บทที่ 240 - มหาเวทต้องห้าม ลานสังหารเทพมาร!

บทที่ 240 - มหาเวทต้องห้าม ลานสังหารเทพมาร!

"เมื่อกี้ข้าแทงเจ้าไปตั้งหลายแผล อย่าว่าแต่นักบวชระดับทองเลย ต่อให้เป็นระดับเพชรก็ไม่มีทางเหลือมานาแม้แต่นิดเดียว"

"เรื่องที่แกไม่รู้ยังมีอีกเยอะ!"

ตอนนี้หลินฮานได้ร่ายมหาเวทแห่งชีวิตแล้ว ทั่วทั้งร่างรู้สึกสบายราวกับอาบไล้ด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์

บาดแผลที่ถูกหนอนกินหัวใจแทงไว้บนร่างกายสมานตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เพียงไม่กี่อึดใจ ร่างกายก็กลับมาสมบูรณ์ดังเดิม!

เห็นภาพนี้เข้า หนอนกินหัวใจก็ตาถลน ความตกใจบนใบหน้ายิ่งทวีความรุนแรง แต่ไม่นานความตื่นเต้นก็เข้ามาแทนที่ความตกใจ มันหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "ดูท่าความลับบนตัวเจ้าจะน่าทึ่งกว่าที่ข้าจินตนาการไว้ซะอีก"

"พลังฟื้นฟูที่น่ากลัวขนาดนี้ พลังที่เหนือจินตนาการแบบนี้ ถ้าข้าได้ครอบครอง ตำแหน่งผู้คุมกฎต้องมีที่ว่างให้ข้าแน่"

"มิน่าล่ะตาแก่ผู้คุมกฎนั่นถึงอยากได้ตัวเจ้านัก ตอนนี้ข้าตัดสินใจแล้ว ข้าจะทรมานเจ้าให้สาสม จนกว่าเจ้าจะคายความลับพวกนี้ออกมา!"

มีดโค้งสีเลือดปรากฏขึ้นในมือหนอนกินหัวใจอีกครั้ง มันก้าวสามขุมประชิดตัวหลินฮาน แล้วฟันฉับออกไปอย่างรวดเร็ว!

หลินฮานรีบถอยหลังหลบการโจมตีนี้ไปได้อย่างหวุดหวิด!

การโจมตีของหนอนกินหัวใจรวดเร็วและดุดัน พอเห็นการโจมตีแรกพลาดเป้า ก็รีบตามเข้ามาซ้ำดาบสองทันที

หลินฮานสายตาเย็นเยียบ เขาพุ่งตัวเข้าใส่คมมีดของอีกฝ่าย ปล่อยให้มีดโค้งแทงทะลุหน้าอก แล้วซัดหมัดเข้าที่ใบหน้าของอีกฝ่ายเต็มแรง หมัดนี้เขาใส่สุดแรงเกิดสิบส่วน!

และเพราะการโจมตีนี้ มีดโค้งของหนอนกินหัวใจจึงหลุดมือ มันกระเด็นลอยไปไกลหลายเมตร จนไปกระแทกเข้ากับบัลลังก์ของมันอย่างจัง!

หลินฮานดึงมีดโค้งที่ปักอกอยู่ออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย เก็บเข้ากระเป๋าตัวเอง พร้อมกับใช้มหาเวทแห่งชีวิตรักษาแผลที่หน้าอกจนหายสนิท!

นี่แหละคือรากฐานของการแลกชีวิตเพื่อสังหาร!

หนอนกินหัวใจตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาจากซากปรักหักพังของบัลลังก์ ตะคอกใส่หลินฮาน "พวกแกยืนบื้ออะไรอยู่ รีบเข้าไปจัดการมันสิ!"

