บทที่ 1480 - ท่านเจ้าพิธีช่างมีเจตนาลึกซึ้ง จวินเซียวเหยียนปรากฏกาย ของเล่นที่น่าขบขัน

บทที่ 1480 - ท่านเจ้าพิธีช่างมีเจตนาลึกซึ้ง จวินเซียวเหยียนปรากฏกาย ของเล่นที่น่าขบขัน

นี่คือวาสนาที่ท่านเจ้าพิธีประทานให้ด้วยตนเอง

กล่าวได้ว่า ตั้งแต่อดีตจวบจนปัจจุบัน ไม่เคยมีอัจฉริยะคนไหน ได้รับวาสนาใหญ่เช่นนี้มาก่อน

เพราะในสายตาของตัวตนระดับเจ้าพิธี

สรรพชีวิตเปรียบเสมือนมดปลวก ไม่อยู่ในสายตาพวกเขาเลยแม้แต่น้อย

แต่ตอนนี้ อุตส่าห์ได้พบเจอกับเจ้าพิธีคนใหม่ แถมดูเหมือนจะชื่นชมพวกเขาพอสมควร

ถึงขั้นยินยอมประทานพลังสังเวยโลหิตให้

นี่คือพลังที่มีเพียงเจ้าพิธีเท่านั้นถึงจะครอบครองได้

คิดดูแล้วกันว่า หากพวกเขาได้รับพลังสังเวยโลหิต จะมีข้อดีมากมายเพียงใด?

ไม่เพียงความแข็งแกร่งของตนเองจะเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ

สถานะและตำแหน่งของพวกเขาก็จะเปลี่ยนไปอย่างมหาศาล

พวกเขาในตอนนี้ แม้จะเป็นอัจฉริยะระดับท็อปที่ได้รับการเคารพยกย่องที่สุดในเก้าสวรรค์แล้ว

แต่หากสามารถมีความสัมพันธ์เกี่ยวดองกับเจ้าพิธีได้ สถานะของพวกเขา ย่อมต้องสูงส่งกว่าตอนนี้มากนัก!

ไม่มีอัจฉริยะคนไหน จะต้านทานความยั่วยวนนี้ได้!

ด้วยเหตุนี้ เถาอ๋องจึงไม่ลังเลเลยที่จะมอบคัมภีร์เซียนกลืนกินที่เป็นหัวใจสำคัญของเผ่าเถาเที่ยออกมา

เขากลัวว่าของที่ให้ไปจะไม่ล้ำค่าพอ แล้วท่านเจ้าพิธีจะไม่ประทานพลังสังเวยโลหิตให้

เมื่อเห็นเถาอ๋องทำเช่นนั้น แววตาของบุตรจักรพรรดิฉางเซิงและหวังเหยียน ก็ฉายแววเด็ดเดี่ยวขึ้นมา

หากมูลค่าของสิ่งที่พวกเขามอบให้ ด้อยกว่าคัมภีร์เซียนกลืนกินของเถาอ๋อง

เช่นนั้น ท่านเจ้าพิธี อาจจะไม่มอบพลังสังเวยโลหิตให้พวกเขาหรือไม่?

นี่เป็นสิ่งที่บุตรจักรพรรดิฉางเซิงและหวังเหยียนยอมรับไม่ได้

โดยเฉพาะบุตรจักรพรรดิฉางเซิง เขาเป็นอันดับหนึ่งในทำเนียบมังกรหงส์เก้าสวรรค์มาโดยตลอด

หากเถาอ๋องได้รับพลังสังเวยโลหิต แต่เขาไม่ได้

วันหน้า เถาอ๋องจะแซงหน้าเขา ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งในทำเนียบมังกรหงส์หรือไม่?

