บทที่ 1180 - กำเนิดธิดาปริศนา พ่อลูกจำเป็น

บทที่ 1180 - กำเนิดธิดาปริศนา พ่อลูกจำเป็น

ตั้งแต่ตี้ฮ่าวเทียนมาถึงที่นี่ เขาก็สังเกตเห็นรังไหมแสงนั้นเป็นสิ่งแรก

เขาเดาได้ว่า นี่จะต้องเป็นสิ่งที่พิเศษมากอย่างแน่นอน

เผลอๆ อาจจะเป็นรากเซียนหกวิถีสังสารวัฏก็ได้

ตี้ฮ่าวเทียนแม้จะได้ยินข่าวคราวของรากเซียนหกวิถีสังสารวัฏ แต่เขาก็ไม่เคยเห็นของจริงมาก่อน

เพราะตี้ฮ่าวเทียนเพียงแค่รู้ข่าวคราวของมหาจตุรวาสนาบางอย่างเท่านั้น

เขาเป็นไปไม่ได้ที่จะเคยสัมผัสวาสนาทุกอย่างมาแล้ว

และตอนนี้ สิ่งที่ทำให้ตี้ฮ่าวเทียนและจวินเซียวเหยียนประหลาดใจอย่างมากก็คือ

สิ่งที่ลอยออกมาจากรังไหมแสงนั้น ไม่ใช่รากเซียนหกวิถีสังสารวัฏที่จินตนาการไว้

แต่กลับเป็นเด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังนอนขดตัวอยู่!

เด็กหญิงคนนั้นดูอายุไม่มาก ประมาณห้าหกขวบ

สวมชุดกระโปรงตัวเล็กสีขาวบางเบาราวกับปีกจักจั่น

นางมีผมยาวสีเงินยวง ผิวพรรณขาวผ่องดุจหิมะน้ำแข็ง ขาวซีดจนถึงขีดสุด

ใบหน้าเล็กๆ ที่ขาวนวลละเอียดลออนั้น ราวกับตุ๊กตาแกะสลัก

นางหลับตาอยู่ ขนตายาวงอน

แขนขาเรียวเล็กอ่อนนุ่มกอดรัดกันไว้ เหมือนทารกในครรภ์มารดา

ทั้งร่างดูเหมือนตุ๊กตากระเบื้องเคลือบที่ประณีตงดงามและน่ารักจนถึงขีดสุด

สิ่งนี้ทำให้ทั้งตี้ฮ่าวเทียนและจวินเซียวเหยียนต่างเผยสีหน้าประหลาดใจ

ในส่วนลึกที่สุดของแดนซวีเทียน ภายในรังไหมแสงในรอยแยกมิติ กลับให้กำเนิดเด็กหญิงตัวน้อยราวกับภูตไพรเช่นนี้

"หรือว่านางจะเป็นร่างจำแลงของรากเซียนหกวิถีสังสารวัฏ" ตี้ฮ่าวเทียนอดคาดเดาไม่ได้

ความจริงก็มีสมุนไพรเซียนบางชนิดที่มีจิตวิญญาณและสติปัญญา สามารถแปลงกายเป็นมนุษย์ได้

เรื่องนี้ไม่ได้ถือว่าแปลกประหลาดนัก

ในขณะที่ทั้งสองกำลังพิจารณาเด็กหญิงตัวน้อยอยู่นั้น

เด็กหญิงตัวน้อยคล้ายจะรู้สึกตัว ขนตายาวงอนดุจปีกผีเสื้อสั่นไหวเบาๆ

จากนั้นก็ลืมดวงตากลมโตที่ไร้มลทินดุจดวงแก้วและมีสีขาวดำตัดกันชัดเจนขึ้นมา

แวบแรก นางก็มองเห็นจวินเซียวเหยียน

มีคำร่ำลือว่า เมื่อลูกนกฟักออกจากไข่

จะมองเห็นสิ่งมีชีวิตแรกที่เห็นเป็นผู้ที่ใกล้ชิดที่สุด

และตอนนี้ สิ่งแรกที่เด็กหญิงตัวน้อยเห็น คือจวินเซียวเหยียน

ตามสัญชาตญาณ เด็กหญิงตัวน้อยตะโกนเรียกด้วยเสียงที่ยังคงความไร้เดียงสาและน่าเอ็นดู

"ท่านพ่อ!"

ในที่นั้น แม้แต่จวินเซียวเหยียนที่มักจะเก็บความรู้สึกเก่ง ก็ยังชะงักไปเล็กน้อย

เขามองซ้ายทีขวาที รู้สึกงุนงง

เด็กหญิงคนนี้ กำลังเรียกเขา?

จู่ๆ ก็ได้เป็นพ่อคนโดยไม่รู้ตัว?

