บทที่ 3 - ลูกพี่ ช่วยข้าด้วย

บทที่ 3 - ลูกพี่ ช่วยข้าด้วย

พอมั่นใจว่าสายฟ้าม่วงเจาะเกราะแผนผังค่ายกลไม่เข้า เย่ อู้ ก็เริ่มมีความคิดแผลงๆ ผุดขึ้นมา

ในเมื่อแกผ่าข้าได้ ข้าก็ผ่าแกกลับได้เหมือนกัน!

ทำยังกับข้าใช้วิชาสายฟ้าไม่เป็นงั้นแหละ

ในวิชาเซียนบริสุทธิ์ ก็มีหมวดวิชาสายฟ้าอยู่ด้วยนะเว้ย

เย่ อู้ รวบรวมพลังเซียนบริสุทธิ์ สร้าง "สายฟ้าเทพพิสุทธิ์" ขึ้นมาในมือ แล้วซัดสวนขึ้นไปปะทะกับสายฟ้าม่วงที่ผ่าลงมา

ตูมตามกันไปมาระหว่างฟ้ากับดิน

แลกหมัดกันมันหยด

สายฟ้าเทพพิสุทธิ์เป็นวิชาที่จอมเซียนทงเทียนคิดค้นขึ้น มีคุณสมบัติทำลายล้างตามแบบฉบับของท่าน

สายฟ้าเดียวสะเทือนฟ้าดิน จบสิ้นทุกสรรพสิ่ง

พอมาเจอกัน ก็เหมือนสายฟ้าเจอกับไฟบรรลัยกัลป์ ระเบิดกันตูมตามต่อเนื่อง

ดูเหมือนทัณฑ์สวรรค์จะโดนกระตุกหนวดเสือเข้าให้แล้ว มันเลยจัดหนักกว่าเดิม สายฟ้าฟาดลงมาถี่และแรงขึ้นเรื่อยๆ

แต่ละเส้นหนาเท่าเสาบ้าน

เปรี้ยงๆๆ! แป๊บเดียวรอบตัว เย่ อู้ ก็กลายเป็นทะเลสายฟ้าสีม่วงขนาดมหึมา

ฟ้าดินเหมือนโดนทะเลสายฟ้านี้เชื่อมต่อกันจนเป็นเนื้อเดียว

สายฟ้าเทพพิสุทธิ์ของ เย่ อู้ โดนบดขยี้จนสลายกลายเป็นควันในพริบตา

เอาจริงๆ คือ... มันสร้างออกมาไม่ทันแล้ว

เหมือนโดนพลังที่เหนือกว่ากดข่มไว้จนโงหัวไม่ขึ้น

ไม่ใช่ว่าวิชาห่วย แต่เลเวลคนใช้มันยังไม่ถึง

จะให้ไปงัดข้อกับอสนีบาตม่วงก็คงเกินตัวไปหน่อย

ถ้าเป็นจอมเซียนทงเทียนมาเอง แค่ดีดนิ้วเปรี้ยงเดียว สายฟ้าม่วงคงกระเจิง

"....."

ชิบหาย!

เล่นใหญ่เกินเบอร์ไปแล้ว!

เย่ อู้ ตาค้าง

ไอ้ทัณฑ์สวรรค์บ้านี่ขี้งอนชะมัด หยอกนิดเดียวโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

กลิ่นอายความตายลอยมาแตะจมูกอีกแล้ว

ปกคลุมไปทั่วร่าง

แล้ววินาทีต่อมา...

"ลูกพี่! แผนผังค่ายกล! ช่วยข้าด้วยยยยย!!!"

เย่ อู้ ร้องโหยหวน

สายฟ้าม่วงมันบ้าคลั่งไปแล้ว มากันมืดฟ้ามัวดิน เขาต้านไม่ไหวแล้วโว้ย

เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ที่ดูอยู่พากันสะดุ้งโหยง

ไอ้หมอนนี่ศิษย์สำนักสกัดสวรรค์ตัวจริงป่ะเนี่ย

หรือตัวปลอมก๊อปเกรดเอ?

โครตห้าว!

