บทที่ 210 - ถนนสายที่ดีที่สุด

บทที่ 210 - ถนนสายที่ดีที่สุด

ทันทีที่เย่เทียนเดินออกจากอพาร์ตเมนต์ นักข่าวที่รอคอยมานานก็กรูเข้ามาทันที ต่างคนต่างยกกล้องขึ้นถ่ายรูปเขารัวๆ

"แชะ แชะ แชะ"

เสียงชัตเตอร์ดังระงมต่อเนื่องไม่ขาดสาย!

แม้บรรดานักข่าวจะถูกพวกมาติสกันไว้ไม่ให้เข้าถึงตัวเย่เทียน แต่ระยะห่างแค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับการตะโกนถามคำถาม

"สตีเวน ผมนักข่าวจากวอชิงตันโพสต์ มีข่าวลือว่าพวกแก๊งเม็กซิกันพุ่งเป้ามาที่เหมืองทองกอนซาเลซและทองหัวสุนัขก้อนนั้น ช่วยชี้แจงหน่อยได้ไหมครับ?"

"สตีเวน ดิฉันนักข่าวซีเอ็นเอ็นค่ะ พอจะเปิดเผยภาพจากกล้องวงจรปิดในคืนวันพุธได้ไหมคะ? มีแหล่งข่าวบอกว่าคุณมีคลิปเหตุการณ์ยิงปะทะที่ถนน 141 ทั้งหมด"

สำหรับคำถามเหล่านี้ เย่เทียนไม่ได้ตอบในทันที เขาพาเบ็ตตี้เดินฝ่าฝูงชนอย่างรวดเร็ว เพียงไม่กี่ก้าวก็มาถึงรถเอสยูวี

ก่อนจะก้าวขึ้นรถ เขาถึงหันกลับมาพูดเสียงดังกับกลุ่มนักข่าว

"เรื่องที่ว่าทำไมพวกแก๊งเม็กซิกันถึงมาที่นี่ ผมไม่ทราบแน่ชัด ตำรวจยังไม่ได้แจ้งผลการสืบสวนให้ผมทราบ เชื่อว่าอีกไม่นานคงมีการแถลงข่าวออกมา

แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมมั่นใจมาก ไม่ว่าจะเป็นรายได้จากการขายสิทธิ์ทำเหมืองทองกอนซาเลซ หรือทองหัวสุนัข ทั้งหมดล้วนเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของผม เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ใครจะมาล่วงละเมิดไม่ได้!

ถ้ายังมีใครคิดจะวางแผนแย่งชิงทรัพย์สินเหล่านี้ ก็เตรียมตัวจ่ายค่าตอบแทนด้วยชีวิตได้เลย จุดจบของพวกสวะเม็กซิกันนั่นคือตัวอย่างที่ดี

ผมบอกทุกคนได้เลยว่า มีคลิปกล้องวงจรปิดอยู่จริง แต่ก่อนที่ตำรวจจะแถลงผลการสืบสวนคดี ผมยังไม่สะดวกที่จะเปิดเผยคลิปวิดีโอ

ขอให้อดใจรอสักพัก ผลการสืบสวนน่าจะออกมาเร็วๆ นี้ โอเค! ผมขอตอบแค่นี้ ขอให้ทุกคนมีความสุขในวันหยุดสุดสัปดาห์ ลาก่อนครับ!"

พูดจบ เขากับเบ็ตตี้ก็มุดเข้าไปในรถเอสยูวี รถสามคันคำรามกระหึ่มแล้วพุ่งทะยานออกไป!

พอเห็นเขาออกรถ รถตำรวจสองคันที่จอดอยู่ริมถนนก็รีบตามประกบติดทันที

จากนั้น บรรดานักข่าวต่างก็วิ่งไปที่รถข่าวของตัวเอง สตาร์ทเครื่องยนต์แล้วรีบซิ่งตามไปติดๆ

หน้าอพาร์ตเมนต์ที่เคยคึกคักวุ่นวาย กลับเงียบสงบลงในพริบตา

รถข่าวหลายสิบคันที่เคยจอดอยู่ก็หายวับไปจนเกลี้ยง ราวกับไม่เคยมีอยู่ตรงนี้มาก่อน!

มองดูขบวนรถยาวเหยียดที่แล่นจากไป ผู้คนที่อาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์ต่างพากันถอนหายใจ

"เจ้าหนุ่มสตีเวนนี่มันเวอร์จริงๆ! อย่างกับประธานาธิบดีออกเดินทางเลย!"

"ไอ้หมอนี่รีบย้ายออกไปเร็วๆ เถอะ! ฉันไม่อยากให้ที่นี่กลายเป็นสนามรบที่มีแต่กระสุนปลิวว่อน แค่ครั้งก่อนก็อกสั่นขวัญแขวนจะแย่แล้ว ไอ้บ้านี่มันตัวอันตรายชัดๆ!"