บุตรจักรพรรดิฉางเซิง ไม่มีทางยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเด็ดขาด

ดังนั้นเขาจึงคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ในดวงตาฉายแววลังเลและต่อสู้ภายในใจ

แต่สุดท้าย ก็กัดฟันกล่าวว่า

“ผู้น้อยยินดีมอบสุดยอดวิชาประจำตระกูลของเกาะฉางเซิง คัมภีร์เซียนฉางเซิง!”

บุตรจักรพรรดิฉางเซิงพูดจบ ก็หยิบแผ่นหยกออกมาหนึ่งชิ้น

ตามหลักแล้ว คัมภีร์เซียนฉางเซิงเป็นสิ่งต้องห้าม ห้ามเผยแพร่สู่ภายนอกเด็ดขาด

นี่เป็นคัมภีร์เซียนที่เป็นหัวใจสำคัญที่สุดของเกาะฉางเซิง

แต่ในเวลานี้ เพื่อให้ได้รับความชื่นชมจากเจ้าพิธี และได้รับพลังสังเวยโลหิต เขาก็ไม่สนอะไรแล้ว

แม้ว่าอาจจะถูกเกาะฉางเซิงลงโทษ

แต่เขาเชื่อว่า ท่านเจ้าพิธีผู้สูงส่งท่านนี้ คงไม่น่าจะอยากได้คัมภีร์เซียนฉางเซิงจริงๆ หรอกกระมัง

เพราะตัวตนระดับนี้ ยังจะขาดแคลนคัมภีร์เซียนอีกหรือ?

ย่อมไม่ขาดแคลนแน่นอน

“พวกเจ้าสองคน...”

หวังเหยียนถึงกับตะลึงงัน สีหน้าย่ำแย่ลง

เขานึกไม่ถึงว่า เถาอ๋องและบุตรจักรพรรดิฉางเซิง จะยอมมอบคัมภีร์เซียนที่เป็นหัวใจสำคัญที่สุดของตนเองออกมาจริงๆ

นี่มันออกจะประจบสอพลอเกินไปหน่อยไหม?

บุตรจักรพรรดิฉางเซิงและเถาอ๋องทั้งสองคน แทบจะกลายร่างเป็นสุนัขรับใช้ กระดิกหาง เพียงเพื่อให้ได้รับความชื่นชมจากเจ้าพิธี

แน่นอน หวังเหยียนก็อยากทำแบบนั้น

เขามีความทะเยอทะยานมาก ไม่ยอมล้าหลังผู้อื่น

แต่มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง

ขุนเขาเทพจักรพรรดิร่วงโรยแม้จะมีคัมภีร์เซียนเช่นกัน

แต่พูดตามตรง เมื่อเทียบกับคัมภีร์เซียนฉางเซิงและคัมภีร์เซียนกลืนกินแล้ว ยังถือว่าด้อยกว่าเล็กน้อย

หากคัมภีร์เซียนที่เขามอบให้ เทียบไม่ได้กับคัมภีร์เซียนฉางเซิงและคัมภีร์เซียนกลืนกิน

เช่นนั้น ท่านเจ้าพิธี จะไม่มอบพลังสังเวยโลหิตให้เขาหรือเปล่า?

นี่เป็นสิ่งที่หวังเหยียนยอมรับไม่ได้อย่างเด็ดขาด

ที่เขาทำตัวต่ำต้อยมานานขนาดนี้ ไม่ใช่เพื่อรอวันที่จะผงาดง้ำค้ำโลกให้คนตะลึงหรอกหรือ?

หากตอนนี้ เขาต้องตามหลังบุตรจักรพรรดิฉางเซิงและเถาอ๋อง

แล้วเขาจะผงาดบ้าบออะไรได้อีก!

