บทที่ 296 - ตัวเลือกยอดวีรบุรุษที่ไม่มีใครคาดคิด (ฟรี)

บทที่ 296 - ตัวเลือกยอดวีรบุรุษที่ไม่มีใครคาดคิด

หากเป็นฉุนอวี๋เยว่ในปีก่อนๆ หรือแม้แต่เมื่อปีที่แล้ว

ป่านนี้คงจะลุกขึ้นยืนยืดอกแสดง พลังแห่งความถูกต้องของบัณฑิตหรู ออกมาแล้ว

แต่เมื่อมองดูคุณชายอิ๋งหยวนที่ยิ้มตาหยีอยู่บนแท่นสูง

เขากลับกัดฟันกรอด แล้วยอมหดหัวกลับไป

ประจวบเหมาะกับที่ซูซุนทงกระซิบข้างหูเบาๆ ว่า "ฉุนอวี๋ ความอดทนเพียงเล็กน้อยหากขาดไปจะเสียงานใหญ่ได้นะ"

ได้ยินดังนั้น ฉุนอวี๋เยว่ที่มีความคิดอยากจะถอยอยู่แล้ว ก็ก้มหน้าลงทันที

'เจ้าอิ๋งหยวนคนนี้โหดเหี้ยมเกินไป อดทนสักนิดจะเป็นไรไป ฮึ รอดูว่ามันจะจองหองไปได้สักกี่น้ำ'

ไม่ต้องพูดถึงการปลอบใจตัวเองของฉุนอวี๋เยว่

ทางด้านไป๋ชุน ในตอนนี้แทบจะเก็บอาการไม่อยู่แล้ว เขาตะโกนก้อง

"ไป๋ชุนขอบพระทัยในความกรุณาของคุณชาย"

ไป๋ชุนพอใจกับการจัดวางของอิ๋งหยวนเป็นอย่างมาก

ผู้คุมกฎรึ

ฮ่าๆๆๆๆ ผู้คุมกฎที่ดูแลทั้งดร.บัณฑิตแห่งต้าฉินและดูแลหอจวีเสียน

ตำแหน่งนี้ไม่ได้ยิ่งใหญ่กว่าตำแหน่งผู้คุมกฎในวิทยาลัยหลวงของตาแก่ที่บ้านอีกหรือ

หึๆ คราวนี้แหละ พ่อก็เป็นผู้คุมกฎ ลูกก็เป็นผู้คุมกฎ

เพียงแต่ว่าผู้คุมกฎของตาแก่ดูแลได้แค่นักเรียน แต่ของเขานั้นดูแลดร.บัณฑิตได้ด้วย

อืม

คืนนี้กลับบ้านไป ต้องไปชี้แนะสั่งสอนตาแก่ที่บ้านให้สะใจสักหน่อย

สำหรับความภาคภูมิใจและความตื่นเต้นของไป๋ชุน อิ๋งหยวนกลับดูใจลอยไปบ้าง

เขาเพียงแค่ส่งเสียง อืม ในลำคอตอบรับไปคำหนึ่ง

ตอนนี้เขามองดูฉุนอวี๋เยว่ที่ทำตัวสงบเสงี่ยมเจียมตัวเหมือนนกกระทาอยู่ด้านล่างด้วยความผิดหวัง

ตาแก่หนังเหนียว เจ้าต้องสู้สิ

ความหยิ่งทะนงของเจ้าหายไปไหนหมด

ความกล้าหาญของเจ้าล่ะ

เมื่อก่อนเห็นพูดน้ำไหลไฟดับไม่ใช่หรือ

มารดามันเถอะ ข้าอุตส่าห์ให้อวี่ฮว่าถือไม้พลองรออยู่ข้างนอกแล้ว เจ้าดันปอดแหกซะงั้น

ถุย ไอ้ขี้ขลาด

"ในงานชุมนุมวีรบุรุษ ผู้ที่ได้รับตำแหน่งยอดวีรบุรุษจากการสอบฝ่ายบู๊คือ..."

ฝูซูไม่มีเวลามาสนใจเรื่องอื่น ตอนนี้เขายังมีเรื่องใหญ่ต้องประกาศ

และเมื่อฝูซูเอ่ยปาก ความสนใจของเหล่าขุนนางก็พุ่งเป้าไปที่ฝูซูทันที

วีรบุรุษ

ชื่อนี้ ไม่ธรรมดาเลยนะ

ต่างจากตำแหน่งยอดบัณฑิต ชื่อเสียงของวีรบุรุษ สำหรับต้าฉินแล้ว เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนมาก

