บทที่ 310 - หากจวินเซียวเหยียนเป็นอะไรไป สองตระกูลบรรพกาลจะไม่ยอมจบเรื่องง่ายๆ แน่!

บทที่ 310 - หากจวินเซียวเหยียนเป็นอะไรไป สองตระกูลบรรพกาลจะไม่ยอมจบเรื่องง่ายๆ แน่!

จวินเซียวเหยียนไร้พ่ายในรุ่นเดียวกันมาตั้งแต่เกิด หล่อหลอมจิตใจอันไร้เทียมทานและเปี่ยมด้วยความห้าวหาญ

สำหรับเขาแล้ว ใต้หล้ากว้างใหญ่ มีที่ใดไปไม่ได้บ้าง?

ต่อให้เป็นดินแดนฝังศพนิรันดร์ที่ผู้คนพูดถึงแล้วหน้าถอดสี จวินเซียวเหยียนก็ไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย

นี่ไม่ใช่การกระทำที่บ้าบิ่น แต่เป็นเพราะจวินเซียวเหยียนมีความมั่นใจในตัวเองอย่างเต็มเปี่ยม

ความฮึกเหิมของจวินเซียวเหยียน ส่งผลไปถึงคนรอบข้างด้วย

นี่แหละคือนายน้อยตระกูลเจียงของพวกเขา ยอดอัจฉริยะผู้มีความห้าวหาญไร้เทียมทาน!

เมื่อเห็นจวินเซียวเหยียนมีท่าทีเด็ดขาดเช่นนี้ พวกเจียงโหรวก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี

ดวงตาชราภาพของเจียงเต้าซวีฉายแววซาบซึ้ง

มีหลานชายเช่นนี้ ต่อให้เขาต้องตายเดี๋ยวนี้ ก็ไม่มีอะไรต้องเสียใจแล้ว

เมื่อเห็นจวินเซียวเหยียนยืนกรานหนักแน่น เจียงเต้าซวีก็เลิกเกลี้ยกล่อม

เพราะหากยังขัดขวางต่อไป อาจจะส่งผลกระทบต่อจิตใจของจวินเซียวเหยียนได้

“ดี เซียวเหยียน ในเมื่อเจ้าตัดสินใจแน่วแน่เช่นนี้ ก็ไปเถอะ แต่ถ้าเจ้าเกิดเหตุอะไรขึ้นในดินแดนฝังศพนิรันดร์จริงๆ...”

เจียงเต้าซวีเว้นจังหวะ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบว่า “ต่อให้ตาคนนี้ต้องแลกด้วยชีวิต ก็จะถล่มดินแดนฝังศพนิรันดร์ให้ราบเป็นหน้ากลอง!”

“ถูกต้อง หากนายน้อยประสบภัยในดินแดนฝังศพนิรันดร์ ตระกูลเจียงของข้าจะไม่มีทางยอมเลิกราง่ายๆ แน่!” เหล่าผู้อาวุโสตระกูลเจียงท่านอื่นๆ ก็กล่าวเสียงเย็น

หากตระกูลบรรพกาลเกิดโทสะขึ้นมาจริงๆ ก็ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะรับไหว

ต่อให้เป็นดินแดนฝังศพนิรันดร์ที่เต็มไปด้วยความพิศวง ก็คงต้องเจ็บตัวกันบ้าง

“ใช่แล้ว เซียวเหยียน ยังมีตระกูลจวินอีก ที่จะไม่มีทางนิ่งดูดายหากเจ้าตกอยู่ในอันตราย” เจียงโหรวเสริม

คิดดูได้เลยว่า หากจวินเซียวเหยียนเกิดอุบัติเหตุในดินแดนฝังศพนิรันดร์

ตระกูลจวินและตระกูลเจียงคงต้องคลุ้มคลั่ง ไม่ยอมเพิกเฉยเป็นแน่

หากสองตระกูลบรรพกาลในกลุ่มสามตระกูลใหญ่ร่วมมือกันบุกโจมตีดินแดนฝังศพนิรันดร์ พลังอำนาจนั้นจะมหาศาลเพียงใด?

คาดว่าดินแดนฝังศพนิรันดร์ก็คงรับไม่ไหว และต้องสูญเสียอย่างหนัก

“แบบนี้ก็ยิ่งวางใจได้แล้ว” จวินเซียวเหยียนยิ้ม

เขารู้ดีว่า หากเขาติดอยู่ในดินแดนฝังศพนิรันดร์ ตระกูลจวินและตระกูลเจียงจะไม่นิ่งเฉย

ตระกูลจวินอาจจะเกรงใจความลึกลับของดินแดนฝังศพนิรันดร์อยู่บ้าง แต่ไม่ได้หมายความว่าตระกูลจวินจะกลัวดินแดนฝังศพนิรันดร์

หากต้องลงมือจริงๆ ตระกูลจวินคงไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม อาจถึงขั้นกวาดล้างดินแดนฝังศพนิรันดร์ให้ราบคาบเลยก็ได้

