บทที่ 300 - ปฏิบัติการดอกบัวเพลิงกรรม! ความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่ของเจ้าสำนักหมิงเหอ!

บทที่ 300 - ปฏิบัติการดอกบัวเพลิงกรรม! ความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่ของเจ้าสำนักหมิงเหอ!

ความสำเร็จของหรูไหล ก็เท่ากับความสำเร็จของเขา

และนั่นหมายความว่า เขาก็สามารถบรรลุฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียนได้เหมือนกัน

สิ่งที่ศาสดาหมิงเหอมองเห็น ย่อมลึกซึ้งกว่าสิ่งที่ปรากฏให้เห็นแค่ภายนอก

จากการบรรลุธรรมของหรูไหล เขาดูออกแล้วว่าเจ้าเหรียญเงินเก่าหงจวินได้ปลดล็อกข้อจำกัดของฮุ่นหยวนจินเซียนแล้ว ไม่เข้มงวดเหมือนเมื่อก่อน

ที่ใครกล้าบรรลุฮุ่นหยวนจินเซียน จะต้องโดนทัณฑ์สวรรค์ถล่มกะเอาให้ตาย

เพื่อให้ยอมล้มเลิกการบรรลุมรรคผลฮุ่นหยวน

แต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว สิ่งที่หงจวินเลิกจำกัดไม่ใช่แค่ฮุ่นหยวนจินเซียน แต่น่าจะรวมถึงระดับที่สูงกว่าอย่างฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียนด้วย

"น่าสนใจ แบบนี้แสดงว่าการแทรกแซงของพวกเทพอสูรโกลาหล ทำให้เจ้าเหรียญเงินเก่าหงจวินต้องยอมเปลี่ยนท่าที"

"ไม่งั้น แค่มหาภัยพิบัติเฟิงเสินอย่างเดียว คงไม่ทำให้เจ้าเหรียญเงินเก่ายอมถอยขนาดนี้หรอก"

หมิงเหอพึมพำในใจ

สำหรับเจ้าเหรียญเงินเก่าหงจวิน หมิงเหอมั่นใจว่าเขารู้จักนิสัยดี

"ถึงจะมั่นใจระดับหนึ่ง แต่เรื่องแบบนี้เอาให้ชัวร์ไว้ก่อนดีกว่า ปลอดภัยไว้ก่อน"

"ยังไงซะก็เดิมพันด้วยชีวิตตัวเอง ถ้าพลาดขึ้นมา ไม่มีโอกาสให้แก้ตัวนะ"

หมิงเหอไม่ลังเล มุดผ่านหกวิถีสังสารวัฏลงไปในยมโลกทันที

เรื่องนี้ต้องไปปรึกษาเจ้าแม่ผิงซิน (โฮ่วถู่) ให้ดีๆ

ยังไงตอนนี้พวกเขาก็ถือว่าลงเรือลำเดียวกันแล้ว

เจ้าแม่ผิงซินสัมผัสได้ถึงการมาของหมิงเหอทันที หมิงเหอก็เปิดประเด็นบอกจุดประสงค์ตรงๆ ไม่อ้อมค้อม

"เร็วขนาดนี้เลยหรือ"

เจ้าแม่ผิงซินชะงักไปนิด นึกไม่ถึงว่าหมิงเหอจะเปลี่ยนวิชาสำเร็จเร็วขนาดนี้ และเริ่มเดินบนเส้นทางบรรลุฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียนแล้ว

"ต้องขอบคุณความช่วยเหลือของเจ้าแม่ ที่ไม่จำกัดการกลับชาติมาเกิดของสามศพข้า"

หมิงเหอซาบซึ้งใจสุดๆ "และก็ต้องขอบคุณความช่วยเหลือของมหาเทพจื่อเวย (เย่ อู๋) ถ้าไม่มีวิชาตัดสามศพผ่านสังสารวัฏของเขา ข้าก็คงมาไม่ถึงจุดนี้"

"ตอนนี้ สามศพใหม่ของข้าใกล้จะสมบูรณ์แล้ว การรวมสามศพเป็นหนึ่งเพื่อบรรลุมรรคผลฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียน ก็เหมือนของตายในกำมือ"

