บทที่ 9 - บรรยายธรรม แอบจิ๊กวิชา

บทที่ 9 - บรรยายธรรม แอบจิ๊กวิชา

กวงเฉิงจื่อ มอง เย่ อู้ อย่างลึกซึ้ง เขาเข้าใจทันทีว่า เย่ อู้ ต้องการสื่ออะไร

ฉลาด...

ลุงทงเทียนรับศิษย์มาได้สมราคาจริงๆ

"ย่อมได้ ในเมื่อเป็นการเสวนาธรรม แลกเปลี่ยนวิชา ก็ไม่ควรเอาเรื่องอื่นมาปน"

เสวียนตูไม่พูดพร่ำทำเพลง เริ่มบรรยายวิชาเซียนแห่งไท่ชิงทันที เสียงธรรมก้องกังวาน ภาพมายาแห่งการเบิกฟ้าปรากฏขึ้น

นี่คือนิมิตแห่งไท่ชิง สื่อถึงการที่เทพผานกู่เบิกฟ้า และจุดกำเนิดของจักรวาล

เซียนระฆังทอง กวงเฉิงจื่อ ก็ไม่น้อยหน้า เริ่มร่ายคัมภีร์วิชาเซียนแห่งอวี้ชิงตามมาติดๆ ทุกถ้อยคำที่เปล่งออกมา กลายเป็นดอกไม้ทองคำร่วงหล่นจากความว่างเปล่า

"วิชาเยี่ยม!"

เผชิญหน้ากับการบรรยายธรรมของสองต้าหลัวจินเซียน เย่ อู้ ไม่รู้สึกกดดันเลยสักนิด กลับรู้สึกฮึกเหิมจนเลือดสูบฉีด

เขายิ้มร่าอย่างเบิกบาน

เหมือนแมวที่ได้กลิ่นปลาทูหอมฉุย

ในทะเลจิตสำนึก ต้นชาหยั่งรู้มรรควิถีสั่นไหว ใบชาสามพันใบพลิ้วสะบัด บันทึกและวิเคราะห์วิชาเซียนไท่ชิงและวิชาเซียนอวี้ชิงที่ทั้งสองคนกำลังร่ายออกมาอย่างบ้าคลั่ง

ใช่แล้ว เย่ อู้ กำลัง "ขโมยวิชา" ซึ่งหน้า

แค่รู้วิชาเซียนบริสุทธิ์อย่างเดียว มันยังไม่หนำใจ

เขาอยากได้วิชาเซียนไท่ชิงและอวี้ชิงมานานแล้ว ในฐานะต้นชาหยั่งรู้ฯ พอฝึกวิชาเซียนบริสุทธิ์จนถึงขั้นสูง เขาก็เริ่มตะหงิดๆ ว่าวิชานี้มันเหมือนขาดอะไรไป

แม้จะมุ่งสู่วิถีแห่งความว่างเปล่า แต่มันไม่สมบูรณ์แบบ

ถ้าจะใช้วิชานี้ไต่เต้าไปถึงระดับสูงสุด ทำได้แต่ยากรากเลือด

นี่คือสาเหตุที่ทำไมศิษย์ทั้งสามสำนัก เป็นต้าหลัวจินเซียนกันเกร่อ แต่ไม่มีใครทะลุไปถึงระดับกึ่งนักบุญได้สักคน

วิชาของสามมหาเซียน เป็นทั้งทางลัดและกรงขังในเวลาเดียวกัน

เรื่องนี้ เย่ อู้ เคยถามจอมเซียนทงเทียนแล้ว คำตอบก็เป็นอย่างที่คิด

วิชาหลักของสามสำนักสืบทอดมาจากเทพผานกู่ แต่แตกออกเป็นสามส่วน เหมือนที่จิตเดิมแท้ของผานกู่แตกเป็นสามมหาเซียน แต่ละส่วนเลยไม่สมบูรณ์

