บทที่ 940 - ศาสตราระดับกึ่งจักรพรรดิ เนตรสิ้นหวัง การต่อสู้ที่ดุเดือด
บทที่ 940 - ศาสตราระดับกึ่งจักรพรรดิ เนตรสิ้นหวัง การต่อสู้ที่ดุเดือด
บทที่ 940 - ศาสตราระดับกึ่งจักรพรรดิ เนตรสิ้นหวัง การต่อสู้ที่ดุเดือด
เนตรมารของเผ่าหมิงเจ้า เป็นความสามารถทางสายเลือดที่มีมาแต่กำเนิด
ยิ่งสายเลือดบริสุทธิ์ พลังสายเลือดยิ่งแข็งแกร่ง เนตรมารที่ติดตัวมาก็จะยิ่งทรงพลัง
และสิ่งที่หลีจิ่วมิงครอบครอง คือเนตรบรรพกาลคืนรัง
แสดงให้เห็นว่าพลังสายเลือดดั้งเดิมของเขานั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง
บุคคลเช่นนี้หากไม่ตกตายกลางทาง ในอนาคตย่อมมีความเป็นไปได้ที่จะบรรลุเป็นราชันผู้ไม่เสื่อมสลาย
“แข็งแกร่งมาก!”
“เล่าลือกันว่าเนตรมารหมิงเจ้าที่หลีจิ่วมิงครอบครอง มีลักษณะย้อนบรรพบุรุษ!”
“สมแล้วที่เป็นนายน้อยเผ่าจักรพรรดิหมิงเจ้า!”
ทันทีที่เนตรมารหมิงเจ้าถูกใช้ออกมา ฟ้าดินก็สั่นสะเทือน ความว่างเปล่าสั่นไหวไม่หยุดราวกับผิวน้ำ
อักขระที่ลึกลับ แปลกประหลาด และทรงพลังปรากฏขึ้นเต็มท้องนภา
นั่นคืออักขระเฉพาะตัวของเผ่าจักรพรรดิหมิงเจ้า ที่เกิดขึ้นพร้อมกับเนตรมาร มีอานุภาพร้ายแรง สำแดงมหาเวทอันไร้เทียมทาน!
“มีแววแห่งความไม่เสื่อมสลายจริงๆ...”
แม้แต่ผู้อาวุโสมู่ ก็ยังพยักหน้าเงียบๆ
“เก่งจริงๆ ด้วย ข้าอาจจะสู้เขาไม่ได้” ถูซานหว่านหว่านก็กำลังจับตาดูลถานการณ์
“วางใจเถอะ เขาไม่ใช่คู่มือของคุณชายแน่นอน” ถูซานฉุนฉุนเดินมาข้างกายถูซานหว่านหว่าน ใบหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจ
“มั่นใจขนาดนั้นเชียว?”
“แน่นอน คุณชายเดินออกมาจากสุสานสวรรค์ ไม่เคยแพ้ใคร แถมเขายังไม่เคยเอาจริงเลยด้วยซ้ำ” ถูซานฉุนฉุนกล่าว
“นังหนู นี่เจ้าคงไม่ได้ชอบเขาเข้าแล้วใช่ไหม?” ถูซานหว่านหว่านมองถูซานฉุนฉุนด้วยสายตาจับผิด
“มะ... ไม่มีทางง่ายขนาดนั้นหรอก ยังต้องดูๆ กันไปก่อน เนื้อคู่ของข้าฉุนฉุน ต้องสมบูรณ์แบบที่สุด” ถูซานฉุนฉุนเท้าเอวกล่าว
แต่ลำคอระหงและใบหูใสๆ กลับแดงระเรื่ออย่างเงียบงัน
ถูซานหว่านหว่านส่ายหน้าเบาๆ
ในสนาม หลีจิ่วมิงใช้วิชาสายเลือดออกมาโดยตรง เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ดูถูกจวินเซียวเหยียนเลยแม้แต่น้อย
ฟิ้ว!
