บทที่ 360 - ผู้ที่เรียกขานได้ว่าไร้เทียมทานมาแต่อดีตกาล มีเพียงจวินเซียวเหยียนคนเดียวเท่านั้น!

บทที่ 360 - ผู้ที่เรียกขานได้ว่าไร้เทียมทานมาแต่อดีตกาล มีเพียงจวินเซียวเหยียนคนเดียวเท่านั้น!

กายาสิทธิ์บรรพกาลและกายาป้าถี่แห่งฟ้า สองสุดยอดกายาที่เป็นคู่ปรับกันมาแต่อดีตกาล

ในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา เคยมีการปะทะกันหลายครั้ง ผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะ

และในยุคสมัยนี้ การประลองของคนรุ่นใหม่ระหว่างกายาสิทธิ์และกายาป้าถี่ ใครจะเป็นผู้ชนะ?

สิ่งมีชีวิตภายนอกเขตแดนฝังศพทั้งหมดต่างเฝ้าดูอย่างตึงเครียด

ในมุมมองของชาวดินแดนฝังศพ พวกเขาย่อมหวังให้ฉู่เทียนป้าชนะ

“แค่กๆ...”

เสียงไอเป็นเลือดอย่างรุนแรงดังออกมาจากกลุ่มควัน

สายลมพัดมา พัดพาฝุ่นควันให้จางหายไป

ริมสระสังสารวัฏสรรพสัตว์ ฉู่เทียนป้าคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น ร่างกายสีทองแดงเต็มไปด้วยรอยแตกร้าว เลือดสีม่วงจางๆ ไหลซึมออกมาจากบาดแผลไม่หยุด

ฉู่เทียนป้าในยามนี้ ราวกับเครื่องลายครามที่ร้าวราน แตะเพียงนิดเดียวก็พร้อมจะแตกสลาย

ส่วนจวินเซียวเหยียนที่อยู่อีกด้านหนึ่ง ยังคงยืนตระหง่านอยู่บนความว่างเปล่า สีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์

แกรก...

เสียงโลหะแตกดังขึ้น

นั่นคือเสียงเกราะบรรพชนมังกรครามบนร่างของจวินเซียวเหยียนกำลังแตกสลาย

จากนั้นเกราะบรรพชนมังกรครามก็แตกกระจายเป็นจุดแสงสีเขียวนับไม่ถ้วน

ผ้าคลุมทวยเทพที่อยู่ด้านหลังเขาก็สลายไปเช่นกัน

แต่ตัวจวินเซียวเหยียนเอง กลับไม่มีร่องรอยอาการบาดเจ็บแม้แต่นิดเดียว แม้แต่ลมหายใจก็ยังไม่ติดขัด

ใครเหนือกว่าใคร ใครแพ้ใครชนะ เห็นได้ชัดในพริบตา!

จวินเซียวเหยียน ชนะฉู่เทียนป้าอย่างขาดลอย!

ฮือฮา!

ภายนอกเขตแดนฝังศพ เสียงฮือฮาดังระงมราวกับน้ำป่า แผ่ขยายไปทั่วทิศทาง

ไม่มีใครคาดคิดว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะเป็นเช่นนี้

ฉู่เทียนป้าที่ผ่านการผลัดเปลี่ยนจนมีร่างกายสมบูรณ์และบรรลุขอบเขตเทพเสมือน กลับยังคงไม่ใช่คู่มือของจวินเซียวเหยียน

แม้แต่เก้าร่างจำแลงเทพก็ใช้ออกมาแล้ว แต่กลับไม่สามารถสร้างความเสียหายให้จวินเซียวเหยียนได้แม้แต่น้อย

อะไรคือความสิ้นหวัง?

นี่แหละคือความสิ้นหวัง!

สิ่งมีชีวิตในดินแดนฝังศพทั้งหมดต่างหน้าถอดสี สีหน้าหมองคล้ำ ได้รับความกระทบกระเทือนจิตใจอย่างรุนแรง

จวินเซียวเหยียนเพียงคนเดียว กวาดล้างสิบราชันน้อยแห่งดินแดนฝังศพ ไม่มีใครต่อกรได้!

