บทที่ 1280 - วิธีการของตี้ฮ่าวเทียน กู่ตี้จื่อตกตาย ฝันคืนสู่ศาลเซียนโบราณ

บทที่ 1280 - วิธีการของตี้ฮ่าวเทียน กู่ตี้จื่อตกตาย ฝันคืนสู่ศาลเซียนโบราณ

กู่ตี้จื่อ เดิมทีเป็นอัจฉริยะที่ถูกจัดให้อยู่ในระดับเดียวกับหลิงหยวน

แต่หลังจากพ่ายแพ้ให้กับจวินเซียวเหยียน ซ้ำยังแบกรับชื่อเสียที่ลอบทำร้ายวีรบุรุษแห่งแดนเซียน

บวกกับต่อมาตี้ฮ่าวเทียนได้ปรากฏตัวขึ้น

กู่ตี้จื่อก็ถูกลดบทบาทลงอย่างสิ้นเชิง ตอนนี้ทำได้เพียงเกาะขาตี้ฮ่าวเทียน ติดตามอยู่ข้างกายเขา

“ท่านเส้าหวง ที่นี่น่าจะเป็นส่วนลึกที่สุดของอาณาจักรที่ถูกลืมเลือนแล้ว ไม่รู้ว่าของล้ำค่าของศาลเซียนโบราณคือสิ่งใดกันแน่”

น้ำเสียงของกู่ตี้จื่อแฝงความอยากรู้อยากเห็น

“อีกเดี๋ยวก็ได้เห็นแล้ว แต่ว่า... เจ้าคงจะไม่ได้เห็นหรอก” ตี้ฮ่าวเทียนกล่าวอย่างมีนัยยะ

“โอ้... เอ๊ะ ท่านเส้าหวง ท่านหมายความว่าอย่างไร...”

กู่ตี้จื่อชะงัก รูม่านตาหดเกร็งทันที

เขาเองก็เป็นคนเจ้าเล่ห์เพทุบาย เคยวางแผนเล่นงานจวินเซียวเหยียนมาหลายครั้ง

เพียงแต่สุดท้ายก็ถูกตลบหลังกลับทุกที

แต่นั่นก็พิสูจน์ได้ว่า กู่ตี้จื่อไม่ได้โง่

เขาถอยฉากหนีทันที

ส่วนตี้ฮ่าวเทียน ไม่รีบร้อน ผลักฝ่ามือออกไป ปราณจักรพรรดิมังกรกำเนิดอันเป็นเอกลักษณ์ของเขาก็เดือดพล่าน กลายเป็นมังกรทองตัวใหญ่แต่ละตัว พันธนาการกู่ตี้จื่อไว้

กู่ตี้จื่อแม้จะเป็นกายาสิทธิ์ฝูซี แต่คู่ต่อสู้ของเขา คือตี้ฮ่าวเทียน!

“เส้าหวงฮ่าวเทียน ท่านทำอะไร ข้าจงรักภักดีต่อท่านนะ!”

กู่ตี้จื่อต้านทานพลางตะโกนด้วยความโกรธ

เขาไม่อยากจะเชื่อว่า ตี้ฮ่าวเทียนจะลงมือกับเขา

“เพราะฉะนั้น ตอนนี้แหละคือเวลาที่เจ้าจะแสดงความจงรักภักดี”

ใบหน้าของตี้ฮ่าวเทียน เผยรอยยิ้มที่เย็นชา

เขาระเบิดกลิ่นอายออกมา ปราณจักรพรรดิมังกรกำเนิดอันเจิดจรัสพาดผ่านเก้าชั้นฟ้า

กลิ่นอายนั้น หากอัจฉริยะคนอื่นมาเห็น จะต้องตกใจจนเข่าอ่อนแน่

ตี้ฮ่าวเทียนในตอนนี้ ถึงจะเผยความแข็งแกร่งเพียงเศษเสี้ยวออกมาอย่างแท้จริง

และเพียงแค่พลังส่วนน้อยนิดนี้ ก็สยบกู่ตี้จื่อได้โดยตรง จนไร้ทางต่อต้าน

ปราณจักรพรรดิมังกรกำเนิดกลายเป็นเตาหลอมสีทอง ขังกู่ตี้จื่อไว้ข้างใน แล้วทำการหลอมโดยตรง