ลำแสงแห่งการทำลายล้างสายหนึ่ง พุ่งออกมาจากเนตรมารหมิงเจ้า
เนตรมารของเผ่าจักรพรรดิหมิงเจ้า มีความสามารถและอิทธิฤทธิ์แตกต่างกันไป
อย่างเช่นเนตรมารของอุคุน ก็มีความสามารถในการตรึงวิญญาณ
ส่วนเนตรบรรพกาลที่หลีจิ่วมิงครอบครอง มีความสามารถที่ลึกลับและทรงพลังมากมาย
ลำแสงแห่งการทำลายล้างนี้ เป็นเพียงหนึ่งในนั้น
จวินเซียวเหยียนเห็นดังนั้น ก็ตบฝ่ามือเปล่าๆ ออกไป
ในฝ่ามือของเขา ปรากฏแสงแห่งทัณฑ์สวรรค์ ราวกับมาจากเบื้องบน
นั่นคือแสงทัณฑ์สวรรค์!
แม้กระดูกจอมราชันที่หน้าอกของจวินเซียวเหยียนจะแตกสลาย กลายเป็นโลหิตเทพจอมราชันไปแล้ว
แต่วิชาของกระดูกจอมราชันทั้งสามอย่าง จวินเซียวเหยียนยังคงสามารถใช้ออกมาได้อย่างอิสระ
ตูม!
ฝ่ามือของจวินเซียวเหยียน ราวกับกุมไว้ด้วยแสงแห่งการทำลายล้าง ทำลายลำแสงของเนตรมารหมิงเจ้าจนแตกสลาย
จากนั้นเขาก้าวเท้าเพียงก้าวเดียว ก็ไปปรากฏอยู่ตรงหน้าหลีจิ่วมิง
หนังตาของหลีจิ่วมิงกระตุก
เมื่อครู่เขาได้เห็นความแข็งแกร่งของกายาโกลาหลไปแล้ว
รู้ว่าการต่อสู้ระยะประชิดกับกายาโกลาหล ไม่ต่างอะไรกับการรนหาที่ตาย
แม้หลีจิ่วมิงจะมีกายเนื้อที่แข็งแกร่งมาก เพราะใช้ของวิเศษอาบย้อมมาชุบตัวตั้งแต่เด็ก
ความแข็งแกร่งของกายเนื้อก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าจินจานที่มีกายาพิเศษสักเท่าไหร่
แต่ปัญหาคือ แม้แต่จินจานยังถูกจวินเซียวเหยียนต่อยจนกายเนื้อระเบิด
แล้วกายเนื้อของเขาจะไปนับเป็นอะไรได้
หลีจิ่วมิงใช้วิชาความเร็ว ใต้ฝ่าเท้ามีลวดลายเต๋าสีดำถักทอ
พริบตาเดียวมิติสั่นไหว เขาก็ถอยห่างออกไปพันจ้าง
“นับว่ายังรู้จักประมาณตน” จวินเซียวเหยียนกล่าวเรียบๆ
“เนตรมารสยบเทพ!”
หลีจิ่วมิงยกมือขึ้นอีกครั้ง เนตรมารหมิงเจ้าที่กลางฝ่ามือเปล่งแสงออกมา
ชั่วพริบตา จวินเซียวเหยียนรู้สึกว่าหยวนเสินของตัวเองถูกตรึงไว้
แรงตรึงร่างนี้ แข็งแกร่งกว่าท่าที่อุคุนใช้ก่อนหน้านี้หลายเท่าตัว
หากเป็นหยวนเสินทั่วไป อาจจะถูกตรึงตายไปแล้วจริงๆ
แต่หยวนเสินของจวินเซียวเหยียน คือหยวนเสินสามภพ
บวกกับยังมีศาสตราจักรพรรดิอย่างยันต์จักรพรรดิรวนกู่คอยปกป้องหยวนเสิน
ต่อให้หลีจิ่วมิงใช้เนตรมารสยบเทพ ก็อย่าหวังว่าจะตรึงเขาได้
เห็นจวินเซียวเหยียนไม่ได้รับผลกระทบใดๆ สีหน้าของหลีจิ่วมิงก็ยิ่งเคร่งเครียด
“เนตรสิ้นหวัง!”
