บทที่ 660 - สังหารเจ้าแห่งบาปลำดับห้า ถอนกำลังจากหลุมแห่งบาป

บทที่ 660 - สังหารเจ้าแห่งบาปลำดับห้า ถอนกำลังจากหลุมแห่งบาป

ทั่วทั้งสนามรบที่กำลังวุ่นวายโกลาหล ต่างตกอยู่ในสภาวะชะงักงันชั่วขณะเพราะภาพเหตุการณ์ตรงหน้า

ความตื่นตะลึงฉายชัดบนใบหน้าของทุกคน

พวกเขาต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก

นักบุญสมัยนี้ ร้ายกาจกันขนาดนี้เลยหรือ?

แม้เจ้าแห่งบาปลำดับห้าจะอยู่ในสภาพบาดเจ็บ แต่เขาก็เป็นถึงยอดฝีมือระดับมหาปราชญ์ของจริง

แต่ตอนนี้ กลับถูกนักบุญรุ่นหลังซัดจนกระเด็น ร่างกายซีกหนึ่งแหลกละเอียด ปลิวละลิ่วออกไปอย่างน่าอนาถ

หากไม่ได้เห็นกับตา พวกเขาต้องคิดว่าเป็นเรื่องเพ้อเจ้อแน่นอน!

ผู้อาวุโสตระกูลเซี่ยบางคน รวมถึงจอมราชันตระกูลเซี่ย หรือแม้แต่เจ้าแห่งบาปลำดับหนึ่งและพรรคพวกทางฝั่งหลุมแห่งบาป ต่างก็มีแววตาตื่นตะลึง

ต่อให้เจ้าแห่งบาปลำดับห้าจะบาดเจ็บหนักแค่ไหน ก็ไม่น่าจะตกต่ำถึงขั้นโดนนักบุญซ้อมจนน่วมได้กระมัง?

และเหตุการณ์ต่อมา ก็ยิ่งทำให้ทุกคนแทบหยุดหายใจ

ชายสวมหน้ากากผีผู้นั้น ลงมืออย่างเด็ดขาดโหดเหี้ยม ไม่เปิดโอกาสให้เจ้าแห่งบาปลำดับห้าแม้แต่น้อย

เขาใช้วิชาความเร็วสูงสุด พุ่งประชิดร่างเจ้าแห่งบาปลำดับห้าที่กำลังบาดเจ็บและกระเด็นถอยหลัง แล้วเหวี่ยงหมัดทุบลงไปอย่างดุดัน

ฉึก!

ศีรษะของเจ้าแห่งบาปลำดับห้าระเบิดกระจาย!

หยวนเสินสายหนึ่งพุ่งหนีออกมาอย่างรวดเร็ว พร้อมด้วยพลังสังหารทางวิญญาณอันมหาศาล พุ่งเข้าใส่ชายสวมหน้ากากผี

พลังหยวนเสินระดับมหาปราชญ์นั้นแข็งแกร่งยิ่งนัก ถาโถมเข้ามาดุจคลื่นยักษ์

ทันใดนั้น กลางความว่างเปล่าก็ส่องสว่างด้วยแสงทอง พระพุทธรูปทองคำที่ก่อตัวขึ้นจากพลังหยวนเสินปรากฏขึ้น แล้วกดทับลงมาอย่างรุนแรง

ตูม!

หยวนเสินของเจ้าแห่งบาปลำดับห้า ถูกบดขยี้จนแหลกสลาย

ยอดฝีมือระดับมหาปราชญ์ ตกตายในทันที!

เงียบสงัด...