ต่อให้เอามารวมกัน ก็ไม่อาจฟื้นคืนวิชาดั้งเดิมของผานกู่ได้ เหมือนจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญมันหายไป

เหมือนมีพลังลึกลับบางอย่าง คอยขัดขวางไม่ให้วิชาผานกู่กลับมาสมบูรณ์

สามมหาเซียนเลยต้องผสมผสานความรู้ที่ตัวเองมี กับวิชาที่ปู่หงจวินสอน สังเคราะห์ออกมาเป็นวิชาเฉพาะตัวของใครของมัน

จอมเซียนทงเทียนเคยบอกว่า ถ้า เย่ อู้ รวบรวมวิชาทั้งสามสายได้ครบ แล้วเอามาหลอมรวมกัน ต่อให้คืนชีพวิชาผานกู่ไม่ได้ ก็น่าจะทรงพลังสุดยอด

อาจจะมีลุ้นไขว่คว้าวิถีแห่งความว่างเปล่าได้

แต่มันยากมหาโหด

ศิษย์สามสำนักยังไม่มีใครทำสำเร็จ

แต่ เย่ อู้ มันคนดื้อ อยากลองของ

เดิมทีเขาก็คิดอยู่ว่าจะไปหาวิชาอีกสองสายมาจากไหน

อยู่ๆ เหยื่อก็เดินมาเข้าปากถึงที่

ความฉลาดระดับโกงเกมสำแดงเดชทันที

วิชาเซียนไท่ชิงและอวี้ชิงถูก เย่ อู้ เจาะระบบ เรียนรู้ขั้นพื้นฐานไปเรียบร้อย

พลังเซียนสามสายก่อกำเนิดขึ้นในร่าง เดี๋ยวก็แยกกันชัดเจน เดี๋ยวก็หลอมรวมกันเป็นหนึ่ง ดูแปลกประหลาดพิสดาร

ข่าวแพร่ออกไป ศิษย์บนเกาะเต่าทองแห่กันมามุงดูเพียบ

ศิษย์เอกสามสำนักประชันวิชา โอกาสทองหาดูยากแบบนี้ พลาดได้ไง

จะได้เห็นกันจะๆ ว่าศิษย์พี่ เย่ อู้ มีดีอะไรถึงได้เป็นศิษย์สายตรงคนที่ห้า

"พี่ใหญ่ เร็วเข้า ศิษย์น้องเล็กกำลังดวลวิชากับสำนักคนและสำนักอธิบายธรรม อย่าให้ใครมารังแกศิษย์น้องเรานะ"

ปี้เซียวรีบลากพี่สาวทั้งสอง อวิ๋นเซียวและฉยงเซียว มาดู นางจำภาพความหลังตอนประลองวิชาที่เขาคุนหลุนได้ดี

สามสาวพี่น้องรีบเหาะมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด กลัวศิษย์น้องจะเสียท่า

แต่พอมาถึง ก็เห็นแสงเซียนสามสีพุ่งเสียดฟ้า เสียงธรรมกังวานก้อง

แค่มองปราดเดียว ก็เห็นศิษย์น้องเล็กยืนเด่นเป็นสง่า

แม้จะเป็นแค่จินเซียน แต่ในการดวลธรรมครั้งนี้ เย่ อู้ ไม่ได้เป็นรองเลยแม้แต่น้อย

ใช้วิชาเซียนบริสุทธิ์ต้านทานแรงกดดันทั้งหมดได้สบาย แถมยังแสดงแก่นแท้ของวิชาออกมาได้อย่างลึกซึ้ง

นางฟ้าโปรยดอกไม้ ดอกบัวทองผุดขึ้น ปราณกำเนิดฟ้าโปรยปราย

ราวกับเทพเจ้ามาจุติเพื่อแสดงธรรม บารมีเจิดจรัส

"สมกับเป็นศิษย์น้องเล็ก ไม่ทำให้เจ๊ผิดหวังจริงๆ"