หลีจิ่วมิงตวาดลั่น ศาสตราระดับกึ่งจักรพรรดิชิ้นหนึ่งถูกเขาเรียกออกมา
นั่นคือดวงตาสำริดข้างหนึ่ง เปื้อนไปด้วยคราบเลือด ดูแปลกประหลาดและน่าสยดสยอง
ทันทีที่เรียกออกมา ฟ้าดินมืดมิด ลมผีพัดโชย
ราวกับมีเสียงกรีดร้องโหยหวนของสิ่งมีชีวิตนับล้านดังขึ้น
“นั่นมัน... ของเลียนแบบศาสตรากึ่งเซียนของเผ่าจักรพรรดิหมิงเจ้า เนตรสิ้นหวัง”
อัจฉริยะต่างแดนที่มีความรู้กว้างขวางบางคนอุทานด้วยความตกใจ
เนตรสิ้นหวัง คือศาสตรากึ่งเซียนของเผ่าจักรพรรดิหมิงเจ้า
เล่าลือกันว่าสร้างขึ้นจากความสิ้นหวังของสิ่งมีชีวิตนับล้านล้านชีวิต
ในยุคสมัยก่อน ยามที่แดนเซียนและต่างแดนทำสงครามกัน
ทุกครั้งที่มีการนองเลือด เผ่าจักรพรรดิหมิงเจ้าจะนำเนตรสิ้นหวังออกมา เพื่อเก็บเกี่ยวความสิ้นหวังของสิ่งมีชีวิตนับล้าน
เห็นได้ชัดว่าศาสตรากึ่งเซียนชิ้นนี้ แข็งแกร่งเพียงใด
และสิ่งที่หลีจิ่วมิงนำออกมาในตอนนี้ แม้จะเป็นเพียงของเลียนแบบเนตรสิ้นหวัง แต่ก็ต้องใช้ความสิ้นหวังของสิ่งมีชีวิตนับร้อยล้านชีวิต ถึงจะสร้างศาสตราระดับกึ่งจักรพรรดิชิ้นนี้ขึ้นมาได้
ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ เนตรสิ้นหวังชิ้นนี้ ยังสามารถเสริมพลังให้กับความสามารถของเนตรมารหมิงเจ้า ทำให้มันแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก!
“แสงมารทมิฬ!”
ฝ่ามือของหลีจิ่วมิง มีลำแสงที่น่ากลัวพุ่งออกมา แล้วยิงเข้าไปที่เนตรสิ้นหวังโดยตรง
เนตรสิ้นหวังเปรียบเสมือนเครื่องขยายพลัง ขยายอานุภาพของกระบวนท่านี้ให้รุนแรงขึ้นหลายเท่าตัว!
ลำแสงที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิม เจาะทะลุความว่างเปล่า พุ่งตรงมายังจวินเซียวเหยียน
“แบบนี้ค่อยน่าสนใจหน่อย”
จวินเซียวเหยียนยกมือขึ้น ปราณโกลาหลพลุ่งพล่านราวกับมหาสมุทร แล้วควบแน่นกลายเป็นตราประทับหัตถ์โกลาหล ตบสวนออกไป
ตูม!
เสียงสะเทือนเลื่อนลั่น ดังสนั่นท้องนภา
อัจฉริยะแปดทิศต่างพากันถอยหนี
การต่อสู้ระดับนี้ เพียงแค่คลื่นพลังตกค้างก็สามารถทำให้อัจฉริยะระดับต่ำกว่ากึ่งจอมราชันบาดเจ็บได้แล้ว
ฟิ้ว!