กู่ตี้จื่อกรีดร้องโหยหวน

ความรู้สึกที่ถูกหลอมทั้งเป็นนั้น ทรมานยิ่งกว่าตาย

กู่ตี้จื่อตาแทบถลน ร่างกายเริ่มแตกร้าว

เขาจ้องตี้ฮ่าวเทียนเขม็ง คิดไม่ถึงเลยว่า

ตัวเองไม่ได้ตายด้วยน้ำมือของคู่แค้นอย่างจวินเซียวเหยียน แต่กลับต้องมาตายด้วยน้ำมือของพวกเดียวกัน

สำหรับกู่ตี้จื่อที่เชี่ยวชาญการคำนวณ นี่นับเป็นการเยาะเย้ยถากถางอย่างที่สุด

คำนวณมาสารพัด สุดท้ายกลับถูกคนของตัวเองเล่นงาน

“ตี้ฮ่าวเทียน ถึงอย่างไรข้าก็เป็นผู้สืบทอดสายตระกูลเซียนฝูซีในยุคปัจจุบัน ท่านไม่กลัวว่าจะเกิดความวุ่นวายในสายตระกูลหรือ!”

กู่ตี้จื่อไม่ยินยอมที่จะตกตายไปเช่นนี้ จนถึงวาระสุดท้ายก็ยังไม่ยอมแพ้

“รอจนข้ารวบรวมศาลเซียนเป็นหนึ่งเดียว สายตระกูลเซียนฝูซีจะเข้าใจความหวังดีของเปิ่นเส้าหวงเอง”

ตี้ฮ่าวเทียนไม่สะทกสะท้าน

ขนาดผู้ติดตามของตัวเองตาย ตี้ฮ่าวเทียนยังไม่กระพริบตา

นับประสาอะไรกับกู่ตี้จื่อ ที่เพิ่งจะมาติดตามเขาได้ไม่นาน

ในสายตาตี้ฮ่าวเทียน เขาเป็นเพียงเครื่องมือชิ้นหนึ่งเท่านั้น

“อ๊าก... ตี้ฮ่าวเทียน ข้าสาปแช่งท่าน ท่านจะต้องพ่ายแพ้ให้กับจวินเซียวเหยียน พ่ายแพ้อย่างย่อยยับ!”

กู่ตี้จื่อส่งเสียงคำรามอย่างโหยหวนเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่กายเนื้อและหยวนเสินจะระเบิดออก!

กลายเป็นกลุ่มก้อนพลังงานต้นกำเนิดที่มีหยินหยางพันเกี่ยว สีดำขาวพัวพันกัน

มันคือต้นกำเนิดกายาสิทธิ์ฝูซีนั่นเอง!

ตี้ฮ่าวเทียนยกมือขึ้น กลุ่มก้อนต้นกำเนิดกายาสิทธิ์ฝูซีนี้ก็ลอยอยู่บนฝ่ามือของเขา

“จวินเซียวเหยียน หึหึ...”

ตี้ฮ่าวเทียนเพียงแค่หัวเราะเย็นชา

“รอจนเรื่องที่นี่จบลง ศาลเซียนรวมเป็นหนึ่ง ค่อยหาทางกำจัดตัวแปรอย่างจวินเซียวเหยียนทิ้งซะ”

“เช่นนี้ ทุกอย่างก็จะกลับเข้าสู่ครรลอง ศาลเซียนจะปกครองไปหมื่นยุคสมัย”

“และข้า จะเป็นจักรพรรดิเพียงหนึ่งเดียวของศาลเซียน แล้วค่อยไปตามหาประตูบานนั้น”

“ในมือข้ายังมีเศษชิ้นส่วนจานหินแห่งเซียน ถึงเวลารวบรวมได้ครบ ก็จะสามารถแย่งชิงโอกาสในการยกระดับนั้นได้”

“สุดท้ายก็จะบรรลุเป็นเซียนในทันที ปกครองชั่วกัลปาวสาน!”