เสียงบ่นของเพื่อนบ้าน เย่เทียนย่อมไม่ได้ยิน

ถึงได้ยินเขาก็ไม่สน เพราะเขาจะย้ายออกจริงๆ และน่าจะเป็นวันนี้ด้วย!

ขบวนรถแล่นออกจากบรูคลินอย่างรวดเร็ว เข้าสู่แมนฮัตตัน รถตำรวจและรถข่าวของนักข่าวยังคงตามติดไม่ห่าง

เมื่อขบวนรถแล่นผ่านถนนในแมนฮัตตัน ก็ดึงดูดสายตาผู้คนมากมายทันที

ผู้คนต่างมองขบวนรถที่แล่นผ่านไปด้วยความสงสัย นึกว่ามีบุคคลสำคัญระดับประเทศมาเยือนแมนฮัตตันเสียอีก

ประมาณครึ่งชั่วโมง ขบวนรถก็มาถึงจุดหมายปลายทาง หน้าอพาร์ตเมนต์หรูแห่งหนึ่งที่ถนน 110 ทางตอนเหนือของเซ็นทรัลพาร์ก

เมื่อรถจอดสนิท ทุกคนทยอยลงจากรถและเริ่มสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบ

ถนนเส้นนี้อยู่ติดกับเซ็นทรัลพาร์ก ฝั่งทิศเหนือของถนนเรียงรายไปด้วยอพาร์ตเมนต์หรู ความสูงไม่มากนัก ส่วนใหญ่ประมาณหกถึงเจ็ดชั้น ส่วนฝั่งทิศใต้คือปอดของเมืองนิวยอร์ก เซ็นทรัลพาร์กนั่นเอง

ยืนอยู่หน้าอพาร์ตเมนต์มองออกไป ทั้งถนนร่มรื่นไปด้วยต้นไม้เขียวขจี เสียงนกร้องและกลิ่นหอมของดอกไม้อบอวลไปทั่ว อากาศดูเหมือนจะเต็มไปด้วยกลิ่นอายของธรรมชาติ

ตรงข้ามอพาร์ตเมนต์คือเซ็นทรัลพาร์กที่เขียวชอุ่มและเต็มไปด้วยชีวิตชีวา

สนามหญ้า เนินเขา ป่าไม้ ทะเลสาบ และทิวทัศน์ธรรมชาติที่สวยงามอื่นๆ แค่เงยหน้าก็มองเห็น เอื้อมมือก็แทบจะคว้าถึง! ช่างทำให้จิตใจเบิกบานเหลือเกิน!

ผู้คนในสนามหญ้าและบนทางเดินในสวนสาธารณะ ต่างพักผ่อน หย่อนใจ หรือออกกำลังกาย ทุกคนดูมีความสุข หัวเราะเริงร่า และดื่มด่ำกับชีวิตอย่างเต็มที่!

มองดูทิวทัศน์ที่งดงามและเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวาไม่ไกล แล้วหันกลับมามองอพาร์ตเมนต์หรูที่ดูสง่างามและคลาสสิกด้านหลัง เย่เทียนก็อดไม่ได้ที่จะรำพึงออกมา

"นี่คือการผสมผสานที่ลงตัวที่สุดระหว่างชีวิตสมัยใหม่กับธรรมชาติ นี่แหละที่อยู่อาศัยที่ฉันต้องการ! นี่แหละชีวิตที่มีคุณภาพที่สุด!"

จากนั้นเขาก็มองดูสภาพแวดล้อมรอบๆ ทุกอย่างถูกใจเขาไปหมด ไม่มีที่ติ

ไม่ต้องสงสัยเลย ที่นี่คือถนนที่ดีที่สุดในนิวยอร์ก! ชุมชนที่ดีที่สุด!

ถนน 110 ทางทิศเหนือและถนน 59 ทางทิศใต้ของเซ็นทรัลพาร์ก เป็นย่านที่ราคาบ้านแพงที่สุดรอบสวนสาธารณะมาโดยตลอด และเป็นย่านที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์ที่สุดของนิวยอร์ก

ในฐานะคนจีน เย่เทียนย่อมชอบที่จะอยู่ทางทิศเหนือที่ถนน 110 มากกว่า บ้านหันหน้าไปทางทิศใต้! บ้านทางทิศเหนือย่อมเป็นตัวเลือกแรกเสมอ!