เงาร่างสีขาวพุ่งทะลุฝุ่นควัน กดดันเข้าหาหลีจิ่วมิง
“ยังไม่เป็นไรอีกหรือ?”
หลีจิ่วมิงตกใจจริงๆ แล้ว
นี่ไม่ใช่แค่พลังของเนตรมารหมิงเจ้า แต่ยังมีเนตรสิ้นหวังช่วยเสริมพลัง
แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังไม่สามารถสร้างความเสียหายให้จวินเซียวเหยียนได้แม้แต่น้อย
“นี่มันจะเกินไปหน่อยไหม?”
อัจฉริยะนับหมื่นในสนาม ต่างอ้าปากค้าง ตาเบิกกว้างจนแทบถลน มองดูด้วยความหวาดผวา ร่างกายแข็งทื่อ
กายาโกลาหลคือสุดยอดกายาในตำนานก็จริง แต่ก็ไม่น่าจะแข็งแกร่งถึงขั้นนี้ใช่ไหม?
“นายน้อยผู้นี้ไม่เชื่อหรอก!”
แก้มของหลีจิ่วมิงกระตุกเบาๆ
“พลังบรรพกาล เนตรมารแขวนนภา ฟ้าดินดับสูญ!”
วิ้งๆๆ!
ในฟ้าดิน ราวกับมีเสียงสวดคัมภีร์ของเทพมารโบราณดังขึ้น
ท้องนภาแยกออก เนตรมารพลังงานขนาดมหึมาปรากฏขึ้น
นี่คือสุดยอดวิชาที่ต้องมีเนตรมารหมิงเจ้าระดับบรรพกาลเท่านั้นถึงจะใช้ออกมาได้
เล่าลือกันว่าตัวตนระดับไม่เสื่อมสลายของเผ่าจักรพรรดิหมิงเจ้า หากใช้วิชานี้ จะทำให้ฟ้าดินจมดิ่ง ดวงตะวันจันทราไร้แสง สามารถบดขยี้สิ่งมีชีวิตนับร้อยล้านได้ในพริบตา!
ท้องนภาเปิดตา ในเนตรมารพลังงานขนาดยักษ์นั้น มีลำแสงสีม่วงขนาดมหึมาพุ่งออกมา ส่องสว่างไปทั่วผืนพิภพ
ลำแสงสีม่วงนี้ เมื่อผ่านการเสริมพลังจากเนตรสิ้นหวัง ยิ่งระเบิดอานุภาพแห่งการทำลายล้างออกมา
อย่าว่าแต่กึ่งจอมราชันเลย
กระบวนท่านี้ แม้แต่จอมราชันตัวจริง ก็ยังต้องรู้สึกถึงภัยคุกคาม
ผู้อาวุโสมู่ขมวดคิ้วแล้ว
นี่ไม่เรียกว่าการประลองแล้ว แต่เป็นกระบวนท่าสังหารที่เอาชีวิตกันได้เลย
“จะปล่อยให้กายาโกลาหลเป็นอะไรไปไม่ได้” ผู้อาวุโสมู่เตรียมจะลงมือแทรกแซง
ทุกคนมองไปที่จวินเซียวเหยียน
กลับพบว่า จวินเซียวเหยียนยืนสงบนิ่ง ราวกับไม่รู้สึกถึงอานุภาพแห่งการทำลายล้างนั้น
“จนถึงตอนนี้ ถึงค่อยทำให้ข้าสนใจขึ้นมาได้บ้าง”
จวินเซียวเหยียนถอนหายใจ ยกมือขึ้น แสงสว่างเจิดจ้าไร้ที่เปรียบปรากฏขึ้น
ครรภ์กระบี่ต้าหลัว พาดผ่านท้องนภา!
[จบแล้ว]