ตี้ฮ่าวเทียนมีความทะเยอทะยานเปี่ยมล้น

ความปรารถนาของเขา ช่างยิ่งใหญ่คับฟ้า คิดจะเป็นเจ้าแห่งศาลเซียนที่ปกครองห้วงเวลาอันไร้ที่สิ้นสุด!

เพียงออกคำสั่ง เก้าสวรรค์สิบพิภพต้องสยบ!

แต่พูดตามตรง พรสวรรค์ ความแข็งแกร่ง และสถานะของตี้ฮ่าวเทียน ก็คู่ควรกับความทะเยอทะยานของเขาจริงๆ

“จริงสิ หลิงหยวนก็น่าจะมาที่นี่เหมือนกัน ถึงตอนนั้นก็ฆ่าแล้วหลอมซะ”

หลิงหยวน กู่ตี้จื่อ ล้วนเป็นส่วนหนึ่งในแผนการของเขา

แต่ตี้ฮ่าวเทียนไม่ได้ต้องการตัวคนของพวกเขา เขาแค่ต้องการต้นกำเนิดกายาสิทธิ์ฝูซีและกายาสิทธิ์วาหวงของพวกเขาเท่านั้น

ตี้ฮ่าวเทียนเก็บต้นกำเนิดกายาสิทธิ์ฝูซี ในมือปรากฏดอกบุปผาอดีตชาติ จากนั้นก็ก้าวเข้าสู่กระแสความฝัน

ในอีกทิศทางหนึ่ง

เงาร่างสูงโปร่งระหงของหลิงหยวนปรากฏขึ้น

ด้วยความสามารถของนาง ย่อมสามารถเจาะลึกเข้ามาถึงแกนกลางได้

“ทำไม ข้าถึงมีความรู้สึกแปลกๆ เหมือนมีตัวตนบางอย่างกำลังเรียกหาข้าอยู่?”

หลิงหยวนมีสีหน้าสงสัยและงุนงง

นางมาที่ทะเลแห่งนี้ด้วยสัญชาตญาณล้วนๆ

จากนั้น หลิงหยวนก็ก้าวลงไปในทะเล

และสิ่งที่น่าแปลกใจก็คือ

หลิงหยวนกลับก้าวลงไปได้โดยตรง

พวกจวินเซียวเหยียน ตี้ฮ่าวเทียน ล้วนต้องอาศัยดอกบุปผาอดีตชาติถึงจะก้าวลงไปได้

แต่หลิงหยวนกลับสามารถก้าวลงไปในทะเลนี้ได้เลยโดยไม่ต้องพึ่งดอกบุปผาอดีตชาติ

วินาทีต่อมา กระแสความฝันที่ถาโถมเข้ามา ก็กลืนกินร่างเงาของนางไป

ในช่วงเวลาสั้นๆ

หมอกสีขาวโพลน ก็ปกคลุมทั่วทั้งอาณาจักรที่ถูกลืมเลือน

อัจฉริยะทุกคนที่อยู่ในอาณาจักรที่ถูกลืมเลือน ต่างจมดิ่งลงสู่กระแสความฝันในทันที

ในกระแสความฝันนี้ พวกเขาจะกลายเป็นตัวตนหนึ่งในความฝัน

ความฝันนั้น แทบจะไม่ต่างจากความจริง

จนถึงสุดท้าย มีเพียงผู้ที่สามารถตื่นรู้ขึ้นมาได้เท่านั้น ถึงจะออกจากอาณาจักรที่ถูกลืมเลือนได้

ส่วนคนที่เหลือ จะต้องจมดิ่งอยู่ในอาณาจักรที่ถูกลืมเลือนตลอดไป

...

