บทที่ 380 - การทะลวงระดับที่บ้าคลั่ง ขอบเขตเทพแท้จริงขั้นสมบูรณ์ จวินเซียวเหยียนกลับมา!

บทที่ 380 - การทะลวงระดับที่บ้าคลั่ง ขอบเขตเทพแท้จริงขั้นสมบูรณ์ จวินเซียวเหยียนกลับมา!

โลกฝังศพ ณ สระสังสารวัฏสรรพสัตว์

ภายในสระไม่มีพลังงานหลงเหลืออยู่แล้ว พลังงานทั้งหมดถูกจวินเซียวเหยียนดูดซับและหลอมรวมจนเกลี้ยง

เรื่องนี้น่ากลัวยิ่งนัก

เพราะสระสังสารวัฏสรรพสัตว์เป็นสิ่งที่ตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวในส่วนลึกของโลกฝังศพสร้างขึ้นเมื่อนานมาแล้ว ดูเหมือนจะใช้สำหรับแผนการบางอย่าง

ผลสุดท้ายตอนนี้ กลับกลายเป็นผลประโยชน์ของจวินเซียวเหยียนทั้งหมด

พลังงานของสระสังสารวัฏสรรพสัตว์ทั้งสระนั้นมหาศาลเพียงใด

ต่อให้เป็นยอดฝีมือระดับนักบุญก็ยังสามารถใช้ดูดซับเพื่อทะลวงระดับได้

นับประสาอะไรกับจวินเซียวเหยียน

ในขณะนี้ ห้วงมิติรอบกายจวินเซียวเหยียนกำลังสั่นสะเทือน

มองเห็นได้เลือนรางว่ามีอักขระที่เปี่ยมด้วยวิถีเต๋าปรากฏขึ้นรอบกายจวินเซียวเหยียน เดี๋ยวผลุบเดี๋ยวโผล่

กลิ่นอายของจวินเซียวเหยียนน่าหวาดหวั่นถึงขีดสุด ไม่อาจเทียบกับเมื่อก่อนได้เลยแม้แต่น้อย

"ขอบเขตเทพแท้จริงขั้นสมบูรณ์..." จวินเซียวเหยียนพึมพำกับตัวเอง

เขาอยู่ในชุดขาวดุจหิมะ ผมดำปลิวไสว กลิ่นอายทั่วร่างแข็งแกร่งถึงที่สุด

ขอบเขตเทพแท้จริงขั้นสมบูรณ์ นี่คือระดับการบำเพ็ญเพียรของจวินเซียวเหยียนในตอนนี้!

ในช่วงเวลาที่เก็บตัวนี้ จวินเซียวเหยียนทะลวงระดับจากขอบเขตจุดไฟเทพขั้นสมบูรณ์ ขึ้นสู่ขอบเขตเทพแท้จริงขั้นสมบูรณ์โดยตรง

สองขอบเขตใหญ่ สิบระดับย่อย!

หากคนนอกมาเห็นฉากนี้ จะต้องรับไม่ได้อย่างแน่นอน

เก้าขั้นวิถีศักดิ์สิทธิ์นั้นแตกต่างจากเมื่อก่อน

เพียงแค่ระดับย่อยเดียว ความยากในการทะลวงผ่านก็เทียบเท่ากับขอบเขตใหญ่ในระดับก่อนหน้านี้

พูดอีกอย่างก็คือ เท่ากับว่าจวินเซียวเหยียนทะลวงผ่านสิบขอบเขตใหญ่ในคราเดียว

เรื่องนี้ช่างเหลือเชื่อเกินไป

แต่ดูจากคิ้วที่ขมวดมุ่นของจวินเซียวเหยียน เห็นได้ชัดว่าเขายังไม่ค่อยพอใจ

"ความเร็วในการทะลวงระดับเริ่มช้าลงแล้ว ดูท่าเก้าขั้นวิถีศักดิ์สิทธิ์จะยากกว่าเมื่อก่อนจริงๆ" จวินเซียวเหยียนครุ่นคิด

คำพูดนี้หากให้อัจฉริยะคนอื่นได้ยิน คงต้องรุมด่าจวินเซียวเหยียนจนตายแน่

นี่ยังไม่พอใจอีกหรือ จะเอาอะไรอีก?