"ขอแค่เจ้าเหรียญเงินเก่าหงจวินไม่ขัดขวาง การบรรลุธรรมไม่มีปัญหาแน่"

พูดจบ หมิงเหอก็ระบายความกังวลในใจออกมา

"แม้ทางหรูไหลจะบรรลุฮุ่นหยวนจินเซียนสำเร็จ และทัณฑ์สวรรค์นั่นก็ดูมีการปล่อยน้ำ ไม่โหดร้ายเหมือนทัณฑ์สวรรค์ล้างบางช่วงแรกๆ"

"แต่หรูไหลเป็นเด็กรุ่นใหม่ ไม่เคยฝึกวิชาตัดสามศพมาก่อน"

"ในสถานการณ์นี้ การที่เจ้าเหรียญเงินเก่าอนุญาตให้เขาบรรลุฮุ่นหยวนจินเซียน ก็ยังพอฟังขึ้น"

"แต่ข้ามันต่างกัน"

"ถ้าข้าใช้สามศพฝืนบรรลุฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียน ย่อมต้องดึงดูดความสนใจของเจ้าเหรียญเงินเก่าแน่"

"ถึงตอนนั้น เขาต้องสนใจในตัวข้ามากๆ แน่"

"ถ้าเกิดสถานการณ์แบบนั้น ข้าคงตกอยู่ในอันตรายใหญ่หลวง"

เจ้าแม่ผิงซินพยักหน้าเห็นด้วย ความกังวลของหมิงเหอไม่ใช่เรื่องไร้สาระ

สองกรณีนี้มีความแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

วิชาตัดสามศพ เดิมทีเป็นโซ่ตรวนที่เจ้าเหรียญเงินเก่าหงจวินใช้จำกัดเหล่าเทพแต่กำเนิดในหงฮวงไม่ให้เก่งเกินหน้าเกินตา

ตอนนี้ดันมีคนมาทำลายโซ่ตรวนนี้ต่อหน้าต่อตา

เจ้าเหรียญเงินเก่าจะไม่สนใจก็คงแปลก

วิชาบรรลุธรรมของตัวเองมีจุดอ่อนตรงไหน เจ้าเหรียญเงินเก่ารู้ดีที่สุด

ถ้าหมิงเหอบรรลุธรรมได้ ทั้งที่ไม่มีสมบัติวิเศษต้นกำเนิดเดียวกัน นั่นหมายความว่าหมิงเหออุดรอยรั่วของวิชานี้ได้แล้ว

ถ้าเป็นงั้น วิชาตัดสามศพผ่านสังสารวัฏที่เย่ อู๋คิดค้นขึ้น ก็เสี่ยงจะโดนแฉ

และเย่ อู๋อาจจะโดนหางเลขไปด้วยอย่างหนัก

ในตัวเย่ อู๋มีความลับซ่อนอยู่เพียบ

ถ้าโดนเจ้าเหรียญเงินเก่าจับตามองใกล้ชิด ความลับหลายอย่างอาจจะแตก

ผลกระทบลูกโซ่ที่จะตามมาคงน่ากลัวพิลึก

"ท่านอย่าเพิ่งใจร้อน ข้าจะลองถามคนอื่นดูก่อน"

เจ้าแม่ผิงซินรีบติดต่อสามวิสุทธิเทพและเย่ อู๋ทันที เล่าสถานการณ์ของหมิงเหอให้ฟังอย่างละเอียด

"ถ้าหมิงเหอบรรลุฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียนได้ ก็สมควรดึงมาเป็นพวก"

"ยิ่งทีมเราแกร่งเท่าไหร่ ในมหาภัยพิบัติเฟิงเสินที่กำลังจะมาถึง เราก็จะยิ่งได้เปรียบ"

"แต่เรื่องที่กังวล ก็มีเหตุผลจริงๆ"

ไท่ซ่างเหล่าจวินขมวดคิ้วแน่น กล่าวต่อว่า

"ตอนหรูไหลบรรลุธรรม ทางหงจวินส่งสัญญาณอนุญาตให้บรรลุฮุ่นหยวนจินเซียนก็จริง แต่กับระดับที่สูงกว่าอย่างฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียน ยังไม่ได้พูดชัดเจน"

