บทที่ 49 - มุ่งหน้าสู่... เมืองเยียนอวิ๋น!

บทที่ 49 - มุ่งหน้าสู่... เมืองเยียนอวิ๋น!

"เฒ่าหลิว..."

เถ้าแก่เทียนที่ปลายสายเงียบไป

"แค่นี้นะ วางล่ะ"

ผู้จัดการหลิววางหูโทรศัพท์ สูดควันซิการ์เข้าปอดแล้วพ่นออกมาอย่างเชื่องช้า ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ส่วนตัวขึ้นมาส่งพิกัดโลเคชั่นไปที่เบอร์ที่เมมชื่อว่า 'คุณหลิน'

......

ทางด้านหลินฮานเก็บสัมภาระเรียบร้อย ก้มมองพิกัดในมือถือเพื่อยืนยันเป้าหมาย

ผู้จัดการหลิวย้ำว่าพิกัดเป็นแค่ขอบเขตคร่าวๆ ตำแหน่งที่แน่นอนยังไม่รู้

"ดูท่าต้องไปเมืองเยียนอวิ๋นสักรอบสินะ"

หลินฮานบิดขี้เกียจ แล้วหยิบ 'ค่ายกลเคลื่อนย้ายขนาดเล็กแบบพกพา' ออกมา ตั้งพิกัดไปที่เมืองเยียนอวิ๋น

เมืองเยียนอวิ๋นอยู่ห่างจากเมืองฮุยเยว่พอสมควร ต้องข้ามไปถึง 5 เขต หลินฮานเองก็เพิ่งเคยไปครั้งแรก

ด้วยอานุภาพของอุปกรณ์วาร์ป ไม่นานหลินฮานก็มายืนอยู่กลางใจเมืองเยียนอวิ๋น

เขามองไปรอบๆ ที่แปลกตา แล้วเดินตาม GPS ในมือถือ

ตามพิกัดที่ผู้จัดการหลิวส่งมา เป้าหมายอยู่ที่ป่าแห่งหนึ่ง... ป่าไดมอนด์!

ดูจากข้อมูล ที่นี่เป็นแหล่งฟาร์มเลเวลชั้นดี เหมาะกับเลเวลของเขาตอนนี้พอดี จะได้ถือโอกาสอัพเลเวลไปด้วยเลย

หลินฮานไม่รอช้า รีบมุ่งหน้าเข้าสู่ป่าไดมอนด์ทันที

"ไอ้ตัวบ้านี่ ตื๊อชะมัด บอกแล้วไงว่าไม่สู้!"

จู่ๆ ก็มีเสียงตะโกนดังมาจากข้างหลัง หลินฮานหันไปมอง เห็นหญิงสาวคนหนึ่งกำลังวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน สีหน้าดูตื่นตระหนกสุดขีด

และที่ไล่กวดมาติดๆ คือสัตว์อสูรรูปร่างคล้ายกิ้งก่ายักษ์

ดูจากออร่าที่แผ่ออกมา น่าจะเป็นมอนสเตอร์ระดับเงิน

"กิ้งก่าเพลิงปฐพีงั้นเหรอ?" หลินฮานยืนมองฉากไล่ล่า พลางชั่งใจว่าจะเข้าไปช่วยดีไหม ดูทรงแล้วผู้หญิงคนนี้เลเวลไม่น่าจะสูง

คงรับมือเจ้ากิ้งก่าเพลิงปฐพีนี่ไม่ไหวแน่

จังหวะนั้นหญิงสาวก็สังเกตเห็นหลินฮานพอดี เธอรีบตะโกนลั่น "นาย! รีบหนีไป! ข้างหลังฉันมีกิ้งก่าเพลิงปฐพีระดับเงินไล่มา ขืนช้าเดี๋ยวก็ตายกันหมดหรอก!"