จักรวาลเวิ้งว้าง ดวงดาวหมุนเวียน

นี่คือกลุ่มตำหนักสวรรค์อันยิ่งใหญ่โอ่อ่าที่ทอดยาวไม่สิ้นสุด พาดผ่านจักรวาล ราวกับเป็นทวีปผืนหนึ่ง

สภาพอากาศแปรเปลี่ยนนับหมื่นพัน แสงไฟสว่างไสว

ตำหนักเมฆาทองคำ ตำหนักหลิงเซียว ประตูสวรรค์ทั้งสี่ ปกปักรักษาทิศทั้งสี่

ต้องใช้ตำหนักวิเศษถึงเก้าหมื่นเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าหลัง ถึงจะประกอบขึ้นเป็นกลุ่มตำหนักเซียนแห่งนี้

แสงสว่างหมื่นสาย ไอสิริมงคลพันเส้น กระเบื้องเคลือบแก้วมุกมณี

นี่คือสถานที่ที่เจริญรุ่งเรืองอย่างถึงที่สุด และเป็นศูนย์กลางอำนาจของแดนเซียน

ศูนย์กลางของศาลเซียนในยุคโบราณ

ฝันคืนสู่ศาลเซียนโบราณ!

ความแข็งแกร่งของศาลเซียนโบราณ เป็นที่ประจักษ์ชัด ปกครองแปดทิศสี่ขั้ว เก้าสวรรค์สิบพิภพ

แม้จะกลายเป็นประวัติศาสตร์ไปแล้ว แต่ในขณะนี้ กลิ่นอายอันกว้างใหญ่ไพศาลที่แสดงออกมา ก็ยังคงทำให้ผู้คนสั่นสะท้าน

ทหารสวรรค์ขุนพลสวรรค์เดินขวักไขว่ไม่ขาดสาย

ศูนย์กลางศาลเซียนทั้งหมด มีตำหนักกว่าเก้าหมื่นหลัง

แบ่งเป็นเขตภายนอก เขตภายใน และเขตแกนกลาง

และเขตแกนกลาง มีตำหนักหนึ่งร้อยแปดหลัง

แบ่งเป็นสามสิบหกตำหนักฟ้า เจ็ดสิบสองตำหนักแก้ว

ที่ตั้งอยู่ตรงกลาง คือตำหนักหลิงเซียว ซึ่งเป็นสถานที่ที่เจ้าแห่งศาลเซียนโบราณใช้หารือข้อราชการสำคัญกับเหล่ายอดฝีมือแห่งศาลเซียน

และนอกจากนี้ ยังมีตำหนักเฉียนอวิ๋น ตำหนักผีซา ตำหนักอู่หมิง ตำหนักโต่วซร่วย ตำหนักกวางหมิง ตำหนักเมี่ยวเหยียน ตำหนักไท่หยาง ตำหนักฮั่วเล่อ และอื่นๆ อีกมากมาย

ไม่เป็นแดนสวรรค์ถ้ำวิเศษ ก็เป็นที่พำนักของบุคคลสำคัญในศาลเซียน

และในบรรดาตำหนักเหล่านี้ มีตำหนักหลังหนึ่ง ชื่อว่าตำหนักฉยงฮวา

ที่นี่เป็นเขตหวงห้ามแห่งหนึ่งของศาลเซียน ปกติจะไม่อนุญาตให้คนนอกเข้า

เพราะผู้ที่อาศัยอยู่ที่นี่ คือธิดาของตี้จวินแห่งศาลเซียนโบราณ

องค์หญิงคนสุดท้ายของศาลเซียนโบราณ!

[จบแล้ว]