บทที่ 14: ผ้าอนามัยสูตรระบายอากาศแบบบางเฉียบ

เกมแข่งรถคิวคิวเรซซิ่งมีการจัดอันดับรถ ซึ่งสอนสัจธรรมข้อหนึ่งแก่ผู้เล่นว่า: การเติมเงินจะทำให้คุณแข็งแกร่งขึ้น

บนทางเรียบ รถฝึกหัดทำความเร็วสูงสุดได้แค่ 282.6 ในขณะที่รถคลาส C แตะที่ 290 ส่วนคลาส B อย่าง 'เรเซอร์' พุ่งไปถึง 300 ยิ่งถ้าเป็นรถคลาส A ที่มีคุณสมบัติพิเศษ พอกดใช้สกิลความเร็วอาจทะลุ 310 เลยทีเดียว

แน่นอนว่าถ้าคิดจะ 'ตบเด็ก' ก็ต้องใช้รถฝึกหัดสิ ไม่งั้นจะเรียกว่าโชว์เหนือได้ยังไง?

ในเมื่อกระเป๋าตังค์ไม่หนา ก็ต้องใช้ฝีมือเข้าแลก!

แม้จะรู้ซึ้งถึงพลังของเงินตราหลังจากได้ลองเติม... แต่เจ๊ใหญ่แซ่เซี่ยคนนี้ถังแตก ยิ่งไปกว่านั้นเธอยังต้องขายผ้าอนามัยหารายได้เสริมเพื่อซื้อสกิน K/DA ไคซะ... จะให้เป็นเทพทรูสายเปย์งั้นเหรอ?

ฝันไปเถอะ!

"พี่คะ จะชนกำแพงแล้ว จะชนแล้ว..." เสี่ยวหว่านยกมือปิดปากจิ้มลิ้ม ภายใต้ขนตายาวงอน ดวงตากลมโตสั่นระริกด้วยความหวาดเสียวราวกับดาวดวงน้อยในยามค่ำคืน

บนหน้าจอ รถฝึกหัดดูเหมือนจะดริฟต์เข้าโค้งยูเทิร์นเร็วเกินไป

มุมปากของยาถิงยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย สองมือรัวนิ้วพริ้วไหวไร้ซึ่งความตื่นตระหนก ทันทีที่ปลายนิ้วกดปุ่มเบรกในจังหวะที่รถกำลังจะจูบกำแพง เวลาดูราวกับจะหยุดนิ่ง วิถีการดริฟต์ถูกดึงกลับมาเล็กน้อย และหน้ารถ... ก็เฉียดผ่านกำแพงไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด!

การกดไนโตรผสานกับเทคนิค 'ดับเบิ้ลสเปรย์' ส่งให้รถฝึกหัดพุ่งทะยานด้วยความเร็วสูงสุดทันทีที่ออกจากโค้ง ทิ้งคู่แข่งไว้ข้างหลังแบบไม่เห็นฝุ่น

คุณพระช่วย!

เสี่ยวหว่านตกตะลึงจนพูดไม่ออก!

เมื่อกี้มันจวนเจียนจะชนกำแพงอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไม... ทำไมถึงรอดมาได้หน้าตาเฉยแบบนั้นล่ะ?

เสี่ยวหว่านไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาอธิบายความรู้สึกนี้แล้ว!

หน้ารถกับกำแพงเมื่อกี้มันแนบชิดกันมาก ห่างแค่นิดเดียวก็จะชนอยู่แล้ว แต่กลับไม่ชน!

พี่เท่สุด ๆ ไปเลย!

การโชว์ของยาถิงยังไม่จบแค่นั้น เมื่อถึงโค้งยูเทิร์นถัดไป เธอก็ชิงดริฟต์ก่อนจังหวะปกติอีกครั้ง ในวินาทีที่รถดูเหมือนจะพุ่งชนกำแพงแน่ ๆ เธอก็กดเบรก เทคนิค 'ดริฟต์หยุด' อันแม่นยำราวจับวางถูกงัดออกมาโชว์การเข้าโค้งวงในสุดโหดอีกครั้ง!

หัวใจดวงน้อยของเซี่ยเสี่ยวหว่านแทบจะหลุดออกมาเหมือนรถฝึกหัดคันนั้น "พี่คะ พี่คะ จะชนแล้ว~~" แล้วก็รอดมาได้ ยังไม่ทันหายใจทั่วท้อง "พี่คะ พี่คะ จะชนอีกแล้ว~~"

หัวใจจะวายตายอยู่แล้วเนี่ย!