หลินฮานชะงักไปนิด ยัยนี่ตัวเองยังเอาตัวไม่รอด ยังจะมีแก่ใจมาห่วงคนอื่นอีก

"รีบหนีไปสิยะ!" ตู้หว่านถิงแทบสติแตก เกิดมาไม่เคยเจอใครตายด้านขนาดนี้ บอกให้หนียังมายืนบื้ออยู่อีก

ไม่รู้ว่าซื่อบื้อหรือสติไม่ดีกันแน่

หลินฮานยังคงเงียบ เขาแค่อยากดูว่าผู้หญิงคนนี้จะแก้ปัญหายังไง

ตู้หว่านถิงวิ่งมาถึงตัวหลินฮาน แล้วผลักเขาไปข้างทาง "วิ่ง! เจ้ากิ้งก่านี่ไม่ใช่ตัวที่เราจะสู้ได้ หนีรอดไปสักคนก็ยังดี"

เธอจนปัญญาแล้วจริงๆ เดิมทีเธอยังพอมีโอกาสหนีพ้น แต่พอมีหลินฮานมายืนขวางทาง เธอเลยต้องจำใจหันกลับมาเผชิญหน้ากับกิ้งก่าเพื่อถ่วงเวลา

"ยืนบื้ออะไรอยู่ รีบไปสิ ไม่งั้นเดี๋ยวก็หนีไม่ทันทั้งคู่หรอก!"

ตู้หว่านถิงประสาทจะกิน หลินฮานเล่นยืนนิ่งเป็นเสาหิน ไม่ขยับเขยื้อนสักนิด

"ไม่หนีใช่ไหม ได้! ฉันหนีเอง!" ตู้หว่านถิงคว้าก้อนหินปาใส่กิ้งก่าเพลิงปฐพี "ไอ้หน้าโง่! มาจับฉันสิ!"

ปาเสร็จเธอก็วิ่งฉีกออกไปอีกทาง

แต่ทว่า... เจ้ากิ้งก่าเพลิงปฐพีกลับเมินเธอโดยสิ้นเชิง มันจ้องเขม็งมาที่หลินฮานแทน

ส่วนหลินฮานก็จ้องมันกลับด้วยความสนใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจอมอนสเตอร์ระดับเงินที่เป็นแค่ลูกกระจ๊อก ปกติเจอแต่ระดับบอส

สงสัยบอสของที่นี่น่าจะเป็นระดับทองแน่ๆ!

หลินฮานคิดในใจ โดยไม่รู้เลยว่าตู้หว่านถิงแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว

ตามหลักแล้วพอกิ้งก่าเปลี่ยนเป้าหมาย เธอควรจะดีใจ แต่เธอทำใจไม่ได้ที่จะเห็นคนตายต่อหน้าต่อตา เมื่อกี้เธอเลยพยายามยั่วยุมันเพื่อดึงความสนใจกลับมา

แต่ดูเหมือนหนึ่งคนหนึ่งสัตว์จะสปาร์คจอยกันจนลืมเธอไปแล้ว

ถ้าไม่ติดว่าเป็นมอนสเตอร์ป่า เธอคงนึกว่ากิ้งก่าตัวนี้เป็นสัตว์เลี้ยงของไอ้หมอนี่แน่ๆ

หลินฮานแค่ตื่นเต้นที่เจอของแปลกเลยอยากดูนานหน่อย ส่วนเจ้ากิ้งก่ามันสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายของหลินฮานแข็งแกร่งกว่าตู้หว่านถิง

มันเลยเปลี่ยนเป้าหมายมาที่เหยื่อที่ดูน่าสนใจกว่า

ทันใดนั้น กิ้งก่าเพลิงปฐพีก็พุ่งเข้าใส่!

ตู้หว่านถิงใจหายวาบ เธออยากจะเข้าไปช่วย แต่ระยะห่างขนาดนี้คงไม่ทันการ

หลินฮานยิ้มมุมปาก ยื่นมือออกไปคว้าคอกิ้งก่าอย่างง่ายดาย

จากนั้นก็โยนมันขึ้นไปบนฟ้า แล้วซัดหมัดตามไปตูมเดียว

ตูม!