ตอนที่ตัดสินใจจะซื้อบ้านรอบเซ็นทรัลพาร์ก เขาดูแต่บ้านแถวนี้ ถนนเส้นอื่นไม่ได้อยู่ในสายตาเลย

เมื่อเทียบกับความเจริญและความวุ่นวายของถนน 59 แล้ว ถนน 110 ดูเงียบสงบกว่ามาก

ที่นี่ไม่ได้มีสิ่งอำนวยความสะดวกทางธุรกิจมากนัก ไม่มีตึกระฟ้าสูงเสียดฟ้า และไม่มีฝูงชนที่พลุกพล่าน เหมาะแก่การอยู่อาศัยมากกว่า ตรงตามความต้องการบ้านในฝันของเย่เทียนทุกประการ

คนอื่นๆ พอได้เห็นสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัยที่สมบูรณ์แบบนี้ ก็รู้สึกเคลิบเคลิ้มและปรารถนาอย่างแรงกล้าเช่นกัน!

"สตีเวน ที่นี่สวยเหลือเกิน! เราจะอยู่ที่นี่จริงๆ เหรอคะ? นี่มันเหมือนฝันที่สวยงามที่สุดเลย!"

เบ็ตตี้เอามือปิดปากพูดเสียงเบา เธอยังไม่อยากจะเชื่อภาพตรงหน้า

"ที่รัก! ต่อไปที่นี่คือบ้านของเรา สวนสาธารณะที่สวยงามตรงหน้านี้ก็คือสวนหลังบ้านของเรา นี่คือความฝันที่สวยงามที่สุด! และมันก็เป็นความจริงที่สุดด้วย! ชีวิตของเราควรจะสมบูรณ์แบบที่สุด!"

เย่เทียนพูดพร้อมรอยยิ้ม แววตาเปี่ยมด้วยความมั่นใจและความหวังต่อชีวิตที่สวยงาม

"สตีเวน คุณนี่มันนักสร้างปาฏิหาริย์จริงๆ! แบบนี้สิถึงเรียกว่าการใช้ชีวิต! น่าอิจฉาชะมัด!"

มาติสถอนหายใจด้วยความชื่นชม สภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัยที่สมบูรณ์แบบตรงหน้านี้ ก็เป็นสิ่งที่เขาใฝ่ฝันเช่นกัน

ระหว่างที่คุยกัน ประตูตึกก็เปิดออก แอนเดอร์สันผู้ช่วยทนายความของเดวิด และมาร์ตินนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ เดินออกมาจากอพาร์ตเมนต์

เดวิดกำลังยุ่งอยู่กับการเจรจากับสถานีตำรวจแมนฮัตตันอัปเปอร์เวสต์ไซด์ เพื่อจัดการเรื่องคดีถนน 141 ไม่มีเวลามาจัดการเรื่องซื้อขายบ้านนี้ เลยต้องมอบหมายให้แอนเดอร์สันมาจัดการแทน

หลังจากทักทายกันพอเป็นพิธี เย่เทียนก็พาเบ็ตตี้เดินเข้าไปในอพาร์ตเมนต์ มาติสและเรย์มอนด์เดินตามเข้าไป ส่วนบอดี้การ์ดคนอื่นๆ คอยระวังภัยอยู่ด้านนอก

พอเห็นพวกเขาเดินเข้าไปในอพาร์ตเมนต์ ตำรวจและนักข่าวที่ตามมาก็เข้าใจทันทีว่าเขามาที่นี่เพื่ออะไร

จากนั้นเสียงฮือฮาก็ดังระงมขึ้นทันที ทุกเสียงเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา

"พระเจ้าช่วย! ดูท่าเจ้าหนูสตีเวนจะซื้อบ้านที่นี่ ฟุ่มเฟือยชะมัด! อพาร์ตเมนต์ที่นี่น่าจะไม่มีห้องไหนราคาต่ำกว่าสิบล้านดอลลาร์มั้ง?"

"สิบล้านดอลลาร์! นั่นได้แค่ครึ่งห้อง อพาร์ตเมนต์ที่นี่น้อยมากที่จะต่ำกว่ายี่สิบล้านดอลลาร์ ที่นี่คือสวรรค์ของนิวยอร์กเชียวนะ!"

"ว้าว! สาวสวย บ้านหรู เงินทอง ไม่ขาดอะไรเลย! อยากได้อะไรก็ได้! นี่สิชีวิต! สวรรค์ก็คงประมาณนี้แหละ! เจ้าหมอนี่มันลูกรักพระเจ้าชัดๆ!"

ไม่ว่าจะเป็นตำรวจหรือนักข่าว ในชั่วพริบตา ทุกคนต่างอิจฉาจนตาร้อนผ่าว!

แน่นอนว่านอกจากความอิจฉาแล้ว คนพวกนี้ก็ไม่ลืมหน้าที่

ตำรวจสองสามนายดูหดหู่เป็นพิเศษ ที่นี่เป็นเขตรับผิดชอบของสถานีตำรวจอัปเปอร์เวสต์ไซด์ การที่บุคคลอันตรายขั้นสูงย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ ใครจะไปดีใจออก?

