บทที่ 250 - ความริษยาของทัณฑ์สวรรค์! น้ำเต้าจะสิ้นชื่อ?

บทที่ 250 - ความริษยาของทัณฑ์สวรรค์! น้ำเต้าจะสิ้นชื่อ?

การที่น้ำเต้ากำเนิดฟ้าดินทั้งเจ็ดกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง การเปลี่ยนแปลงระดับนี้เห็นได้ชัดว่าไปกระตุกหนวดเสือเข้าให้แล้ว มันได้ละเมิดข้อห้ามของลิขิตสวรรค์ จนชักนำให้ทัณฑ์สวรรค์ฟาดฟันลงมา

ทัณฑ์สวรรค์ระลอกนั้นทำเอาเย่ อู๋รู้สึกหนังศีรษะชาหนึบ ราวกับว่ามันมีพลังพอที่จะทำลายดวงวิญญาณของเขาให้แตกดับไปพร้อมกันได้

เย่ อู๋ไม่รอช้า รีบเรียกระฆังโกลาหลออกมาครอบน้ำเต้าสังหารเซียนเอาไว้ทันที เพื่อปิดกั้นกลิ่นอายและร่องรอยทั้งหมดไม่ให้สวรรค์จับได้

ขืนปล่อยให้เกิดการผจญด่านทัณฑ์สวรรค์ในหกวิถีสังสารวัฏ พลังทำลายล้างที่ระเบิดออกมาคงทำให้หกวิถีสังสารวัฏพังไปครึ่งแถบ ถึงตอนนั้นหนี้กรรมมหาศาลที่ตามมา คงไม่ใช่สิ่งที่เขาจะแบกรับไหวแน่

เมื่อเป้าหมายในการลงทัณฑ์หายไป ทัณฑ์สวรรค์ที่ก่อตัวขึ้นในความมืดมนก็ค่อยๆ สลายตัวไปจนหมด

เจ้าแม่ผิงซินรีบเหาะตามมาทันที แววตาไหวระริก จ้องมองน้ำเต้าสังหารเซียนที่กำลังเปล่งแสงโกลาหลเจ็ดสีอยู่อย่างไม่วางตา

"น้ำเต้ากำเนิดฟ้าดินทั้งเจ็ดรวมเป็นหนึ่ง เรื่องที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อนแบบนี้ ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะทำสำเร็จจริงๆ หากตาเฒ่าหงจวินรู้เข้า คงเกิดเรื่องวุ่นวายใหญ่อีกแน่ แต่ดูจากระดับพลังของมันแล้ว เกรงว่าคงแตะขอบเขตของสมบัติวิเศษระดับสุดยอดไปแล้ว"

หลังจากกลายเป็นนักบุญวิถีพิภพ เจ้าแม่ผิงซินก็เข้าใจแจ่มแจ้งแล้วว่าทำไมในอดีตเถาวัลย์น้ำเต้าต้นนั้นถึงปรากฏขึ้นมาทั้งที่ยังไม่สุกงอมเต็มที่

เหตุผลเดียวก็คือลิขิตสวรรค์หวาดระแวง

ดังนั้นเถาวัลย์น้ำเต้าจึงถูกเหล่ามหาเทพแบ่งเค้กกันไปก่อนที่มันจะทันได้เติบโตจนสมบูรณ์

ตอนนี้เย่ อู๋รวบรวมน้ำเต้าทั้งเจ็ดกลับมาหลอมรวมกันเป็นน้ำเต้าสังหารเซียนรูปแบบพิเศษ ฟื้นคืนอานุภาพบางส่วนของเถาวัลย์น้ำเต้าในอดีตกลับมา ตาเฒ่าจอมเจ้าเล่ห์หงจวินอาจจะเกิดจิตสังหารขึ้นมาก็ได้

"เจ้าแม่มองไม่ผิดหรอก น้ำเต้าสังหารเซียนลูกนี้ก้าวขึ้นสู่ระดับกึ่งสุดยอดแล้ว ขาดอีกแค่ก้าวเดียวเท่านั้น ถ้าสามารถหลอมรวมแส้สร้างมนุษย์เข้าไปด้วย คาดว่าคงวิวัฒนาการกลายเป็นสมบัติวิเศษระดับสุดยอดที่สมบูรณ์แบบได้ เผลอๆ อาจจะเป็นระดับท็อปในหมู่สมบัติวิเศษระดับสุดยอดด้วยซ้ำ"

เย่ อู๋ถือควงน้ำเต้าสังหารเซียนเล่นในมือ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวออกมา

แค่มองจากทัณฑ์สวรรค์ที่มันชักนำมา ก็พอจะดูออกแล้วว่ารากฐานของมันลึกล้ำขนาดไหน เหนือกว่าสมบัติวิเศษระดับสุดยอดทั่วไปแน่นอน

