บทที่ 1290 - ความจริงกระจ่าง ความขมขื่นของหลิงหยวน การแก้แค้นของเทียนนวี่หยวน?

บทที่ 1290 - ความจริงกระจ่าง ความขมขื่นของหลิงหยวน การแก้แค้นของเทียนนวี่หยวน?

ในเวลาเดียวกัน ณ อีกฟากฝั่งของทะเล

ร่างเงาร่างหนึ่งแผ่ซ่านโทสะอันท่วมท้น ทำให้ผิวน้ำทะเลทั้งหมดเกิดคลื่นยักษ์ถาโถม

นั่นคือตี้ฮ่าวเทียน

“จวินเซียวเหยียน เป็นไปได้อย่างไร เขาจะไปปรากฏตัวในความฝันได้อย่างไร”

นัยน์ตาสีเงินของตี้ฮ่าวเทียนฉายแววโกรธแค้นที่ฝังลึกถึงกระดูก

สิ่งนี้ไม่สอดคล้องกับนิสัยและบุคลิกของเขาเลย

พึงรู้ไว้ว่า เขาเป็นคนที่มีความมั่นใจอยู่เสมอ และมีความสุขุมเยือกเย็นราวกับควบคุมทุกสิ่งไว้ในกำมือ

เดิมทีแผนการของเขาคือการผูกวาสนากับยวนเช่อในความฝัน

จากนั้นในความเป็นจริง ค่อยมอบต้นกำเนิดกายาสิทธิ์ฝูซีให้ยวนเช่อ

พร้อมทั้งส่งมอบหลิงหยวนให้ยวนเช่อ เพื่อให้พวกนางรวมสามวิญญาณเป็นหนึ่ง

นี่คือเหตุผลที่ตี้ฮ่าวเทียนเคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้

ว่าหลิงหยวนคือหมากตัวสำคัญ ซึ่งเกี่ยวข้องกับบุคคลสำคัญของศาลเซียนโบราณ

บุคคลผู้นั้น ก็คือองค์หญิงยุคสุดท้ายของศาลเซียนโบราณ ยวนเช่อ

“หรือเป็นเพราะจวินเซียวเหยียนกลายเป็นมารในใจของข้าไปแล้ว จึงได้สะท้อนออกมาในความฝัน”

ตี้ฮ่าวเทียนครุ่นคิด รู้สึกว่าน่าจะเป็นเพราะสาเหตุนี้

มิเช่นนั้น ก็ไม่อาจหาเหตุผลมาอธิบายได้ว่าเหตุใดจวินเซียวเหยียนจึงไปปรากฏตัวในความฝัน

“แต่ไม่ว่าอย่างไร แผนการในความฝันก็ล้มเหลว ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง”

ตี้ฮ่าวเทียนกำหมัดแน่น

ในฐานะผู้เกิดใหม่ เดิมทีเขารู้แจ้งทุกสิ่งทุกอย่าง

การเปลี่ยนแปลงต่างๆ ในอนาคต ล้วนอยู่ในกำมือของเขา

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงสามารถวางแผนนี้ได้ โดยคิดจะดึงตัวยวนเช่อมาเป็นพวก เพื่อรวมศาลเซียนเป็นหนึ่ง

ผลปรากฏว่า หลังจากได้พบกับจวินเซียวเหยียน เขาก็รู้สึกว่าทำอะไรก็ไม่ราบรื่นไปเสียหมด

“จวินเซียวเหยียน ตัวตนระดับความผิดปกติที่ไม่มีอยู่ในอนาคตผู้นี้ ได้ส่งผลกระทบต่อแผนการของข้าอย่างรุนแรง รอให้ออกไปจากอาณาจักรที่ถูกลืมเลือนเมื่อไหร่ ต้องหาทางกำจัดมันให้ได้”

ในดวงตาของตี้ฮ่าวเทียน อบอวลไปด้วยจิตสังหาร

หากจะบอกว่าก่อนหน้านี้ จวินเซียวเหยียนในสายตาของเขา เป็นเพียงคู่ต่อสู้ที่ค่อนข้างน่ารำคาญ

เช่นนั้นตอนนี้ จวินเซียวเหยียนในสายตาของเขา ก็คือเป้าหมายที่ต้องกำจัดทิ้งสถานเดียว