จินตนาการได้เลยว่า พอกลายเป็นที่อยู่ของสตีเวนจอมวายร้าย ถนน 110 แห่งนี้จะต้องสูญเสียความสงบสุขในอดีตไป กลายเป็นพื้นที่อันตรายที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร!

แม้ตำรวจสองสามนายจะกัดฟันกรอด อยากจะไล่เย่เทียนตะเพิดไปให้พ้น แต่พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้ จำต้องแจ้งข่าวร้ายนี้ให้เพื่อนร่วมงานและท่านผู้กำกับทราบ

พอพวกเขารายงานเรื่องนี้ทางโทรศัพท์ ก็ได้ยินเสียงด่าทอด้วยความโกรธเกรี้ยวและเสียงขว้างปาข้าวของดังลอดมาทันที

เห็นได้ชัดว่าท่านผู้กำกับสติแตกไปเรียบร้อยแล้ว!

นักข่าวก็เริ่มทำงานเช่นกัน ทุกคนถ่ายภาพอพาร์ตเมนต์หรูตรงหน้าและทิวทัศน์ที่งดงามราวกับภาพวาดโดยรอบ!

นักข่าวที่มือไวหน่อย ถึงกับเริ่มเขียนข่าวแล้วด้วยซ้ำ

ขอแค่ยืนยันว่าสตีเวนซื้อบ้านที่นี่ ข่าวก็จะถูกส่งออกไปทันที เผยแพร่สู่สายตาสาธารณชนเป็นที่แรก

การควักเงินหลายสิบล้านดอลลาร์ซื้อบ้านในทำเลทองที่สุดของนิวยอร์ก เพื่อเสพสุขกับชีวิตระดับท็อปคลาส! สิ่งนี้จะยิ่งเพิ่มความตำนานให้กับตัวเย่เทียน และดึงดูดความสนใจได้มากขึ้นไปอีก

และสิ่งที่สื่อจะได้รับ ก็คือยอดเข้าชมที่มากขึ้น ผลประโยชน์ที่มากขึ้น นักข่าวที่ไหนจะยอมพลาดข่าวเด็ดขนาดนี้!

ระหว่างที่พวกเขากำลังถ่ายภาพ ก็มีคนเดินผ่านไปมาอดสงสัยไม่ได้ เข้ามาสอบถาม

"พี่ชาย ขอโทษนะ คนที่เพิ่งเดินเข้าไปในอพาร์ตเมนต์นั่นใครเหรอ? เล่นใหญ่จัง! ดาราคนไหนจะย้ายมาอยู่ที่นี่หรือเปล่า?"

นักข่าวยิ้มอย่างสะใจแล้วตอบว่า

"ใช่เลย! ดาราจริงๆ ช่วงสองวันนี้กำลังดังระเบิด เปิดทีวีช่องไหนก็เจอแต่ข่าวเขา เชื่อว่าทุกคนต้องจำเขาได้แม่นแน่นอน

นั่นคือสตีเวนกับแฟนสาว เขาเตรียมจะซื้ออพาร์ตเมนต์ที่นี่และย้ายมาอยู่ ส่วนสตีเวนคือใคร คงไม่ต้องให้ผมอธิบายแล้วมั้ง?"

พอได้ยินชื่อนี้ คนที่เข้ามาถามถึงกับขนลุกซู่ ตะโกนลั่นด้วยความตกใจกลัว

"จะให้ไอ้สารเลวนั่นมาอยู่ที่แมนฮัตตันไม่ได้เด็ดขาด ยิ่งมาอยู่ในชุมชนนี้ยิ่งไม่ได้! เขาจะทำให้ที่นี่กลายเป็นสนามรบ เละเทะไปหมดแน่!

ที่นี่เป็นชุมชนที่รักสงบและเป็นมิตร ชีวิตของทุกคนเงียบสงบและปรองดอง ไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลกภายนอก ที่นี่ไม่ต้องการอัล คาโปน!"

"พวก ผมเข้าใจความคิดของคุณนะ แต่นี่คืออเมริกา เงินคือทุกสิ่ง! และไอ้สารเลวสตีเวนดูเหมือนจะรวยมากด้วย ดูท่าคุณคงหยุดเขาไม่ได้หรอก!"

นักข่าวกลั้นขำแล้วยักไหล่ ทำท่าทางจนปัญญา

"เวรเอ๊ย! บ้าที่สุด! สงสัยตอนนี้ฉันคงต้องหาซื้อเสื้อเกราะกันกระสุนสักตัวแล้วล่ะ!"

คนผ่านทางสบถด้วยความโกรธแค้น แล้วรีบเดินจ้ำอ้าวจากไป หน้าตาตื่นตระหนกสุดขีด!

[จบแล้ว]