บทที่ 60 - หน้ากากเทพไร้ลักษณ์... เกาชง?!

บทที่ 60 - หน้ากากเทพไร้ลักษณ์... เกาชง?!

"ผู้จัดการหลิว 3 ล้านนี่แพงไปหน่อยไหมครับ"

ถึงตอนนี้หลินฮานจะไม่ขัดสนเรื่องเงิน แต่เขาก็ไม่ใช่พวกหน้าใหญ่ใจโตที่จะยอมโดนฟันหัวแบะง่ายๆ

อุปกรณ์ระดับทอง ต่อให้เป็นประเภทใช้งานเฉพาะทาง แต่ราคา 3 ล้านนี่ถือว่าโหดเอาเรื่อง

ผู้จัดการหลิวรู้ทันทีว่าหลินฮานคิดอะไรอยู่ จึงยิ้มอธิบาย "คุณหลินครับ คุณเพิ่งปลุกพลังมาได้แค่เดือนเดียว อาจจะยังไม่ค่อยรู้กลไกตลาดพวกนี้"

"ในบรรดาอุปกรณ์ทั้งหมด แน่นอนว่าประเภทอาวุธและเครื่องป้องกันจะขายดีที่สุด เพราะมันเห็นผลในการต่อสู้ชัดเจน"

"แต่อุปกรณ์พวกนั้น นอกจากพวกระดับท็อปจริงๆ แล้ว ราคาไม่ได้สูงมากนัก เพราะอุปกรณ์ต่อสู้เกรดต่ำๆ มันหาง่าย ดันเจี้ยนทั่วไปก็ดรอปเกลื่อนตลาด ราคาระดับทองเลยกลางๆ ไม่หวือหวา"

"แต่อุปกรณ์ประเภท 'ฟังก์ชัน' หรือใช้งานเฉพาะทางนั้นต่างออกไปครับ ของพวกนี้หายากมากทั่วโลก ยิ่งเกรดระดับทองยิ่งไม่ต้องพูดถึง"

"ดังนั้นราคามาตรฐานจะอยู่ที่ประมาณ 3 เท่าของอุปกรณ์ต่อสู้ทั่วไป และถ้าชิ้นไหนมีความสามารถเจ๋งๆ ราคาก็จะพุ่งไปอีก"

"แน่นอนว่าถ้าเป็นเกรดสูงๆ ราคาก็ยิ่งแพงระยับ ดังนั้นราคาที่ผมเสนอให้นี้ ถือว่าเป็นราคามิตรภาพสุดๆ แล้วครับ"

ฟังคำอธิบายของผู้จัดการหลิว หลินฮานก็เริ่มเข้าใจ เรื่องพวกนี้เขาไม่มีความรู้จริงๆ พอได้ฟังก็รู้สึกว่าสมเหตุสมผล

"ในเมื่อเป็นแบบนี้ ผมก็ไม่ต่อรองแล้วครับ รูดบัตรเลย"

หลินฮานยื่นบัตรดำให้

ผู้จัดการหลิวรับบัตรไปพร้อมรอยยิ้ม "ได้ครับ รบกวนคุณหลินรอสักครู่ เดี๋ยวผมมาครับ"

......

ไม่นานนัก ผู้จัดการหลิวก็เดินกลับมาพร้อมกล่องไม้หรูหรา "คุณหลินครับ นี่ผ้าคลุมหน้าพรางโฉมที่คุณต้องการ อยู่ในนี้ครับ แล้วก็นี่บัตรดำของคุณ"

เขาส่งของทั้งสองอย่างคืนให้หลินฮาน

"ซื้อขายเรียบร้อย งั้นผมขอตัวก่อน ต้องรีบไปเมืองเยียนอวิ๋นแล้ว"

ผู้จัดการหลิวเดินตามมาส่ง "เดี๋ยวผมเดินไปส่งครับ"

"ครับ"

ระหว่างทางเดินออกจากตลาดซื้อขาย ผู้จัดการหลิวก็เอ่ยขึ้น "คุณหลินครับ อีกครึ่งเดือนเมืองฮุยเยว่จะมีงานประมูลครั้งใหญ่ อุปกรณ์ระดับตำนานสองชิ้นของคุณก็จะถูกนำขึ้นประมูลในงานนี้ด้วย ถ้าคุณสนใจ ผมจะส่งบัตรเชิญไปให้ที่บ้านนะครับ"

"มีของดีอย่างอื่นอีกไหมครับ?"