"แส้สร้างมนุษย์..." เจ้าแม่ผิงซินมองไปทางวังเจ้าแม่หนี่วา แล้วส่ายหน้า "ของสิ่งนั้นสำคัญมาก มันใช้สะกดโชคชะตาของเผ่ามนุษย์อยู่ ต่อให้เจ้าแม่หนี่วายินดียกให้เจ้า เจ้าก็แบกรับแรงสะท้อนกลับจากโชคชะตาเผ่ามนุษย์ไม่ไหวหรอก เลิกคิดไปได้เลย"

เผ่ามนุษย์เป็นตัวเอกของโลกฮงหลางในยุคปัจจุบัน กระจายตัวอยู่ทั่วทุกมุมโลก มีโชคชะตาหนาแน่นมหาศาล หากเกิดแรงสะท้อนกลับ ต่อให้นักบุญแห่งเต๋าก็ยังไม่แน่ว่าจะรับไหว

ส่วนเย่ อู๋ ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ภายใต้แรงสะท้อนกลับนั้น เขาอาจจะถึงขั้นสิ้นชีพได้เลย

"เจ้าหาโอกาสไปผจญด่านทัณฑ์สวรรค์ซะ ไม่อย่างนั้นถ้าน้ำเต้าสังหารเซียนสร้างเสร็จแต่ใช้งานไม่ได้ ก็เสียของแย่" เจ้าแม่ผิงซินแนะนำ

เย่ อู๋พยักหน้า เขารู้เรื่องนี้ดี แต่จะให้ไปผจญด่านในโลกฮงหลางคงไม่ได้ ขืนทำแบบนั้น สองนักบุญจากนิกายพุทธที่เป็นศัตรูต้องสัมผัสได้แน่ ลิขิตสวรรค์และปู่หงจวินเองก็จะรู้ตัวทันที

น้ำเต้าสังหารเซียนที่วิวัฒนาการมาถึงขั้นนี้ เย่ อู๋ตั้งใจจะเก็บไว้เป็นไพ่ตายก้นหีบ

ถ้าใช้ให้ดี ไม่แน่ว่าอาจจะมีโอกาสสังหารนักบุญอิสระได้เลยทีเดียว!

น่าเสียดายที่ตอนนี้สงครามเฟิงเสินยังไม่ระเบิดเต็มรูปแบบ ไอสังหารจากกาลวิบัติในโลกหล้ายังไม่เข้มข้นพอที่จะบดบังการหยั่งรู้ของสวรรค์ได้

ความว่างเปล่าโกลาหล

เย่ อู๋ขอให้อาจารย์ของเขาช่วยลงมือ ใช้พลังของระฆังโกลาหลช่วยอำพราง แล้วส่งเขาออกไปสู่ความว่างเปล่าโกลาหลที่ห่างไกลจากโลกฮงหลางพอสมควร

จากนั้นเขาก็ปลดการอำพรางน้ำเต้าสังหารเซียน ทัณฑ์สวรรค์ระดับสมบัติวิเศษอันน่าสะพรึงกลัวก็ฟาดผ่าลงมาทันทีในชั่วพริบตา

อานุภาพรุนแรงเหลือคณา

สายฟ้าแต่ละสายที่ฟาดลงมาเป็นสีดำสนิท อัดแน่นไปด้วยกลิ่นอายแห่งการทำลายล้างที่ไร้ที่สิ้นสุด ราวกับจะทำลายน้ำเต้าสังหารเซียนลูกนี้ให้แหลกลาญไปไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม

เย่ อู๋ถอยฉากออกมา เฝ้ามองน้ำเต้าสังหารเซียนที่ลอยคออยู่ท่ามกลางทะเลสายฟ้าสีดำ พึมพำในใจ "น้ำเต้าสังหารเซียนเอ๋ย น้ำเต้าสังหารเซียน ข้าอุตส่าห์ลงแรงไปขนาดนี้ เจ้าอย่าทำให้ข้าผิดหวังเชียวนะ ห้ามล่มปากอ่าวเด็ดขาด"

จอมเซียนทงเทียนแววตาเป็นประกาย การผจญด่านครั้งนี้ห้ามพลาดเด็ดขาด หากน้ำเต้าสังหารเซียนถูกทำลายไป คงน่าเสียดายแย่

เพราะสมบัติวิเศษสายสังหารที่วิวัฒนาการมาจนถึงระดับกึ่งสุดยอดแบบนี้ หาไม่ได้ง่ายๆ

แม้น้ำเต้าสังหารเซียนจะไม่ได้รวบรวมรากฐานทั้งหมดของเถาวัลย์น้ำเต้าในอดีต และน้ำเต้าโกลาหลที่หลอมรวมเข้าไปก็เป็นแค่ระดับสูง แต่ทว่ามีดบินสังหารเซียนที่อยู่ภายในกลับถูกหลอมรวมเข้ากับคมขวานเบิกฟ้าที่น่าสะพรึงกลัว ในแง่หนึ่งก็เหมือนกับการอุดรูรั่วของรากฐานที่ขาดหายไป ในด้านพลังสังหาร มันอาจจะวิวัฒนาการไปไกลกว่าเดิมเสียอีก

เปรี้ยง!