ต้องรู้ก่อนว่า แม้แต่หลงอ้าวเทียน หวังเถิง และคนอื่นๆ ก็ต้องได้รับวาสนามากมายในโลกเซียนโบราณ ถึงจะทะลวงสู่ขอบเขตเทพแท้จริงได้

แต่จวินเซียวเหยียนกลับทะลวงรวดเดียวถึงขอบเขตเทพแท้จริงขั้นสมบูรณ์

ถ้าหลงอ้าวเทียนและคนอื่นๆ รู้เรื่องนี้ คงอยากจะกระอักเลือดตายให้รู้แล้วรู้รอด

พวกเขาเหนื่อยยากลำบากตามหาวาสนาในโลกเซียนโบราณ แทบตายกว่าจะทะลวงสู่ขอบเขตเทพแท้จริง

แต่จวินเซียวเหยียนแค่นั่งแช่ในสระ ก็พุ่งทะยานสู่ขอบเขตเทพแท้จริงขั้นสมบูรณ์แล้ว

เป็นใครก็คงจิตใจพังทลาย

เล่นแบบนี้มันโกงกันชัดๆ

การเก็บตัวครั้งนี้ของจวินเซียวเหยียน สิ่งที่ได้มาไม่ได้มีเพียงระดับพลังการบำเพ็ญเพียรเท่านั้น

ภายในร่างกายของเขา มีอนุภาคคชสารมังกรสามหมื่นอนุภาคแปรเปลี่ยนเป็นอนุภาคคชสารต้นกำเนิด

นี่หมายความว่า พลังวิญญาณและหยวนเสินของจวินเซียวเหยียนเพิ่มพูนขึ้นถึงสามเท่า

นี่หมายความว่าอย่างไร?

หมายความว่าหากจวินเซียวเหยียนใช้วิชาทางวิญญาณโจมตีอัจฉริยะคนอื่น เขาสามารถบดขยี้ได้อย่างราบคาบ

ในขณะเดียวกัน ภายในวังนิรพานของจวินเซียวเหยียน บนดอกไม้มรรควิถีสามดอก

ดอกที่เปรียบเสมือนอดีต คือดอกไม้วิถีหยวนเสิน ก็เริ่มมีเงาหยวนเสินตัวน้อยเลือนรางเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ

จวินเซียวเหยียนมีหยวนเสินสามภพ คือ อดีต ปัจจุบัน และอนาคต

แต่ก่อนหน้านี้ มีเพียงดอกไม้แห่งปัจจุบันเท่านั้นที่มีหยวนเสินตัวน้อยนั่งขัดสมาธิอยู่

แต่บัดนี้ บนดอกไม้มรรควิถีที่เป็นตัวแทนของอดีต ก็เริ่มมีเงาหยวนเสินเลือนรางปรากฏขึ้นเช่นกัน

"เป็นเพราะสระสังสารวัฏสรรพสัตว์ จึงทำให้หยวนเสินอดีตของข้าเริ่มก่อตัวขึ้นสินะ?" จวินเซียวเหยียนคาดเดา

แต่ตอนนี้ หยวนเสินอดีตยังเป็นเพียงรูปร่างคร่าวๆ ยังก่อตัวไม่สำเร็จสมบูรณ์

"ถ้ามีวิชาทางวิญญาณที่เหมาะสมกับหยวนเสินสามภพก็คงดี" จวินเซียวเหยียนอดคิดไม่ได้

สิ่งที่จวินเซียวเหยียนได้รับไม่ใช่เพียงเท่านี้

เนื่องจากเขามีอนุภาคคชสารต้นกำเนิดสามหมื่นอนุภาคแล้ว ตอนนี้จวินเซียวเหยียนจึงสามารถปลดล็อกความสามารถถัดไปของเคล็ดวิชาคชสารสยบนรกได้เบื้องต้นแล้ว

อัญเชิญประตูนรก!