ทั้งที่เป็นสนามรบที่วุ่นวาย แต่บรรยากาศกลับเหมือนถูกแช่แข็ง

ทุกคนต่างมึนงง อ้าปากค้าง

ส่วนทางฝั่งหลุมแห่งบาป เจ้าแห่งบาปลำดับหนึ่งและพวกต่างทำหน้าเหมือนเห็นผี ลูกตาแทบถลนออกมา

ไม่มีใครคาดคิดว่า เจ้าแห่งบาปลำดับห้าระดับมหาปราชญ์ จะมาจบชีวิตด้วยน้ำมือนักบุญผู้หนึ่ง

นี่มันทำลายสามัญสำนึกของทุกคนโดยสิ้นเชิง

ระดับมหาปราชญ์อ่อนแอหรือ?

ไม่ใช่

แต่เป็นเพราะชายสวมหน้ากากผีผู้นั้น แข็งแกร่งเกินไปต่างหาก!

แข็งแกร่งจนถึงขั้นวิปริตผิดมนุษย์!

ไม่ใช่คนแล้ว!

"นักบุญท่านนั้นเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงมีพลังขนาดนี้?"

แม้แต่จอมราชันผู้สูงส่งของตระกูลเซี่ย ก็ยังตกใจจนแทบทำอะไรไม่ถูก

เขาคาดไม่ถึงเลยว่า ในกลุ่ม "ตัวตายตัวแทน" ที่ตระกูลเซี่ยระดมมา จะมียอดคนระดับนี้ซ่อนอยู่

กึ่งจอมราชันเผ่าเฟิงเองก็มีสีหน้าเหม่อลอย

เขาชำเลืองมองเต้าจื่อของตนโดยสัญชาตญาณ

พบว่าเฟิงเซี่ยวเทียนขาสั่นพับๆ หน้าซีดเผือด น้ำมูกน้ำตาไหลพราก ดูน่าสมเพชเวทนา

เห็นเต้าจื่อของตนมีสภาพดูไม่ได้เช่นนี้ สีหน้าของกึ่งจอมราชันเผ่าเฟิงก็ดูไม่จืด

เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว เฟิงเซี่ยวเทียนทำเอาเผ่าเฟิงขายหน้าจริงๆ

ทางด้านนี้ จวินเซียวเหยียนยังคงสงบนิ่ง เก็บหม้อสามขาปราณมารดาสรรพสิ่งกลับมาอย่างสบายๆ

การฆ่ามหาปราชญ์สักคน สำหรับจวินเซียวเหยียนแล้ว ไม่ได้รู้สึกอะไรมากนัก

เพราะเขารู้ดีว่า ที่ทุกอย่างราบรื่นขนาดนี้ ส่วนหนึ่งก็เพราะโชคช่วย

ยอดฝีมือระดับมหาปราชญ์ไม่ใช่ไก่กา

เหตุผลแรกที่จวินเซียวเหยียนสังหารได้สำเร็จ ก็เพราะเจ้าแห่งบาปลำดับห้าบาดเจ็บอยู่ก่อนแล้ว

เหตุผลที่สองคือ เจ้าแห่งบาปลำดับห้าดูถูกพวกเขา ไม่ได้ให้ความสำคัญ

เหตุผลที่สามคือ เจ้าแห่งบาปลำดับห้าคิดไม่ถึงเลยว่า พลังที่แท้จริงของจวินเซียวเหยียนจะแข็งแกร่งกว่าระดับพลังที่แสดงออกมามากมายมหาศาล

และหม้อสามขาปราณมารดาสรรพสิ่ง ก็เป็นไม้ตายสำคัญที่มีบทบาทอย่างมาก

ด้วยปัจจัยต่างๆ เหล่านี้ จวินเซียวเหยียนจึงสามารถสังหารมหาปราชญ์ได้อย่างราบรื่น

มิเช่นนั้น หากให้เขาเผชิญหน้ากับมหาปราชญ์ที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์และลงมือเต็มกำลัง

