณพาผู้เข้าชมออกไปหมดแล้ว ก็จะไม่มีอะไรต้องห่วงหน้าพะวงหลัง ถึงตอนนั้นเราค่อยจัดหนัก จัดการพวกมันให้สิ้นซาก"

สิ้นเสียงเย่เทียน สองหัวหน้าทีมก็รีบตอบกลับทันที

"สตีเวน รอเดี๋ยวนะ เราขอคุยกับเจ้านายก่อน จะรีบให้คำตอบ"

"ได้ครับ แต่ต้องเร็วนะ เวลาไม่คอยท่า"

เย่เทียนยิ้มพยักหน้า แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ตำรวจไม่มีทางปล่อยโอกาสทองที่จะได้สร้างภาพและสร้างชื่อระดับโลกแบบนี้ไปแน่ ต้องให้ความสำคัญกับการพาคนร้อยกว่าคนออกไปก่อน

สองหัวหน้าทีมเริ่มสื่อสารกับเจ้านาย อธิบายเจตนาของเย่เทียนอย่างรวดเร็ว

เป็นไปตามคาด ผบ.ตร.นิวยอร์กและผอ.เอฟบีไอ สนใจทันที

พวกเขาแทบไม่ต้องคิด ตอบตกลงแทบจะทันที คว้าโอกาสสร้างภาพนี้ไว้ก่อน แล้วค่อยมาจัดการพวกโจร ยังไงพวกมันก็หนีไปไหนไม่ได้อยู่แล้ว

"โอเค สตีเวน หัวหน้าเห็นด้วยกับข้อเสนอของคุณ เราจะพาผู้เข้าชมออกจากตึก พวกคุณเฝ้าที่นี่ไว้ เสร็จแล้วเราค่อยมาบุกพร้อมกัน จัดการพวกสวะนี่"

ไรท์ให้คำตอบที่ยืนยัน ใบหน้าเปื้อนยิ้มปิดไม่มิด

"เยี่ยมไปเลย เริ่มปฏิบัติการเถอะ แต่พวกคุณต้องทิ้งโล่หนักสามอันนี้ไว้ แล้วก็ขอระเบิดแสงให้เราสักสองสามลูก แล้วค่อยลงไป"

เย่เทียนชูกำปั้นด้วยความสะใจ ไม่ลืมที่จะเรียกร้องของแถม

ไรท์ที่กำลังอารมณ์ดีไม่ได้คิดอะไรมาก พยักหน้าตกลงทันที

"ได้เลย เริ่มปฏิบัติการ"

เอวานส์จากเอฟบีไอก็ได้รับคำสั่งเหมือนกัน เริ่มเตรียมตัว

"ทีมสวาท ทิ้งโล่ไว้ ทิ้งระเบิดแสงไว้สี่ลูก ฝากตรงนี้ให้พี่น้อง รปภ. ดูแลชั่วคราว เราลงไปที่ห้องจัดแสดงชั้นล่าง ที่นั่นมีภารกิจสำคัญกว่า"

ไรท์ตะโกนสั่ง เสียงดังฟังชัด

"รับทราบ"

หน่วยสวาทขานรับพร้อมเพรียง ส่งมอบโล่หนักและระเบิดแสงให้ รปภ. ซูฟีบี้ข้างกาย

ทีมเอฟบีไอก็เช่นกัน ส่งมอบโล่ป้องกัน แล้วเริ่มถอนตัวลงไปที่ชั้นสอง

"เดิร์ก นายพาทีมสวาทและเอฟบีไอไปที่ห้องจัดแสดง ร่วมมือกับพวกเขาอพยพคน เดี๋ยวฉันจะบอกแจ็คเอง"

เย่เทียนเริ่มสั่งการ ทุกอย่างเป็นไปตามแผน

อีกไม่นาน เขาจะเป็นหัวหน้าใหญ่ของที่นี่ ถึงตอนนั้นจะได้บุกเข้าไป ไม่ต้องมานั่งรอรากงอกแบบนี้

