บทที่ 1540 - จิตวิญญาณแท้มหาจักรพรรดิตงหัว ความอนาถของเซิ่งซู ช่วยข้าด้วย
บทที่ 1540 - จิตวิญญาณแท้มหาจักรพรรดิตงหัว ความอนาถของเซิ่งซู ช่วยข้าด้วย
บทที่ 1540 - จิตวิญญาณแท้มหาจักรพรรดิตงหัว ความอนาถของเซิ่งซู ช่วยข้าด้วย
มหาจักรพรรดิตงหัว ร่างกายปกคลุมด้วยหมอกเลือนราง ใบหน้ามองเห็นไม่ชัดเจน
ทว่าสายตาของเขา กลับมีความลึกล้ำที่มองทะลุทุกสรรพสิ่ง ทอดมองมาที่จวินเซียวเหยียน
จวินเซียวเหยียนเองก็จิตใจสั่นไหวเล็กน้อย
มหาจักรพรรดิตงหัว ใช้คำว่า "อีกแล้ว"
ตามหลักเหตุผล นี่เป็นการพบกันครั้งแรกระหว่างเขากับมหาจักรพรรดิตงหัว
ส่วนในความฝัน ณ อาณาจักรที่ถูกลืมเลือนนั้น ก็เป็นเพียงสิ่งที่จวงเสี่ยวเมิ่ง (แม่เฒ่าเมิ่ง) สร้างขึ้นมาเท่านั้น
แต่มหาจักรพรรดิตงหัว กลับดูเหมือนจะล่วงรู้เรื่องราวในความฝันนั้นด้วย
นี่ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์แล้วว่า มหาจักรพรรดิตงหัวในฐานะจักรพรรดิระดับตำนานเทพเจ้านั้น มีระดับการบำเพ็ญเพียรที่แข็งแกร่งจนเหลือเชื่อ
เพียงแค่ท่องนามของเขา แสดงรูปลักษณ์ของเขา เขาก็สามารถรับรู้ได้
“ในตอนนั้น ข้าเคยบอกไว้ว่า เจ้าจะต้องช่วยยวนเช่อแก้ปัญหาเรื่องบาปมหันต์ได้อย่างแน่นอน”
“ตอนนี้ ในเมื่อเจ้าทำสำเร็จแล้ว เช่นนั้นตัวข้าผู้เป็นจักรพรรดิ ก็ถือว่าติดหนี้บุญคุณเจ้าครั้งหนึ่ง”
“ครั้งนี้ ก็ถือว่าเป็นการชดใช้กรรมและผลบุญนี้ก็แล้วกัน”
จวินเซียวเหยียนช่วยยวนเช่อแก้ปัญหาพลังบาปมหันต์
มหาจักรพรรดิตงหัว จึงช่วยจวินเซียวเหยียนจัดการกับศัตรู
นี่คือการแลกเปลี่ยนที่สมเหตุสมผล
“รบกวนท่านมหาจักรพรรดิแล้ว” จวินเซียวเหยียนประสานมือคารวะ
มหาจักรพรรดิตงหัวพยักหน้าเล็กน้อย
จากนั้นเขาก็หันไปมองเซิ่งซู
เพียงแค่สายตาเรียบเฉย ก็ทำให้เซิ่งซูรู้สึกกดดันมหาศาล
“มหาจักรพรรดิตงหัว เจ้าตายไปนานแล้ว นี่เป็นเพียงแค่จิตวิญญาณแท้ที่หลงเหลืออยู่ คิดจะมาขวางข้าหรือ!”
เซิ่งซูคำรามลั่น เพื่อเรียกความกล้าให้ตนเอง
เขาคือเจ้าพิธี คือตัวตนระดับกึ่งเทพ จะมากลัวคนตายได้อย่างไร!
“คนตายงั้นหรือ? ต่อให้ข้าเหลือเพียงจิตวิญญาณเสี้ยวเดียว ก็เพียงพอที่จะสยบเจ้า!”
มหาจักรพรรดิตงหัวก้าวเดินออกไป
ก้าวเดียว ข้ามผ่านกาลเวลา
ฝ่ามือข้างหนึ่งยื่นออกไป ดูธรรมดาสามัญ แต่กลับครอบคลุมทั่วทั้งจักรวาล!