จวินเซียวเหยียนสามารถกระตุ้นอนุภาคคชสารต้นกำเนิด ใช้อำนาจแห่งวิญญาณอันสูงสุด อัญเชิญประตูนรกออกมา

ให้เหล่าภูตผีปีศาจ อสูรร้าย และรากษสในนรกนับไม่ถ้วน ออกมาต่อสู้เพื่อเขา!

นี่คือความสามารถที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง เมื่อใช้ออกมาก็เพียงพอที่จะล้างบางได้รอบทิศ

กล่าวได้ว่า ความแข็งแกร่งของจวินเซียวเหยียนหลังจากทะลวงระดับ ได้พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด

รวมถึงความสามารถภูมิคุ้มกันพลังเวทของเขา ก็พัฒนาขึ้นอีกขั้น

ไม่เพียงขอบเขตขยายกว้างขึ้น แต่ยังสามารถต้านทานและหักล้างมหาเวทได้มากขึ้นด้วย

เรียกได้ว่า ความสามารถภูมิคุ้มกันพลังเวทนี้ เป็นสิ่งที่สามารถเติบโตไปพร้อมกับจวินเซียวเหยียนได้ยาวนาน

"ไม่เลว แม้ระดับพลังจะทะลวงไม่มากนัก แต่ก็ถือว่าใช้ได้ นี่เป็นเพียงอาหารเรียกน้ำย่อยเท่านั้น" จวินเซียวเหยียนกล่าว

วาสนาจานหลักที่แท้จริง อยู่ในโลกเซียนโบราณ

วาสนาในโลกเซียนโบราณ จะทำให้ความแข็งแกร่งของจวินเซียวเหยียนยกระดับขึ้นในเชิงคุณภาพ

"ยินดีกับนายน้อยที่บำเพ็ญเพียรสำเร็จ!"

หลี่ซิ่นและอาจิ่วปรากฏตัวขึ้น

เมื่อเห็นกลิ่นอายเทพแท้จริงที่แผ่ออกมาจากร่างของจวินเซียวเหยียน

ดวงตาของหลี่ซิ่นฉายแววตื่นตะลึง

ต้องรู้ก่อนนะว่า อายุของจวินเซียวเหยียนในตอนนี้เพิ่งจะสิบห้าปีเท่านั้น

ยอดฝีมือระดับเทพแท้จริงอายุสิบห้าปี!

ต่อให้เป็นจวินอู๋ฮุ่ย ในช่วงอายุเท่ากับจวินเซียวเหยียน ก็ยังด้อยกว่าเล็กน้อย

คลื่นลูกหลังย่อมกระทบคลื่นลูกแรก

หลี่ซิ่นยิ่งรู้สึกว่า ในวันหน้าจวินเซียวเหยียนอาจจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าบิดาของเขาเสียอีก!

"ได้เวลาไปแล้ว ผู้อาวุโสหลี่ซิ่นไม่คิดจะไปด้วยกันจริงๆ หรือ?" จวินเซียวเหยียนถาม

"การเฝ้าสถานที่แห่งนี้คือภารกิจของขุนพล บางทีสักวันหนึ่ง เมื่อทุกอย่างในโลกฝังศพสงบลง ข้าคงจะเป็นอิสระ" หลี่ซิ่นกล่าว

ดวงตาของจวินเซียวเหยียนฉายแววชื่นชม

"จริงสิ ของสิ่งนี้ นายน้อยเก็บไว้ให้ดี"

หลี่ซิ่นเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงหยิบเครื่องรางหยกชิ้นหนึ่งออกมาจากอุปกรณ์มิติ แล้วยื่นให้จวินเซียวเหยียน