"แต่ผ่านทางตำแหน่งนักบุญวิถีสวรรค์ ข้าสัมผัสได้ว่าโซ่ตรวนที่เคยกดทับระดับฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียน ดูเหมือนจะไม่มีอยู่แล้ว"

"เพียงแต่ว่า การมีอยู่หรือไม่ก็เรื่องหนึ่ง หงจวินจะจับตามองทีหลังหรือไม่ก็อีกเรื่องหนึ่ง"

"ถ้าทำให้เย่ อู๋โดนเปิดโปง เรื่องคงยุ่งแน่"

แม้เย่ อู๋จะบรรลุฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียนแล้ว และด้วยวาสนาต่างๆ ทำให้ยืนอยู่บนขั้นที่ห้าแล้วก็ตาม

แต่เทียบกับเจ้าเหรียญเงินเก่าหงจวิน ก็ยังมีช่องว่างอยู่พอสมควร

ถ้าหงจวินคิดจะลงมือ ย่อมสร้างปัญหาใหญ่ให้เย่ อู๋แน่

"งั้นให้หมิงเหอรอไปก่อนดีไหม"

"รอให้ไอสังหารแห่งมหาภัยพิบัติเข้มข้นกว่านี้ แล้วค่อยให้หมิงเหอบรรลุธรรม ถึงตอนนั้นภายใต้การปกปิดของมหาภัยพิบัติ เจ้าเหรียญเงินเก่าหงจวินคงจับไม่ได้ง่ายๆ ว่าใครกำลังฝ่าด่านเป็นนักบุญ"

หยวนสื่อเทียนจุนเสนอแนะ ในสถานการณ์นี้ นี่ถือเป็นวิธีที่ดี

ใช้มหาภัยพิบัติปิดกั้นลิขิตสวรรค์ ต่อให้เป็นหงจวินหรือวิถีสวรรค์ก็คงจนปัญญา

จอมเซียนทงเทียนพยักหน้า เขาเป็นห่วงความปลอดภัยของศิษย์รักมาก

"จริงๆ แล้ว ไม่จำเป็นต้องยุ่งยากขนาดนั้น"

ทันใดนั้น เย่ อู๋ก็พูดขึ้น "การที่หมิงเหอบรรลุฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียน สำหรับพวกเรา อาจจะเป็นโอกาสดีก็ได้"

"ยังไงหรือ" เจ้าแม่ผิงซินถามด้วยความสงสัย

"ไอสังหารตอนนี้ก็ปั่นป่วนมากพอแล้ว เจ้าเหรียญเงินเก่าอยากจะจับสัมผัสอะไรก็ไม่ได้ง่ายเหมือนเมื่อก่อนแล้ว"

"ขอแค่หมิงเหอซ่อนตัวดีๆ ในเวลาสั้นๆ เจ้าเหรียญเงินเก่าไม่มีทางหาเจอหรอก"

"อีกอย่าง ทุกท่านอย่าลืมสิ หงจวินกับพวกเทพอสูรโกลาหลมีการแข่งขันกันอย่างดุเดือด ถ้าหมิงเหอบรรลุธรรม ต่อให้เจ้าเหรียญเงินเก่าอยากลงมือ พวกเทพอสูรต้องคอยป่วนอยู่ข้างหลังแน่"

"เผลอๆ อาจจะยื่นไมตรีให้หมิงเหอด้วยซ้ำ"

"สิ่งที่เราต้องทำ คือดูว่ามีโอกาสจะส่งหมิงเหอไปแทรกซึมในกลุ่มเทพอสูรพวกนั้นได้ไหม"

"ส่วนเรื่องที่กังวลว่าข้าจะโดนเปิดโปง ไม่ต้องห่วงเลย"

"เจ้าเหรียญเงินเก่าอยากจะหาข้าให้เจอ ก็แค่ฝันกลางวัน เว้นแต่ข้าจะไปโผล่หน้าให้เห็นเอง"

หลังจากเข้าใจพลังแก่นแท้ของไข่มุกโกลาหลแล้ว ขอแค่เย่ อู๋ต้องการ เขาก็สามารถ "หายตัว" ไปจากหงฮวงได้ทุกเมื่อ

