บทที่ 1640 - คนบางคนเกิดมาเพื่อเป็นราชา เปิดฉากศึกตัดสิน จักรพรรดินีเสวียนเทียนปะทะจักรพรรดิหยวน
บทที่ 1640 - คนบางคนเกิดมาเพื่อเป็นราชา เปิดฉากศึกตัดสิน จักรพรรดินีเสวียนเทียนปะทะจักรพรรดิหยวน
บทที่ 1640 - คนบางคนเกิดมาเพื่อเป็นราชา เปิดฉากศึกตัดสิน จักรพรรดินีเสวียนเทียนปะทะจักรพรรดิหยวน
น้ำเสียงของจวินเซียวเหยียน แทบจะเรียกได้ว่าเย้ยหยันและดูแคลนถึงขีดสุด
สีหน้าของซูอวี่ แดงก่ำขึ้นมาทันทีเพราะความโกรธจัด
ความพ่ายแพ้อย่างน่าอนาถในงานพิธีบรรลุนิติภาวะ ได้กลายเป็นปีศาจในใจที่ซูอวี่ไม่อาจลบเลือนได้
ใบหน้าที่เคยเกลี้ยงเกลาหล่อเหลาของเขา บัดนี้บิดเบี้ยวจนน่าเกลียดด้วยความเกลียดชังอันรุนแรง
"น้ำเสียงแบบนี้อีกแล้ว สายตาแบบนี้อีกแล้ว!"
"ทำไมเจ้าถึงเกิดมาสูงส่ง สามารถมองลงมายังสรรพสัตว์จากเบื้องบนได้!"
"ทำไม ต้องมีคนอย่างเจ้า กดขี่อยู่เหนือหัวผู้อื่น!"
"เจ้ามีสิทธิ์อะไร!"
ซูอวี่แผดเสียงคำราม ระบายความแค้นที่สุมอยู่ในอก
เขาเกิดมาต่ำต้อย ต้องต่อสู้ดิ้นรนมาจากระดับรากหญ้า
หากไม่มาเจอกับจวินเซียวเหยียน เรื่องราวของเขาคงเป็นตำนานหนุ่มบ้านนาผู้พลิกชะตาฟ้าดิน บินขึ้นสู่สวรรค์
แต่จวินเซียวเหยียน เปรียบเสมือนดาวข่มโดยกำเนิดของเขา
ทุกครั้งที่ซูอวี่คิดว่าตัวเองจะผงาดขึ้นมาได้
จวินเซียวเหยียนก็จะเป็นเหมือนกำแพงแห่งความเป็นจริงที่เย็นชา ตบหน้าเขาฉาดใหญ่ให้ตื่นจากฝัน
บอกเขาว่า มดปลวก ก็ยังคงเป็นมดปลวกอยู่วันยังค่ำ!
จวินเซียวเหยียนมองดูซูอวี่ที่กำลังคลุ้มคลั่งด้วยสายตาที่สงบนิ่ง ไร้ระลอกคลื่น ราวกับกำลังมองดูตัวตลกที่น่าสมเพช
เขากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า
"คนบางคน เกิดมาเพื่อเป็นราชา"
"ส่วนคนบางคน เกิดมา... ก็เป็นได้แค่ผุยผง"
"โชคชะตาไม่ได้ยุติธรรมเสมอไป และความพยายาม ก็ไม่ได้มีความหมายเสมอไปเมื่ออยู่ต่อหน้าพลังที่แท้จริง"
"ซูอวี่ เจ้ารู้ไหมว่าทำไมเจ้าถึงแพ้?"
"ไม่ใช่เพราะข้ามีภูมิหลังดีกว่าเจ้า ไม่ใช่เพราะข้ามีทรัพยากรมากกว่าเจ้า"
"แต่เพราะจิตใจของเจ้า มันเปราะบางเกินไป"
"เจ้ามัวแต่โทษฟ้าโทษดิน โทษโชคชะตา แต่ไม่เคยโทษความอ่อนแอของตัวเอง"
คำพูดของจวินเซียวเหยียน เหมือนเข็มพันเล่มที่ทิ่มแทงหัวใจของซูอวี่
"หุบปาก! หุบปากเดี๋ยวนี้!"
"ข้าจะฆ่าเจ้า ข้าจะพิสูจน์ให้เห็นว่า ข้าคือเจ้าแห่งโลกที่แท้จริง!"
ซูอวี่ระเบิดพลังทั้งหมดที่มีออกมา
พลังสีดำของเผ่าป๋า ผสมผสานกับพลังต้นกำเนิดโลกที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดในกาย
กลายเป็นคลื่นพลังที่น่าสะพรึงกลัว พุ่งเข้าใส่จวินเซียวเหยียน!
จวินเซียวเหยียนส่ายหน้าเบาๆ
"น่าผิดหวัง"
เขาเพียงแค่ยกมือขึ้น พลังกฎเกณฑ์สีทองก็รวมตัวกัน
เตรียมที่จะบดขยี้ "ความหวัง" สุดท้ายของซูอวี่ให้แหลกคามือ
...