แม้แต่จวินเซียวเหยียนก็ยังมึนงง ตั้งสติไม่ทัน

นี่คือสิ่งมีชีวิตที่รากเซียนหกวิถีสังสารวัฏแปลงกายมาจริงๆ หรือ

แต่บนตัวนาง มีเพียงกลิ่นอายวัฏสงสารที่จางมากๆ ไม่ได้ชัดเจนนัก

ถ้าเด็กหญิงคนนี้เป็นร่างจำแลงของรากเซียนหกวิถีสังสารวัฏจริงๆ การที่เขาจะจับนางมากลั่นเป็นยาคงรู้สึกตะขิดตะขวงใจพิลึก

อีกด้านหนึ่ง ดวงตาของตี้ฮ่าวเทียนฉายประกายแสงสีเงิน

เขากระตุ้นเนตรเงินทำลายมายา ในรูม่านตาที่เหมือนปรอทมีอักขระสีเงินละเอียดไหลเวียน

เขาอยากมองให้ทะลุความลับของเด็กหญิงตัวน้อย เพื่อให้รู้ว่านางเป็นร่างจำแลงของรากเซียนหกวิถีสังสารวัฏจริงหรือไม่

ทว่าวินาทีถัดมา ตี้ฮ่าวเทียนกลับรู้สึกว่าเบื้องหน้าแสงจ้าจนแสบตา

เขารู้สึกเหมือนกำลังจ้องมองมหาจักรพรรดิอยู่!

หรืออาจจะน่ากลัวยิ่งกว่านั้น!

ฉึก!

เพียงชั่วพริบตา แรงสะท้อนกลับอันน่าสะพรึงกลัวก็ปรากฏขึ้น

ดวงตาทั้งสองข้างของตี้ฮ่าวเทียนมีเลือดไหลออกมาทันที!

แม้แต่เขาก็ยังอดร้องออกมาไม่ได้ ร่างกายระเบิดแตกเป็นเสี่ยงๆ!

"ท่านเส้าหวง!"

ไป๋ลั่วเสวี่ยและชื่อฟากุ่ยที่อยู่ข้างๆ เห็นดังนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไป ซีดขาวราวกับกระดาษ

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

ร่างหยวนเสินของตี้ฮ่าวเทียนระเบิดออกแล้ว!

จวินเซียวเหยียนเห็นภาพนี้ รูม่านตาก็หดเกร็งลงเล็กน้อย

แล้วระงับความอยากที่จะตรวจสอบที่มาของเด็กหญิงตัวน้อยเอาไว้

อย่างไรก็ตาม แม้ร่างหยวนเสินของตี้ฮ่าวเทียนจะระเบิดออก

แต่พลังวิญญาณสีทองก็ยังสั่นสะเทือน

เลือนราง ราวกับมีเงาจักรพรรดิสีทองที่น่าเกรงขามสยบจักรวาลปรากฏขึ้น

พลังวิญญาณสีทองที่แตกกระจายเหล่านั้น กลับรวมตัวกันใหม่กลายเป็นรูปร่างของตี้ฮ่าวเทียนอีกครั้ง

เพียงแต่เมื่อเทียบกับเมื่อครู่ ร่างหยวนเสินของตี้ฮ่าวเทียนดูจางลงไปเจ็ดส่วน

ตี้ฮ่าวเทียนในตอนนี้ ดูเหมือนผีจริงๆ แล้ว โปร่งแสงจนเกือบมองไม่เห็น

"ว่าเป็นไปตามคาด ยังไม่ตายสินะ"

จวินเซียวเหยียนรู้สึกเสียดายเล็กน้อย

ถ้าตี้ฮ่าวเทียนต้องออกจากเกมไปแบบนี้ คงตลกพิลึก

แต่หยวนเสินของตี้ฮ่าวเทียน ก็ทำให้จวินเซียวเหยียนต้องระวังตัวขึ้น

หยวนเสินพิเศษของตี้ฮ่าวเทียน ก็เป็นหนึ่งในสามพรสวรรค์ของเขาเช่นกัน

เล่าลือกันว่าสืบทอดมาจากจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ในสมัยโบราณของศาลเซียน แข็งแกร่งจนจินตนาการไม่ออก

แต่นี่ก็เป็นการพิสูจน์ในอีกทางหนึ่งว่า

เด็กหญิงตัวน้อยคนนี้มีที่มาไม่ธรรมดา

ตี้ฮ่าวเทียนใช้เนตรเงินทำลายมายาตรวจสอบ กลับถูกแรงสะท้อนกลับอย่างรุนแรง

"ท่านพ่อ!"

เด็กหญิงตัวน้อยดูเหมือนจะหวาดกลัวสายตาที่แฝงความคุกคามของตี้ฮ่าวเทียน

จึงพุ่งตัวมาทางจวินเซียวเหยียนโดยตรง

ราวกับนกนางแอ่นบินกลับรัง พุ่งเข้าสู่อ้อมกอดของเขา

ตัวของเด็กหญิงตัวน้อยเบาหวิว

ผมสีเงินนุ่มลื่นดุจแพรไหม ผิวพรรณเนียนละเอียดดุจหยกมันแพะ

ดวงตากลมโตที่ส่องประกายดุจดวงดาว และใสกระจ่างดุจอัญมณีคู่นั้น กำลังกระพริบปริบๆ จ้องมองจวินเซียวเหยียนอย่างแน่วแน่

"ท่านพ่อ ท่านดูดีจัง!"