"ได้เลย ระวังตัวด้วย"

เดิร์กรับคำ แล้วพาหน่วยสวาทและเอฟบีไอลงไปชั้นล่าง มุ่งหน้าสู่ห้องจัดแสดง

"แจ็ค ตำรวจนิวยอร์กกับเอฟบีไอกำลังจะไปที่ห้องจัดแสดง เดิร์กเป็นคนพาไป เตรียมอพยพผู้คน นายบอกทุกคนด้วย อย่าให้เกิดการปะทะกัน

ส่วนสมบัติสามชิ้นของผม นายเอาพานท้ายปืนทุบกระจกครอบเลย มันจะเก็บลงไปในแท่นโชว์อัตโนมัติ เสร็จแล้วค่อยขนกลับไปเก็บในห้องนิรภัย"

เย่เทียนติดต่อห้องจัดแสดง ให้เตรียมตัวอพยพ

"รับทราบ สตีเวน นายระวังตัวด้วย"

เสียงแจ็คตอบกลับมา แฝงความกังวลเล็กน้อย

ที่นี่ตกอยู่ในกำมือของพี่ชายโดยสมบูรณ์แล้ว วางแผนบุกได้

"พรรคพวก ตอนนี้ผมกับลินช์รับผิดชอบที่นี่ ทุกคนเฝ้าประตูนี้ให้ดี ให้คนในห้องจัดแสดงอพยพออกไปอย่างปลอดภัย"

เย่เทียนพูดเสียงดัง แววตาลุกโชนด้วยไฟแห่งการต่อสู้

"รับทราบ"

รปภ. ติดอาวุธทุกคนขานรับพร้อมเพรียง พวกเขาไม่รังเกียจที่จะให้เย่เทียนสั่งการ ผลงานวันนี้ของเย่เทียนพิสูจน์แล้วว่าเชื่อถือได้

"ห้องควบคุม รายงานสถานการณ์ในชั้นสาม"

"โอเค กล้องวงจรปิดตรงทางเดินชั้นสามโดนยิงพังไปสองตัว ดูได้จากกล้องตัวไกลสุดตรงปลายทางเดินเท่านั้น ภาพไม่ค่อยชัด เห็นแค่ตำแหน่งยืนคร่าวๆ ของพวกโจร

ตรงออฟฟิศที่ตรงกับบันไดน่าจะมีมือปืนสองถึงสามคน มองไม่เห็นตำแหน่งที่แน่นอน ทางเดินสองฝั่งซ้ายขวามือปืนดักอยู่ฝั่งละคน ซ่อนอยู่หลังตู้ มิดชิดมาก

พวกมันยืนตำแหน่งสามเหลี่ยม คุมทางเข้าชั้นสามไว้อย่างหนาแน่น ไม่มีมุมอับกระสุน ต่อให้ถือโล่บุกเข้าไปก็ไม่รอด ทุกคนระวังตัวด้วย อย่าบุ่มบ่ามบุกเข้าไป"

ห้องควบคุมอธิบายสถานการณ์ข้างในคร่าวๆ ค่อนข้างคลุมเครือ

สำหรับเย่เทียน แค่นี้ก็พอแล้ว อีกอย่างเขาไม่ได้หวังพึ่งกล้องวงจรปิด เขาเห็นชัดกว่าเยอะ

ขอแค่จังหวะที่พุ่งเข้าไป จัดการโจรทิศทางใดทิศทางหนึ่งได้ ก็ถือว่าโอเคแล้ว พอตั้งหลักได้ ที่เหลือก็ไม่ใช่ปัญหา ง่ายเหมือนปลอกกล้วย

ช่วงที่อันตรายที่สุด คือวินาทีที่พุ่งตัวเข้าไปนั่นแหละ

[จบแล้ว]