ตัวยังอยู่ แต่หาไม่เจอ

นี่คือพลังอำนาจไร้เทียมทานของไข่มุกโกลาหล ซึ่งตอนนี้เย่ อู๋ควบคุมได้อย่างสมบูรณ์

ดังนั้น เย่ อู๋จึงไม่ต้องกังวลอะไรมาก

เจตจำนงของเหล่านักบุญเชื่อมโยงกัน ภายใต้พลังปิดกั้นลิขิตสวรรค์ของเย่ อู๋ ได้สร้างห้องแชทเสมือนจริงขึ้นมา

และดึงหมิงเหอเข้ามาร่วมวง

"ศาสดาหมิงเหอ ท่านอยากใช้สามศพผ่านสังสารวัฏเพื่อบรรลุฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียน ไม่มีปัญหา"

"แต่อยากจะแข็งแกร่งกว่านี้ไหม"

"ถ้าแค่บรรลุธรรมเฉยๆ ด้วยรากฐานที่ท่านสะสมมา อย่างมากก็ยืนอยู่แค่ขั้นที่หนึ่งของฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียน"

"รบกวนมหาเทพจื่อเวยชี้แนะด้วย"

หมิงเหอรู้งานทันที รีบคารวะเย่ อู๋อย่างนอบน้อม

"ง่ายมาก ในเมื่อท่านเกิดในทะเลโลหิตไร้ขอบเขต ทะเลโลหิตนั่นก็คือสถานที่บรรลุธรรมของท่าน"

"และก็เป็นทรัพยากรในการบรรลุธรรมของท่านด้วย"

เย่ อู๋ชี้จุดสำคัญทันที

"ทะเลโลหิตเกิดจากเลือดเสียบริเวณสะดือของพานกู่หลังสร้างโลก จึงกลายเป็นที่รวมสิ่งปฏิกูลของหงฮวง เลือดเสีย วิญญาณอาฆาต และสิ่งสกปรกต่างๆ ไหลมารวมกันที่ทะเลโลหิตไม่ขาดสาย"

"ทำให้แรงกดดันที่ทะเลโลหิตแบกรับเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนถึงขีดจำกัดแล้ว ทำให้ขอบเขตของทะเลโลหิตขยายตัวออกไปเรื่อยๆ"

"ในอดีต เจ้าแม่โฮ่วถู่สละกายเป็นวัฏจักร สร้างยมโลกขึ้นมา ทำให้วิญญาณมีที่ไป ช่วยลดภาระของทะเลโลหิตไปได้ส่วนหนึ่ง"

"แต่ก็ไม่ได้แก้ปัญหาเรื่องแรงกดดันของทะเลโลหิตได้จริงๆ"

"หลายปีมานี้ แรงกดดันที่ทะเลโลหิตแบกรับยังคงเพิ่มขึ้น ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ สักวันทะเลโลหิตจะพังทลายเพราะรับไม่ไหว"

หมิงเหอพยักหน้า เรื่องที่เย่ อู๋พูดเขารู้ดีที่สุด

หลายปีมานี้ ที่เขาขยันสร้างร่างแยก "บุตรโลหิต" ก็เพื่อช่วยลดแรงกดดันของทะเลโลหิตนี่แหละ

เพราะบุตรโลหิตของเขามีพลังแห่งความสกปรกเข้มข้น

แต่วิธีนี้ช่วยได้แค่ปลายเหตุ

ถ้าไม่มีดมนรกและหกวิถีสังสารวัฏคอยช่วยพยุงอยู่ข้างๆ เขาคงวางแผนย้ายบ้านหนีไปนานแล้ว

"มหาเทพ ท่านมีวิธีแก้ปัญหานี้หรือ"

หมิงเหอรีบถาม

พวกเจ้าแม่ผิงซินก็มองมาด้วยความอยากรู้ ปัญหาของทะเลโลหิตพวกเขาก็รู้ดี

แต่ไม่มีวิธีแก้ที่ดีพอ

"ง่ายมาก"

"ใช้ดอกบัวเพลิงกรรมหลอมละลายพลังสกปรกที่ทะเลโลหิตแบกรับ เผามันให้สิ้นซาก เพลิงกรรมที่อยู่ในดอกบัวนั้นเป็นดาวข่มของสิ่งสกปรกทั้งปวง เผาให้เกลี้ยงโดยไม่เหลือซาก"