"นี่คือ..." จวินเซียวเหยียนรับเครื่องรางมา แล้วเพ่งมอง

บนนั้นสลักตัวอักษรเล็กๆ แถวหนึ่ง

วิญญูชนลิขิตชะตา ชั่วชีวิตไร้เรื่องให้เสียใจ

"นี่คือสิ่งที่นายท่านทิ้งไว้ นายท่านเหมือนจะคำนวณไว้แล้วว่านายน้อยจะต้องมาที่นี่ในสักวันหนึ่ง" หลี่ซิ่นกล่าว

"เครื่องรางที่ท่านพ่อทิ้งไว้" จวินเซียวเหยียนสายตาลึกล้ำ จ้องมองตัวอักษรแถวนั้น

วิญญูชนลิขิตชะตา ชั่วชีวิตไร้เรื่องให้เสียใจ!

นี่คือหัวใจที่กว้างขวางและองอาจเพียงใด?

"รอวันที่ข้ากลับมาโลกฝังศพอีกครั้ง วันนั้นจะเป็นวันที่โลกฝังศพสงบราบคาบ!" จวินเซียวเหยียนเก็บเครื่องราง น้ำเสียงหนักแน่น

ใครกล้าลั่นวาจาว่าจะทำให้โลกฝังศพสงบราบคาบ?

จวินเซียวเหยียนกล้า!

ดวงตาของหลี่ซิ่นฉายแววตื่นเต้นจางๆ นี่สิถึงจะเป็นนายน้อยตระกูลจวินที่เขาเต็มใจถวายความภักดี!

ดวงตาคู่งามของอาจิ่วก็ฉายแววปลาบปลื้มเช่นกัน

เด็กหนุ่มที่นางเฝ้าปกป้อง ในอนาคตจะต้องเติบโตเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่แน่นอน!

หลังจากร่ำลากัน จวินเซียวเหยียนและอาจิ่วก็พุ่งออกจากโลกฝังศพ เตรียมตัวออกจากดินแดนฝังศพนิรันดร์

ภายนอกโลกฝังศพ ยังคงมีสิ่งมีชีวิตในแดนฝังศพจำนวนมากรออยู่ที่นี่

เมื่อเห็นจวินเซียวเหยียนและอาจิ่วปรากฏตัว พวกเขาก็หันขวับไปมอง

เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของจวินเซียวเหยียน

พวกเขาก็ต้องตาค้าง

"บัดซบ ข้าดูไม่ผิดใช่มั้ย ขอบเขตเทพแท้จริง?"

กลุ่มสิ่งมีชีวิตในแดนฝังศพอ้าปากค้างพูดไม่ออก

ก่อนหน้านี้จวินเซียวเหยียนยังอยู่แค่ขอบเขตจุดไฟเทพขั้นสมบูรณ์ ตอนนี้กลายเป็นขอบเขตเทพแท้จริงไปแล้ว?

ถ้าไม่เห็นกับตา จะไม่มีใครเชื่อเด็ดขาด

กลางอากาศ ร่างงามสองร่างปรากฏขึ้น คือหลางหวนและฉินเซียนเอ๋อร์

เมื่อสัมผัสได้ว่าจวินเซียวเหยียนออกจากโลกฝังศพ หลางหวนก็รีบมาทันที

"คุณชายจวิน ในที่สุดท่านก็ออกจากด่าน" หลางหวนดวงตาทอประกาย ในใจก็แปลกใจเช่นกัน

ระดับพลังของจวินเซียวเหยียนก้าวไปถึงขอบเขตเทพแท้จริงแล้ว ทิ้งห่างนางไปไกลลิบ

จวินเซียวเหยียนในตอนนี้ หากต้องเจอกับสิบราชันน้อยก่อนหน้านี้ เกรงว่าแค่ดีดนิ้วก็สังหารพวกมันได้หมด