ได้ยินดังนั้น สาวกลัทธิพระจันทร์เลือดกลุ่มใหญ่ก็ถาโถมเข้าใส่หลินฮานราวกับคลื่นน้ำ สาวกคนอื่นๆ ที่ได้ยินความเคลื่อนไหวทางนี้ก็รีบวิ่งเข้ามาสมทบในสนามรบ

เผชิญหน้ากับกลยุทธ์คลื่นมนุษย์แบบนี้ หลินฮานไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย เขาลอบกระตุ้นพลังในใจ "การแทรกแซงแห่งความเสื่อมทราม!"

ชั่วพริบตา ทั่วทั้งบริเวณก็ตกอยู่ในความเงียบงัน

"ทำไมข้ามองไม่เห็นอะไรเลย!"

"ทำไม ข้าก็มองไม่เห็นเหมือนกัน!"

"พวกแกพูดอะไรกัน ทำไมข้าไม่ได้ยินอะไรเลย แล้วทำไมข้าถึงรู้สึกเศร้าขนาดนี้!"

"ข้าทรมานเหลือเกิน ทำไมโลกถึงทำกับข้าแบบนี้ ทำไม!"

ทันใดนั้น สนามรบก็กลายเป็นความโกลาหล หลินฮานมองดูทุกอย่างด้วยความใจเย็น ผลของ 'การแทรกแซงแห่งความเสื่อมทราม' ไม่ได้มีแค่นี้!

จู่ๆ ในสนามรบก็มีคนหันคมดาบใส่พวกเดียวกัน!

"แกทำอะไร ทำไมต้องฟันข้า!"

"ทำไมเหรอ? ข้าเหม็นขี้หน้าแกมานานแล้ว กล้าดียังไงมารังแกข้าทุกวี่ทุกวัน ไปตายซะ!"

"แกก็เหมือนกัน ตั้งแต่ข้ามาอยู่ที่นี่ ก็โดนแกรังแกตลอด แถมยังให้ข้าเทกระโถนเยี่ยวให้ทุกวัน แกไม่รู้สินะ ว่าหลังจากข้าเก็บกระโถนแล้ว ข้าแอบเติมลงไปในน้ำดื่มแกทุกวันเลย!"

"ฆ่าแก ฆ่าแกให้ตาย?!"

หลินฮานยิ้มบางๆ นี่คือผลลัพธ์ที่สองของ 'การแทรกแซงแห่งความเสื่อมทราม' ที่จะทำให้ศัตรู 15% ในสนามรบย้ายฝั่งมาอยู่ข้างเขาโดยไม่มีเงื่อนไข

และเพราะคำพูดของคนพวกนี้ ทำให้ศัตรูที่ติดสถานะด้านลบอยู่แล้วเกิดความแตกแยกกันเองในพริบตา

หนอนกินหัวใจเห็นฉากนี้ก็ตกใจ ท่านี้มันคุ้นๆ!

ตอนที่ใช้ร่างแยก หลินฮานก็เคยใช้ท่านี้ เพียงแต่ตอนนั้นมันไม่ได้ใส่ใจ แต่ตอนนี้ท่ามกลางความชุลมุน มันถึงได้เข้าใจว่าท่านี้มันน่ากลัวขนาดไหน!

"พวกแกหยุดเดี๋ยวนี้! ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาทะเลาะกันเองนะ!"

หนอนกินหัวใจตะโกนด้วยความโกรธ แต่คนที่กำลังตะลุมบอนกันอยู่เหมือนจะไม่ได้ยินอะไรเลย ยังคงฆ่าฟันกันเองต่อไป!

ถึงปกติมันจะใช้คนพวกนี้เยี่ยงทาส แต่ยังไงซะคนพวกนี้ก็เป็นคนที่มันรับเข้ามากับมือ สำหรับมันแล้วนี่คือทรัพยากรส่วนตัว

แต่ตอนนี้คนพวกนี้กลับมาฆ่ากันเอง

"หลินฮาน ข้าจะฆ่าเจ้า!" หนอนกินหัวใจสติแตก แปลงร่างเป็นเงาภูตพุ่งเข้าใส่หลินฮานทันที!