จวินเซียวเหยียนแม้จะไม่แพ้ แต่ก็คงไม่สามารถสังหารมหาปราชญ์ได้ง่ายดายปานนี้

ข้างๆ กัน เซี่ยชูฉิงมองจนตาค้าง ใบหน้าเล็กๆ เปล่งประกายสดใส

ดวงตาคู่สวยเปี่ยมไปด้วยความประหลาดใจและเทิดทูนบูชา

ใครจะไปคิดว่า พี่ชายลึกลับที่ช่วยนางไว้ จะมีพลังน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้

ถึงขั้นสังหารระดับมหาปราชญ์ได้

และที่สำคัญที่สุดคือ ตั้งแต่ต้นจนจบ จวินเซียวเหยียนไม่มีท่าทีทุลักทุเลเลยสักนิด เขายังคงสงบนิ่ง ชุดขาวดุจหิมะ

ท่วงท่าที่ยกมือสังหารมหาปราชญ์

ช่างสง่างามจนไม่รู้ว่าจะทำให้สาวน้อยใจละลายไปกี่คน

หัวใจของเซี่ยชูฉิงเต้นแรงตึกตัก

เหยียนหรูเมิ่งเองก็ตกตะลึงเล็กน้อย

แม้ก่อนหน้านี้นางจะเคยเห็นจวินเซียวเหยียนสังหารแม่ทัพเหยียนเสอระดับกึ่งมหาปราชญ์

แต่กึ่งมหาปราชญ์กับมหาปราชญ์ตัวจริง ยังมีความห่างชั้นกันอยู่มาก

"ดูเหมือนการเก็บตัวปีกว่าๆ นี้ แม้ระดับพลังของเขาจะดูเหมือนไม่เพิ่มขึ้น แต่ความแข็งแกร่งกลับเพิ่มขึ้นมากมายมหาศาล" เหยียนหรูเมิ่งทอดถอนใจ

ช่างเป็นปีศาจที่ทำให้คนรุ่นเดียวกันสิ้นหวังจริงๆ

มันทำลายความมั่นใจของคนอื่นเกินไปแล้ว

และตอนนี้ ก็มีคนหนึ่งที่ได้รับความเสียหายทางจิตใจระดับคริติคอลหมื่นจุด

นั่นก็คือเฟิงเซี่ยวเทียน

"เป็นไปได้อย่างไร เขาทำได้อย่างไร..." เฟิงเซี่ยวเทียนสีหน้าเหม่อลอย ราวกับคนโง่งม ไม่อาจเชื่อสายตา

สังหารราชันนักบุญก็พอว่า เพราะยังมีอัจฉริยะต้องห้ามบางคนที่สามารถสู้ข้ามขั้นได้หนึ่งขั้น

แต่ปัญหาก็คือ ชายสวมหน้ากากผีผู้นั้น สู้ข้ามขั้นถึงสองระดับใหญ่ๆ

นี่มันวิปริตเกินไปแล้ว

เฟิงเซี่ยวเทียนได้รับความกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง จิตใจแห่งมรรควิถีเริ่มสั่นคลอน

มีคนแบบนี้อยู่ แล้วเต้าจื่อเผ่าเฟิงอย่างเขาจะมีค่าอะไร

"ไปกันเถอะ"

จวินเซียวเหยียนโอบเอวบางของเหยียนหรูเมิ่งและเซี่ยชูฉิงอีกครั้ง ตอนนี้ยังอยู่ในสนามรบ ไม่มีเวลาให้โอ้เอ้

"บัดซบ!"

ในสนามรบหลัก เจ้าแห่งบาปลำดับหนึ่งโกรธจัดจนตาแทบแตก

นอกจากเจ้าแห่งบาปลำดับห้าจะตายแล้ว ตัวประกันยังถูกชิงตัวไปอีก

"ฮ่าๆ ครั้งนี้พอแค่นี้ก่อน บัญชีนี้ตระกูลเซี่ยขอจดไว้ วันหน้าจะรวบรวมกำลังมาถล่มหลุมแห่งบาปของเจ้าให้ราบคาบ!"

