บทที่ 1700 - หนอนบ่อนไส้ในตระกูลจักรพรรดิ มุ่งหน้าสู่สำนักศึกษาจี้เซี่ย และห้าราชันยอดอัจฉริยะ

บทที่ 1700 - หนอนบ่อนไส้ในตระกูลจักรพรรดิ มุ่งหน้าสู่สำนักศึกษาจี้เซี่ย และห้าราชันยอดอัจฉริยะ

จวินเซียวเหยียนครุ่นคิดเรื่องนี้ ไม่ใช่เพราะต้องการช่วยตระกูลจักรพรรดิฉู่สืบหาความจริง

เขาไม่ได้มีจิตใจเมตตาการุณย์ขนาดนั้น

สิ่งที่จวินเซียวเหยียนใส่ใจ คือตัวตนของหนอนบ่อนไส้ผู้นั้นต่างหาก

ในเมื่อตอนนั้น สามารถลอบกัดตระกูลจักรพรรดิฉู่ได้

เช่นนั้นในภายภาคหน้า จะลอบกัดตระกูลจักรพรรดิอวิ๋นบ้างหรือไม่?

นี่ต่างหากคือเหตุผลที่จวินเซียวเหยียนต้องการสืบหาความจริง

ส่วนความแค้นของตระกูลจักรพรรดิฉู่ เกี่ยวอะไรกับเขาจวินเซียวเหยียน?

หากฉู่เซียวผู้นั้น คิดจะเอาบัญชีหนี้แค้นเรื่องการล่มสลายของตระกูลจักรพรรดิฉู่ มาคิดบัญชีกับตระกูลจักรพรรดิอวิ๋นของเขาจริงๆ

เช่นนั้นหลังจากใช้งานฉู่เซียวเสร็จแล้ว จวินเซียวเหยียนก็ไม่รังเกียจที่จะตบฉู่เซียวให้ตายคาที่

แล้วค่อยไปกวาดล้างตระกูลฉู่ในโลกชิงหยางให้สิ้นซาก

จวินเซียวเหยียนไม่ใช่นักบุญผู้มีเมตตา

แผนการดั้งเดิมของเขา ก็คือการทำให้ตระกูลจักรพรรดิอวิ๋น ผงาดขึ้นเป็นเจ้าแห่งแปดมหาตระกูลจักรพรรดิ หรือกระทั่งเป็นผู้ปกครองสูงสุดของทะเลเจี้ยไห่

ถึงเวลานั้น ขุมกำลังที่เป็นศัตรูย่อมต้องถูกกวาดล้าง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตระกูลจักรพรรดิฉู่ที่ตกต่ำไปนานแล้ว

"เรื่องนี้ช่างน่าสนใจจริงๆ ทะเลเจี้ยไห่น้ำลึกกว่าที่คิด"

จวินเซียวเหยียนยิ้มมุมปาก

หลังจากจัดการเรื่องราวต่างๆ เรียบร้อย

จวินเซียวเหยียน ถานไถชิงเสวียน และถานไถหมิงจู ก็ได้โดยสารเรือเหาะอันหรูหราอลังการ ล่องลอยข้ามห้วงดาราจักร มุ่งหน้าสู่สำนักศึกษาจี้เซี่ย

ตลอดการเดินทาง สองสาวงามจากตระกูลจักรพรรดิถานไถ คอยพูดคุยเป็นเพื่อนแก้เหงาให้จวินเซียวเหยียน

"ไม่ทราบว่าครั้งนี้ จะได้เห็นเงาร่างของ 'ห้าราชันยอดอัจฉริยะ' หรือไม่นะ?" ถานไถชิงเสวียนเอ่ยขึ้นมา

"ห้าราชันยอดอัจฉริยะ?" จวินเซียวเหยียนเลิกคิ้วเล็กน้อยด้วยความสนใจ

เขาไม่เคยใส่ใจโครงสร้างขุมกำลังของอัจฉริยะในทะเลเจี้ยไห่มาก่อน

"อ้าว หรือว่าคุณชายจวินจะไม่ทราบ?" ถานไถชิงเสวียนแปลกใจเล็กน้อย

ชื่อเสียงของห้าราชันยอดอัจฉริยะนั้น โด่งดังคับฟ้าในทะเลเจี้ยไห่

ถานไถหมิงจูที่อยู่ข้างๆ กล่าวด้วยน้ำเสียงเทิดทูนว่า "ด้วยความแข็งแกร่งขององค์นายน้อย ย่อมไม่ต้องไปใส่ใจคนพวกนั้นหรอกเจ้าค่ะ"

จวินเซียวเหยียนยิ้มบางๆ "ข้าก็มีความสนใจอยู่บ้าง ลองเล่าให้ฟังหน่อยสิ"

ถานไถชิงเสวียนจึงอธิบายว่า "ในทะเลเจี้ยไห่ มีคำกล่าวถึงห้ายอดคน ที่เป็นตัวแทนของทิศทั้งสี่และจุดกึ่งกลาง เรียกว่า ตงจุน, ซีฝอ, หนานเต้า, เป่ยหรู และ จงเซิ่ง"

"ตงจุน (บูรพาจุน), ซีฝอ (พุทธะประจิม), หนานเต้า (เต๋าทักษิณ), เป่ยหรู (บัณฑิตอุดร), จงเซิ่ง (ปราชญ์มัชฌิม)"

"ชื่อเสียงของพวกเขาในทะเลเจี้ยไห่นั้นกึกก้องกัมปนาท"

"แน่นอนว่า ไม่ได้หมายความว่าทั้งห้าคนนี้ คือห้าคนที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาอัจฉริยะทั้งหมดของทะเลเจี้ยไห่"