“ไม่สิ ข้ามีของอยู่อย่างหนึ่ง ที่สามารถเทียบชั้นกับพวกเขาสองคนได้แน่นอน”

ดวงตาของหวังเหยียนเป็นประกาย นึกถึงของสิ่งหนึ่งขึ้นมาได้

ย่อมต้องเป็นเมล็ดพันธุ์ปราณม่วงหงเหมิงที่อยู่กับตัวเขา

หากเขามอบเมล็ดพันธุ์ปราณม่วงหงเหมิงออกไป

มูลค่าของมันย่อมเทียบได้กับคัมภีร์เซียนฉางเซิงและคัมภีร์เซียนกลืนกิน เผลอๆ อาจจะเหนือกว่าด้วยซ้ำ

แต่หวังเหยียนลังเล ลังเลอย่างยิ่ง

เมล็ดพันธุ์ปราณม่วงหงเหมิง คือรากฐานของเขา ความล้ำค่านั้นไม่ต้องสงสัย

ตอนนี้จะให้มอบออกไป จะบอกว่าไม่ลังเลเลยก็คงเป็นไปไม่ได้

แต่ถ้าไม่เอาออกมา ก็อาจจะไม่ได้วาสนา

หวังเหยียนลังเลจนถึงขีดสุดจริงๆ

แต่ทว่า สมองของเขาก็แล่นเร็วปรู๊ด

“ไม่ถูกสิ เมล็ดพันธุ์ปราณม่วงหงเหมิงแม้จะล้ำค่า แต่ในสายตาของท่านเจ้าพิธี ก็คงไม่ได้หายากขนาดนั้น”

“อีกอย่าง หากท่านเจ้าพิธีอยากได้จริงๆ ท่านก็สามารถแย่งชิงไปจากข้าได้โดยตรง ข้าก็ไม่มีปัญญาขัดขืนอยู่แล้ว”

“บททดสอบ นี่ต้องเป็นบททดสอบจิตใจที่ท่านเจ้าพิธีมีต่อข้าแน่!”

“หากข้าแม้แต่เมล็ดพันธุ์ปราณม่วงหงเหมิงยังตัดใจมอบให้ไม่ได้ ก็พิสูจน์ว่าจิตใจแห่งเต๋าของข้าคับแคบเกินไป แม้แต่ราคาแค่นี้ยังไม่ยอมจ่าย!”

“เป็นเช่นนี้นี่เอง ท่านเจ้าพิธี ช่างมีเจตนาลึกซึ้งจริงๆ ถึงกับทดสอบข้าเช่นนี้”

หวังเหยียนมโนไปเองเป็นฉากๆ จนกล่อมตัวเองให้เชื่อได้สำเร็จ

หากจวินเซียวเหยียนล่วงรู้ความคิดในใจของหวังเหยียนในตอนนี้

คงต้องพูดไม่ออกแน่นอน

เขาเองยังคิดหาเหตุผลได้ไม่เยอะขนาดนี้เลย

หลังจากหวังเหยียนมโนจนกล่อมตัวเองได้สำเร็จ

เขาก็ยิ้มบางๆ แล้วบีบเอาเมล็ดพันธุ์ปราณม่วงหงเหมิงที่งอกเงยแล้ว ออกมาจากหว่างคิ้วของตัวเองโดยตรง

“ผู้น้อยหวังเหยียน ยินดีมอบเมล็ดพันธุ์ปราณม่วงหงเหมิง!”

“อะไรนะ?”

บุตรจักรพรรดิฉางเซิงและเถาอ๋อง ต่างก็ประหลาดใจมาก

พวกเขานึกไม่ถึงว่า หวังเหยียนจะตัดใจมอบเมล็ดพันธุ์ปราณม่วงหงเหมิงของตัวเองออกมาจริงๆ

พูดจริงๆ นะ ของวิเศษชิ้นนี้ แม้แต่พวกเขายังอิจฉาตาร้อน

เพียงแต่หวังเหยียนเป็นนายน้อยขุนเขาเทพจักรพรรดิร่วงโรย พวกเขาจึงไม่อาจลงมือแย่งชิงได้จริงๆ