เหล่ายอดฝีมือตำหนักหมิงหวังต่างไม่อยากจะเชื่อ ยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ราวกับถูกฟ้าผ่า

จักรพรรดิศพเทียนหมิงทั้งร่าง กลิ่นอายเริ่มไม่มั่นคง

ฉู่เทียนป้าที่เขาตั้งความหวังไว้สูงลิบ กลับพ่ายแพ้อย่างน่าอนาถเช่นนี้

“ในโลกนี้ยังมีเรื่องอะไรที่คุณชายจวินทำไม่ได้อีกหรือ” ฉินเซียนเอ๋อร์รู้สึกเหม่อลอย จวินเซียวเหยียนทำให้โลกทัศน์ของนางเปลี่ยนไปครั้งแล้วครั้งเล่า

ที่แท้ในโลกนี้ ก็มีชายชาตรีที่ยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้อยู่จริง!

จักรพรรดิศพหน้ากากผี กลับเป็นคนที่สงบนิ่งที่สุด

ภายใต้หน้ากาก ดวงตาคู่นั้นทอประกายลึกล้ำ

และในขณะนี้ ที่ริมสระสังสารวัฏสรรพสัตว์

สมองของฉู่เทียนป้าราวกับว่างเปล่า คุกเข่าข้างหนึ่งอยู่บนพื้น ตกอยู่ในภวังค์

ฉู่เทียนป้ายังไม่ทันตั้งสติได้ว่า ตนเองพ่ายแพ้แล้ว

จวินเซียวเหยียนก้าวลงมาจากท้องฟ้าทีละก้าว เดินไปที่ริมสระสังสารวัฏสรรพสัตว์ แล้วหยิบหญ้าอมตะเก้าวิถีสังสารวัฏต้นนั้นขึ้นมา

“เป้าหมายสำเร็จเสียที”

หลังจากเก็บหญ้าอมตะเก้าวิถีสังสารวัฏเข้าในอุปกรณ์มิติ จวินเซียวเหยียนถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก

จุดประสงค์ที่เขามาดินแดนฝังศพครั้งนี้ ถือว่าบรรลุผลแล้ว

และจนถึงตอนนี้ ฉู่เทียนป้าถึงได้ได้สติกลับมาจากภวังค์ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยสีหน้าคล้ายบ้าคลั่ง

“เป็นไปไม่ได้... เป็นไปไม่ได้ ข้าคือกายาป้าถี่ กายาป้าถี่ผู้ไร้เทียมทานมาแต่อดีตกาล...” ฉู่เทียนป้าพึมพำ ราวกับคนเสียสติ

เขาไม่อาจยอมรับความจริงอันโหดร้ายนี้ได้

สายตาของจวินเซียวเหยียนเย็นชาเจือความเวทนาจางๆ

“ตั้งแต่ต้นจนจบ เจ้าผิดแล้ว ผิดอย่างมหันต์”

“ข้าผิด? ข้าผิดตรงไหน?” สีหน้าของฉู่เทียนป้าเปลี่ยนเป็นดุร้ายทันที

“ผู้ที่เรียกขานได้ว่าไร้เทียมทานมาแต่อดีตกาล มีเพียงข้าผู้เดียวเท่านั้น!”

จวินเซียวเหยียนสะบัดแขนเสื้อไพล่หลัง วาจาที่เรียบง่าย แต่กลับแฝงไว้ด้วยความอหังการแบบข้าคือหนึ่งเดียวในใต้หล้า

ผู้ที่เรียกขานได้ว่าไร้เทียมทานมาแต่อดีตกาล มีเพียงจวินเซียวเหยียนคนเดียวเท่านั้น!

“เจ้า...” หน้าอกของฉู่เทียนป้าสะเทือนอย่างแรง กระอักเลือดคำโตออกมา

จิตใจแห่งมรรควิถีของเขาได้รับการกระทบกระเทือนอย่างหนัก

นิสัยของจวินเซียวเหยียน ช่างน่าเกรงขามยิ่งกว่ากายาป้าถี่เสียอีก!

