บทที่ 430 - วิชาปีศาจสวรรค์สังหารเทพ

บทที่ 430 - วิชาปีศาจสวรรค์สังหารเทพ

จวินเซียวเหยียนถามคำถามนี้ ไม่ใช่ถามไปเรื่อยเปื่อย

เขาอยากรู้จริงๆ ว่าร่างจริงของเหยียนหรูเมิ่งคืออะไร แล้วค่อยพิจารณาว่าจะจับกินดีไหม

"จวินเซียวเหยียน ข้าผิดไปแล้ว จะไปเดี๋ยวนี้แหละ" เหยียนหรูเมิ่งใบหน้าซีดเผือด เอ่ยปากขอร้อง

สาวงามหยาดเยิ้มอย่างเหยียนหรูเมิ่ง พอทำเสียงอ่อนเสียงหวานยอมจำนน ก็ดูน่าสงสารจับใจ

แต่น่าเสียดาย จวินเซียวเหยียนไม่หลงกล

หากเหยียนหรูเมิ่งแค่ยืนดูเฉยๆ ไม่ได้ลงมือ จวินเซียวเหยียนก็คร้านจะเอาเรื่อง

แต่ในเมื่อลงมือแล้ว สถานะก็เปลี่ยนไปทันที

จวินเซียวเหยียนไม่เคยเป็นคนใจอ่อนกับสตรี

เขาลงมือกับเหยียนหรูเมิ่ง พลังเวทอันมหาศาลก่อตัวเป็นฝ่ามือสีทอง ลายมือชัดเจนดุจฝ่ามือเทพเจ้า กดทับลงมาใส่เหยียนหรูเมิ่ง

เหยียนหรูเมิ่งกัดฟัน กระตุ้นแปดวิถีปีศาจสวรรค์อีกครั้ง

นี่คือยอดวิชาของวังเทพปีศาจ สามารถแปรเปลี่ยนได้แปดรูปแบบ

พอใช้ออกมา ไอปีศาจก็พุ่งทะยานฟ้า อานุภาพเกรียงไกร

ทว่าต่อหน้าจวินเซียวเหยียน วิชานี้กลับเปราะบางราวกับกระดาษ ถูกเขาฉีกกระชากอย่างง่ายดาย

ด้านหลังจวินเซียวเหยียน ปีกแห่งเสรีสั่นไหว ร่างกายกลายเป็นลำแสงพุ่งวูบ มาปรากฏตรงหน้าเหยียนหรูเมิ่ง

เขาชกหมัดออกไปตรงๆ ไม่ได้ใช้วิชาใดๆ เสริม แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนจะเจาะทะลุความว่างเปล่า

เหยียนหรูเมิ่งหน้าเปลี่ยนสี กระตุ้นกายาจักรพรรดิปีศาจถึงขีดสุด พลังหมื่นปีศาจทะลักออกมา พร้อมกับฝ่ามือหยกที่ผลักออกไป

ปัง

ดุจดวงดาวระเบิด เหยียนหรูเมิ่งส่งเสียงอู้อี้ ถอยกรูดอย่างรวดเร็ว แขนเรียวแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ

หากไม่ใช่เพราะกายาจักรพรรดิปีศาจแข็งแกร่ง นางคงถูกจวินเซียวเหยียนชกแขนหักไปแล้ว

แต่จากจุดนี้ก็เห็นได้ว่า จวินเซียวเหยียนไม่ได้ออมมือให้นางเลยแม้แต่น้อย

"จวินเซียวเหยียน เจ้าต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรือ ก่อนหน้านี้ในโลกเบื้องล่าง แม้เราจะมีเรื่องไม่เข้าใจกัน แต่ก็ไม่ได้มีความแค้นฝังลึก"

"นักบุญสองท่านของวังเทพปีศาจ และองค์ชายรัชทายาทเทียนยา ก็ตายไปแล้ว หลังจากนั้นข้าก็ไม่ได้ไปหาเรื่องเจ้าอีกไม่ใช่หรือ"

เหยียนหรูเมิ่งถอยไปพลาง ตะโกนบอกไปพลาง

"ที่พวกเจ้าไม่มาหาเรื่อง เพราะรู้อยู่แก่ใจว่าต่อให้มาหาเรื่องเปิ่นเสินจื่อ ก็ไม่มีประโยชน์" จวินเซียวเหยียนทำหน้าล้อเลียน

เหยียนหรูเมิ่งได้ยินดังนั้น แทบกระอักเลือด

คำพูดของจวินเซียวเหยียน ทำให้คนกระอักเลือดได้สามลิตรเสมอ

"หากเจ้าแค่ยืนดู เปิ่นเสินจื่อก็คร้านจะสนใจ แต่น่าเสียดาย เจ้าล้ำเส้นแล้ว" จวินเซียวเหยียนปล่อยหมัดอีกครั้ง

