บทที่ 190 - แผนสับขาหลอก

บทที่ 190 - แผนสับขาหลอก

ไม่ถึงสิบนาที รถเอสยูวีสามคันก็พุ่งออกจากตัวเมืองดอว์สันอย่างรวดเร็ว

ในตอนนั้นเอง เสียงของวอล์กเกอร์ก็ดังผ่านวิทยุสื่อสารเข้ามา รถของเขาอยู่รั้งท้าย

"ทุกคนระวัง! มีรถตามมาเพียบเลย พวกแคนาดาพวกนี้สติแตกไปแล้ว! อาจจะทำอะไรบ้าๆ ก็ได้!"

ได้ยินแบบนี้ ทุกคนก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที

มาติสรับช่วงบัญชาการทันที ตะโกนสั่งผ่านวิทยุ

"ทุกคนเร่งความเร็ว สนามบินอยู่อีกไม่ไกล พวกข้างหลังไม่มีใบผ่านทางเข้าลานจอดเครื่องบินไม่ได้หรอก ไม่ต้องห่วง เราจะเอารถเข้าไปในโรงเก็บเครื่องบินเลย

วอล์กเกอร์ ขับส่ายไปมาแบบงูเลื้อย อย่าให้พวกแคนาดาแซง อีกอย่าง เปิดกระจกหลัง เอา M4A1 ตั้งโชว์ไว้ กันไม่ให้พวกนั้นยิง ขู่มันหน่อย"

"จัดไป!"

เอสยูวีอีกสองคันขานรับเสียงดัง

ความเร็วของเอสยูวีสามคันพุ่งทะยานขึ้นทันที ทิ้งห่างพวกหางแถวไปไกลลิบ

ถนนแถวนี้ไม่มีทั้งตำรวจและกล้องวงจรปิด ใครจะไปรู้ว่าขับเร็วแค่ไหน? ไม่มีใครสนหรอก!

พวกแคนาดาที่ตามมาติดๆ จู่ๆ ก็เห็นเอสยูวีสีดำข้างหน้าเริ่มเร่งความเร็ว แถมยังขับส่ายไปมา กระจกหลังเปิดขึ้น ปากกระบอกปืนดำมืดสองกระบอกโผล่ออกมาชี้หน้าพวกเขา!

เห็นฉากนี้เข้า พวกแคนาดาคันหน้าสุดก็ขวัญหนีดีฝ่อ รีบแตะเบรกชะลอความเร็วทันที ใครจะกล้าแซง

พอคันหน้าเบรก ก็เกือบจะชนท้ายกันวินาศสันตะโร รถคันหลังๆ ก็ต้องเบรกตัวโก่งตามกันไป

ส่วนเอสยูวีสีดำสามคันที่พวกเขาไล่ตาม ก็หายวับไปกับสายลมแล้ว!

สนามบินอยู่แค่เอื้อม เย่เทียนคว้าวิทยุมาพูดเสียงดัง

"พอเข้าสนามบินแล้ว ขับฝ่าลานจอดเครื่องบินส่วนตัวไปเลย พอเห็นเครื่องเซสนา 402 สีขาวก็ให้จอด เอารถบังสายตาจากภายนอกไว้

นั่นคือเครื่องบินของคริส ผมกับเจสันจะนั่งเครื่องลำนั้นไปแฟร์แบงก์ส ห้าหกวินาทีพวกเราก็ขึ้นเครื่องทัน แล้วพวกคุณค่อยขับรถไปที่โรงเก็บเครื่องบินกัลฟ์สตรีมต่อ

ทางสนามบินต้องหาเรื่องแกล้งแน่ ไม่ยอมให้กัลฟ์สตรีมขึ้นบิน พวกคุณไม่ต้องรีบ รอให้พวกผมบินไปสักครึ่งชั่วโมง ค่อยบอกพวกแคนาดาว่าผมไปแล้ว!

ถึงตอนนั้น พวกแคนาดาก็ไม่มีเหตุผลจะรั้งไว้แล้ว พวกคุณก็นั่งกัลฟ์สตรีมกลับนิวยอร์กได้ รอผมกลับถึงนิวยอร์ก เราจะฉลองกันให้สุดเหวี่ยง!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า!"

เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งระเบิดขึ้นอีกครั้งในเอสยูวีทั้งสามคัน

"ฮ่าฮ่าฮ่า สตีเวน คุณกะจะเล่นงานพวกแคนาดาให้ตายกันไปข้างเลยใช่ไหม! พวกนั้นคงแค้นคุณเข้ากระดูกดำ วันหลังอย่ามาดอว์สันเด็ดขาดนะ ไม่งั้นผมรับประกันเลย มีคนแอบยิงคุณแน่!"

เดวิดหัวเราะร่า ตอนนี้เขานับถือเย่เทียนจนแทบจะกราบกรานแล้ว

ไม่เคยเจอใครเจ้าเล่ห์และแสบสันต์ขนาดนี้มาก่อน! ร้ายกาจตั้งแต่หัวจรดเท้าจริงๆ!

"ฮ่าฮ่าฮ่า ช่วงนี้ผมคงไม่เหยียบดอว์สันอีกแน่ คนที่นี่ไม่ค่อยเป็นมิตรเลย!"