เด็กหญิงตัวน้อยกอดคอจวินเซียวเหยียน

จวินเซียวเหยียนถึงกับพูดไม่ออก

ยัยหนูนี่เลือกพ่อจากหน้าตาหรือไง?

และเป็นไปตามคาด อีกด้านหนึ่ง แม้แต่ตี้ฮ่าวเทียน หางตาก็ยังกระตุกเบาๆ

หรือเป็นเพราะเขาหล่อไม่พอ?

ก็ไม่ใช่

ออกไปยืนข้างนอก รับรองว่าทำให้สาวๆ หลงใหลได้นับไม่ถ้วน

แต่ตอนนี้ เด็กหญิงตัวน้อยที่มีสถานะแปลกประหลาดและที่มาเป็นปริศนาผู้นั้น กลับเลือกจวินเซียวเหยียน

ต่อให้เป็นคนโง่ก็รู้ว่า เด็กหญิงตัวน้อยคนนี้ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

ขนาดทำให้เนตรเงินทำลายมายาของเขาถูกสะท้อนกลับได้ พอนึกภาพออกว่าจะไม่ธรรมดาขนาดไหน

ถ้าได้รับความไว้วางใจจากนาง วันหน้าไม่แน่ว่าอาจจะค้นพบความลับที่ยิ่งใหญ่บางอย่าง

"มีหนึ่งมีสอง ต้องไม่มีสาม นี่เป็นครั้งที่สามแล้ว"

ตี้ฮ่าวเทียนเริ่มจริงจังขึ้นมา

จากรากเทียมของรากเซียนหกวิถีสังสารวัฏในตอนแรก

จนถึงเลือดหยดนั้นในแดนมายาโลหิตสังหาร

มาจนถึงเด็กหญิงตัวน้อยในตอนนี้

ตามหลักเหตุผล วาสนาเหล่านี้ ควรจะเป็นของเขาตี้ฮ่าวเทียนทั้งหมด

การที่เขามาเกิดใหม่ในช่วงเริ่มต้นของยุคทอง ไม่ใช่เพราะสวรรค์ลิขิตให้เขาเป็นผู้ปกครองยุคสมัยนี้หรอกหรือ?

บวกกับความทรงจำจากการเกิดใหม่

อัจฉริยะทุกคน ในสายตาของเขา ล้วนเป็นต้นหอมที่รอให้เก็บเกี่ยว

แต่ทำไม จวินเซียวเหยียนกลับเหมือนมาแทนที่เขา สามารถแย่งชิงวาสนาของเขาไปก่อนได้เสมอ?

ความรู้สึกนี้ ทำให้ตี้ฮ่าวเทียนไม่สบอารมณ์

เหมือนกับว่าของที่ควรจะเป็นของตน ถูกจวินเซียวเหยียนแย่งไป

ถ้าไม่มีจวินเซียวเหยียน ตี้ฮ่าวเทียนมั่นใจว่า เด็กหญิงตัวน้อยคนนี้ จะต้องยอมรับเขาเป็นนายอย่างแน่นอน

"ท่านพ่อ หิว..."

เด็กหญิงตัวน้อยกระพริบตาปริบๆ น่ารักน่าเอ็นดู

จวินเซียวเหยียนขยับความคิด นำรากเซียนหกวิถีสังสารวัฏต้นนั้นออกมาโดยตรง

เขาอยากลองหยั่งเชิงดูว่า เด็กหญิงตัวน้อยคนนี้ใช่ร่างจำแลงของรากเซียนหกวิถีสังสารวัฏหรือไม่

จากตรงนี้ก็พอมองออกว่า จวินเซียวเหยียนนั้นฉลาดหลักแหลมเพียงใด

เด็กหญิงตัวน้อยดวงตาเป็นประกายขึ้นมาทันที

"อันนี้ กินได้ไหมคะ?"

เด็กหญิงตัวน้อยกำลังขออนุญาตจวินเซียวเหยียน นางว่าง่ายมาก ไม่ใช่เด็กดื้อรั้น

"แน่นอน"

จวินเซียวเหยียนด้านหนึ่งอยากหยั่งเชิงเด็กหญิงตัวน้อย

อีกด้านหนึ่ง ก็อยากผูกมิตรกับเด็กหญิงตัวน้อยด้วย

เพราะที่มาของเด็กหญิงตัวน้อยคนนี้ ตัวมันเองก็เป็นความลับที่ยิ่งใหญ่

แต่ใครจะไปคิด หลังจากที่จวินเซียวเหยียนอนุญาต

เด็กหญิงตัวน้อยกลับอ้าปากเล็กๆ สีแดงระเรื่อ กัดกินรากเซียนหกวิถีสังสารวัฏคำโต!

รากเซียนหกวิถีสังสารวัฏขนาดเท่าอ่างล้างหน้า ถูกเด็กหญิงตัวน้อยกลืนลงท้องไปในพริบตา

เห็นฉากนี้ ตี้ฮ่าวเทียนและจวินเซียวเหยียนต่างก็ตะลึงงัน

เด็กหญิงตัวน้อยคนนี้เป็นตัวอะไรกันแน่?

[จบแล้ว]