ไร้เทียมทานมาแต่อดีตกาล มีเพียงเขาผู้เดียว!

คนคนหนึ่งต้องบ้าคลั่งเพียงใด ต้องหยิ่งผยองขนาดไหน ถึงจะกล้าพูดจาอวดดีเช่นนี้ได้?

“จบกันที” จวินเซียวเหยียนฟาดฝ่ามือออกไป หมายจะปลิดชีพฉู่เทียนป้า

สองกายาไม่มีทางอยู่ร่วมโลกกันได้ มีเพียงฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งตกตาย การต่อสู้ถึงจะยุติ

“ไม่ ข้าไม่ยอม!” ฉู่เทียนป้าส่ายหน้า เขาจะมาตกตายเช่นนี้ได้อย่างไร?

เสียงดังตึง!

ฉู่เทียนป้าเรียกระฆังส่งวิญญาณออกมาอีกครั้ง หวังจะใช้มันรักษาชีวิตของตนเอง

ตราบใดที่ยังมีชีวิต ก็ยังมีโอกาสกลับมาผงาด หากตายไป ก็ไม่เหลืออะไรแล้ว

ฉู่เทียนป้าไม่คิดว่าตนเองจะสามารถกลับมาเกิดใหม่ได้อีก

จวินเซียวเหยียนเห็นดังนั้นก็ส่ายหน้ากล่าวว่า “เดาไว้อยู่แล้วว่าเจ้าคงไม่ยอมจบง่ายๆ แต่ผลลัพธ์ไม่มีทางเปลี่ยนแปลง”

เขาเรียกเกราะโบราณชำรุดที่เจียงเต้าซวีมอบให้ออกมาเช่นกัน ต้านทานอานุภาพของระฆังส่งวิญญาณ

พร้อมกันนั้นก็ฟาดฝ่ามือใส่หน้าอกของฉู่เทียนป้า

เสียงกระดูกแตกดังต่อเนื่อง

อวัยวะภายในและกระดูกของฉู่เทียนป้าแทบจะถูกบดขยี้ทั้งหมด รวมไปถึงหยวนเสินที่ได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงและใกล้จะแตกสลาย

ฉู่เทียนป้าทั้งร่างถูกซัดกระเด็นไปอยู่เหนือสระสังสารวัฏสรรพสัตว์ ปากกระอักเลือดปนเศษเครื่องในออกมาไม่หยุด

จวินเซียวเหยียนสายตาเรียบเฉย

เขารู้ว่าฉู่เทียนป้ามีชะตาต้องดับสูญแล้ว

“แค่กๆ... จวินเซียวเหยียน เจ้าภูมิใจมากใช่ไหม?”

เมื่อสัมผัสได้ว่าชีวิตของตนกำลังจะขาดสะบั้น ใบหน้าของฉู่เทียนป้าก็เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและดุร้าย

“ภูมิใจ? เหยียบมดปลวกตายหนึ่งตัว มีอะไรน่าภูมิใจ?” จวินเซียวเหยียนตอบกลับอย่างเย็นชา

ไม่มีความรู้สึกถึงความสำเร็จเลยสักนิด

พรวด!

ฉู่เทียนป้ากระอักเลือดอีกครั้ง

บัดซบ!

คนจะตายอยู่แล้ว พูดจาให้มันรื่นหูหน่อยไม่ได้หรือไง?

ฉู่เทียนป้าแทบจะระเบิดตัวตาย

แต่เขาก็ยังยิ้มอย่างบ้าคลั่ง ฟันเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด กล่าวอย่างน่ากลัวว่า “จวินเซียวเหยียน วัฏจักรแห่งสวรรค์มีจริง สวรรค์ไม่เคยละเว้นใคร สักวันหนึ่ง เจ้าจะต้องลิ้มรสความเจ็บปวดเช่นเดียวกับข้าในวันนี้”

“หึ... สวรรค์ไม่เคยละเว้นใคร?”