วิชาฝ่ามือครอบจักรวาล!
“อวดดี!”
เซิ่งซูโกรธจัด
เขาเป็นถึงเจ้าพิธี เป็นบรรพชนต้นกำเนิดของเผ่าวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ กลับถูกมหาจักรพรรดิตงหัวดูถูกเหยียดหยามถึงเพียงนี้!
“เจ้าพิธีไม่อาจลบหลู่!”
“ตัวข้ายืนอยู่เหนือโลกหล้า เก้าสวรรค์สิบพิภพเป็นเพียงกระดานหมาก ความเป็นตายของสรรพชีวิต ล้วนอยู่ในกำมือข้า!”
“ใครกล้ามาวางท่าสูงส่งต่อหน้าข้า!”
เซิ่งซู วาจาเปี่ยมด้วยความน่าเกรงขามและทรงอำนาจ
“ท่านเซิ่งซูจงเจริญ!”
วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ทมิฬและพวกพ้อง ต่างพากันโห่ร้องสรรเสริญ
มหาจักรพรรดิตงหัวไม่พูดพร่ำทำเพลง มือใหญ่ข้างหนึ่งฟาดออกไป ฟ้าพลิกดินทลาย!
แม้แต่แม่น้ำแห่งกาลเวลาก็ดูเหมือนจะถูกตีจนทะลักออกมา ตะวันจันทรากลับทิศ กฎเกณฑ์จักรวาลแตกสลาย!
เซิ่งซูคำรามยาว สวมเกราะวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ถือคทาเทียนหวง ก้าวเท้าออกไป ฟ้าดินสั่นสะเทือน!
แสงแห่งวิญญาณศักดิ์สิทธิ์สว่างวาบ ส่องสว่างเก้าสวรรค์
แต่ทว่า ภายใต้ฝ่ามือนี้ เซิ่งซูกลับถูกตบกระเด็นถอยหลังไป ชุดเกราะวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ถึงกับปรากฏรอยร้าว
ในวินาทีที่มหาจักรพรรดิตงหัวลงมือ
เทพกระบี่ตู๋กูและปรมาจารย์สวรรค์คุนหลุนก็ลงมือเช่นกัน
ในสถานการณ์เช่นนี้ ไม่มีคำว่ายุติธรรมแบบหนึ่งต่อหนึ่ง
สงครามความเป็นความตายระหว่างเก้าสวรรค์และแดนเซียน ไม่มีความยุติธรรมใดๆ ทั้งสิ้น
เทพกระบี่ตู๋กู แม้ร่างกายจะแตกหักเสียหาย แต่เจตจำนงดุจเปลวเพลิง เผาผลาญท้องนภา
กระบี่สวรรค์ในมือของเขา ฟาดฟันออกไป ปราณกระบี่ฉีกกระชากความว่างเปล่า ตัดขาดกฎเกณฑ์
ปรมาจารย์สวรรค์คุนหลุน สะบัดแส้ปัดรังควานในมือ พลังแห่งเต๋าอันลึกลับซับซ้อน ม้วนกวาดออกไป
สามยอดฝีมือ รุมยำเซิ่งซูคนเดียว!
ตูม! ตูม! ตูม!
เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวอย่างต่อเนื่อง
เซิ่งซูที่เมื่อครู่ยังวางมาดสูงส่งว่าเป็นผู้กำหนดชะตากรรมของสรรพชีวิต
ในตอนนี้กลับตกอยู่ในสภาพอนาถอย่างยิ่ง
เขาถูกมหาจักรพรรดิตงหัวตบจนหน้าหัน ถูกเทพกระบี่ตู๋กูฟันจนเลือดสาด ถูกปรมาจารย์สวรรค์คุนหลุนฟาดจนกระเด็น
“อ๊าก! พวกเจ้า!”
เซิ่งซูคำรามด้วยความโกรธแค้นและความเจ็บปวด
ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง ชุดเกราะวิญญาณศักดิ์สิทธิ์แตกเป็นเสี่ยงๆ เลือดไหลนองทั่วร่าง
สภาพดูน่าสมเพชอย่างยิ่ง
“นี่...”