“เซียวเหยียน เรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะข้า ข้าจะไปกับเจ้าด้วย” เจียงเซิ่งอียืนขึ้น น้ำเสียงหนักแน่น

“ใช่ ข้าด้วย ข้าก็จะไปกับพี่เซียวเหยียน!” เจียงลั่วหลีไม่ยอมน้อยหน้า รีบเสนอตัวบ้าง

“ไม่จำเป็น การเดินทางครั้งนี้ข้าไปคนเดียวก็พอ คนเยอะก็ยิ่งเพิ่มความเสี่ยง” จวินเซียวเหยียนโบกมือปฏิเสธ

เขาไม่มีทางยอมให้เจียงเซิ่งอีและเจียงลั่วหลีไปเสี่ยงอันตรายด้วยแน่นอน

“พวกเจ้าอย่าไปยุ่งเลย ข้าเชื่อว่าเซียวเหยียนทำได้” เจียงโหรวกล่าว

แม้ในใจนางจะเป็นห่วงจวินเซียวเหยียนบ้างก็ตาม

แต่ในเมื่อเป็นกตัดสินใจของจวินเซียวเหยียน คนเป็นแม่ก็ทำได้เพียงสนับสนุนอย่างเต็มที่

เรื่องราวตกลงกันตามนี้ จวินเซียวเหยียนจะพักผ่อนปรับสภาพร่างกายที่ตระกูลเจียงสักระยะ แล้วค่อยมุ่งหน้าสู่ดินแดนฝังศพนิรันดร์

“นายน้อยช่างเป็นคนที่มีความห้าวหาญจริงๆ ลูกผู้ชายตัวจริง ต้องเป็นเช่นนี้” เจียงฉู่หานถอนหายใจชื่นชม ในดวงตางามอดไม่ได้ที่จะมีประกายวิบวับ

“หึ ก็จริง แต่โบราณว่าวีรบุรุษมักอายุสั้น คนที่รอดชีวิตต่างหากคือผู้ชนะ” ฮว๋าหยวนซิวหัวเราะอย่างไม่ยี่หระ

“เจ้ากำลังแช่งนายน้อยหรือ?” เจียงฉู่หานขมวดคิ้วเรียว

นางยิ่งรู้สึกว่าฮว๋าหยวนซิวใจคอคับแคบ ไร้ซึ่งความกล้าหาญ เทียบกับจวินเซียวเหยียนไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

“เปล่าสักหน่อย ข้าก็หวังว่าเขาจะกลับออกมาได้อย่างปลอดภัย” ฮว๋าหยวนซิวแววตาฉายแววอำมหิต พูดจาสวยหรู

แต่ในใจกลับคิดว่า จวินเซียวเหยียนอย่าได้กลับมาอีกเลยจะดีที่สุด

หลังจากเรื่องนี้ถูกกำหนด เจียงเต้าซวีก็ออกคำสั่ง

ทรัพยากรใดๆ ที่จวินเซียวเหยียนต้องการ ตระกูลเจียงต้องจัดหาให้โดยไม่มีเงื่อนไข

แน่นอน ตอนนี้จวินเซียวเหยียนเป็นนายน้อยตระกูลเจียงแล้ว เขาย่อมมีสิทธิ์ใช้ทรัพยากรของตระกูลเจียงได้

จวินเซียวเหยียนก็ไม่เกรงใจ เขาขอให้ตระกูลเจียงมอบผลึกเซียนให้เขา

หลังจากรู้ว่าจวินเซียวเหยียนต้องการผลึกเซียน ตระกูลเจียงแทบจะขนคลังสมบัติออกมาให้

มอบผลึกเซียนให้จวินเซียวเหยียนกว่าสามพันก้อน

ผลึกเซียนเป็นของหายากมาก ตระกูลบรรพกาลเองก็ไม่ได้มีสต็อกไว้มากนัก

สามพันก้อนก็นับว่ามากแล้ว

แต่สำหรับจวินเซียวเหยียนในตอนนี้ มันก็แค่แก้วน้ำราดกองไฟ (น้อยนิดไม่เพียงพอ)

เขาหลอมรวมกระดูกเซียนอมตะต้าหลัว จำเป็นต้องใช้ผลึกเซียนจำนวนมหาศาล

ในช่วงแรก ผลึกเซียนไม่กี่ก้อนอาจหลอมรวมกระดูกเซียนอมตะต้าหลัวได้หนึ่งชิ้น

แต่ตอนนี้ อาจต้องใช้หลายสิบก้อน หรือนับร้อยก้อน ถึงจะหลอมได้สักชิ้น

ยิ่งไปขั้นหลัง ยิ่งยากขึ้น

และในขณะที่จวินเซียวเหยียนกำลังจมดิ่งอยู่กับการฝึกฝน

ที่ตระกูลหวังแห่งแดนเหนือ ภายในวังอันวิจิตรตระการตาในเขตตระกูล

ชายวัยกลางคนสวมชุดคลุมลายงูเหลือมสีม่วง นั่งอยู่บนบัลลังก์สูง สีหน้ามืดมน

ระดับพลังของเขาบรรลุถึงขั้นกึ่งจอมราชันแล้ว

และที่เบื้องล่าง มีร่างหนึ่งยืนอยู่ ก็คือกึ่งจอมราชันตระกูลหวังคนที่เพิ่งรีบกลับมาจากตระกูลเจียงเมื่อครู่นี้

“ตระกูลเจียงช่างไม่รู้จักดีชั่ว ยังมีนังหนูเจียงเซิ่งอีอีก หรือนางคิดว่าลูกข้าไม่คู่ควรกับนาง?”