เย่เทียนหัวเราะพลางทำท่าทางน้อยใจ

นั่นเขาเรียกว่าไม่เป็นมิตรเหรอ? นายไปบีบคั้นเขาต่างหาก! ทุกคนแอบบ่นในใจ

สองนาทีต่อมา รถสามคันก็มาถึงสนามบิน พวกแคนาดาที่ตามมายังไม่เห็นแม้แต่เงา!

หลังตรวจสอบใบผ่านทาง เอสยูวีสามคันก็พุ่งเข้าไปในลานจอดเครื่องบินส่วนตัว

ที่นี่เป็นสนามบินท้องถิ่นขนาดเล็ก เที่ยวบินมีจำกัด เครื่องที่ขึ้นลงส่วนใหญ่เป็นเครื่องบินส่วนตัว ในสนามบินก็จอดแต่เครื่องบินเล็ก รถเลยขับเข้ามาได้

ตามคำสั่งของเย่เทียน เอสยูวีสามคันก็มาถึงหน้า 'เดียร์โซเฟีย' (Dear Sophia) คริสนั่งรออยู่ในห้องนักบินแล้ว พร้อมบินทุกเมื่อ

เห็นรถเอสยูวีมาถึง เขาเปิดประตูห้องโดยสารทันที รอรับเย่เทียน

"เอี๊ยด!"

เอสยูวีสามคันจอดเรียงเป็นแถวหน้าเครื่องบิน บังสายตาจากระยะไกลได้มิดชิด

"เจอกันที่นิวยอร์กครับสุภาพบุรุษ!"

ทันทีที่รถจอดสนิท เย่เทียนและเจสันที่เตรียมพร้อมอยู่แล้ว ก็เปิดประตูรถพุ่งตัวออกไป มุดหัววิ่งตรงไปที่ประตูเครื่องเซสนา 402 ที่เปิดรออยู่

ตอนนี้ทั้งสองยังอยู่ในชุดเดิมตอนมาดอว์สัน สะพายเป้เดินป่า ถือกระเป๋าปืนยาวที่มีการพรางตาคนละใบ

"ฮ่าฮ่าฮ่า เจอกันที่นิวยอร์ก สตีเวน เจสัน!"

คนในรถเอสยูวีหัวเราะลั่นบอกลา แล้วปิดประตูรถ ขับออกไปทันที

ขณะที่รถออกตัว เย่เทียนกับเจสันก็มุดเข้าไปในห้องโดยสารเซสนา 402 แล้วปิดประตูเครื่อง

ชุดการเคลื่อนไหวนี้รวดเร็วมาก ไม่ถึงห้าวินาทีก็เสร็จสิ้น ไม่มีใครสังเกตเห็นแม้แต่คนเดียว รวมถึงเจ้าหน้าที่บนหอบังคับการบินด้วย

รถเอสยูวีสามคันขับมุ่งหน้าไปทางโรงเก็บเครื่องบินกัลฟ์สตรีม G650 ที่อยู่ห่างออกไป พวกเขายังมีละครต้องเล่นอีกฉาก

"ฮ่าฮ่าฮ่า คริส ออกเดินทางกันเถอะ บินตรงไปแฟร์แบงก์สเลย!"

เย่เทียนหัวเราะลั่น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความลำพองใจและตื่นเต้น เจสันข้างๆ ก็หัวเราะไม่หยุด

ตอนนี้ทั้งสองนอนราบไปกับเก้าอี้โดยสาร รัดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อย มองจากข้างนอกไม่เห็นตัวแน่ วิธีนี้หลบเลี่ยงสายตาคนได้ชะงัดนัก ออกจากแคนาดาไปแบบเงียบเชียบ

"ฮ่าฮ่าฮ่า สตีเวน คุณนี่มันตัวอันตรายจริงๆ! ทริปนี้ตื่นเต้นชะมัด ทำเอาเลือดลมสูบฉีด! อยู่กับพวกคุณแล้วเหมือนผมเด็กลงไป 20 ปี ไฟแรงสุดๆ!"

คริสพูดกลั้วหัวเราะ ตอนนี้เขาก็ตื่นเต้นและเร้าใจมากเช่นกัน!

จากนั้น เขาก็เปิดการสื่อสารกับหอบังคับการบินทันที

"หอบังคับการ! หอบังคับการ! นี่คือเดียร์โซเฟีย ตรวจเช็คเครื่องเรียบร้อย ขอนำเครื่องขึ้น"

"เดียร์โซเฟีย อนุญาตให้นำเครื่องขึ้นได้ เดินทางปลอดภัย!"