“ไม่สิ ยังมีโอกาสแก้ไข นั่นเป็นเพียงความฝัน ไม่ได้หมายความว่าเป็นความจริง”

ตี้ฮ่าวเทียนยังไม่ยอมแพ้

แม้ว่าวาสนาในความฝันจะล้มเหลว

แต่เขายังมีโอกาสที่จะดึงตัวยวนเช่อในโลกความเป็นจริง

เมื่อคิดได้ดังนี้ ตี้ฮ่าวเทียนจึงมุ่งหน้าลึกเข้าไปในทะเลแห่งนี้ต่อไป

อีกด้านหนึ่ง จวินเซียวเหยียนก็กำลังมุ่งหน้าเข้าไปเช่นกัน

แม้เขาจะลงชื่อสำเร็จแล้ว แต่ก็ยังจำเป็นต้องหาตัวตนที่แท้จริงของยวนเช่อให้พบ

เพราะนางมีความสำคัญมากเกินไป จะปล่อยให้ถูกตี้ฮ่าวเทียนดึงตัวไปไม่ได้เด็ดขาด

อีกอย่าง จวินเซียวเหยียนในตอนนี้ก็ยังไม่แน่ใจว่า ยวนเช่อจะได้รับผลกระทบจากในความฝันหรือไม่

หากไม่ได้รับผลกระทบ ก็ยังมีโอกาสที่จะถูกตี้ฮ่าวเทียนดึงตัวไปเป็นพวกได้

ในระหว่างที่จวินเซียวเหยียนกำลังมุ่งหน้าไป

เขาก็เห็นเงาร่างอรชรยืนอยู่บนผิวน้ำท่ามกลางหมอกสลัวเบื้องหน้า

เมื่อมองให้ชัดเจน ก็พบว่าเป็นหลิงหยวน

“หลิงหยวน?”

หลิงหยวนหันกลับมา มองไปที่จวินเซียวเหยียน

ในดวงตาของนางยังคงมีความสับสนงุนงงหลงเหลืออยู่

ดูเหมือนเพิ่งจะตื่นจากความฝันเช่นกัน

“จวินเซียวเหยียน... ข้า ฝันไปเรื่องหนึ่ง...” หลิงหยวนกล่าวอย่างเหม่อลอย

“เจ้าเข้ามาในทะเลนี้ผ่านดอกบุปผาอดีตชาติหรือ” จวินเซียวเหยียนสอบถาม

“เปล่า ข้าก้าวเข้ามาโดยตรงเลย” หลิงหยวนตอบ

ในดวงตาของจวินเซียวเหยียนฉายแววครุ่นคิด จากนั้นก็เข้าใจกระจ่างแจ้ง

ในที่สุดเขาก็มั่นใจแล้วว่า วิธีการแบ่งสามวิญญาณในความฝันนั้น เป็นเรื่องจริง

ทำไมหลิงหยวนถึงไม่ต้องใช้ดอกบุปผาอดีตชาติ ก็สามารถก้าวเข้ามาในที่แห่งนี้ได้

เพราะนางกับองค์หญิงยวนเช่อที่หลับใหลอยู่ที่นี่ เดิมทีก็เป็นหนึ่งเดียวกัน

“จวินเซียวเหยียน บอกข้าที ว่าสรุปแล้วข้าเป็นใครกันแน่”

“แม่เฒ่าหลานบอกว่า ขอเพียงข้ามายังอาณาจักรที่ถูกลืมเลือน ก็จะค้นพบคำตอบของหนึ่งกายสองวิญญาณ”

“แต่ตอนนี้ ข้ากลับไม่รู้ว่านั่นเป็นเรื่องจริง หรือเรื่องเท็จ?” หลิงหยวนสับสนเหลือเกิน

นี่เป็นครั้งแรกที่จวินเซียวเหยียนได้เห็นผู้หญิงที่เย่อหยิ่งและเข้มแข็งคนนี้ แสดงท่าทีสับสนทำอะไรไม่ถูกเช่นนี้

“ก่อนหน้านี้ ตอนเผชิญหน้ากับดอกบุปผาอดีตชาติ ข้าราวกับรู้สึกได้ว่า ตัวเองเหมือนจะเป็นองค์หญิงองค์หนึ่ง”

“มีร่างเงาที่เลือนรางร่างหนึ่ง กำลังลูบหัวข้าด้วยความรักใคร่อ่อนโยน เขาเป็นใครกันแน่”

จวินเซียวเหยียนได้ยินดังนั้น ก็เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า

“ข้าสามารถบอกความจริงบางอย่างกับเจ้าได้ เพียงแต่...”