ในขณะที่ซูอวี่และจวินเซียวเหยียนกำลังเปิดฉากปะทะกันในทวีปดารา
ณ โลกภายนอก
สงครามระหว่างราชวงศ์เทพหยวนจู่และราชวงศ์เทพเสวียนเทียน ก็ดำเนินมาถึงจุดแตกหักที่ดุเดือดที่สุด
ผู้ฝึกตนและสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนต้องร่วงหล่น
ทั่วทั้งเขตดาราตงเสวียน ราวกับถูกย้อมด้วยสีเลือด
กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วจักรวาล
และในเวลานี้เอง
ทางฝั่งราชวงศ์เทพหยวนจู่ จู่ๆ ก็เกิดความเปลี่ยนแปลง
โชคชะตาและพลังอำนาจของราชวงศ์เทพหยวนจู่ ราวกับน้ำมันราดบนกองไฟ จู่ๆ ก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างรุนแรง
ถึงขั้นที่ว่า ผู้ฝึกตนของราชวงศ์เทพหยวนจู่บางคน เริ่มทะลวงระดับพลังกันกลางสนามรบ
และยอดฝีมือระดับสูง กึ่งจักรพรรดิบางคน คอขวดที่ติดขัดมานาน ก็เริ่มสั่นคลอน
ความเปลี่ยนแปลงนี้ ทำให้ทุกคนตกตะลึง
"เป็นเพราะซูอวี่!"
ไม่นานนัก ทุกคนก็ตระหนักได้
ซูอวี่คือบุตรแห่งโลก และเขาก็ผูกพันกับโชคชะตาของราชวงศ์เทพหยวนจู่
ตอนนี้ซูอวี่กำลังระเบิดพลังเฮือกสุดท้าย หรืออาจจะกำลังเข้าใกล้ต้นกำเนิดโลก
จึงส่งผลให้โชคชะตาของราชวงศ์เทพหยวนจู่พุ่งสูงขึ้นตามไปด้วย
"ฮ่าฮ่า ดูเหมือนซูอวี่จะทำสำเร็จแล้ว!"
จักรพรรดิหยวนที่ยืนอยู่บนรถศึกมังกรทอง หัวเราะลั่นฟ้า
เขาสัมผัสได้ว่าพลังของตนเองก็กำลังเพิ่มขึ้นเช่นกัน
"เย่ว์จื่อหลาน วันนี้คือวันตายของเจ้า และวันล่มสลายของราชวงศ์เทพเสวียนเทียน!"
จักรพรรดิหยวนคำราม กลิ่นอายจักรพรรดิระเบิดออก
เขาลงมือด้วยตัวเองแล้ว!
ฝ่ามือข้างหนึ่งยื่นออกมา ใหญ่โตมโหฬาร บดบังดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ กดทับลงมาใส่กองทัพและพระราชวังของราชวงศ์เทพเสวียนเทียน
"จักรพรรดิหยวน คิดจะทำลายราชวงศ์เทพเสวียนเทียน ข้ามศพข้าไปก่อน!"
เสียงสตรีที่ทรงอำนาจและเย็นชาดังก้อง
แสงเซียนสว่างเจิดจ้า พุ่งทะยานออกมาจากส่วนลึกของตำหนักจักรพรรดินี
ร่างเงาที่งดงามและสูงส่ง ปรากฏขึ้นกลางเวหา
นางสวมชุดคลุมลายหงส์ สวมมงกุฎจักรพรรดินี ใบหน้างดงามไร้ที่ติ แต่แฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามที่ทำให้สรรพสัตว์ต้องก้มหัว
จักรพรรดินีเสวียนเทียน เย่ว์จื่อหลาน!
นางซัดฝ่ามือสวนกลับไป ปะทะกับฝ่ามือของจักรพรรดิหยวน
ตูม!
เสียงระเบิดดังกึกก้องกัมปนาท สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเขตดารา
ห้วงมิติแตกเป็นเสี่ยงๆ รอยแยกสีดำทมิฬลามเลียไปทั่ว
"เย่ว์จื่อหลาน เจ้ายังไม่บรรลุระดับจักรพรรดิอย่างสมบูรณ์ คิดจะต้านทานข้าหรือ?"
จักรพรรดิหยวนแสยะยิ้ม
แม้เย่ว์จื่อหลานจะแข็งแกร่ง แต่นางยังอยู่ในช่วงกึ่งกลางของการทะลวงด่าน ยังไม่ใช่จักรพรรดิที่แท้จริง
ส่วนจักรพรรดิหยวน เขาเป็นจักรพรรดิมานานแล้ว
"ต่อให้ข้ายังไม่บรรลุจักรพรรดิ ก็ฆ่าเจ้าได้!"
เย่ว์จื่อหลานกล่าวเสียงเย็น
นางไม่พูดพร่ำทำเพลง เรียกกระบี่คู่กายออกมา ฟาดฟันเข้าใส่จักรพรรดิหยวนทันที
ศึกตัดสินระหว่างสองผู้นำสูงสุด ได้เปิดฉากขึ้นแล้ว!
และผลแพ้ชนะของศึกนี้ จะเป็นตัวกำหนดชะตากรรมของโลกหนานโต่วทั้งใบ!
[จบแล้ว]