จอมราชันตระกูลเซี่ยแหงนหน้าหัวเราะร่า อารมณ์ดียิ่งนัก

เขาคิดว่าครั้งนี้คงต้องผ่านการต่อสู้นองเลือดเป็นตายกว่าจะช่วยเซี่ยชูฉิงกลับมาได้

ไม่คิดว่าจะมีเรื่องเซอร์ไพรส์แบบนี้

ภายใต้การคุ้มกันของจอมราชันตระกูลเซี่ยและคนอื่นๆ กลุ่มของจวินเซียวเหยียนก็ถอยห่างจากหลุมแห่งบาปได้อย่างปลอดภัย

เจ้าแห่งบาปลำดับหนึ่งแม้จะโกรธเกรี้ยว แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

ครั้งนี้ถือว่าไม่ได้กินไก่ แถมยังเสียข้าวสาร

ส่วนเรื่องจะจับตัวเซี่ยชูฉิงกลับมา

ตระกูลเซี่ยคงไม่เปิดโอกาสให้เจ้าแห่งบาปลำดับหนึ่งอีกแล้ว

สิ่งต่อไปที่เจ้าแห่งบาปลำดับหนึ่งต้องคิดคือ จะรับมือกับการแก้แค้นของตระกูลเซี่ยอย่างไร

...

ในห้วงดารา กองเรือกำลังแล่นฝ่าความมืด

เมื่อเทียบกับตอนขาไปที่มีเรือรบนับร้อยลำ

กองเรือขากลับเหลือเพียงครึ่งเดียว

เท่ากับว่ามีผู้ฝึกตนครึ่งหนึ่งต้องจบชีวิตลงในการต่อสู้กับหลุมแห่งบาป

และในบรรดาผู้เสียชีวิตครึ่งหนึ่งนั้น แปดส่วนล้วนเป็น "ตัวตายตัวแทน" ที่ตระกูลเซี่ยระดมมา

ภายในเรือรบหลักลำหนึ่งของตระกูลเซี่ย จวินเซียวเหยียนกำลังได้รับการต้อนรับอย่างสมเกียรติจากเหล่าผู้อาวุโสตระกูลเซี่ย

แม้แต่จอมราชันตระกูลเซี่ยท่านนั้น ก็ยังกำชับผู้อาวุโสให้ดูแลจวินเซียวเหยียนด้วยมาตรฐานแขกวีไอพีระดับสูงสุด

"หากไม่ได้คุณชายช่วยไว้ พวกเราคงไม่อาจช่วยคุณหนูรองออกมาได้อย่างราบรื่นเช่นนี้"

"นั่นสินะ คุณชายช่างเป็นเทพบุตรจุติ พลังฝีมือแข็งแกร่งจนทำให้พวกเราคนรุ่นเก่าต้องละอายใจจริงๆ"

ผู้อาวุโสระดับราชันนักบุญของตระกูลเซี่ย หน้าแดงด้วยความอาย พลางถอนหายใจยกย่อง

คลื่นลูกหลังไล่คลื่นลูกหน้า

นักบุญรุ่นเยาว์สมัยนี้ มีพลังเหนือกว่าราชันนักบุญรุ่นเก่าอย่างพวกเขาเสียอีก

นี่ทำให้พวกเขารู้สึกละอายใจจริงๆ

"มิได้ ผู้อาวุโสทุกท่านไม่ต้องเกรงใจ" จวินเซียวเหยียนตอบเรียบๆ บุคลิกสุขุมนุ่มลึก ไม่หยิ่งผยองไม่ใจร้อน

ท่วงท่าเช่นนี้ พลังฝีมือเช่นนี้ ทำให้ผู้อาวุโสตระกูลเซี่ยในที่นั้นต่างตาลุกวาว

หากคนเก่งเช่นนี้สามารถรั้งให้อยู่ตระกูลเซี่ย กลายเป็นคนของตระกูลเซี่ยได้ จะวิเศษเพียงใด?

[จบแล้ว]