ประกายหมัดจากหมัดหกวิถีสังสารวัฏกระหึ่มความว่างเปล่า วังวนสังสารวัฏหกวงปรากฏขึ้นพร้อมกัน หมายจะดึงเหยียนหรูเมิ่งเข้าสู่วัฏสงสาร

เหยียนหรูเมิ่งจำต้องงัดไพ่ตายออกมา

"วิชาปีศาจสวรรค์สังหารเทพ"

เหยียนหรูเมิ่งตะโกนลั่น ไอปีศาจอันน่าสะพรึงกลัวพวยพุ่ง ด้านหลังนางปรากฏเงาร่างปีศาจสวรรค์สูงหมื่นจั้ง

ในนั้นปรากฏภาพนิมิตปีศาจสวรรค์สังหารเทพที่น่าสยดสยอง

นี่คือยอดวิชาสูงสุดของวังเทพปีศาจ แข็งแกร่งกว่าแปดวิถีปีศาจสวรรค์ก่อนหน้านี้

เหยียนหรูเมิ่งอาศัยกระบวนท่านี้ สามารถต่อสู้ข้ามระดับและสังหารผู้ที่แข็งแกร่งกว่าได้

ดวงตาของจวินเซียวเหยียนฉายแววสนใจขึ้นมาบ้าง แต่ก็แค่นั้น

"มหาเวทของวังเทพปีศาจ วิชาปีศาจสวรรค์สังหารเทพ น่าสนใจดีนี่"

จวินเซียวเหยียนใช้วิชาหมัดหกวิถีสังสารวัฏอีกครั้ง แต่คราวนี้ เป็นหมัดหกวิถีสังสารวัฏฉบับสมบูรณ์ที่ควบคุมหกยอดวิชา

เคล็ดวิชาศาสตราสงคราม, ตราประทับราชันมนุษย์, กระบี่วิถีจักรพรรดิหยวน, เคล็ดกระบี่สังหารเซียน, หอกเทพสวรรค์, ดัชนีจักรพรรดิอัสนี

จวินเซียวเหยียนใช้หมัดหกวิถีสังสารวัฏ ควบคุมหกยอดวิชาอันน่าสะพรึงกลัว โจมตีใส่เหยียนหรูเมิ่ง

อานุภาพนั้นสุดจะบรรยาย จะเรียกว่าหมัดเดียวถล่มสวรรค์ก็ไม่เกินจริง

หมัดหกวิถีสังสารวัฏเดิมทีก็เป็นยอดวิชาหมัดอยู่แล้ว

เมื่อนำหกยอดวิชามาใช้ผ่านหมัดหกวิถีสังสารวัฏ อานุภาพไม่ได้เพิ่มขึ้นแค่เล็กน้อย แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงระดับคุณภาพ

เมื่อเผชิญหน้ากับหมัดหกวิถีสังสารวัฏฉบับสมบูรณ์ ต่อให้เหยียนหรูเมิ่งใช้วิชาปีศาจสวรรค์สังหารเทพ ก็ยังรู้สึกใจสั่น

ตูม

คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ยากจะบรรยายกวาดกระจายออกไป เพียงแค่แรงสั่นสะเทือนก็เพียงพอจะทำให้อัจฉริยะรอบด้านกระเด็นถอยหลัง บางคนถึงกับกระอักเลือด

คลื่นพลังอันเกรี้ยวกราดนี้ ทำให้ทะเลสาบเต๋าหมื่นจั้งเกิดคลื่นยักษ์โถมซัด

และในการปะทะกันครั้งนี้ เงาร่างปีศาจสวรรค์สังหารเทพถูกประกายหมัดอันดิบเถื่อนฉีกกระชาก

คลื่นพลังกระแทกใส่ร่างบอบบางของเหยียนหรูเมิ่งอย่างจัง ทำให้นางกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง กลิ่นอายทั่วร่างอ่อนระโหยลงทันตา

วิชาปีศาจสวรรค์สังหารเทพของเหยียนหรูเมิ่งแม้จะร้ายกาจ แต่คิดจะต้านทานหมัดหกวิถีสังสารวัฏฉบับสมบูรณ์ของจวินเซียวเหยียน ยังถือว่าเพ้อฝันเกินไป

"จบกันที"

จวินเซียวเหยียนปรากฏตัวตรงหน้าเหยียนหรูเมิ่งอีกครั้ง เงื้อหมัดทุบลงไปที่ร่างของนาง

หมัดนี้ หากโดนเข้าไป ต่อให้เป็นกายาจักรพรรดิปีศาจ ก็คงต้านไม่ไหว ร่างกายคงแหลกเหลว