"พลาดนิดหน่อย เข้าไม่ลึกพอ..." ยาถิงขมวดคิ้วเล็กน้อย เสียงพึมพำแผ่วเบาเลือนหายไปกับเสียงดริฟต์ในเกม

โค้งหักศอกสามต่อเนื่องในช่วงสุดท้ายของรอบที่สองนั้นง่ายเหมือนปอกกล้วย ยิ่งใช้รถฝึกหัดที่มีขนาดเล็ก ยิ่งไม่ต้องกังวลเรื่องการเบียดชนกำแพงในโค้งแคบ

ชนะใส ๆ!

ขณะที่ยาถิงกำลังถูมือเตรียมจะแกล้งคนอย่างอารมณ์ดี เสี่ยวหว่านที่นั่งข้าง ๆ ก็เริ่มเบะปากเหมือนจะร้องไห้

"พี่คะ... พี่ขับรถฝึกหัดสองรอบ ยังเร็วกว่าหนูขับรอบเดียวอีก... ฮือๆ..."

เซี่ยยาถิง: ...

"2 นาที 18.73 วินาที!!" ผู้เล่นนาม 'ชิวเย่หานเฟิง' ปล่อยมือจากคีย์บอร์ดมานานแล้ว ดวงตาเหม่อลอยมองสถิติสุดท้ายบนหน้าจอ

ตัวละคร 'พี่ชายหว่านเอ๋อร์' ยืนตระหง่านบนแท่นรางวัลอันดับหนึ่ง มือถือเบียร์และแท่งไฟ รถที่ขับคือ 'รถมือใหม่' เวลาที่ทำได้คือ 02:18:73!!

แถมยังจอดแช่อยู่ตั้งนาน... นี่มันรถฝึกหัดนะ! ย้ำว่ารถฝึกหัด!!

สถิตินี้มันเร็วกว่าตอนที่เขาขับรถคลาส B อย่าง 'เรเซอร์' ในด่าน '11 เมือง' เสียอีก... เขาถึงกับกังวลว่าจะขับเข้าเส้นชัยทันไหม... นี่ถ้าเขาใช้รถฝึกหัดแข่งบ้าง คงโดนทิ้งห่างชนิดไม่เห็นฝุ่นแน่ ๆ

ไอ้เจ้า 'พี่ชายหว่านเอ๋อร์' นี่มัน... ตำนานแห่งตำนาน เทพเจ้าแห่งสายซิ่งชัด ๆ!!

เอ่อ... ใบเมเปิ้ลหนาวเหน็บฯ เริ่มสับสนในชีวิต

แรงก์ต่ำนี่มันน่ากลัวจริง ๆ แค่จะมาตบเด็กเล่น ๆ ดันเจอของจริงเข้าให้ ใบเมเปิ้ลฯ รู้สึกหนาวสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ ความสนุกในการรังแกมือใหม่มลายหายไปจนหมดสิ้น อยากจะร้องไห้... ตูอยากมีลูกพี่แบบนี้บ้างโว้ย!

"เสี่ยวหว่าน เสี่ยวหว่าน~~" ยาถิงสะกิดเด็กน้อยที่มุดหน้าอยู่ข้าง ๆ เบา ๆ พอเสี่ยวหว่านเงยหน้าขึ้น ดวงตาก็ฉ่ำน้ำวาววับ ทำเอาใจของยาถิงกระตุกวูบ

"เจ๊ เชี่ยโคตรโหด! ด่าน 11 เมือง 2 นาที 18 วิด้วยรถฝึกหัด!!" เจ้าอ้วนรีบวิ่งแจ้นเข้ามาประจบสอพลอ ทันทีที่เห็นไอดีเกมของเจ๊และสถิติรอบล่าสุด... 11 เมือง 2:18 ด้วยรถฝึกหัด—มันช่างเจิดจ้าบาดตาเหลือเกิน!

ทว่าสายตาคมกริบจากใน 'ห้องคู่รัก' กลับฉายแววเย็นเยียบ เจ้าอ้วนรู้สึกเหมือนตามืดบอดซ้ำสองและชะตาใกล้ขาด... "ไอ้อ้วนบัดซบ กล้าพูดคำหยาบต่อหน้าเสี่ยวหว่านเหรอ? อยากโดนแบนจากร้านเน็ตถิงถิงหรือไง?" ยาถิงตวาดเสียงดัง แต่ด้วยน้ำเสียงที่ใสไพเราะจึงดึงดูดความสนใจจากพวกนักศึกษาข้างนอกทันที

"เจ๊... แค่ก ๆ ขอโทษที่ขัดจังหวะครับ..." เจ้าอ้วนรู้สึกว่าถ้าให้วิ่ง 400 เมตรที่โรงเรียนด้วยความเร็วขนาดนี้ เขาต้องเข้าที่หนึ่งแน่นอน!