เหล่ามหาจักรพรรดิเขตหวงห้ามและวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ทมิฬ ต่างพากันอ้าปากค้าง ตกตะลึงจนพูดไม่ออก
ท่านเจ้าพิธีผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ยืนอยู่เหนือสรรพชีวิต
ตอนนี้กลับถูกรุมยำจนเละเทะขนาดนี้!
“สมน้ำหน้า! ฆ่ามันซะ!”
“ไอ้แก่สารเลวนั่น ตายซะเถอะ!”
สรรพชีวิตแดนเซียนที่เห็นภาพนี้ ต่างพากันโห่ร้องด้วยความสะใจ
ความสิ้นหวังก่อนหน้านี้ มลายหายไปจนหมดสิ้น
ตอนนี้พวกเขามีความหวังแล้ว!
“มหาจักรพรรดิตงหัว...”
จวินเซียวเหยียนมองดูฉากนี้ด้วยความเลื่อมใส
นี่คือพลังระดับตำนานเทพเจ้าที่แท้จริง
แม้จะเป็นเพียงจิตวิญญาณแท้ที่อัญเชิญมา แต่ก็สามารถกดดันเจ้าพิธีระดับกึ่งเทพได้อย่างราบคาบ
“ยวนเช่อ ขอบใจเจ้ามาก”
จวินเซียวเหยียนพึมพำ
เขารู้ว่ายวนเช่อต้องจ่ายค่าตอบแทนมหาศาลเพื่ออัญเชิญบิดาของนางมา
นางถึงกับยอมสละพลังสายเลือดจักรพรรดิทั้งหมด
นี่เป็นความเสียสละที่ยิ่งใหญ่มาก
ทางด้านสนามรบ
เซิ่งซูถูกไล่ต้อนจนมุม
เขารู้สึกได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตายที่คืบคลานเข้ามา
ถ้าขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เขาอาจจะต้องมาทิ้งชีวิตไว้ที่นี่จริงๆ
“ไม่! ข้าคือเจ้าพิธี ข้าจะมาตายที่นี่ไม่ได้!”
เซิ่งซูคำรามลั่น
เขายังมีภารกิจที่ต้องทำ ยังต้องเปิดประตูเซียน ยังต้องก้าวสู่ความเป็นอมตะ
เขาจะมาจบชีวิตลงที่นี่ได้อย่างไร!
“ช่วยข้าด้วย!”
ในที่สุด เซิ่งซูผู้ยิ่งใหญ่ ก็ต้องละทิ้งศักดิ์ศรี ร้องขอความช่วยเหลือ
เสียงของเขา ดังก้องไปทั่วทั้งเก้าสวรรค์
สะเทือนเลือนลั่นไปถึงหูของเจ้าพิธีคนอื่นๆ
“หือ? สหายเซิ่งซู ตกอยู่ในอันตรายหรือ?”
ในแดนเซียนอื่น ตี้อวิ๋นเทียนจู่และเทพสัตว์อสูรลู่เทียน ต่างก็ชะงักมือ
พวกเขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของมหาจักรพรรดิตงหัว และการต่อสู้ที่รุนแรงทางฝั่งแดนเซียนเสวียนเทียน
“มหาจักรพรรดิตงหัว? เป็นไปได้อย่างไร เขาน่าจะตายไปนานแล้วนี่”
ตี้อวิ๋นเทียนจู่ขมวดคิ้ว
“ไม่สนแล้ว รีบไปช่วยก่อน ขืนปล่อยให้เซิ่งซูตาย แผนการใหญ่ของเราอาจจะกระทบกระเทือน”
เทพสัตว์อสูรลู่เทียนกล่าวเสียงเหี้ยม
สองเจ้าพิธี ตัดสินใจละทิ้งการล้างบางในแดนเซียนที่ตนเองอยู่ มุ่งหน้ามายังแดนเซียนเสวียนเทียนทันที!
พร้อมกันนั้น ในเขตหวงห้ามเก้าสวรรค์ที่เหลือ ก็เริ่มมีความเคลื่อนไหวที่น่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นอีกครั้ง
ดูเหมือนว่า สงครามครั้งนี้ จะยิ่งบานปลายออกไปเรื่อยๆ จนเกินกว่าที่ใครจะคาดเดาได้แล้ว!
[จบแล้ว]