บทที่ 1780 - งานใหญ่แห่งจักรวาลเสวียนหวง เส้นทางโบราณเสวียนหวง หมากตัวที่สอง

บทที่ 1780 - งานใหญ่แห่งจักรวาลเสวียนหวง เส้นทางโบราณเสวียนหวง หมากตัวที่สอง

ไม่มีใครคาดคิดว่า นายน้อยตระกูลฮั่วแห่งเมืองอู๋จี๋ ฮั่วเฟิง จะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้

ข่าวนี้แพร่สะพัดไปทั่วแดนเป่ยฮวง และคงยากที่จะสงบลงในเวลาอันสั้น

ผู้คนมากมายต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์

และในขณะที่ทุกคนคิดว่าฝูถูเยี่ยนคงไม่ยอมปล่อยฮั่วเฟิงไปง่ายๆ หรือกระทั่งอาจจะลงมือกับเมืองอู๋จี๋ทั้งเมือง

กลับพบว่าฝูถูเยี่ยน ไม่ได้ตามราวีต่อ แต่กลับจากไปโดยตรง

เรื่องนี้สร้างความประหลาดใจให้กับผู้คนไม่น้อย

...

นกวิเศษเก้าตัวลากราชรถหรูหรา ทะยานข้ามความว่างเปล่า

"ท่านผู้เฒ่า เราจะไม่ระดมกำลังของตระกูลมากดดันเมืองอู๋จี๋จริงๆ หรือ?"

ภายในราชรถ สีหน้าของฝูถูเยี่ยนมืดมนถึงขีดสุด

การนัดประลองกับฮั่วเฟิง ทำให้เขาต้องเสียหน้าอย่างย่อยยับ

คนรับใช้ชราชุดดำข้างกายกล่าวว่า "คุณชายเยี่ยน สถานการณ์ตอนนี้ท่านก็รู้ดี"

"ก่อนหน้านี้คุณชายหง ถูกสังหารอย่างอัปยศในสงครามอัจฉริยะสองพิภพ ทำให้สายตระกูลของเราถูกเพ่งเล็งและตำหนิอย่างหนัก"

"ตอนนี้ในเผ่ามีหลายฝ่ายกำลังจับตามองเราอยู่ หากเราก่อเรื่องวุ่นวายโดยใช้อำนาจตระกูลไปรังแกขุมกำลังเล็กๆ ภายนอกอีก เกรงว่าจะยิ่งเป็นข้ออ้างให้ฝ่ายตรงข้ามโจมตีได้"

"อีกอย่าง ช่วงนี้มีข่าวใหญ่ที่สำคัญกว่านั้น"

"ข่าวอะไร?" ฝูถูเยี่ยนถามอย่างหงุดหงิด

"เส้นทางโบราณเสวียนหวงกำลังจะเปิดออก" ชายชราชุดดำกล่าว

"อะไรนะ! เส้นทางโบราณเสวียนหวง!"

ฝูถูเยี่ยนตกตะลึง

เส้นทางโบราณเสวียนหวง คือสถานที่ทดสอบที่เก่าแก่และศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในจักรวาลเสวียนหวง

ว่ากันว่ามันเชื่อมต่อกับแก่นแท้และต้นกำเนิดของจักรวาลเสวียนหวง

และที่สำคัญที่สุดคือ มีตำนานเล่าว่า เส้นทางนี้เกี่ยวข้องกับท่านผู้นั้น... ผู้สร้างจักรวาลเสวียนหวง

"ไม่คิดเลยว่าเส้นทางโบราณเสวียนหวงจะเปิดออกในเวลานี้"

"นี่คือโอกาสครั้งใหญ่ อัจฉริยะจากทั่วทั้งจักรวาลเสวียนหวง ทั้งห้าเผ่าอริยะ สี่วิหารเทพ ล้วนต้องส่งคนเข้าร่วมแน่นอน"

"แม้แต่อัจฉริยะจากภายนอก ก็น่าจะหมายตาที่แห่งนี้เช่นกัน" ชายชราชุดดำวิเคราะห์

ฝูถูเยี่ยนได้ฟังดังนั้น แววตาที่หม่นหมองก็เริ่มมีประกายขึ้นมา

"ถ้าอย่างนั้น ข้าต้องรีบกลับไปเตรียมตัว หากข้าสามารถสร้างผลงานหรือได้รับวาสนาในเส้นทางโบราณเสวียนหวง สถานะของข้าในเผ่าก็จะมั่นคงขึ้น"

"ถึงตอนนั้น ค่อยกลับมาจัดการเจ้าฮั่วเฟิงก็ยังไม่สาย"

ฝูถูเยี่ยนคิดได้ดังนั้น อารมณ์ก็เริ่มดีขึ้นมาบ้าง

เขาให้ราชรถเดินทางมุ่งหน้ากลับสู่เผ่าอริยะฝูถู

ในระหว่างทางที่ผ่านห้วงมิติแห่งหนึ่งซึ่งเต็มไปด้วยดวงดาวรกร้าง

จู่ๆ ฝูถูเยี่ยนก็รู้สึกถึงแรงดึงดูดบางอย่าง

"เดี๋ยวก่อน หยุดรถ!"