ร่างของกิ้งก่าเพลิงปฐพีระเบิดเป็นชิ้นเนื้อร่วงลงมาเป็นศพทันที

[ยินดีด้วย ท่านสังหาร กิ้งก่าเพลิงปฐพี ได้รับค่าประสบการณ์ +3654]

เห็นข้อความแจ้งเตือน หลินฮานก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

ส่วนตู้หว่านถิงที่ยืนอยู่ไกลๆ ตาถลนออกมานอกเบ้า เมื่อกี้เธอเห็นอะไร?

หมัดเดียว... แค่หมัดเดียวเนี่ยนะ!

ถึงผู้ชายคนนี้จะดูหุ่นล่ำบึ้กก็เถอะ แต่ต่อยทีเดียวมอนสเตอร์ระดับเงินตายคาที่ มันจะเวอร์เกินไปไหม? นี่คนจริงๆ เหรอ?

เป็นไปไม่ได้!

ตู้หว่านถิงไม่อยากจะเชื่อสายตา เมื่อกี้เธอยังตะโกนไล่ให้เขาหนีอยู่เลย

ที่แท้เขาไม่ได้เอ๋อ แต่เขาไม่ได้เห็นเจ้ากิ้งก่านี่อยู่ในสายตาเลยต่างหาก

หุ่นล่ำๆ แบบนี้ หรือว่าหมอนี่จะเป็นนักรบ?

คิดได้ดังนั้น ตู้หว่านถิงก็รีบวิ่งกลับมา ยิ้มหวานหยดย้อย "ขอโทษนะคะ คุณเองก็มาฝึกวิชาในป่าไดมอนด์เหรอคะ? ฉันก็มาฝึกเหมือนกัน สนใจจะตั้งปาร์ตี้ไปด้วยกันไหม?"

เจอคำชวนกะทันหันแบบนี้ หลินฮานก็งงเล็กน้อย แต่พอลองคิดดู การมีเพื่อนร่วมทางไว้คอยบอกทางหรือแก้เหงาก็ไม่เลว

"ผมก็มาฝึกเหมือนกัน งั้นไปด้วยกันก็ได้ครับ"

ได้ยินคำตอบ ตู้หว่านถิงก็ดีใจจนเนื้อเต้น มีเทพทรูพาเดินแบบนี้ ป่าไดมอนด์ก็กลายเป็นสวนหลังบ้านไปเลยสิคะ

"พี่ชาย พี่เลเวลเท่าไหร่คะเนี่ย เป็นอาชีพนักรบใช่ไหมคะ?"

ตู้หว่านถิงถามหยั่งเชิง เธออยากรู้จริงๆ คนที่ต่อยกิ้งก่าระดับเงินตายในหมัดเดียว ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ!

ถึงจะบอกว่ามาฝึกวิชา แต่คนระดับนี้ไม่น่าจะมาเดินเล่นแถวนี้หรอก!

ไม่แน่ว่าข้างหน้าอาจจะมีขุมทรัพย์อะไรอยู่!

หารู้ไม่ว่าเป้าหมายของหลินฮานคือการเดินเข้าหา 'ภัยพิบัติ' ถ้าตู้หว่านถิงรู้ความจริง เธอคงวิ่งหนีป่าราบไปตั้งนานแล้ว

"ความลับครับ"

หลินฮานตอบสั้นๆ เขาไม่อยากเปิดเผยข้อมูลมากเกินไป อยู่ต่างถิ่นต้องระวังตัวไว้ก่อน

ตู้หว่านถิงหน้ามุ่ยเล็กน้อยที่อดเผือก

"สวัสดีค่ะพี่ชาย ฉันชื่อตู้หว่านถิง แล้วพี่ชื่ออะไรคะ"

หลินฮานนึกสนุกขึ้นมา เลยตอบไปว่า

"ผมชื่อหวังเฉียง เรียกว่าหวังเฉียงเฉยๆ ก็ได้ครับ ไม่ต้องเกรงใจ"

"หวังเฉียง..."

ตู้หว่านถิงพยักหน้า "ชื่อสมกับตัวเลยค่ะ แข็งแกร่งจริงๆ!"

[จบแล้ว]