หอบังคับการให้คำสั่งอนุญาต

จากนั้น ใบพัดของเซสนา 402 ก็เริ่มหมุนติ้ว ค่อยๆ เคลื่อนออกจากจุดจอด เข้าสู่รันเวย์

ห้านาทีต่อมา ภายใต้สายตาของพวกเดวิด เดียร์โซเฟียก็ทะยานขึ้นจากรันเวย์ไกลๆ พุ่งทะลุเมฆ มุ่งหน้าไปทางชายแดนอเมริกา-แคนาดาทางทิศตะวันตก

วินาทีที่เครื่องบินทะยานขึ้น พวกเดวิดเหมือนจะได้ยินเสียงหัวเราะที่บ้าคลั่งและอวดดีดังก้องอยู่ในอากาศ

จนกระทั่งเครื่องบินหายไปจากสายตา พวกเดวิดถึงละสายตากลับมา มองไปทางทางเข้าลานจอด

ตรงนั้นมีรถยี่สิบสามสิบคันกำลังพุ่งเข้ามา คันหน้าสุดคือรถประจำตำแหน่งของริคนายกเทศมนตรี

มองดูรถที่พุ่งเข้ามาด้วยความโกรธเกรี้ยว แววตาของเดวิดฉายแววสงสารแวบหนึ่ง

แต่เขาก็รีบสลัดความคิดนั้นทิ้งไป ยิ้มแล้วพูดกับพวกมาติสว่า

"สตีเวนพ่อหนุ่มมหัศจรรย์ไปแล้ว พวกเรายังมีละครดีให้เล่นอีกครึ่งชั่วโมง สุภาพบุรุษ! งัดทักษะการแสดงระดับรางวัลออสการ์ออกมา ปั่นหัวพวกแคนาดากันหน่อย!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ละครฉากนี้สนุกแน่!"

พวกมาติสหัวเราะกันอย่างบ้าคลั่ง แววตาแต่ละคนเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

ท่ามกลางเสียงหัวเราะ ทุกคนก็มุดเข้าไปในกัลฟ์สตรีม G650 เตรียมเล่นเกมจ้องตากับพวกแคนาดาสักครึ่งชั่วโมง

เหตุการณ์ต่อจากนั้นเป็นไปตามที่เย่เทียนคาดการณ์ไว้เป๊ะ

ไม่ว่ากัลฟ์สตรีม G650 จะขอบินขึ้นยังไง หอบังคับการก็หาข้ออ้างสารพัดมาปฏิเสธ ไม่ยอมให้เครื่องบินลำนี้ออกจากดอว์สัน

ส่วนข้างนอกเครื่องบิน ไม่นานก็ถูกล้อมด้วยคนแคนาดาที่โกรธจัด แต่ละคนด่าทออย่างบ้าคลั่ง

เป้าหมายการด่า แน่นอนว่าต้องเป็นเย่เทียน!

แม้ข้างนอกจะเดือดดาล แต่คนในเครื่องบินก็ไม่ตอบโต้ใดๆ ต่างฝ่ายต่างยันกันไว้อย่างนั้น

ส่วนเรื่องจะพังเครื่องบิน ลากคอไอ้ตัวแสบนั่นออกมา พวกแคนาดาในที่เกิดเหตุไม่กล้าแม้แต่จะคิด

ไม่ต้องพูดถึงความเก่งกาจและวิธีการที่ป่าเถื่อนของไอ้หนุ่มจีนนั่น แค่ราคากัลฟ์สตรีม G650 ที่แพงระยับกว่า 60 ล้านดอลลาร์ ก็ทำให้คนแคนาดาทุกคนไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามแล้ว กลัวจะซวยกันหมด

สถานการณ์ยืดเยื้อมาครึ่งชั่วโมง ในที่สุดคนในเครื่องบินก็ตอบโต้

ประตูเครื่องบินเปิดออก เดวิดปรากฏตัวที่ประตู ยิ้มแล้วพูดเสียงดังว่า

"สุภาพบุรุษทุกท่าน! ผมรู้ว่าพวกคุณมาหาสตีเวน แต่พวกคุณหาผิดที่แล้ว ผมขอบอกให้ชัดเจนเลยว่า สตีเวนไม่ได้อยู่บนเครื่องลำนี้!

เขาออกจากดอว์สันไปแล้ว ป่านนี้น่าจะเข้าน่านฟ้าอเมริกาไปแล้ว เครื่องเซสนา 402 ที่ขึ้นบินไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน คือเครื่องที่เขานั่งไป พวกคุณมาช้าอีกแล้ว!"

คนแคนาดาทุกคนยืนอึ้งเป็นไก่ตาแตก เจ้าหน้าที่สนามบินก็อ้าปากค้าง

สักพัก เสียงด่าทอด้วยความโกรธแค้นก็ดังกลบสนามบินดอว์สันจนมิด

"บัดซบ! บัดซบ! โดนไอ้สารเลวนิวยอร์กนั่นหลอกอีกแล้ว! ฉันต้องฆ่ามันให้ได้!"

"อ๊าก——! ฉันจะบ้าตายเพราะไอ้เวรนี่แล้ว! มันจะเจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว!"

ขณะที่คนแคนาดาเหล่านี้ด่าทออย่างบ้าคลั่ง คนในกัลฟ์สตรีม G650 ต่างหัวเราะกันจนท้องคัดท้องแข็ง!

ส่วนพวกเย่เทียน ตอนนี้บินข้ามพรมแดน มุ่งหน้าสู่แฟร์แบงก์สเรียบร้อยแล้ว!

[จบแล้ว]