หลินฮานสนใจขึ้นมาทันที เขาเคยได้ยินมาว่างานประมูลใหญ่มักจะมีของแปลกๆ หายากมาปล่อย แต่ปกติเป็นงานสำหรับพวกไฮโซเท่านั้น

"ได้ข่าวว่ามีของดีๆ หลุดมาหลายชิ้นครับ แต่รายละเอียดผมยังไม่ทราบแน่ชัด เพราะสินค้ากำลังทยอยส่งเข้ามา ตอนนี้ยังเป็นความลับอยู่"

ผู้จัดการหลิวตอบ

หลินฮานพยักหน้า "โอเคครับ งั้นช่วยส่งบัตรเชิญไปที่บ้านผมด้วย"

จากนั้นหลินฮานก็บอกที่อยู่ใหม่ของวิลล่าให้ผู้จัดการหลิว ตอนนี้ที่บ้านเขากำลังวุ่นวายกับการย้ายบ้านกันยกใหญ่

ผู้จัดการหลิวยิ้มรับ "ได้เลยครับ"

......

หลังจากแยกกับผู้จัดการหลิว หลินฮานก็หามุมลับตาคน หยิบผ้าคลุมหน้าพรางโฉมออกมา

"ระบบ ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพหมื่นเท่า!"

[เพิ่มประสิทธิภาพผ้าคลุมหน้าพรางโฉมหมื่นเท่าสำเร็จ โปรดตรวจสอบ]

[รายละเอียด]: เมื่อสวมใส่ ผู้ใช้เพียงแค่จินตนาการถึงบุคคลที่ต้องการจะแปลงโฉม รูปลักษณ์จะเปลี่ยนไปทันที ครอบคลุมทั้งเพศ รูปร่าง และใบหน้า ภายในระยะเวลา 3 นาทีหลังจากแปลงโฉม ผู้ใช้จะได้รับความสามารถทั้งหมดของบุคคลต้นแบบ (ยกเว้นความทรงจำ)

"นี่มัน..."

ต่อให้หลินฮานผ่านอะไรมาเยอะ แต่เห็นความสามารถนี้เข้าไปก็ต้องสูดปากด้วยความหนาวเหน็บ

โกง!

โคตรโกง!

หน้ากากนี้ไม่เพียงแค่เปลี่ยนหน้าได้เหมือนเป๊ะ แต่ยังก๊อปปี้ความสามารถมาได้ด้วยในช่วงเวลาสั้นๆ

นี่แหละคือการปลอมตัวที่ไร้รอยต่อของจริง

แถมยังทำให้เขารู้ข้อมูลสกิลทั้งหมดของเป้าหมายได้ในพริบตา!

โปรแกรมโกง!

นี่มันโปรแกรมโกงชัดๆ!

หลินฮานนึกถึงหน้าเกาชงขึ้นมาทันที ร่างกายของเขาค่อยๆ บิดเปลี่ยนรูปร่างจนกลายเป็นเกาชง

หน้าต่างสถานะของเขาเปลี่ยนไปทั้งหมด ทั้งเลเวล ค่าประสบการณ์ และสกิล ทุกอย่างกลายเป็นของเกาชง

เหมือนตัวจริงเปี๊ยบ!

แม้แต่มุมมองสายตาก็เปลี่ยนไป ที่น่ากลัวที่สุดคือ แม้กระทั่งนิสัยเล็กๆ น้อยๆ หรือท่วงท่าการเดิน ก็ถูกปรับให้เหมือนเจ้าตัวโดยอัตโนมัติ

เสียดายอย่างเดียวคืออ่านความทรงจำไม่ได้

มีหน้ากากนี้ ชีวิตเขาจะง่ายขึ้นอีกเยอะ ทำอะไรก็สะดวกโยธิน

หลินฮานยกเลิกการใช้งาน กลับคืนสู่ร่างเดิม หน้ากากดูเหมือนจะหายวับไปจากใบหน้า แต่จริงๆ มันซ่อนอยู่อย่างแนบเนียน

ถ้าอยากถอด ก็แค่เอามือลูบหน้าเบาๆ มันก็จะหลุดออกมา

สรุปสั้นๆ ว่า สะดวกเวอร์!