“หวังเหยียน นี่คือเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตของเจ้า เจ้าถึงกับยอมมอบออกมาจริงๆ หรือ?” เถาอ๋องอุทานด้วยความตกใจ

“ถูกต้อง เจ้าจ่ายค่าตอบแทนนี้ มันมากเกินไปแล้ว” บุตรจักรพรรดิฉางเซิงก็กล่าวเช่นกัน

พูดจริงๆ ที่พวกเขาพูดแบบนี้ จริงๆ แล้วก็ไม่อยากให้หวังเหยียนได้รับพลังสังเวยโลหิตนั่นแหละ

เพราะความสามารถแบบนี้ มีคนครอบครองเพิ่มขึ้นอีกคน ก็จะลดความพิเศษลงไปส่วนหนึ่ง

“หึๆ... คิดจะทิ้งข้าไว้คนเดียว พวกเจ้าฝันหวานไปเถอะ”

หวังเหยียนแค่นหัวเราะ

เขาย่อมรู้ดีว่า บุตรจักรพรรดิฉางเซิงและเถาอ๋อง ไม่อยากให้เขาได้รับพลังสังเวยโลหิต

แต่เขาก็จะเอาให้ได้

หวังเหยียนมอบเมล็ดพันธุ์ปราณม่วงหงเหมิงของตนเองออกมาอย่างเด็ดขาด

คัมภีร์เซียนกลืนกิน, คัมภีร์เซียนฉางเซิง, เมล็ดพันธุ์ปราณม่วงหงเหมิง

ของสามสิ่ง ลอยไปตกอยู่ในมือของเจ้าพิธีลำดับที่ห้า

บุตรจักรพรรดิฉางเซิงทั้งสามคน ในยามนี้คุกเข่าอยู่บนพื้น หัวใจเต้นรัวแรง

ด้วยจิตใจของสุดยอดอัจฉริยะอย่างพวกเขา ในตอนนี้ยังมีความตื่นเต้นที่ไม่อาจระงับได้

พวกเขา กำลังจะได้พลังสังเวยโลหิตแล้ว

นั่นคือพลังที่มีเพียงเจ้าพิธีเท่านั้นถึงจะครอบครองได้

และในขณะนั้นเอง ท่านเจ้าพิธีลำดับที่ห้าก็หัวเราะขึ้นมา

ฟ้าดินสั่นสะเทือนเลือนลั่น

“ท่านเจ้าพิธี ท่านนี่คือ...”

บุตรจักรพรรดิฉางเซิงทั้งสามคน อยากจะพูดอะไรสักอย่าง ลองหยั่งเชิงดู

พวกเขาต่างงุนงง ไม่รู้ว่าท่านเจ้าพิธีหัวเราะอะไร

ทันใดนั้นเอง เสียงหัวเราะที่คุ้นเคยสายหนึ่ง ก็ดังออกมาจากภายในร่างของเจ้าพิธี

“น่าสนใจ น่าสนใจจริงๆ ธิดาสวรรค์ฉางเซิง ละครฉากนี้ สนุกไหม?”

ร่างเงาหนึ่ง เดินทอดน่องออกมาจากภายในร่างของเจ้าพิธีอย่างสบายอารมณ์

และในเงามืด ร่างของธิดาสวรรค์ฉางเซิงก็ปรากฏขึ้น

มองดูบุตรจักรพรรดิฉางเซิงที่คุกเข่าอยู่บนพื้นอย่างถ่อมตนราวกกับสุนัขตัวหนึ่งในเวลานี้

ความหวังในแววตาของธิดาสวรรค์ฉางเซิง แตกสลายไปโดยสมบูรณ์ กลายเป็นเถ้าธุลี

สุดยอดอัจฉริยะแห่งเก้าสวรรค์เหล่านี้

ได้กลายเป็นของเล่นที่น่าขบขันที่สุดในมือของจวินเซียวเหยียน!

[จบแล้ว]