สายฟ้าสีดำสนิทที่พกพาพลังทำลายล้างมหาศาลฟาดลงมาอย่างจัง แต่น้ำเต้าสังหารเซียนกลับหันปากน้ำเต้ารับ แล้วกลืนสายฟ้านั้นเข้าไปดื้อๆ ทันใดนั้นทั่วทั้งตัวน้ำเต้าก็มีสายฟ้าแลบแปลบปลาบ

แต่ไม่นาน สายฟ้าที่ล้อมรอบก็หายไป สายฟ้าทัณฑ์สวรรค์ที่ถูกกลืนเข้าไปโดนน้ำเต้าสังหารเซียนย่อยสลายจนเกลี้ยง

น้ำเต้าสังหารเซียนกำลังยืมมือทัณฑ์สวรรค์มาขัดเกลาตัวเอง เพื่อให้การหลอมรวมสมบูรณ์ยิ่งขึ้น

ภายในน้ำเต้าสังหารเซียน พลังพิเศษเจ็ดชนิดกำลังไหลเวียน ภายใต้การทุบตีของทัณฑ์สวรรค์ ดูเหมือนพวกมันกำลังจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน

น้ำเต้าสังหารเซียนอาศัยพลังทัณฑ์สวรรค์ทำการวิวัฒนาการขั้นสุดท้าย การรวมตัวของน้ำเต้าทั้งเจ็ดก่อนหน้านี้เป็นเพียงการรวมตัวเบื้องต้นเท่านั้น แก่นแท้ของพลังยังไม่ได้หลอมรวมกันจริงๆ แค่มาอยู่ด้วยกันเฉยๆ

แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว

พลังของน้ำเต้าม่วงทอง น้ำเต้าเรียกปีศาจ น้ำเต้าน้ำไฟ น้ำเต้าโกลาหล น้ำเต้าเก้าเก้าสลายวิญญาณ น้ำเต้าจักรพรรดิ และน้ำเต้าสังหารเซียน ในเวลานี้เริ่มหลอมรวมกันอย่างแท้จริง ราวกับกำลังจะวิวัฒนาการไปสู่พลังรูปแบบใหม่ที่พิเศษเฉพาะตัว

พลังพิเศษชนิดนั้น แม้จะเพิ่งโผล่มาแค่หางๆ แต่ก็ทำเอาน้ำเต้าสังหารเซียนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เหมือนเจอทางระบายออก พลังทั้งเจ็ดสายพุ่งเข้าไปหลอมรวมที่จุดนั้นอย่างบ้าคลั่ง

คมดาบอันเป็นเอกลักษณ์ ผุดขึ้นมาเองตามธรรมชาติ

ในเสี้ยววินาทีนั้น น้ำเต้าสังหารเซียนทั้งลูกก็เกิดการเปลี่ยนแปลงจากภายในสู่ภายนอก อักขระรูปแบบใหม่กำลังถักทอขึ้นทั้งด้านในและด้านนอก

แต่ทว่า อักขระใหม่ที่ถักทอขึ้นมากลับทำให้น้ำเต้าสังหารเซียนดูธรรมดาสามัญ ราวกับของวิเศษรู้จักซ่อนประกาย

ในฐานะเจ้าของ เย่ อู๋ย่อมรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงลึกซึ้งภายในน้ำเต้าทันที เขาเบิกตากว้างด้วยความดีใจ

"ไม่นึกเลยว่าจะมีเซอร์ไพรส์แบบนี้!"

คาดไม่ถึงจริงๆ!

พลังต้นกำเนิดของน้ำเต้าทั้งเจ็ดกำลังหลอมรวม กลายเป็นพลังชนิดใหม่ที่พิเศษสุดๆ การเปลี่ยนแปลงนี้จะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน ทำให้น้ำเต้าสังหารเซียนแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน

และสิ่งนี้ดูเหมือนจะไปกระตุ้นต่อมโทสะของทัณฑ์สวรรค์ระดับสมบัติวิเศษเข้าให้ ทัณฑ์สวรรค์เกิดการเปลี่ยนแปลงทันที ระเบิดกลิ่นอายการทำลายล้างที่น่ากลัวกว่าเดิมออกมา ฟาดฟันลงมาอย่างบ้าคลั่ง ราวกับต้องการทำลายน้ำเต้าสังหารเซียนให้แหลกเป็นผุยผง

[จบแล้ว]