เพราะต้าฉินก่อตั้งประเทศด้วยกำลังทหาร

สิ่งที่ต้าฉินภาคภูมิใจที่สุด ก็คือกองทัพที่เกรียงไกรและทหารกล้าที่เก่งกาจสามารถ

ดังนั้น การสอบฝ่ายบู๊ครั้งแรกที่จัดโดยหอจวีเสียนและคุณชายใหญ่ฝูซู แถมยังมีจอมยุทธ์จากทั่วหล้าเข้าร่วม ผู้ชนะเลิศย่อมต้องเป็นที่จับตามอง

นี่คือการยอมรับจากเหล่านักรบแห่งต้าฉิน

ไม่ใช่แค่ชื่อเสียงจอมปลอม แต่ถ้าคนที่ได้ชื่อนี้เข้าสู่กองทัพ จุดเริ่มต้นย่อมต่างจากคนอื่นอย่างสิ้นเชิง

เผลอๆ ภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน วีรบุรุษคนนี้ต้องได้เลื่อนขั้นเร็วกว่าคนอื่นแน่

เพราะแม่ทัพเฒ่าหวังเจี่ยนก็อายุมากแล้ว ต้าฉินเองก็ถึงเวลาที่ต้องเร่งสร้างเลือดใหม่ในกองทัพแล้ว

แน่นอนว่า ประโยชน์ที่เห็นได้ชัดมีมากมาย แต่ปัญหาก็ไม่น้อย

ต้องรู้ก่อนว่า ตอนนี้ใครบ้างไม่รู้ว่าการสอบฝ่ายบู๊ครั้งนี้เกิดเรื่องผิดพลาด

เจ้าเซี่ยงอวี่ คนนั้นแสดงฝีมือสะท้านโลกด้วยการหนึ่งต่อร้อย ไม่สิ ต้องบอกว่าหนึ่งต่อห้าร้อย

แต่เรื่องที่เหลือเชื่อขนาดนี้ คนผู้นั้นกลับทำได้จริง

แค่ข้อนี้ข้อเดียว ก็เป็นปัญหาใหญ่แล้ว

เพราะใครๆ ก็รู้ว่า เซี่ยงอวี่ถูกทหารกล้าต้าฉินที่อิ๋งหยวนจัดวางไว้บีบจนต้อง ฆ่าตัวตาย คาที่

แล้วเวลานี้ ใครจะกล้ารับตำแหน่งนี้ไป

ไม่เอายางอายกันแล้วหรือ

อืม... หน้าด้านรึ

พอคิดถึงตรงนี้ ขุนนางทั้งท้องพระโรง ราวกับนัดกันมา ต่างหันขวับไปมองอิ๋งหยวนบนแท่นสูงเป็นตาเดียว

ถ้าพูดถึงเรื่องความหน้าด้าน ที่นี่ดูเหมือนจะมีผู้เชี่ยวชาญนั่งอยู่คนหนึ่งนะ

พวกเขารู้ดีว่า เซี่ยงอวี่ถูกอิ๋งหยวนใช้ทหารชั้นยอดห้าหกพันนาย ทั้งทหารโล่และทหารรักษาพระองค์พร้อมหน้าไม้กลรุมกินโต๊ะจนพ่ายแพ้

ห้าหกพันรุมหนึ่ง

นี่มันเป็นการ ดวลตัวต่อตัว จริงๆ

ถึงขนาดที่หวังเจี่ยนที่แกล้งทำเป็นแก่จนไม่มีแรง ยังลืมตาขึ้นมามองอิ๋งหยวน พร้อมรอยยิ้มที่รู้กัน

อืม เป็นต้นกล้าที่ดีของสายพิชัยสงคราม

สิ่งที่สายพิชัยสงครามชอบที่สุด ก็คือการใช้อำนาจที่เหนือกว่าข่มเหงผู้อ่อนแอนี่แหละ

ทว่า แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญด้านความหน้าด้านระดับตำนานอย่างเขา เจอสายตาทุกคนแบบนี้ก็ยังอดไม่ได้ที่จะหน้าแดงด้วยความเขินอาย

ฝูซูในตอนนี้ต้องแอบหยิกต้นขาตัวเองในแขนเสื้อแน่นๆ เพื่อกลั้นขำไม่ให้หลุดออกมา

เรื่องน่าขายหน้าของน้องหก หาดูได้ยากจริงๆ

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขายังมีงานต้องทำ ฝูซูพยายามกลั้นขำแล้วประกาศเสียงดัง

"ในงานชุมนุมวีรบุรุษ ผู้ที่ได้รับตำแหน่งยอดวีรบุรุษจากการสอบฝ่ายบู๊คือ..."