ปี้เซียวตายิ้มเป็นสระอิ ดีใจจนแก้มปริ

"งานนี้เสวียนตูและกวงเฉิงจื่อ น่าจะหน้าแตกกลับไปแน่ๆ"

อวิ๋นเซียวมองเกมขาด ในการประลองนี้ ศิษย์น้องของนางดูชิลมาก ไม่มีอาการกดดันเลยสักนิด

"น้องรอง น้องเล็ก พวกเราก็รีบเข้าไปฟังธรรมด้วยเถอะ"

ศิษย์คนอื่นๆ ตาเป็นประกาย ฉากนี้มันอลังการเกินเบอร์ แค่จินเซียนธรรมดา แต่ต่อกรกับสองต้าหลัวจินเซียนได้สูสี

ไม่ใช่คนธรรมดาแล้ว

มิน่าล่ะ อาจารย์ถึงได้รับเป็นศิษย์เอก ตอนนี้เข้าใจแจ่มแจ้งแดงแจ๋

"พวกเจ้ายืนบื้อทำไม รีบนั่งลงทำสมาธิสิ โอกาสทองแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ นะ"

เสียงตั่วเป่าดังก้องในหูศิษย์ทุกคน

ฟรึ่บ!

พอตั้งสติได้ ทุกคนไม่รอช้า รีบนั่งขัดสมาธิล้อมวง เย่ อู้ และอีกสองคนทันที

เข้าสู่ภวังค์สมาธิ

นิมิตมงคลต่างๆ ซึมซับเข้าสู่ร่างกาย ช่วยเพิ่มพูนตบะบารมี

เห็นแบบนี้ ตั่วเป่าถึงค่อยวางใจได้เปลาะหนึ่ง

ถ้าไม่ติดว่าต้องรักษามาด เขาคงลุกขึ้นปรบมือรัวๆ แล้วตะโกนเชียร์ไปแล้ว

หน้าบานเป็นจานดาวเทียม!

ในใจเขาก็ทึ่งไม่แพ้กัน

เขารู้ว่า เย่ อู้ เก่งวิชาเซียนบริสุทธิ์ แต่ไม่นึกว่าจะเก่งขนาดงัดข้อกับเสวียนตูและกวงเฉิงจื่อได้แบบไม่เพลี่ยงพล้ำ

นี่มันบรรลุขั้นสุดยอดแล้วชัดๆ

แต่สิ่งที่ตั่วเป่าไม่รู้คือ ในใจของเสวียนตูและกวงเฉิงจื่อ ตอนนี้ช็อกยิ่งกว่า

พวกเขาเป็นต้าหลัวจินเซียนรุ่นเดอะ ขลุกอยู่กับวิชาของตัวเองมานับยุคสมัย

และเพราะสามสำนักเคยเป็นหนึ่งเดียว พวกเขาก็พอรู้วิชาเซียนบริสุทธิ์อยู่บ้าง

แต่ไอ้ความรู้หางอึ่งของพวกเขา พอมาเจอของจริงจาก เย่ อู้ ก็โดนบดขยี้จนไม่เหลือชิ้นดี

เหมือนมดปลวกเจอพญามังกร เทียบกันไม่ได้เลย

มิหนำซ้ำ วิชาเซียนไท่ชิงและอวี้ชิงที่พวกเขาภูมิใจนักหนา พอมาเจอวิชาของ เย่ อู้ กลับรู้สึกเหมือนโดนกดข่ม เหมือนวิชาของตัวเองด้อยกว่าซะงั้น

ไม่ใช่ว่าวิชาของอาจารย์พวกเขาไม่ดี แต่เป็นเพราะความเข้าใจในวิชาของพวกเขาเองที่ยังตื้นเขิน

เลยโดน เย่ อู้ ต้อนจนมุม

[จบตอน]