"ตัวข้าจวิน ถึงเวลาต้องจากลาแดนฝังศพแล้ว" จวินเซียวเหยียนกล่าว

ได้ยินคำนี้ แววตาของหลางหวนฉายแววหม่นหมองเล็กน้อย

"วันหน้าหากมีวาสนาคงได้พบกัน" จวินเซียวเหยียนกลับไม่ได้รู้สึกอะไร

ทุกอย่างเป็นเพียงความรักข้างเดียวของหลางหวนเท่านั้น

"วันหน้าหากมีโอกาส หลางหวนก็จะออกจากแดนฝังศพเช่นกัน" หลางหวนน้ำเสียงแน่วแน่

"แทนที่จะไล่ตามภาพลวงตาที่ไม่มีวันได้ครอบครอง สู้ถนอมคนตรงหน้าดีกว่า" จวินเซียวเหยียนกล่าวเรียบๆ จากนั้นก็จากไปพร้อมกับอาจิ่วทันที

หลางหวนชะงักไปเล็กน้อย หันไปมองฉินเซียนเอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ

ฉินเซียนเอ๋อร์ใจเต้นแรง คาดไม่ถึงว่าจวินเซียวเหยียนจะพูดช่วยนาง

สองสาวมองหน้ากัน เงียบงันไร้วาจา

อีกด้านหนึ่ง ณ แคว้นหมาน นอกดินแดนฝังศพนิรันดร์

ยังมีผู้ฝึกตนจำนวนไม่น้อยคอยค้นหาวาสนาอยู่ที่นี่

พวกเขามักจะพูดคุยกันถึงหัวข้อเกี่ยวกับโลกเซียนโบราณเป็นระยะ

"จุ๊ๆ ได้ยินมาว่าช่วงนี้ ตระกูลจวินมีผู้สืบทอดลำดับตกตายไปอีกคนแล้ว ดูเหมือนจะเป็นลำดับที่เก้า จวินเทียนหมิงนะ?"

"ใช่แล้ว นี่ก็นับเป็นผู้สืบทอดคนที่สามของตระกูลจวินแล้วที่ตกตาย ราชวงศ์บรรพกาลกะจะเล่นงานตระกูลจวินแบบไม่เลิกราจริงๆ"

"แต่ผู้มีเนตรซ้อน จวินหลิงซาง และคนอื่นๆ ก็สังหารอัจฉริยะราชวงศ์บรรพกาลไปไม่น้อยเหมือนกัน"

"ที่น่าเสียดายที่สุดน่าจะเป็นลำดับที่สี่ จวินอู๋เฉิน เขาใกล้จะทะลวงสู่ขอบเขตเทพเสมือนขั้นสมบูรณ์แล้วแท้ๆ กลับถูกบุตรเทพทมิฬแห่งวังเทพตกสวรรค์ลอบสังหาร จนต้องจบชีวิตลง"

"น่าอนาถเกินไปแล้ว ข้ายังได้ยินมาว่า ผู้ติดตามคนหนึ่งของเทพบุตรตระกูลจวิน ที่เป็นผู้สืบทอดวิชามารกลืนเทพ ดูเหมือนกำลังถูกธิดาสศักดิ์สิทธิ์แห่งลัทธิเซิ่งเจี้ยวไล่ล่าอยู่"

ที่ชายขอบแคว้นหมาน ผู้ฝึกตนสองคนกำลังสนทนากัน

หารู้ไม่ว่า มีร่างหนึ่งกำลังยืนฟังเรื่องราวทั้งหมดอยู่เงียบๆ ด้านหลังพวกเขา

ผู้ฝึกตนขอบเขตเทพเสมือนสองคน จู่ๆ ก็รู้สึกเย็นวาบที่สันหลัง เมื่อหันกลับไป ก็พบกับคุณชายรูปงามในชุดขาว ใบหน้าเย็นชาดุจน้ำค้างแข็ง

"จวิน... จวิน... เทพบุตรตระกูลจวิน!" ผู้ฝึกตนสองคนสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ หนังศีรษะชาหนึบ

ชุดขาว รูปงามหลุดโลก แถมยังปรากฏตัวนอกแดนฝังศพ นอกจากเทพบุตรตระกูลจวิน พวกเขาก็นึกถึงใครไม่ออกอีกแล้ว

ในขณะนี้ แรงกดดันระดับเทพแท้จริงที่แผ่ออกมาจากร่างของจวินเซียวเหยียน รวมกับจิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัว ราวกับจะแช่แข็งฟ้าดินและจักรวาลไว้

"ขอบเขตเทพแท้จริง!" ผู้ฝึกตนสองคนตัวสั่นเทาอีกครั้ง แทบจะตาถลนออกมานอกเบ้า!