"และกระบี่คู่หยวนถู กับอาปีของท่าน ก็เป็นสมบัติวิเศษสายสังหาร ฆ่าคนไม่ติดกรรม โดยธรรมชาติแล้วย่อมรองรับพลังลึกลับพิเศษได้ ก็ให้ใช้กระบี่สองเล่มนี้ดูดซับพลังสกปรกในทะเลโลหิต"

"แบบนี้ นอกจากจะกำจัดพลังสกปรกได้แล้ว ยังช่วยเพิ่มอานุภาพของกระบี่คู่หยวนถูอาปีให้แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ด้วย"

ได้ยินแบบนี้ หมิงเหอถึงกับตะลึงงัน แววตาลึกๆ ฉายประกายเหลือเชื่อ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นประกายเจิดจ้า

"วิธีเยี่ยมยอด นี่เป็นวิธีแก้ปัญหาที่ดีจริงๆ"

พูดถึงตรงนี้ หมิงเหอเหมือนนึกอะไรได้ "กระบี่หยวนถูอาปีอยู่ที่ข้า ใช้ได้ไม่มีปัญหา แต่ดอกบัวเพลิงกรรมสิบสองกลีบ ข้าแลกให้มหาเทพไปแล้ว..."

ความหมายของหมิงเหอชัดเจนมาก เขาไม่มีของใช้

อยากขอยืมดอกบัวเพลิงกรรมสิบสองกลีบจากเย่ อู๋หน่อย

จอมเซียนทงเทียนหน้าแปลกๆ ทันที เขารู้ดีว่าดอกบัวเพลิงกรรมสิบสองกลีบนั่น ถูกเย่ อู๋หลอมรวมเข้ากับต้นไม้มรรควิถีหมื่นลักษณ์ไปแล้ว

ตอนนี้เย่ อู๋จะเอาออกมาได้ยังไง

แต่วินาทีต่อมา เย่ อู๋ก็พูดว่า "รอเดี๋ยว ท่านรอรับดอกบัวเพลิงกรรมสิบสองกลีบอยู่ที่ยมโลกนั่นแหละ"

ทงเทียนร้อนใจทันที แอบถามทางกระแสจิต "ดอกบัวเพลิงกรรมโดนเจ้าหลอมไปแล้วไม่ใช่เหรอ จะไปเสกมาจากไหนอีก"

"อาจารย์วางใจเถอะ เรื่องแค่นี้จิ๊บจ๊อย"

ท่ามกลางสายตาเหลือเชื่อของทงเทียน ดอกบัวเพลิงกรรมดอกหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

"นี่มัน..."

"ดอกบัวเพลิงกรรมโดนหลอมเข้าต้นไม้มรรควิถีไปแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมสร้างออกมาใหม่ได้อีก"

"อะไรที่โดนต้นไม้มรรควิถีกลืนกิน มันจะสืบทอดคุณสมบัติทั้งหมดไว้อย่างสมบูรณ์ ก็ย่อมสร้างขึ้นมาใหม่ได้อีกครั้ง ไม่ยากเลย"

เย่ อู๋อธิบายหลักการง่ายๆ ให้ฟัง ทงเทียนถึงกับอ้าปากค้างอีกรอบ

นึกไม่ถึงว่าเย่ อู๋จะวิวัฒนาการต้นไม้มรรควิถีหมื่นลักษณ์ไปถึงระดับมหัศจรรย์ขนาดนี้

หมื่นลักษณ์ก็คือหมื่นลักษณ์ สมชื่อจริงๆ

เต๋าก่อเกิดหนึ่ง หนึ่งก่อเกิดสอง สองก่อเกิดสาม สามก่อเกิดสรรพสิ่ง

ต้นไม้มรรควิถีต้นนี้ ตอนนี้มีคุณสมบัติแก่นแท้ของ "หนึ่ง" แล้ว

แถมเขายังดูออกว่า ดอกบัวเพลิงกรรมที่เย่ อู๋สร้างขึ้นมาใหม่นี้ คุณภาพเหนือกว่าดอกบัวเพลิงกรรมสิบสองกลีบต้นฉบับไปไกลโข