กล้าเล่นพิเรนทร์ต่อหน้าธารกำนัลขนาดนี้

ไอ้ทัณฑ์สวรรค์นี่มันตัวแทนของฟ้าเชียวนะ

เอามีดไปแทงสวนฟ้า นี่มันท้าทายอำนาจมืดชัดๆ

จอมเซียนทงเทียนอึ้งไปแป๊บหนึ่ง ก่อนจะระเบิดหัวเราะลั่น

"สมเป็นศิษย์ข้า! ได้เชื้ออาจารย์มาเต็มๆ!"

ต่อหน้าสวรรค์ ก็ยังกล้าชักกระบี่สู้

"ศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่รอง ดูศิษย์ข้าสิ เป็นไงบ้างล่ะ!"

สวนทัณฑ์สวรรค์กลับแบบนี้ ในยุคนี้หาคนทำแบบนี้แทบไม่มี

จอมเซียนไท่ซ่าง กับ จอมเซียนอวี้ชิง : ".....???"

ขอถอนคำพูดเมื่อกี้ ศิษย์คนนี้กับทงเทียนมันศีลเสมอกันเป๊ะ

เยียวยาไม่ได้แล้ว

เถื่อนจัด!

ตั่วเป่าและคนอื่นๆ ตกใจจนอ้าปากค้าง น้ำลายแทบยืด ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าศิษย์น้องเล็กผู้น่ารัก จะดิบเถื่อนได้ใจขนาดนี้

คนจริง!

สมแล้วที่เป็นศิษย์สำนักเรา

แผนผังค่ายกลเองก็นิ่งไปเหมือนกัน

ถึงจะเป็นของวิเศษ แต่มันก็ไม่เคยเจอใครห้าวเป้งขนาดนี้มาก่อน

เจ้าเด็กนี่มันรากวิญญาณต้นชาไม่ใช่เหรอ

ต้นไม้สายธรรมะธัมโม มันต้องรักสงบ สงบเสงี่ยมเจียมตัวไม่ใช่เรอะ

ทำไมถึงได้เกรี้ยวกราดขนาดนี้

ชักจะนิสัยเหมือนเจ้านายเก่าของมัน... มารบรรพกาลหลัวโหว!

พูดไม่เข้าหูเป็นซัด

พอคิดได้แบบนี้ จิตวิญญาณของแผนผังค่ายกลที่หลับใหลมานานนับกัลป์ ก็เหมือนถูกปลุกให้ตื่น

งั้นก็... มาเล่นกันหน่อย!

แผนผังค่ายกลบนตัว เย่ อู้ ค่อยๆ คลี่กางออกอย่างเงียบเชียบ

ความตกตะลึงของเหล่าผู้ยิ่งใหญ่ แปรเปลี่ยนเป็นความหวาดผวาในพริบตา

ภาพแผนผังค่ายกลลอยเด่นกลางทะเลสายฟ้าสีม่วง ปลดปล่อยจิตสังหารของกระบี่สี่เล่มออกมาอย่างน่าสยดสยอง

ราวกับเสาหลักแห่งการทำลายล้างปักลงสี่มุมของทะเลสายฟ้า

ครอบคลุมทุกพื้นที่

สายฟ้าม่วงทำลายโลกได้ แผนผังนี้ก็ล้างโลกได้เหมือนกัน

"นั่นมัน... แผนผังค่ายกลสังหารเทพ?"

"จอมเซียนทงเทียนถึงกับมอบของสิ่งนี้ให้เลยเหรอ ใครกันวะเนี่ย ถึงได้เป็นลูกรักขนาดนี้"

"ต่อให้เป็นลูกแท้ๆ ยังไม่ให้ขนาดนี้เลยมั้ง"

"มีแผนผังคุ้มกะลาหัว เว้นแต่จะเจออสนีบาตม่วงของจริง ไม่งั้นไม่มีทางเป็นอะไรแน่"

ทั่วทั้งแดนบรรพกาลแตกตื่นกันยกใหญ่

เซียนตั่วเป่าทำหน้าแบบ "กะแล้วเชียว" เขาเดาไว้แล้วว่าอาจารย์ต้องมีทีเด็ด

มีแผนผังค่ายกลอยู่ ศิษย์น้องเล็กปลอดภัยหายห่วง

พวกสามเทพธิดาก็โล่งอก หวังว่าศิษย์น้องจะผ่านไปได้

แต่อีกด้านหนึ่ง หนึ่งในเจ็ดเซียนรับใช้ใกล้ชิด เซียนกระต่ายหูยาวติ้งกวง พอเห็นแผนผังค่ายกล หูกระต่ายก็ตั้งชัน ตาแดงก่ำด้วยความริษยา

"นั่นมันแผนผังค่ายกลสังหารเทพ ข้ายังไม่เคยได้แตะเลยด้วยซ้ำ ท่านเจ้าสำนักลำเอียงเกินไปแล้ว!"