ชายวัยกลางคนชุดคลุมม่วงผู้นี้ คือบิดาของหวังเถิง และเป็นประมุขตระกูลหวัง หวังหยวนป้า

“ความจริงตัวการหลักคือจวินเซียวเหยียน ถ้าไม่มีเขามาสอด เรื่องราวคงไม่เป็นแบบนี้แน่นอน” กึ่งจอมราชันตระกูลหวังกล่าวเสียงเย็น

“ฮึ จวินเซียวเหยียนถึงกับกล้าทำลายร่างวิญญาณลูกข้า ช่างบังอาจนัก” แววตาของหวังหยวนป้าเย็นยะเยือก

ในสายตาเขา ลูกชายหวังเถิง คือตัวตนไร้พ่ายในรุ่นเยาว์ ใครหน้าไหนก็ล่วงเกินไม่ได้

แต่จวินเซียวเหยียน กลับกล้าดีถึงเพียงนั้น ทำตามอำเภอใจ ทำให้หวังหยวนป้าเกิดจิตสังหาร

เวลานั้น ผู้อาวุโสตระกูลหวังท่านหนึ่งก็รีบเข้ามารายงาน “เรียนท่านประมุข ทางฝั่งตระกูลเจียงมีข่าวมาอีกแล้ว ดูเหมือนจวินเซียวเหยียนจะมุ่งหน้าไปยังดินแดนฝังศพนิรันดร์ขอรับ”

“อะไรนะ ฮ่าฮ่า ช่างเป็นลูกวัวแรกเกิดไม่กลัวเสือจริงๆ” หวังหยวนป้าได้ยินดังนั้น ก็หัวเราะลั่นทันที

เขานึกไม่ถึงเลยว่า เพื่อหญ้าอมตะเก้าวิถีสังสารวัฏเพียงต้นเดียว จวินเซียวเหยียนจะกล้าเอาตัวเข้าไปเสี่ยงในดินแดนฝังศพนิรันดร์จริงๆ

“ไอ้เด็กนั่นรนหาที่ตายจริงๆ” กึ่งจอมราชันตระกูลหวังก็แสยะยิ้ม

“กระจายข่าวนี้ออกไป ตำนานของเทพบุตรตระกูลจวิน คงต้องมาจบสิ้นลงที่ดินแดนฝังศพนิรันดร์แล้วล่ะ” หวังหยวนป้าประกาศก้อง

ดินแดนฝังศพนิรันดร์เป็นสถานที่อันตรายเพียงใด

จวินเซียวเหยียนเข้าไปแล้ว ก็อย่าหวังว่าจะได้กลับออกมา

และในส่วนลึกของตระกูลหวัง ภายในดินแดนแห่งจิตวิญญาณแห่งหนึ่ง

ร่างจริงของหวังเถิงที่กำลังปิดด่านอยู่ ก็ได้รับรู้ข่าวนี้เช่นกัน

เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น ในดวงตาราวกับมีภาพตะวันจันทราหมุนเวียน ดาราดับสูญปรากฏขึ้น

รอบกายเขายังมีนิมิตมังกรแท้จริงกระโจนสู่ทะเล หงสาเทวะกางปีก เต่าดำแบกฟ้า และนิมิตอันทรงพลังอื่นๆ ปรากฏออกมา

กลิ่นอายแข็งแกร่งจนน่าขนลุก

“กล้าไปดินแดนฝังศพนิรันดร์ จวินเซียวเหยียน ควรจะเรียกว่าเจ้ากล้าหาญ หรือโง่เขลากันแน่?”

“กายาครรภ์มารดาเต๋า มีประโยชน์ต่อการทะลวงด่านของข้าอย่างมาก จวินเซียวเหยียน หากเจ้าไปแล้วไม่กลับมา ผู้หญิงอย่างเจียงเซิ่งอี เปิ่นเส้าตี้จะขอน้อมรับไว้เอง”

หวังเถิงแสยะยิ้มเย็น มิติรอบกายสั่นสะเทือน กลิ่นอายสะท้านฟ้า

ผู้หญิงอย่างเจียงเซิ่งอี เขาจะเอาให้ได้!

เพียงเวลาสั้นๆ ไม่กี่วัน ภายใต้การจงใจปล่อยข่าวของตระกูลหวัง

ข่าวที่จวินเซียวเหยียนจะเข้าสู่ดินแดนฝังศพนิรันดร์ ก็แพร่สะพัดออกไปจนทั่ว

เรื่องนี้ ทำให้แดนเซียนฮวงเทียนเดือดพล่าน ระเบิดตู้มกลายเป็นข่าวใหญ่ทันที!

[จบแล้ว]