อานุภาพและระดับชั้น สูงกว่ามาก

"ใช้วิธีนี้หลอมละลายพลังสกปรกในทะเลโลหิต ท่านจะได้รับประโยชน์มหาศาล เพิ่มพูนรากฐานของตัวเอง"

"เผลอๆ ระหว่างทำอาจจะได้รับกุศลจากฟ้าดินมหาศาล"

"สิ่งเหล่านี้จะเปลี่ยนเป็นรากฐานของท่าน"

"ด้วยรากฐานนี้ หลังบรรลุฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียน ท่านจะก้าวหน้าไปอีกขั้น ไม่ต้องติดแหง็กอยู่ที่ขั้นแรก"

"เหมือนอย่างสองนักบุญตะวันตกนั่นไง"

"และที่สำคัญที่สุด พอมีกุศลจากการชำระล้างทะเลโลหิตคุ้มกาย ต่อให้เป็นหงจวินหรือวิถีสวรรค์ ก็ไม่กล้าทำอะไรท่านบุ่มบ่าม"

"เพราะกุศลที่จะได้รับ มันมหาศาลจริงๆ"

เย่ อู๋บอกวิธีที่คิดได้ทั้งหมดให้ฟัง หมิงเหอตื่นเต้นจนตัวสั่น

วินาทีต่อมา ดอกบัวเพลิงกรรมก็โผล่มาเงียบๆ ในหกวิถีสังสารวัฏ ตรงหน้าหมิงเหอ

นี่...

หมิงเหอตาโตเท่าไข่ห่าน แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เจ้าแม่ผิงซินก็หรี่ตามองดอกบัวเพลิงกรรมนั้น

นางพบว่าความรู้สึกที่ได้จากดอกบัวนี้มันแปลกๆ เหมือนว่า... คุณภาพจะเหนือกว่าระดับสมบัติวิเศษต้นกำเนิดชั้นยอดไปแล้ว

หมิงเหอคว้าดอกบัวเพลิงกรรมไว้ กล่าวขอบคุณรัวๆ แล้วรีบกลับไปที่ทะเลโลหิต เริ่มลงมือตามวิธีที่เย่ อู๋บอกทันที

ทันใดนั้น ทั่วทั้งทะเลโลหิตก็เกิดคลื่นยักษ์สีเลือดถาโถม

เผ่าอสูรอาชูร่าที่หมิงเหอสร้างขึ้น มารวมตัวกันตามคำสั่ง เริ่มทำพิธีสังเวยกระบี่หยวนถูและอาปี

เพราะการสังเวยระดับเผ่าพันธุ์ จะช่วยเร่งให้กระบี่ทั้งสองดูดซับพลังสกปรกได้เร็วขึ้น

ส่วนดอกบัวเพลิงกรรมก็หยั่งรากลงไปในส่วนลึกสุดของทะเลโลหิต เปลวเพลิงสีแดงฉานลุกโชน เผาผลาญพลังสกปรกที่พลุ่งพล่านในทะเลโลหิตอย่างบ้าคลั่ง

ความเคลื่อนไหวใหญ่โตขนาดนี้ ย่อมดึงดูดความสนใจของเหล่าผู้มีอิทธิฤทธิ์

แม้ไอสังหารจากมหาภัยพิบัติจะปิดกั้นการทำนายลิขิตสวรรค์ แต่ความเคลื่อนไหวที่ชัดเจนขนาดนี้ ปิดยังไงก็ไม่มิด

แต่หมิงเหอก็ไม่ได้คิดจะปิดบัง กลับปล่อยให้คนอื่นส่องดูตามสบาย

ไม่มีใครคาดคิดว่าในเวลาแบบนี้ หมิงเหอจะลุกขึ้นมาทำเรื่องใหญ่โตขนาดนี้

ไม่รู้ว่าศาสดาหมิงเหอคิดจะทำอะไรกันแน่

หลายคนเริ่มสนใจ โดยเฉพาะพวกเทพอสูรโกลาหล

ส่วนปู่หงจวินในตำหนักม่วง จู่ๆ หัวใจก็กระตุกวูบอย่างไม่มีสาเหตุ ราวกับว่าจะมีเรื่องไม่ดี...

เกิดขึ้น!