ตอนนี้มันถูกการกระทำของหลินฮานยั่วโมโหจนถึงขีดสุด มันจำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่มันตื่นเต้นขนาดนี้คือเมื่อไหร่ แต่มันก็นานมาแล้ว

วันนี้นักบวชระดับทองตัวเล็กๆ กลับทำให้รังของมันปั่นป่วนได้ขนาดนี้!

ถึงขั้นทำลายสิ่งที่มันสร้างมาหลายปีพังพินาศในพริบตา!

เผชิญหน้ากับหนอนกินหัวใจในสภาพนี้ หลินฮานยังคงมองอีกฝ่ายด้วยความสงบนิ่ง เขาโบกมือวูบ สาวกลัทธิพระจันทร์เลือดที่กำลังต่อสู้กันอยู่ก็มายืนขวางหน้าหลินฮาน เพื่อต้านทานหนอนกินหัวใจ!

"พวกแกจะกบฏเหรอ?!" หนอนกินหัวใจซัดหมัดใส่พวกมันจนกระเด็น แต่คนพวกนี้กลับเกาะติดมันเหมือนหมากฝรั่ง แถมยังใช้อีกัดกินร่างกายมันไม่หยุด

หนอนกินหัวใจไม่เคยต้องมาเจออะไรแบบนี้ ปกติมีแต่ตมันที่กัดกินเครื่องในคนอื่น แต่วันนี้ไอ้พวกชั้นต่ำพวกนี้กลับกล้ามากัดกินร่างกายมัน!

มันช่างไร้กฎเกณฑ์สิ้นดี!

รอบกายหนอนกินหัวใจแผ่ซ่านไอโลหิตออกมาไม่ขาดสาย แรงกดดันอันแข็งแกร่งระเบิดออกจากร่าง พลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ขยายออกมา หมอกโลหิตปกคลุมไปทั่วทั้งถ้ำในพริบตา

"ข้าขอใช้โลหิตที่บริสุทธิ์ที่สุดอัญเชิญเทพมารจุติ ใช้บารมีของท่านย้อมผืนแผ่นดินอันอุดมสมบูรณ์นี้!"

"ใช้เลือดเนื้อของท่านเป็นรากฐาน ณ ที่แห่งนี้ ใช้บารมีของท่านสยบเหล่าทาสนับหมื่นพัน!"

"ขอเทพมารผู้ยิ่งใหญ่ โปรดประทานพลังอันไร้ขีดจำกัดให้แก่ข้า ข้ายินดีจะเป็นอาหารของท่าน ยอมถูกท่านกดขี่ไปชั่วชีวิต!"

"มหาเวทต้องห้าม ลานสังหารเทพมาร!"

วินาทีที่บทร่ายจบลง คนที่รุมล้อมหนอนกินหัวใจอยู่ก็ระเบิดออกจนเลือดเนื้อเละเทะ หลินฮานเห็นฉากนี้ก็ขมวดคิ้วแน่น

เดิมทีเขากะจะจัดการอีกฝ่ายก่อนที่จะใช้ท่านี้ คิดไม่ถึงว่าหนอนกินหัวใจจะความอดทนต่ำขนาดนี้ แค่โดนลูกน้องตัวเองกัดไม่กี่ที ถึงกับบีบให้มันใช้มหาเวทต้องห้ามออกมาเลย

"หลินฮาน วันนี้ข้าต้องฆ่าเจ้ากับมือ เจ้าทำลายรากฐานที่ข้าสร้างมาหลายปี ต่อให้เป็นผู้คุมกฎก็ช่วยเจ้าไม่ได้ เจ้าต้องตายด้วยน้ำมือข้า!"

หนอนกินหัวใจยิ้มเยาะใส่หลินฮานอย่างน่าสยดสยอง ตอนนี้ในสายตาของมัน หลินฮานไม่ต่างอะไรกับคนตาย!

[จบแล้ว]