แผนผังค่ายกลสำแดงเดช ตื่นขึ้นมาเองโดยสมบูรณ์ โชว์อานุภาพของสุดยอดอาวุธสังหาร

ความรู้สึกตายที่ เย่ อู้ เคยเจอก่อนหน้านี้ หายวับไปกับตา

"ลูกพี่ค่ายกลเจ๋งฝุดๆ!"

เย่ อู้ ตะโกนก้องในใจ ในที่สุดก็ได้เห็นอานุภาพของวิเศษระดับท็อปของเซิร์ฟเวอร์

นี่แค่ส่วนเดียวของค่ายกลกระบี่สังหารเทพนะ ยังโหดขนาดนี้ ถ้ามาครบเซตจะขนาดไหน

เย่ อู้ ใจเต้นรัว

พอแผนผังค่ายกลตื่นเต็มตา ทัณฑ์สวรรค์รอบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องของ เย่ อู้ อีกต่อไป

แค่นั่งดูเฉยๆ รอให้ลูกพี่จัดการให้

ระหว่างที่ซึมซับพลังของแผนผัง เย่ อู้ ก็จ้องมองเงาของกระบี่ยักษ์สี่เล่มนั้น

จู่ๆ ก็เกิดปิ๊งไอเดียบางอย่าง

บนตัวเขามีจิตสังหารแห่งกระบี่มารปรากฏขึ้นจางๆ สอดคล้องไปกับแผนผังค่ายกล

เพียงแต่โดนความอลังการของแผนผังกลบรัศมีไปหมด

แต่มันกลับไปกระตุ้นให้แผนผังค่ายกลคึกหนักกว่าเดิม

วินาทีต่อมา กระบี่คมกริบสี่เล่มที่แขวนอยู่ในตำหนักปี้โหยว ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เหมือนโดนเรียกตัวด่วน

จอมเซียนทงเทียน: ".....???"

เฮ้ย! แผนผังมันกำลังเรียกกระบี่!

ชิบหายละ!

ท่านมหาเซียนงงเป็นไก่ตาแตก

แผนผังค่ายกลจะทำอะไร?!

จอมเซียนทงเทียนรีบกดพลังของกระบี่ทั้งสี่ไว้ทันที

ขืนปล่อยให้ไปรวมร่างกัน งานนี้ได้บันเทิงแน่

ค่ายกลกระบี่สังหารเทพปรากฏตัวเมื่อไหร่ มหาเซียนทุกองค์ต้องหันขวับ

ลางๆ เหมือนจอมเซียนจะสัมผัสได้ว่าแผนผังค่ายกลกำลังงอแง

เหมือนเด็กโดนขัดใจ

จอมเซียนถอนหายใจยิ้มแห้งๆ เขาแค่ให้ยืมไปกันเหนียว

ไม่นึกว่านิสัยของ เย่ อู้ จะดันไปถูกจริตกับจิตวิญญาณของแผนผังเข้าให้

แผนผังค่ายกลถึงกับอยากจะกางค่ายกลเต็มสูบ เพื่อบดขยี้ทัณฑ์สวรรค์แก้แค้นให้ เย่ อู้

ตูม!

สายฟ้าม่วงเส้นสุดท้ายยังไม่ทันจะได้ผ่าลงมา ก็โดนแผนผังค่ายกลปั่นจนเละเป็นโจ๊ก

ทะเลสายฟ้าจางหาย ร่างของ เย่ อู้ ที่คลุมด้วยแผนผังค่ายกล ปรากฏสู่สายตาชาวโลกอีกครั้ง

[จบตอน]