ไหนบอกว่าตอนเทพบุตรตระกูลจวินเข้าสู่แดนฝังศพ มีพลังแค่ขอบเขตเสียดฟ้าไม่ใช่หรือ?

ทำไมตอนนี้ จู่ๆ ก็กลายเป็นยอดฝีมือระดับเทพแท้จริงไปแล้ว?

แถมดูจากกลิ่นอายที่หนาแน่นมั่นคง น่าจะถึงระดับขั้นสมบูรณ์แล้วด้วย

ผู้ฝึกตนทั้งสองหน้าซีดเผือด ตัวสั่นงันงก

ความแข็งแกร่งของจวินเซียวเหยียน เหนือกว่าจินตนาการของพวกเขาไปไกล

หากข่าวนี้แพร่กลับไปแดนเซียน ให้ทุกคนได้รู้ เกรงว่าจะสร้างความตื่นตะลึงและโกลาหลครั้งใหญ่!

"บอกข่าวเกี่ยวกับโลกเซียนโบราณให้เปิ่นเสินจื่อรู้เดี๋ยวนี้" จวินเซียวเหยียนเอ่ยเสียงเย็น

ผู้ฝึกตนทั้งสองเห็นดังนั้น จึงรีบเล่าข่าวคราวในโลกเซียนโบราณช่วงนี้ให้จวินเซียวเหยียนฟังอย่างลนลาน

หลังจากฟังจบ จวินเซียวเหยียนก็ไร้ความรู้สึกบนใบหน้า

แต่ผู้ฝึกตนทั้งสองกลับรู้สึกว่า อุณหภูมิของฟ้าดินรอบด้านคล้ายจะลดลงจนถึงจุดเยือกแข็ง

"เสือไม่อยู่ถ้ำ ลิงเลยทำตัวเป็นเจ้าป่า ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่พวกปลายแถวอย่างหวังเถิง หลงอ้าวเทียน คู่ควรจะมาวางก้ามเป็นราชาในโลกเซียนโบราณ?"

จวินเซียวเหยียนสะบัดแขนเสื้อ ห้วงมิติรอบด้านระเบิดออก พื้นดินแตกร้าวเป็นรอยแยก

เพียงแค่ท่วงท่านี้นี้ ก็ทำให้ผู้ฝึกตนขอบเขตเทพเสมือนสองคนสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว

นี่มัน... แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!

เส้าตี้หวังเถิง สายเลือดต้องห้ามรุ่นแรกหลงอ้าวเทียน ในปากของจวินเซียวเหยียน กลับเป็นเพียงลิงสองตัว

"กล้าแหย่ตระกูลจวิน ต้องชดใช้ด้วยเลือด!"

จวินเซียวเหยียนก้าวเดินเหยียบย่ำความว่างเปล่าจากไป

ผู้ฝึกตนทั้งสองยังคงใจหายใจคว่ำ เหงื่อกาฬไหลท่วมตัว

พวกเขามองแผ่นหลังอันสูงส่งของจวินเซียวเหยียนที่จากไป หัวใจเต้นระรัว

"หากเทพบุตรตระกูลจวินเข้าสู่โลกเซียนโบราณ เกรงว่าจะเกิดพายุคาวเลือดครั้งใหญ่"

"ใครเล่าจะต้านทานเขาได้ และใครเล่าจะกล้าขวางทางเขา?"

[จบแล้ว]