จากนั้นหลินฮานก็ออกเดินทางไปยังเมืองเยียนอวิ๋น ใครจะไปคิดว่าเมื่อคืนเพิ่งหนีตายกลับมา เช้านี้ต้องถ่อสังขารกลับไปอีกรอบ

......

ณ จุดวาร์ปเมืองเยียนอวิ๋น หลินฮานก้าวออกมาจากประตูมิติ

แต่คราวนี้... ใบหน้าของเขาคือ 'หวังเฉียง'

สถานะของหลินฮานตอนนี้โดดเด่นเกินไป ขยับตัวนิดหน่อยคนก็จำได้ การทำตัวโลว์โปรไฟล์ไว้ก่อนย่อมดีที่สุด

โชคดีที่ตัวเมืองเยียนอวิ๋นยังสภาพดีอยู่ สาธารณูปโภคต่างๆ ยังใช้งานได้ปกติ ไม่ได้รับความเสียหายมากนัก

หลินฮานหาโรงแรมราคาประหยัดพักผ่อน แล้วเริ่มตรวจสอบรายละเอียดภารกิจ

ภารกิจครั้งนี้เป็น 'ภารกิจทีม'

สมัยเรียนเขาเคยศึกษาข้อมูลพวกนี้มาบ้าง ภารกิจทีมก็ตามชื่อ คือต้องทำร่วมกันเป็นกลุ่ม

แต่สมาชิกแต่ละคนจะมี 'ภารกิจส่วนตัว' แยกย่อยออกไป ไม่ว่าจะเป็นภารกิจลับเฉพาะตัว หรือภารกิจร่วมของกลุ่ม ขอแค่ทำสำเร็จอย่างใดอย่างหนึ่งก็ถือว่าผ่าน

แต่ความน่ากลัวคือ บางทีภารกิจของคนในทีมอาจจะเป็นการ 'ขัดขวาง' ไม่ให้คนอื่นทำสำเร็จก็ได้ ดังนั้นกฎเหล็กของภารกิจทีมคือ... ห้ามไว้ใจใครเด็ดขาด!

นี่คือความยุ่งยากที่สุด

แถมภารกิจแบบนี้มีกฎห้ามฆ่ากันเอง ถ้ายิงพวกเดียวกันตาย ภารกิจของคนอื่นจะเปลี่ยนเป็น 'ล่าผู้เล่นหัวแดง' (คนที่ฆ่าเพื่อน) ทันที ส่วนไอ้คนฆ่าเพื่อน ภารกิจก็จะเปลี่ยนเป็น 'เอาชีวิตรอด' แทน

ดังนั้นหลินฮานจะใช้มหาเวทล้างบางสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้แล้ว

เพราะต้องแคร์ความรู้สึกเพื่อนร่วมทีมหน่อย (เดี๋ยวตายหมู่)

ในขณะที่หลินฮานกำลังครุ่นคิด ก็มีเสียงเคาะประตูห้อง

ก๊อกๆๆ

"ห้อง 308 ห้องนี้แหละ"

เสียงคุ้นหูดังขึ้น

หลินฮานเปิดประตูออกไปก็ต้องตกตะลึง

เกาชง!

ทำไมเกาชงถึงมาอยู่ที่นี่ได้!

หรือว่าจะมาทำภารกิจเปลี่ยนอาชีพ? เป็นไปไม่ได้! เกาชงเพิ่งเปลี่ยนคลาสสอง เลเวลยังไม่น่าจะตัน 20 เร็วขนาดนี้ ไม่มีทางจะมาเปลี่ยนคลาสสามแน่ๆ

ต้องมีเรื่องอื่นแน่ๆ!

[จบแล้ว]