ฝูถูเยี่ยนสั่งการ

"มีอะไรหรือคุณชาย?" ชายชราชุดดำถามอย่างสงสัย

"ข้ารู้สึกเหมือนมีบางอย่างกำลังเรียกหาข้า ทางทิศนั้น..."

ฝูถูเยี่ยนชี้ไปทางกลุ่มดาวรกร้างที่มืดมิด

เขารู้สึกได้ถึงเสียงเรียกที่ก้องอยู่ในใจ ดึงดูดให้เขาเข้าไปหา

ฝูถูเยี่ยนก้าวเดินออกไป

ในที่สุด

ณ ส่วนลึกของกลุ่มดาว เขาได้พบกับกลุ่มสสารที่ดูคล้ายความโกลาหลกลุ่มหนึ่ง

สสารนั้นไม่อาจบรรยายลักษณะได้ ให้ความรู้สึกที่ลึกลับ ลึกล้ำ น่าสะพรึงกลัว และศักดิ์สิทธิ์

"นี่คือ... พลังต้นกำเนิด?"

ฝูถูเยี่ยนเป็นถึงอัจฉริยะเผ่าอริยะ ย่อมคุ้นเคยกับพลังระดับสูงเช่นนี้ดี

"วาสนามาเยือนแล้ว?"

ฝูถูเยี่ยนแทบไม่อยากจะเชื่อ รู้สึกเหมือนฝันไป

มันจะบังเอิญเกินไปไหม

เพิ่งจะพ่ายแพ้ให้กับฮั่วเฟิง แล้วจู่ๆ ก็มาเจอวาสนาใหญ่โตแบบนี้

เป็นใครก็ต้องสงสัย

แต่ฝูถูเยี่ยนก็นึกขึ้นได้ว่าเคยได้ยินเรื่องเล่า

ทุกครั้งที่จักรวาลเสวียนหวงถูกรุกรานจากภายนอก มักจะมีอัจฉริยะและยอดฝีมือจำนวนหนึ่งผุดขึ้นมา

หรือที่เรียกว่า 'บุตรแห่งเสวียนหวง'

คนเหล่านี้ แค่เดินสะดุดยอดหญ้า ก็อาจจะเจอยาวิเศษ เดินตกเหว ก็อาจจะเจอคัมภีร์ลับ

เรียกได้ว่าเป็นบุตรรักของโลกอย่างแท้จริง

"หรือว่า... ข้าก็คือบุตรแห่งโลกคนนั้น?" ฝูถูเยี่ยนตาเป็นประกาย

ถ้าเป็นเวลาปกติ เขาอาจจะลังเลสงสัย

แต่ตอนนี้ ญาติผู้พี่ของเขาเพิ่งตายไป ตัวเขาเองก็เพิ่งพ่ายแพ้อย่างน่าอับอาย

จิตใจกำลังต้องการสิ่งยึดเหนี่ยวและข้อพิสูจน์ตัวเอง

นี่คือรูปแบบมาตรฐานของตัวเอกนิยายที่ตกอับแล้วกลับมาผงาดชัดๆ!

"สวรรค์ไม่ทอดทิ้งข้า! ฝูถูเยี่ยนผู้นี้ จะต้องผงาดขึ้นมาเป็นยอดคน!"

ฝูถูเยี่ยนหัวเราะร่าด้วยความดีใจ

เขาไม่ลังเลอีกต่อไป พุ่งเข้าไปหาสสารแห่งความโกลาหลนั้น และเริ่มทำการดูดซับหลอมรวมทันที

โดยหารู้ไม่ว่า...

ในความว่างเปล่าอันไกลโพ้น

มีสายตาคู่หนึ่งกำลังมองดูเขาอยู่ด้วยความขบขัน

"หมากตัวที่สอง... วางลงไปแล้ว"

จวินเซียวเหยียนยิ้มมุมปาก

ฮั่วเฟิงคือหมากตัวแรก ที่ใช้แทรกซึมจากระดับล่าง

ส่วนฝูถูเยี่ยน คือหมากตัวที่สอง ที่ใช้แทรกซึมเข้าสู่ระดับสูงของเผ่าอริยะ

สสารแห่งความโกลาหลนั้น แท้จริงแล้วก็คือ 'เมล็ดพันธุ์มารปฐมกาล' อีกรูปแบบหนึ่งที่จวินเซียวเหยียนดัดแปลงขึ้น

และเมื่อฝูถูเยี่ยนหลอมรวมมันสำเร็จ

เขาก็จะกลายเป็นทาสรับใช้ที่ซื่อสัตย์ที่สุดของจวินเซียวเหยียนอีกคนหนึ่ง

โดยที่เจ้าตัวยังคงคิดว่า ตนเองคือบุตรแห่งโชคชะตาผู้ยิ่งใหญ่

"เส้นทางโบราณเสวียนหวงงั้นหรือ... น่าสนใจ"

"ดูเหมือนว่าที่นั่น จะเป็นเวทีใหญ่ที่แท้จริง"

จวินเซียวเหยียนพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะหันหลังเดินจากไปพร้อมกับเจ้าแมวส้มบนไหล่

ปล่อยให้ฝูถูเยี่ยนดื่มด่ำกับ "วาสนา" จอมปลอมต่อไป

[จบแล้ว]