เห็นจวินเซียวเหยียนลงมือโดยไร้ความปรานี ทุกคนรอบข้างต่างลิ้นห้อย

โดยเฉพาะอัจฉริยะจากภายนอก ต่างทอดถอนใจ

เหยียนหรูเมิ่งเป็นสาวงามที่มีชื่อเสียงโด่งดังในแดนเซียนฮวงเทียน เป็นนางในฝันของชายหนุ่มมากมาย

แม้จะเป็นเผ่าปีศาจ ก็ไม่ได้ทำให้ความนิยมลดลง

แต่เมื่อเผชิญหน้ากับสาวงามล่มเมืองเช่นนี้ จวินเซียวเหยียนกลับไม่มีความใจอ่อนเลยแม้แต่น้อย ลงมืออย่างเด็ดขาด

ช่างน่าเสียดายที่สาวงามสะท้านแผ่นดินจะต้องมาจบชีวิตลง

เห็นหมัดของจวินเซียวเหยียนทุบลงมา เหยียนหรูเมิ่งสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตาย

นางกัดฟันแน่น ในใจท่องคำว่า ปลดผนึก

ทันใดนั้น ดวงตาของเหยียนหรูเมิ่งก็ส่องประกายแสงประหลาด

ภายในร่างกาย จู่ๆ ก็มีกลิ่นอายระดับเทพแท้จริงขั้นสมบูรณ์พวยพุ่งออกมา

นางฟาดฝ่ามือออกไป ไอปีศาจระเบิดออก อานุภาพรุนแรงกว่าเมื่อครู่มหาศาล

"หืม"

แม้แต่จวินเซียวเหยียนยังฉายแววประหลาดใจ

หมัดปะทะฝ่ามือ จวินเซียวเหยียนและเหยียนหรูเมิ่งต่างถอยหลังไปพร้อมกัน

จวินเซียวเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย

และในยามนี้ เหยียนหรูเมิ่ง แววตามีประกายเย้ายวนประหลาด ใบหน้าเผยรอยยิ้มยั่วยวน

"พี่ชายช่างใจดำนัก ลงมือหนักขนาดนี้ ไม่ไว้หน้ากันบ้างเลย"

เสียงของเหยียนหรูเมิ่งหวานหยดเยิ้ม ชวนให้คนเคลิบเคลิ้ม ไม่เหมือนกับบุคลิกเย็นชาสูงส่งของนางก่อนหน้านี้เลย

ที่สำคัญที่สุด กลิ่นอายระดับพลังของนางในตอนนี้ จู่ๆ ก็พุ่งขึ้นมาถึงเทพแท้จริงขั้นสมบูรณ์ แข็งแกร่งกว่าเมื่อครู่มาก

"ดูท่าจะมีไพ่ตายซ่อนอยู่สินะ" จวินเซียวเหยียนแววตาลึกล้ำ

"สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น บุตรเทพตระกูลจวินหล่อเหลาเอาการสมคำร่ำลือจริงๆ" เหยียนหรูเมิ่งกล่าวอย่างยั่วยวน

"เจ้าเป็นใคร" จวินเซียวเหยียนถาม

"ลองทายดูสิ"

เหยียนหรูเมิ่งหัวเราะร่า บิดเอวบาง พุ่งเข้าหาจวินเซียวเหยียน ฝ่ามือหยกผลักออกไป

จวินเซียวเหยียนก็ปล่อยหมัด ทั้งสองต่อสู้ระยะประชิด หมัดชนฝ่ามือ เกิดคลื่นอากาศระลอกแล้วระลอกเล่า

เหยียนหรูเมิ่งที่เกิดการเปลี่ยนแปลงนี้ ถึงขั้นสามารถต่อกรกับจวินเซียวเหยียนได้อย่างสูสี

แน่นอน นี่เป็นเพราะจวินเซียวเหยียนยังไม่ได้เอาจริง เขาแค่กำลังหยั่งเชิง อยากรู้ว่าเหยียนหรูเมิ่งในตอนนี้ คือใครกันแน่

เหยียนหรูเมิ่งในตอนนี้ฝีมือร้ายกาจมาก นางตวัดขาเรียวเตะออกไป พาเอาอักขระเผ่าปีศาจออกมาเป็นแถบ

จวินเซียวเหยียนยกแขนขึ้นรับ

เหยียนหรูเมิ่งคิดจะกักขังเขา

"เจ้าขังข้าไม่อยู่หรอก" จวินเซียวเหยียนสีหน้าเรียบเฉย

กายาจักรพรรดิปีศาจแม้จะแกร่ง แต่คิดจะใช้มันมากักขังกายาสิทธิ์บรรพกาลของเขา ย่อมเป็นไปไม่ได้

แต่การกระทำต่อมาของเหยียนหรูเมิ่ง กลับทำให้จวินเซียวเหยียนชะงักไปครู่หนึ่ง

นางถึงกับจูบเขาหนึ่งที

[จบแล้ว]