"ทะเลเจี้ยไห่นั้นกว้างใหญ่ไพศาล อัจฉริยะโบราณที่ถูกผนึกไว้ ผู้สืบทอดสายเลือดสูงสุด หรือปีศาจจำพวกราชาแห่งตัวตนระดับความผิดปกติ ก็ยังมีซ่อนเร้นอยู่อีกมาก"

"แต่ห้าคนนี้ คือผู้ที่โดดเด่นที่สุดและเป็นที่ยอมรับมากที่สุดในยุคปัจจุบัน"

"อย่างเช่น 'เป่ยหรู' หรือบัณฑิตอุดร คนผู้นี้มีนามว่า หานผิงอัน "

"เขาคือศิษย์พี่ใหญ่ของสำนักศึกษาจี้เซี่ย"

"และยังมีข่าวลือว่า เขาคือบุตรชายของ 'ฟูจื่อ' (ปราชญ์เมธี) ผู้ก่อตั้งและเป็นอาจารย์ใหญ่ของสำนักศึกษาจี้เซี่ยอีกด้วย"

"โอ้? บุตรของฟูจื่อ?" จวินเซียวเหยียนดวงตาเป็นประกาย

ฟูจื่อ แห่งสำนักศึกษาจี้เซี่ย

นั่นคือตัวตนระดับตำนานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งในทะเลเจี้ยไห่

เป็นหนึ่งในสามผู้ยิ่งใหญ่แห่งสามลัทธิ

สถานะและพลังบำเพ็ญเพียรของเขา อยู่ในระดับที่ไม่อาจจินตนาการได้ ว่ากันว่าเข้าใกล้ความเป็นเซียนอย่างที่สุด

บุตรชายของบุคคลระดับนี้ ย่อมไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

"ใช่แล้ว หานผิงอันผู้นี้ ว่ากันว่าเกิดมาพร้อมกับ 'หัวใจปราชญ์เจ็ดช่อง' ซึ่งเป็นกายาพรสวรรค์สายขงจื๊อที่หาได้ยากยิ่ง"

"เขาสามารถเข้าใจคัมภีร์ปราชญ์และหลักธรรมอันลึกซึ้งได้ในชั่วพริบตา"

"และยังสามารถรวบรวมพลังปราณเฮ่าหรานได้มหาศาล"

ถานไถชิงเสวียนเล่าต่อ

"ส่วนคนอื่นๆ อย่าง 'ตงจุน' ก็มาจากตระกูลจักรพรรดิทางทิศตะวันออก เป็นผู้สืบทอดที่แข็งแกร่งที่สุด"

" 'ซีฝอ' มาจากวัดต้าเชียน ทางทิศตะวันตก ว่ากันว่าเป็นร่างกลับชาติมาเกิดของพระโพธิสัตว์"

" 'หนานเต้า' มาจากสำนักเต๋าทางทิศใต้ มีความเข้าใจในวิถีเต๋าลึกล้ำสุดหยั่งคาด"

"และคนสุดท้ายที่ลึกลับที่สุด คือ 'จงเซิ่ง' หรือปราชญ์มัชฌิม"

"คนผู้นี้ไม่สังกัดขุมกำลังใดอย่างชัดเจน แต่มีความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัว เคยประมือกับอัจฉริยะระดับสูงของตระกูลจักรพรรดิและเอาชนะมาได้"

จวินเซียวเหยียนฟังแล้วก็พยักหน้าเบาๆ

"น่าสนใจ ห้าราชันยอดอัจฉริยะ... หวังว่าพวกเขาจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง"

เขาไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวแม้แต่น้อย

กลับกัน เขารู้สึกกระหายที่จะได้พบเจอ

เพราะการเดินทางในทะเลเจี้ยไห่ หากไร้ซึ่งคู่ต่อสู้ที่สมน้ำสมเนื้อ ชีวิตคงจะน่าเบื่อแย่

"คุณชายจวิน ท่านจะเข้าร่วมการคัดเลือกของสำนักศึกษาจี้เซี่ยหรือไม่?" ถานไถชิงเสวียนถาม

"ในเมื่ออาจารย์หยวนเชิญชวน ข้าก็คงต้องไปดูเสียหน่อย"

"แต่เรื่องการคัดเลือก... ข้าคงไม่ต้องผ่านกระบวนการปกติกระมัง" จวินเซียวเหยียนยิ้ม

เรือเหาะแล่นฝ่าความว่างเปล่าด้วยความเร็วสูง

ไม่นานนัก

ภาพเบื้องหน้าก็ปรากฏหมู่เมฆสีขาวบริสุทธิ์ ลอยล่องปกคลุมอาณาเขตกว้างใหญ่

กลิ่นอายแห่งความรู้ ความเที่ยงธรรม และปัญญา แผ่ซ่านออกมาจนสัมผัสได้

เสียงท่องตำรา เสียงดีดพิณ และเสียงสนทนาธรรม ดังแว่วมาตามสายลม

ที่นั่นคือดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งปัญญา

สำนักศึกษาจี้เซี่ย!

และที่นั่น

การเผชิญหน้าครั้งใหม่ ระหว่างจวินเซียวเหยียน กับเหล่าอัจฉริยะยอดคนแห่งทะเลเจี้ยไห่ กำลังจะเริ่มต้นขึ้น

รวมถึงความลับของคัมภีร์กาลเวลา

และเบื้องหลังของฉู่เซียว

ทุกอย่างกำลังจะค่อยๆ ถูกเปิดเผย ณ สถานที่แห่งนี้!

[จบแล้ว]