"เฉาซาน"

สิ้นเสียงของฝูซู ทั่วทั้งตำหนักกิเลน ตกอยู่ในความเงียบกริบ

ทุกคนตกใจจนได้ยินแต่เสียงหายใจของตัวเองและเพื่อนขุนนาง

เฉาซาน

เฉาซาน

พวกเขาต้องรู้จักคนผู้นี้อยู่แล้ว

ก็แค่คนบ้านนอกที่ถูกคุณชายอิ๋งหยวนขุดมาจากอำเภอเพ่ยพร้อมกับเซียวเหอไม่ใช่หรือ

ผลคือ ตอนนี้คุณชายอิ๋งหยวนจะมอบชื่อวีรบุรุษให้เฉาซานรึ

"เรียกเฉาซานเข้าเฝ้า"

สำหรับความตกใจและเสียงวิจารณ์ของขุนนาง อิ๋งหยวนคาดการณ์ไว้อยู่แล้ว จึงเอ่ยปากเรียกอย่างไม่ใส่ใจ

จากนั้น เฉาซานในชุดขุนนางเต็มยศก็เดินช้าๆ เข้ามาในตำหนักกิเลน

ต่างจากเมื่อก่อน เฉาซานในตอนนี้ ยืดอกเชิดหน้า ดูภาคภูมิใจและมั่นใจในตัวเองสุดขีด

ต้องผ่านการ แต่งหญิง มาหลายวัน ถึงจะมีความรู้สึกตื้นตันแบบนี้ได้

"คุณชาย... เรื่องนี้... แค่ก... เอ่อ คุณชาย เฉาซานผู้นี้ไม่ได้เข้าร่วมงานชุมนุมวีรบุรุษ แล้วทำไมถึงคว้าตำแหน่งยอดวีรบุรุษไปได้พ่ะย่ะค่ะ"

เฝิงเจี๋ยทนไม่ไหวแล้ว รีบกระโดดออกมาขัดขวางทันที

เขาไม่ได้สนใจเฉาซานหรอก

หรือจะบอกว่า คนรากหญ้าจากอำเภอเล็กๆ สำหรับเขาและกลุ่มอำนาจขุนนางเก่าแก่แล้ว ไม่นับเป็นตัวอะไรเลย

แต่... เขาไม่สามารถทนรับสัญญาณการแต่งตั้งคนจากระดับล่างแบบนี้ได้

อำนาจ มีจำกัด

หรือจะบอกว่า เก้าอี้ในราชสำนักมีแค่นั้น ถ้าคนของอิ๋งหยวนจองไปหมด แล้วคนอื่นจะทำยังไง

แต่ไม่ต้องรอให้อิ๋งหยวนตอบ ฝูซูก็ถลึงตามองเฝิงเจี๋ย แล้วกล่าวเรียบๆ

"ใต้เท้าเฝิงสามารถไปตรวจสอบรายชื่อผู้เข้าร่วมงานชุมนุมวีรบุรุษได้ บนนั้นมีชื่อของเฉาซานเขียนไว้อย่างชัดเจน"

ไม่แปลกที่ฝูซูจะออกหน้า

ถึงแม้ว่าการให้ตำแหน่งวีรบุรุษกับเฉาซานจะเป็นความคิดของน้องหก

แต่ในเมื่อเขาเห็นด้วยแล้ว คำพูดของเฝิงเจี๋ย ก็คือการสงสัยในตัวเขาฝูซู

ฝูซูใจดีก็จริง แต่ใช่ว่าจะไม่มีอารมณ์โกรธ

คิดว่าคุณชายใหญ่แห่งต้าฉินไม่มีบารมีเลยหรือไง

ได้ยินคำตอบของฝูซู เฝิงเจี๋ยชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ นั่งลง

ความคิดอื่นๆ เขาถามต่อไม่ได้แล้ว

เขาได้ล่วงเกินคุณชายอิ๋งหยวนไปจนหมดทางรอดแล้ว ถ้ายังไปล่วงเกินคุณชายฝูซูอีก หึๆ เขาก็เตรียมตัวตายได้เลย

แต่ในขณะที่ขุนนางทุกคนกำลังนินทาในใจว่าจิ้งจอกน้อยเฝิงเจี๋ยทำไมถึงใจเสาะขนาดนี้ ก็มีคนที่ไม่คาดคิดปรากฏตัวขึ้น

"คุณชาย ในความเห็นของกระหม่อม การสอบฝ่ายบู๊ในงานชุมนุมวีรบุรุษครั้งนี้มีเรื่องราวซับซ้อนมากมาย ขอคุณชายช่วยอธิบายสักเล็กน้อยได้หรือไม่"

"เหตุใดผู้ชนะเลิศถึงเป็นเฉาซานผู้นี้"

"เช่นนี้จะได้ประกาศให้คนทั่วหล้ารับรู้ได้อย่างชัดเจน"

ไม่มีใครคาดคิดว่า คนที่ออกมารับไม้ต่อ จะเป็น... หลี่ซือ

[จบแล้ว]