บทที่ 180 - ตายแล้วเหรอ? พี่แพ้แล้วต่างหาก!
บทที่ 180 - ตายแล้วเหรอ? พี่แพ้แล้วต่างหาก!
บทที่ 180 - ตายแล้วเหรอ? พี่แพ้แล้วต่างหาก!
"รุ่นน้อง นายดูถูกรุ่นพี่เกินไปแล้วนะ"
หลิวหงอวิ๋นยิ้ม "พลังเวทของพี่ยังใช้เวทระดับสูงได้อีกตั้งหลายบท ไม่รู้ว่านายจะรับไหวรึเปล่า"
หลินฮานก็แค่พูดหยั่งเชิงเพื่อเดาระดับของเธอเท่านั้น ดูจากทรงแล้วยัยนี่ไม่ใช่เพิ่งขึ้นระดับแพลตตินัม แต่น่าจะเป็นนักเวทระดับแพลตตินัมขั้นสูง
ถ้าเป็นอย่างนั้น พลังเวทก็น่าจะมีหลักหมื่นขึ้นไป สถานการณ์ตอนนี้เริ่มยุ่งยากขึ้นมาแล้ว
คนดูเยอะขนาดนี้ เขาจะเปิดเผยความสามารถมากเกินไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นแค่สกิลต้องห้ามบทเดียวก็เป่าอีกฝ่ายกระจุยได้แล้ว
นี่แหละคือเหตุผลที่หลินฮานไม่ชอบสู้กับนักเวท เข้าประชิดตัวยากชะมัด
ยืนร่ายเวทแรงๆ อยู่แต่ไกลๆ น่ารำคาญที่สุด
ตอนที่สู้กับซานเริ่นเจี้ยน ที่ลำบากก็เพราะฝีมือของพวกมันตึงมือ แต่ถ้าตอนนั้นต้องสู้กับนักเวทอย่างซือหลินเถียน สถานการณ์คงต่างออกไป
แต่ตอนนี้ หลินฮานตัดสินใจแล้ว ต่อให้ต้องรับการโจมตีตรงๆ เขาก็ต้องเอาชนะหลิวหงอวิ๋นให้ได้!
คิดได้ดังนั้น หลินฮานไม่ลังเลอีกต่อไป ลงมือทันที คราวนี้เขาระเบิดพลังระดับแพลตตินัมออกมา!
วินาทีต่อมา เขาก็หายไปจากจุดเดิม พุ่งเข้ากดดันทางฝั่งหลิวหงอวิ๋นอย่างรวดเร็ว!
ฝ่ายหญิงเห็นสถานการณ์แบบนี้ก็ไม่ได้ตื่นตระหนก แต่กลับพูดออกมาอย่างใจเย็นว่า "เปลวเพลิงอันไร้ที่สิ้นสุด จงลุกโชนขึ้นจากขุมนรก ฟังคำภาวนาของข้า ขานรับการอัญเชิญของข้า จุติลงมายังโลกใบนี้เถิด!"
"เพลิงกัลป์จุติ!"
ชั่วพริบตา แสงไฟแดงฉานไปทั่วท้องฟ้า ราวกับโลกทั้งใบถูกย้อมด้วยสีแดงของเปลวเพลิง คลื่นพลังเวทอันรุนแรงก่อตัวขึ้นรอบทิศ!
"จุติ!"
หลิวหงอวิ๋นยื่นมือทั้งสองออกไป วงเวทก่อตัวขึ้นในฝ่ามือ เปลวเพลิงเต็มท้องฟ้าตบลงมาจากเบื้องบนสู่พื้นดิน!
"รุ่นน้อง ระวัง!"
ครั้งนี้หลินฮานไม่ป้องกัน
รับตรงๆ!
ครั้งนี้เขาจะใช้เสื้อคลุมกายาธรรมรับการโจมตีเข้าไปตรงๆ ขอแค่เข้าประชิดตัวได้ ก็จะรู้ผลแพ้ชนะในเวลาสั้นๆ!
"นายไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วเหรอ!" เห็นการกระทำที่เหมือนวิ่งไปตายของหลินฮาน หลิวหงอวิ๋นก็ใจหายวาบ เธอแค่อยากชนะการประลอง ไม่ได้คิดจะมาฆ่าคนทีนี่นะ!
และสภาพของหลินฮานที่พุ่งเข้ามาในเพลิงกัลป์จุติแบบนี้ มันก็ไม่ต่างอะไรกับการฆ่าตัวตาย!
ครั้งนี้เธอทุ่มพลังเวทกว่าครึ่งเพื่อกระตุ้นเวทไฟระดับสูงบทนี้ ซึ่งเป็นเวทที่แรงที่สุดที่เธอใช้ได้ในตอนนี้!
ถ้าหลินฮานไม่ใช้วิธีป้องกัน ตอนนี้มันรุนแรงพอจะฆ่าผู้แข็งแกร่งระดับทองได้เลย!
ตอนนี้ต่อให้เธออยากจะยกเลิกก็ไม่ทันแล้ว!
ตูม!
เปลวไฟตกลงสู่พื้นดิน ก่อให้เกิดการระเบิดของแสงไฟระลอกแล้วระลอกเล่า คลื่นความร้อนแผ่กระจายออกไปรอบทิศ
รองอธิการบดีที่อยู่ด้านบนโบกมือเบาๆ บาเรียป้องกันก็ปรากฏขึ้นบนเวที กันความร้อนทั้งหมดเอาไว้
นักเรียนที่นั่งอยู่แถวหน้าถึงกับใจหายใจคว่ำ เมื่อกี้พวกเขาเกือบจะโดนลูกหลงไปด้วยแล้ว
ทุกคนรีบกวาดสายตามองหาหลินฮานในกองเพลิงตามสัญชาตญาณ
เวทมนตร์ระดับสูงที่รุนแรงขนาดนี้ หลินฮานที่เป็นแค่ระดับทองจะไปต้านทานไหวได้ยังไง
หลายคนถึงกับคิดว่า ป่านนี้หลินฮานน่าจะตายไปแล้ว
"หลินฮาน!" กงซุนเหลียนซีร้องเสียงหลง "หลิวหงอวิ๋นบ้าไปแล้วเหรอ นี่มันแค่การประลอง จำเป็นต้องใช้เวทระดับสูงขนาดนี้เลยเหรอ"
"นี่มันพอจะเอาชีวิตหลินฮานได้เลยนะ!"
เทียนอี้พูดว่า "หลินฮานไม่น่าจะเป็นอะไร เมื่อกี้รับเวทระดับสูงกับระดับกลางไปพร้อมกันยังทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น น่าจะมีไพ่ตายอะไรสักอย่าง พวกเราไม่ต้องห่วงมากหรอก"
"ถ้าหลินฮานเสร็จแค่ระดับนี้ ฉันคงต้องมองเขาใหม่ซะแล้ว"
"ใช่ พี่ฮานต้องไม่เป็นไรแน่" หยวนซือยืนยันเสียงแข็ง เมื่อก่อนหลินฮานเคยต่อยสัตว์ประหลาดระดับแพลตตินัมตายต่อหน้าต่อตาเขามาแล้ว เขาไม่เชื่อหรอกว่าหลินฮานจะมาแพ้ที่นี่
และตอนนี้หลินฮานก็เก่งกว่าตอนนั้นตั้งเยอะ เป็นไปไม่ได้ที่จะมาตายด้วยน้ำมือผู้หญิงคนนี้!
กงซุนเหลียนซีมองสีหน้ามั่นใจของทั้งสองคนแล้วพูดไม่ออก
ทำไมถึงมั่นใจกันขนาดนี้
ทั้งที่เป็นแค่ระดับทอง โดนเวทระดับสูงของแพลตตินัมเข้าไปเต็มๆ ทำไมถึงเชื่อว่าหลินฮานจะไม่เป็นอะไรเลย?