"อ่า... สดชื่น!"

"ชู่ว! ลืมไปแล้วเหรอว่าวันนี้ 'ซ้อ' อยู่ด้วย!" ใครบางคนรีบคว้ามือเพื่อนชายข้าง ๆ ไว้เพื่อเตือนสติ

"เอ้อ จริงด้วย ๆ เพื่อน..."

"รายงานเจ๊! ตรงนี้มีคนสวีทกันหวานหยดย้อยเลยครับ!"

เสียงหนึ่งดังแทรกขึ้นมา

"เชี่ย ไอ้เวร เอ็งกล้าฟ้องเหรอ!" ชายหนุ่มสองคนที่จับมือกันหันมาแยกเขี้ยวใส่ศัตรูร่วม ก่อนจะรู้สึกตัว... ก้มมองมือที่ประสานกันแน่น... "อ๊ากกกก!"

แม้แต่เสียงกรีดร้องยังดูตุ้งติ้ง "ฮ่าฮ่าฮ่า..."

ยาถิงแปลกใจที่เห็นเสี่ยวหว่านกลับมาร่าเริงอีกครั้ง เธอรีบยื่นมือซุกซนไปหยิกแก้มใสที่กำลังยิ้มแย้มนั้นด้วยความหมั่นเขี้ยว

"พี่คะ ลูกค้าข้างนอกตลกจัง..." ใบหน้าของเสี่ยวหว่านยังคงแดงระเรื่อ มือของพี่สาวยังคงเย็นและนุ่มนวล แต่ทำไมมือของเธอถึงทำเรื่องพวกนั้นแบบพี่ไม่ได้นะ... เฮ้อ

"เชอะ ผู้ชายก็เหมือนหมูตอนทั้งนั้นแหละ!" ยาถิงส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอ ก่อนจะพิมพ์สองคำลงบนหน้าจอ

เลือกด่าน!

กติกาแข่งเจ็ดเกม ผู้แพ้เป็นคนเลือกด่าน

แต่ทว่า... 'ชิวเย่หานเฟิง' หายหัวไปไหนแล้ว?

หนีไปแล้วเหรอ??

เจ๊ยังตบไม่ครบเจ็ดตาเลยนะ จะรีบชิ่งไปไหน??

ยาถิงกำลังจะเปิดหน้าแจ้งปัญหาของเทนเซ็นต์เพื่อรีพอร์ตไอดีของใบเมเปิ้ลฯ แต่แล้วข้อความแชทก็กระพริบขึ้นมา

ชิวเย่หานเฟิง: ท่านเทพ เทคนิค 'ผ้าอนามัย ** แบบบางเฉียบระบายอากาศ' ของคุณมันสุดตีนจริง ๆ! คารวะเลย ผมไปดูรีเพลย์มาแล้ว 66666...

เสี่ยวหว่านชะโงกหน้าเข้ามาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น จ้องมองคำที่ถูกเซ็นเซอร์ในช่องแชท "สุดตีน"—คำนี้เธอพอเข้าใจ แต่ไอ้ "ผ้าอนามัย ** แบบบางเฉียบระบายอากาศ" นี่มันหมายความว่าไง?

ทำไมรู้สึก... คุ้น ๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหน... "พี่คะ พี่คะ ไอ้ตัวอักษร ** นั่นมันคืออะไรเหรอ?" เสี่ยวหว่านถามตาแป๋ว

ยาถิงโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูเสี่ยวหว่านสองพยางค์

งื้อ!

ใบหูของเสี่ยวหว่านแดงก่ำขึ้นมาทันที ดวงตาเริ่มฉ่ำน้ำ เธอมองค้อนพี่สาวที่กำลังยิ้มร่าด้วยความเขินอาย พี่ใจร้ายอีกแล้ว แกล้งเสี่ยวหว่านอีกแล้ว... จู่ ๆ ภาพรถฝึกหัดที่ดริฟต์แนบชิดกำแพงก็ผุดขึ้นมาในหัว... แล้วเธอก็คิดโยงไปถึง ไอ้นั่น... โอ๊ย น่าอายชะมัด!

งื้อออ พี่บ้าที่สุด!