จวินเซียวเหยียนยังคงลังเลเล็กน้อย

ความจริงนี้สำหรับหลิงหยวนแล้ว จะโหดร้ายเกินไปหรือไม่

“เจ้ารู้ความจริงงั้นหรือ บอกข้ามา!”

หลิงหยวนก้าวเข้ามา จับมือจวินเซียวเหยียน แววตามุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว

จวินเซียวเหยียนถอนหายใจเบาๆ

เขาก็เล่าเรื่องราวบางอย่างในความฝันให้หลิงหยวนฟัง

รวมถึงเรื่องขององค์หญิงยวนเช่อผู้มีบาปมหันต์ และการแบ่งวิญญาณออกเป็นสามส่วน

ในความฝัน จวินเซียวเหยียนเป็นคนช่วยองค์หญิงยวนเช่อรับถ่ายโอนบาปมหันต์

แต่ในความเป็นจริง ไม่มีใครช่วยยวนเช่อถ่ายโอนบาปกรรม

ดังนั้นในตอนนั้น ตงหัวตี้จวินจึงเลือกใช้วิธีแบ่งวิญญาณเป็นสามส่วน

แยกวิญญาณดินและวิญญาณมนุษย์ออกมา ใส่ลงในบ่อวัฏสงสาร แล้วให้ผสานรวมกับต้นกำเนิดกายาสิทธิ์

รอคอยคนรุ่นหลัง เมื่อวิญญาณฟ้าของยวนเช่อตื่นขึ้น ก็จะสามารถเก็บเกี่ยวผลลัพธ์ ผสานรวมวิญญาณดินและวิญญาณมนุษย์กลับคืนมา

หลังจากฟังจบ หลิงหยวนก็ยืนนิ่งงันอยู่กับที่ ใบหน้าที่งดงามประณีตซีดขาว ไร้ซึ่งสีเลือดฝาด

จากนั้น หลิงหยวนก็หัวเราะออกมา

เสียงหัวเราะนั้น แฝงไว้ด้วยความขมขื่น และการเย้ยหยันตัวเอง

“ข้าหลิงหยวน เป็นเพียงวิญญาณดินและวิญญาณมนุษย์ขององค์หญิงยวนเช่อผู้นั้นงั้นหรือ”

หลิงหยวนไม่กล้าเชื่อ และไม่อยากจะเชื่อ

นางรู้สึกว่าเรื่องนี้ไร้สาระและน่าขันมาก

“แม้จะเป็นเพียงเรื่องราวในความฝัน แต่ก็น่าจะเป็นความจริง” จวินเซียวเหยียนกล่าว

วิญญาณดินและวิญญาณมนุษย์ ในระหว่างการเวียนว่ายตายเกิดในบ่อวัฏสงสาร ได้ถือกำเนิดความคิดและเจตจำนงของตนเองขึ้นมา

พวกนางค่อยๆ ลืมเลือนตัวตนในอดีต ซึ่งก็คือองค์หญิงยวนเช่อ

วิญญาณดินก่อกำเนิดเป็นหลิงหยวน

วิญญาณมนุษย์ก่อกำเนิดเป็นเทียนนวี่หยวน

และการพัวพันกันของสองวิญญาณ จึงทำให้เกิดคนสองคนที่มีหนึ่งกายสองวิญญาณ

ระดับสูงของสายตระกูลเซียนวาหวง น่าจะรู้ความลับนี้ดี

ดังนั้นจึงจงใจสร้างร่างกายอีกร่างให้เทียนนวี่หยวน

แต่พวกเขากลับปิดบังหลิงหยวนและเทียนนวี่หยวน

คงเป็นเพราะไม่อยากให้ทั้งสองคนควบคุมอารมณ์ไม่อยู่และสงสัยในตัวตนของตัวเองเร็วเกินไป

ต่อมาวิญญาณของเทียนนวี่หยวนผสานรวมเข้ากับวิญญาณของหลิงหยวน ก็ถือว่าลดขั้นตอนยุ่งยากไปได้หนึ่งขั้น

และเป้าหมายของสายตระกูลเซียนวาหวง จวินเซียวเหยียนก็เข้าใจอย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว

นั่นคือการบ่มเพาะหลิงหยวนและเทียนนวี่หยวน เพื่อสุดท้ายจะให้ไปรวมกับองค์หญิงยวนเช่อ

ยวนเช่อจะได้รับอิทธิพลจากความคิดของหลิงหยวนและเทียนนวี่หยวน ทำให้โอนเอียงมาทางสายตระกูลเซียนวาหวง

สุดท้ายก็อาศัยอิทธิพลและสถานะของนางในฐานะองค์หญิงยุคสุดท้าย นำพาสายตระกูลเซียนวาหวงขึ้นเป็นสายตระกูลผู้กุมอำนาจ

นี่ต่างหากคือเป้าหมายที่แท้จริงของสายตระกูลเซียนวาหวง!

แม้แต่จวินเซียวเหยียน ก็อดทอดถอนใจไม่ได้

เก้าสายตระกูลเซียนแห่งศาลเซียน เพื่อแย่งชิงตำแหน่งผู้กุมอำนาจ ช่างวางแผนกันลึกซึ้ง ใช้เล่ห์เหลี่ยมทุกวิถีทาง ยากจะป้องกันจริงๆ

ตี้ฮ่าวเทียนคิดจะดึงตัวยวนเช่อ สายตระกูลเซียนวาหวงก็คิดจะดึงตัวยวนเช่อ

ขุมกำลังแบบนี้ ไม่แตกแยกก็คงจะมีผีแล้ว!

“หึ... หึหึ ฮ่าฮ่าฮ่า ชีวิตของเทียนนวี่หยวน ถูกข้าควบคุมบงการ ข้าหลงคิดว่า ตัวข้าคือผู้กำหนดชีวิต”

“แต่ตอนนี้ ข้ากลับเป็นเพียงวิญญาณดินของคนอื่น เช่นนั้นแล้ว ข้ากับเทียนนวี่หยวน จะมีอะไรแตกต่างกัน”

“หลงคิดว่าตนเองกุมชะตาผู้อื่น ผลสุดท้ายชะตาของตนเอง ก็อยู่ในกำมือของผู้อื่นเช่นกัน”

“นี่คือการแก้แค้นของเทียนนวี่หยวนที่มีต่อข้าหรือ”

หลิงหยวนเสียกิริยา หัวเราะอย่างขมขื่นและเย้ยหยัน

นางเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็ง

ผลสุดท้าย ตอนนี้นางกลับพบว่า ตัวเองกลายเป็นเพียงตัวแทนของคนอื่น

นางใช้ประโยชน์จากเทียนนวี่หยวน

ผลสุดท้าย ตอนนี้ชีวิตของนางเอง ก็เป็นเพียงบันไดให้คนอื่นก้าวเดินเท่านั้น

นี่ช่างน่าขันจริงๆ

รอให้ยวนเช่อตื่นขึ้น ดูดกลืนนาง ก็จะสามารถชิงพลังต้นกำเนิดทั้งหมดของนางไปพร้อมกัน

แบบนั้น นางก็จะสูญเสียทุกอย่าง

เหมือนกับการผสานรวมของเทียนนวี่หยวน นางก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของยวนเช่อ

ตำแหน่งเส้าหวงในยุคปัจจุบัน ตำแหน่งธิดาจักรพรรดิแห่งสายตระกูลวาหวง ทุกอย่างจะหายไป

หลิงหยวนรู้สึกว่า ตัวเองเป็นเหมือนตัวตลก เป็นเรื่องตลกที่น่าสมเพช!

“ทำไมกัน!”

หลิงหยวนควบคุมตัวเองไม่ได้ ใบหน้าที่งดงามบิดเบี้ยวเล็กน้อย

ความจริงข้อนี้โหดร้ายเกินไปสำหรับนาง

แม้แต่สายตระกูลเซียนวาหวงที่ฟูมฟักนางมาอย่างดี ก็ยังหลอกลวงนาง

สำหรับหลิงหยวนแล้ว นี่คือการโจมตีที่ถึงตายอย่างแน่นอน

นางรู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างไม่น่าเชื่อถือ

และตอนนี้ คนเดียวที่ยืนอยู่ข้างกายและสามารถให้ที่พึ่งพิงแก่นางได้ มีเพียงจวินเซียวเหยียน!

[จบแล้ว]