ทำไมกัน?
ในขณะที่กงซุนเหลียนซีกำลังครุ่นคิด ทันใดนั้นก็มีเงาร่างหนึ่งพุ่งออกมาจากกองเพลิง ตรงดิ่งไปหาหลิวหงอวิ๋น!
"เห็นไหมล่ะ การโจมตีระดับนี้ทำอะไรพี่ฮานไม่ได้หรอก พี่ฮานไม่ใช่คนธรรมดานะ" หยวนซือพูดอย่างภูมิใจ เขาชื่นชมสายตาตัวเองจริงๆ ที่เลือกติดตามหลินฮาน เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุด
ถึงตอนแรกจะมีเรื่องกันนิดหน่อย แต่สุดท้ายก็เคลียร์กันได้ อนาคตสดใสรออยู่เห็นๆ!
ทางสะดวกโยธิน!
"ไม่เป็นไรจริงๆ ด้วย..." เห็นหลินฮานปลอดภัย กงซุนเหลียนซีก็พูดไม่ออก ขนาดพวกเขาที่เป็นลูกหลานตระกูลใหญ่ยังไม่มีความมั่นใจว่าจะทำแบบนี้ได้
รอให้ตัวเองถึงระดับทอง จะรับเวทระดับสูงไหวไหมนะ
"นายยังไม่เป็นอะไรอีกเหรอ!" หลิวหงอวิ๋นแปลกใจระคนยินดี อย่างน้อยก็ไม่ได้ฆ่าคนตาย ถือเป็นเรื่องดีสำหรับเธอแล้ว
ส่วนผลการแข่งขันจะเป็นยังไง เธอไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่แล้ว
"การโจมตีแค่นี้ ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก!" หลินฮานคำรามลั่น ซัดหมัดออกไป!
หลิวหงอวิ๋นรีบถอยฉากหนีด้วยความดีใจ เธอเป็นแค่นักเวทธาตุไฟ ไม่ได้เชี่ยวชาญการต่อสู้ระยะประชิด
ดังนั้น ต้องทิ้งระยะห่าง หาโอกาสสู้ใหม่!
เธอไม่เชื่อหรอก รับได้ครั้งหนึ่ง รับได้สองครั้ง จะรับครั้งที่สามได้อีกเหรอ!
เธอเชื่อว่าหลินฮานมีความสามารถ แต่ไม่เชื่อว่าร่างกายของหลินฮานจะทนรับได้เป็นครั้งที่สาม!
ตอนนี้มีเวทระดับสูงสองบท เวทระดับกลางหนึ่งบทอัดใส่ตัวหลินฮานไปแล้ว ไอ้เด็กนี่ยังกับแมลงสาบฆ่าไม่ตาย แถมดูจากสภาพแล้วยังเหมือนกับเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
หลินฮานยิ้มมุมปาก "ฉันไม่ให้โอกาสเธอทิ้งระยะห่างหรอก!"
เร่งความเร็ว!
ชั่วพริบตา หลินฮานก็มาโผล่ตรงหน้าหลิวหงอวิ๋น ง้างหมัดเตรียมชก!
หลิวหงอวิ๋นยังไม่ทันตั้งตัวก็เห็นกำปั้นพุ่งเข้าใส่หน้า แต่ก็หยุดกึกก่อนจะถึงตัวเธอ พร้อมกับเสียงของอีกฝ่ายที่พูดว่า
"รุ่นพี่ รอบนี้รุ่นพี่แพ้แล้วครับ"
"ฉัน... แพ้แล้ว" หลิวหงอวิ๋นถอนหายใจ เธอไม่คิดเลยว่าจะแพ้แบบงงๆ อย่างนี้ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแพ้ตรงไหน ทั้งที่ทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว แต่ก็ยังแพ้