“วันหน้าข้าบุตรเทพจะปกครองเหนือยุคสมัย มองลงมาจากจุดสูงสุด สวรรค์คือสิ่งใด?” จวินเซียวเหยียนกล่าวอย่างเฉยเมย

อะไรคือกรรมเวร อะไรคือลิขิตสวรรค์ เขาไม่เคยเชื่อ!

มีพลังมากพอ ก็สามารถลิขิตทุกสิ่ง!

เมื่อเห็นจิตใจไร้เทียมทานที่มองข้ามทุกสรรพสิ่งของจวินเซียวเหยียน แม้แต่ฉู่เทียนป้ายังรู้สึกสะท้านใจ

จิตใจแห่งมรรควิถีไร้เทียมทานของคนผู้นี้ แทบจะไม่มีสิ่งใดสั่นคลอนได้

“จวินเซียวเหยียน พูดตอนนี้ยังเร็วไป ข้ามีลางสังหรณ์ว่า ในยุคนี้ ราชันป้าถี่แห่งเผ่าพันธุ์ข้าจะปรากฏตัว เขาจะยุติตำนานไร้พ่ายของเจ้า!”

คำพูดนี้ของฉู่เทียนป้า ทำให้ดวงตาของจวินเซียวเหยียนไหววูบ

ราชันป้าถี่?

ฉายานี้ เขาเคยได้ยินมาเหมือนกัน ไม่ได้หมายถึงบุคคลใดบุคคลหนึ่ง แต่หมายถึงผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในสายเลือดกายาป้าถี่

ในบันทึกอดีต สายเลือดกายาป้าถี่แห่งฟ้า ก็เคยมีราชันป้าถี่ถือกำเนิด

และทุกยุคสมัย ตราบใดที่มีราชันป้าถี่ถือกำเนิด กายาสิทธิ์บรรพกาลส่วนใหญ่มักจะตกเป็นรองหรือเสียเปรียบ!

และในยุคที่ไม่มีราชันป้าถี่ถือกำเนิด กายาสิทธิ์บรรพกาลถึงจะชิงความได้เปรียบได้

เหตุผลไม่มีอะไรมาก เพราะราชันป้าถี่ คือการยกระดับถึงขีดสุดของสายเลือดกายาป้าถี่ ความสามารถในทุกด้าน แข็งแกร่งกว่ากายาป้าถี่แห่งฟ้าทั่วไป

กายาสิทธิ์บรรพกาลทั่วไป เมื่ออยู่ต่อหน้าราชันป้าถี่ ก็ไม่มีความได้เปรียบอะไรจริงๆ

“ราชันป้าถี่ปรากฏตัวแล้วอย่างไร อย่างไรเสียเจ้าก็ไม่มีโอกาสได้เห็น” จวินเซียวเหยียนไม่ได้รู้สึกหวั่นไหวกับข่าวนี้

รอให้ราชันป้าถี่ปรากฏตัว ความแข็งแกร่งของจวินเซียวเหยียนก็ไม่รู้ว่าจะไปถึงระดับไหนแล้ว

“หึ... จวินเซียวเหยียน เจ้าแน่ใจหรือว่าจะรอดออกไปได้?” จู่ๆ ฉู่เทียนป้าก็ยิ้มอย่างประหลาด

ทันใดนั้น เขาเรียตราประทับสีดำทมึนออกมา พร้อมกันนั้นเลือดลมทั่วร่างก็ระเบิดออก ปลดปล่อยแสงและความร้อนเฮือกสุดท้าย

“ตราทำลายผนึกยมราช คลายผนึก!”

ฉู่เทียนป้าใช้พลังเฮือกสุดท้าย กระตุ้นตราทำลายผนึกยมราชชิ้นนี้ แล้วโยนมันลงไปในสระสังสารวัฏสรรพสัตว์

ทันใดนั้น ฟ้าดินสั่นสะเทือน โลกฝังศพสั่นไหว!

[จบแล้ว]